ι Τα μυστικά του Κόλπου
Σάββατο, Σεπτεμβρίου 10, 2005
Πετροκέρασα


Την ώρα που η Θεσσαλονίκη ετοιμαζόταν για όσα ξέρετε ήδη από τα δελτία ειδήσεων, εγώ ως άλλος Δικαιόπολις πήρα την οικογένεια και την οδήγησα στα Πετροκέρασα, ένα ορεινό χωριό λίγα χιλιόμετρα μακριά από τον τζάμπα - πανικό.

Ένα χωριό "φτιαγμένο" με προσοχή και μεράκι - και την αξιοποίηση των κονδυλίων της Ε.Ε.- μέσα στο πράσινο.

Η διαδρομή εξαιρετική: Πριν τα Βασιλικά στροφή αριστερά, άνοδος (με συνεχή στροφιλίκια) μέσα σε δάσος από πεύκα και αργότερα καστανιές, Πέτροκέρασα. Επιστροφή (πιο άνετη) από Ζαγκλιβέρι (κι αυτό ωραίο χωριό), παραλίμνια διαδρομή ως τον Άγιο Βασίλειο, Χορτιάτης, Πανόραμα (στάση για τρίγωνα από τον Ελενίδη), Περαία.

Μας συνόδευε ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, σε τραγούδια δικά του και του Βίρβου -για να τη βρίσκουν οι μεγάλοι και να μαθαίνουν εγκαίρως τα νιάτα (Το "my number one" θα το λησμονήσουν γρήγορα. "Του Μπελαμή το ουζερί" ποτέ!)

Στην πλακόστρωτη πλατεία γευτήκαμε θεσπέσιο "θεσσαλικό" (ή "ελασσονίτικο"), κοκορέτσι, μπριζόλα στη σούβλα, παντσέτες και κάμποσα συνοδευτικά. Ποιότης εξαιρετική -και η καθαριότητα επίσης. Πέντε άτομα -σαράντα εννέα ευρώ.

Δίπλα μας έτρωγε ένα μεσόκοπο ζευγάρι - "διανοούμενοι". Όταν τελείωσαν φώναξε ο κύριος τον ευγενικό και πανέξυπνο Αλβανό σερβιτόρο και τον ρώτησε:

-Επιδόρπιο, έχετε;

Και εκείνος, χωρίς να χάσει την ψυχραιμία του:

-Απ' αυτό δεν έχουμε. Έχουμε όμως παγωτό, προφιτερόλ, σοκολάτα...

Η ζωή μπορεί να είναι όμορφη, ακόμα και όταν στην Θεσσαλονίκη ξεσπάει ο τυφώνας που λέγεται "ΔΕΘ".

 
Έγραψε ο Πάνος - Σάββατο, Σεπτεμβρίου 10, 2005 |


0 Comments: