ι Τα μυστικά του Κόλπου
Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 07, 2005
ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΕΥΡΗΜΑ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ μ.Χ. ΑΙΩΝΑ
Τον Σεπτέμβριο του 2006, κατά τη διάρκεια των εργασιών διανοίξεως της υποθαλάσσιας αρτηρίας στη Θεσσαλονίκη, βρέθηκε θαμμένο ένα κιβώτιο γεμάτο περγαμηνές με κείμενα της ελληνιστικής περιόδου, σε άριστη κατάσταση. Σας παρουσιάζω κατ’ αποκλειστικότητα στο ιστολόγιο «Τα μυστικά του Κόλπου» ένα εξ αυτών, που αφορά τα δημοτικά πράγματα κάποιου αρχαίου Δήμου της περιοχής, ο οποίος όμως δεν έχει προς το παρόν προσδιοριστεί. Άγνωστο επίσης παραμένει το όνομα του αρχαίου συγγραφέα.

Υετού μεν μαινομένου, διαχειρήσεως ομβρίων υδάτων εν τη πόλει μη ούσης, των οικιών δε κατακλυζομένων, – ενθυμού, τις επί οκτώ συν οκτώ, τουτέστιν εξκαίδεκα έτη άρχει τω δήμω!

(Σαν βρέχει ο ουρανός και πλημμυρίζουν τα σπίτια επειδή δεν υπάρχει σύστημα διαχείρισης ομβρίων υδάτων στην πόλη, θυμήσου ποιος διευθύνει το Δήμο επί οχτώ συν οχτώ ίσον δεκαέξι χρόνια!)

Προς εκάστην οικίαν της αναρροφητικής αμάξης συχνάκις προσερχομένης, ίνα τα λύματα απάγει, ό συ μεν, ω πολίτα, πάνυ δαπανηρόν θεωρείς, κεντρικής αποχετεύσεως εν τη πόλει μη ούσης, άχρι τήσδε της ημέρας, επί τούτοις δε και της οσφρήσεως αηδώς εχούσης – ενθυμού τις γαρ ο της πόλεως ηγέτης επί οκτώ και οκτώ, εξκαίδεκα έτη!

(Κάθε τρεις και λίγο που έρχεται το βυτίο να πάρει τα οικιακά λύματα, επειδή δεν υπάρχει κεντρική αποχέτευση στην πόλη, μέχρι σήμερα, και συ, πολίτη, το βρίσκεις αυτό μεγάλη δαπάνη [και εκτός αυτού βρομοκοπάει ο τόπος] – θυμήσου ποιος είναι ο ηγέτης της πόλης επί οχτώ συν οχτώ ίσον δεκαέξι χρόνια!)

Οσάκις περιπατών ανά τας οδούς και αγανακτών, κρασπέδων δια τους πεζούς γαρ μη υπαρχόντων – ενθυμού τις ο αιρούμενος πρώτος της πόλεως ανήρ δι οκταετίαν και δευτέραν οκταετίαν, ήγουν εξκαιδεκαετίαν όλην!

(Κάθε φορά που περπατάς στους δρόμους και αγανακτείς γιατί δεν υπάρχουν πεζοδρόμια, θυμήσου ποιος είναι αυτός που εκλέγεται για οχτώ συν οχτώ, σύνολο δεκαέξι χρόνια!)

Αθρόα δε απορρίμματα θεώμενος εν ταις οδοίς και εν τοις οικοπέδοις, ου μην αλλά και παρά θιν’ αλός χύδην κείμενα – ενθυμού τις ο νόμω υπεύθυνος προβλεπτής περί αυτών, ός περί άλλων τυρβάζει, επί πρώτης και δευτέρας και τρίτης και τετάρτης τετραετίας, ήτοι χρόνους εξκαίδεκα συναπτούς!

(Σαν βλέπεις το ατελείωτο σκουπιδαριό χύμα στους δρόμους και στα άχτιστα οικόπεδα, αλλά και στην ακρογιαλιά, θυμήσου ποιος είναι ταγμένος από το νόμο να φροντίζει γι’ αυτά, ο οποίος όμως με άλλα ασχολείται, κατά την πρώτη και τη δεύτερη και την τρίτη και την τέταρτη τετραετία, δηλαδή δεκαέξι χρόνους δεμένους!)

Ει τα έως του νυν λεχθέντα ικανά μη εισί, όρα και τάδε’

(Κι αν δε βρίσκεις αρκετά όσα ειπώθηκαν ως τώρα, δες και τούτα:)

Παίδες και νεανίες και κόραι παιδικαίς χαραίς ου χρώνται, γονείς δε οβολούς πλείστους τοις ιδιωτικοίς παιδοτόποις, παιδευτηρίοις και γυμναστηρίοις διδόναι βιάζονται.

(Τα παιδιά δεν έχουν παιδικές χαρές και οι γονείς αναγκάζονται να
πληρώνουν ένα σωρό λεφτά σε ιδιωτικούς παιδότοπους, εκπαιδευτήρια και
χώρους άθλησης)

Πολιτισμού χώρον ουδέναν ο Δήμος ημών, ουχ ευτελή αλλά κόσμιον, κέκτηται

(Ο Δήμος μας δεν διαθέτει ούτε έναν χώρο πολιτισμού της προκοπής)

Πλείσται οδοί και ρύμαι σκοτειναί και ερεβώδεις τοις νυξί παραμένουσι, πλημμελούς φωτισμού ένεκα

(Λόγω πλημμελούς φωτισμού, πολλοί δρόμοι μένουν τις νύχτες σκοτεινοί)

Παγία δε τριάς χαρακτήρων τα εκτελεσθέντα των έργων κοσμεί’ βραδύτης, ακαλαισθησία, κακοτεχνία

(Κι όσα έργα έχουν εκτελεστεί ως τώρα, τα χαρακτηρίζει η εξής μόνιμη
τριάδα: καθυστέρηση, φτωχή αισθητική, κακοτεχνία)

Πλείστοι κάτοχοι κάρων τε και αρμάτων, παρανόμως σταθμεύουσιν, απανταχού. Αυτοί μεν τέρπονται ασυναισθήτως εν τοις καπηλίοις, ουδείς δε των αρμοδίων επιλαμβάνεται τούτου, της πόλεως όψιν οχληράν λαμβανούσης

(Πολλοί ιδιοκτήτες αυτοκινήτων παρκάρουν παράνομα, όπου λάχει. Κι ενώ
αυτοί τρώνε και πίνουν στις καφετέριες και τις ταβέρνες, ουδείς αρμόδιος
ασχολείται και η πόλη παίρνει εφιαλτική όψη)

Πρεσβύτες τε και γραίαι και παίδες και νεογνών μητέραι και μειονεκτούντες τινες, ου φιλίαν αλλ’ εχθράν την ίδιαν πόλιν αισθάνονται, ανασφαλώς λίαν βαδίζοντες εν ταις οδοίς αυτής

(Γέροντες και γερόντισσες και παιδιά μητέρες με βρέφη και άτομα με ειδικές ανάγκες, δεν αισθάνονται φιλική αλλά εχθρική την πόλη τους, καθώς βαδίζουν στους δρόμους της με μεγάλη ανασφάλεια)

Των μαθητών μεν εις τα σχολεία τε και γυμναστήρια προσερχομένων καταφανές το αδιαχώρητον εστι, πλείστων όντων, προβλέψεως και δράσεως ικανής εγκαίρως μη γενομένης

(Είναι προφανής η έλλειψη χώρων στα σχολεία και στους χώρους άθλησης, γιατί ενώ ο αριθμός των μαθητών είναι μεγάλος, κανένας δεν προέβλεψε και δεν αντιμετώπισε αποτελεσματικά το πρόβλημα)

Άλσος τι ιλαρόν, εις ό οι πολίται προς αναψυχήν έρχονται, ουκ έστιν εν τω Δήμω ημών

(Δεν υπάρχει στο Δήμο μας ένα πάρκο της προκοπής, για να πηγαίνουν οι κάτοικοι)

Ιατρεία μεν και ιατροί και θεραπευταί ολίγιστοι, αι ανάγκαι πολλαί, φροντίς δε ουσιώδης, ουδεμία

(Ενώ οι ανάγκες για υπηρεσίες υγείας είναι μεγάλες, οι υπάρχουσες υποδομές και το προσωπικό είναι ανεπαρκή, ενώ δεν υπάρχει κανένας σοβαρός σχεδιασμός)

Ο των κεκοιμημένων περίβολος αλγηδόνος αυχμηράς αιτία εστί δια το συνωστίζεσθαι και το του χώρου ακαλαίσθητον

(Η κατάσταση του νεκροταφείου προξενεί μεγάλη στεναχώρια, έτσι που είναι ακαλαίσθητο και σε ανεπαρκέστατο χώρο)

Διαρρήκται και άλλοι τας οικίας ακόπως λυμαίνονται, ουδενός μεριμνούντος καταλλήλου οργανώσεως πέρι και ικανής της φρουράς καταστησομένης

(Οι διαρρήκτες και οι λοιποί ανοίγουν εύκολα τα σπίτια, αλλά δεν υπάρχει μέριμνα για κατάλληλη οργάνωση και επαρκή στελέχωση της αστυνομικής δύναμης στην περιοχή)

Των εργολάβων ανεγειρόντων τας οικοδομάς εν παρανομία κραυγαλέα, μη τηρουμένων δε υπ’ αυτών των νόμων και υποχρεώσεων προς τε τους περιοίκους και αυτήν ταύτην την πόλιν, ουδείς επιλαμβάνεται

(Οι εργολάβοι χτίζουν μέσα σε κραυγαλέες παρανομίες, χωρίς να τηρούν τις υποχρεώσεις τους προς τους γείτονες και την πόλη, αλλά ουδείς ασχολείται με το θέμα)

Πόλις τε και κώμαι του Δήμου ανάρχως και ακαλαισθήτως επεκτείνονται, του μεν περιβάλλοντος ες αεί καταστρεφομένου, μηδενός δε κηδομένου του μέλλοντος των τέκνων

(Η πόλη και τα χωριά του Δήμου επεκτείνονται άναρχα και ακαλαίσθητα, το περιβάλλον καταστρέφεται δια παντός, και κανενός δεν ιδρώνει το αυτί για το μέλλον των παιδιών μας)

Άγος οχληρόν, η εν Τριάδι Αγία, της ακτής βάναυσος τε και βαρβαρική περίφραξις, κέρδους ένεκεν. Των νόμων μεν καταπατουμένων, του περιβάλλοντος υβριζομένου, των οδοιπόρων αγανακτούντων, Δήμος δε, ως μη όφειλε, καθεύδει

(Μέγα σκάνδαλο αποτελεί η άθλια και απαράδεκτη περίφραξη της ακτής στην Αγία Τριάδα, για λόγους εκμετάλλευσης. Ενώ οι νόμοι καταπατούνται, το περιβάλλον καταστρέφεται και οι πεζοπόροι αγανακτούν, ο Δήμος δεν ασχολείται, αν και θα έπρεπε)

Δήλον τοις φρονίμοις έστι τούτο, ότι η του Θερμαϊκού κόλπου αφόρητος ρύπανσις ποιεί τα ύδατα ακατάλληλα και την κολύμβησιν επικίνδυνον. Φροντίδος και σπουδής ουδεμίας καταγραφομένης, ο Δήμος ημών τας ακτάς κηρύττει, αξίας δήθεν κυανάς σημαίας λαμβάνειν. Η Ευρωπαϊκή Αμφικτυονία δε, μακάριος, ανίκανος και αδιάφορος ούσα, τας σημαίας ανελλιπώς απονέμει, την ακηδίαν μεν επιβραβεύουσα, του προβλήματος δε παραμένοντος και των πολιτών οικτρώς εξαπατουμένων

(Για τους γνωστικούς είναι ξεκάθαρο: η ρύπανση του Θερμαϊκού παραμένει τερατώδης και τα νερά είναι ακατάλληλα και επικίνδυνα για τους λουομένους. Παρ’ όλα αυτά, χωρίς να παρουσιάζει κάποια σχετική φροντίδα και δράση, ο Δήμος ισχυρίζεται ότι οι ακτές αξίζουν, δήθεν, να βραβεύονται με «γαλάζιες σημαίες». Η Ευρωπαϊκή Ένωση, είτε γιατί είναι αδιάφορη, είτε γιατί είναι απληροφόρητη και ανίκανη, απονέμει κάθε χρονιά τις εν λόγω σημαίες. Επιβραβεύει έτσι την αφροντισιά, οι πολίτες εξαπατούνται αγρίως και το πρόβλημα παραμένει)

Ούτως εχόντων των πραγμάτων – ενθυμού τις επί εξκαίδεκα όλους
ενιαυτούς λύσεις μεν αφειδώς υπισχνείται, σκόπει δε τι, εν τη αληθεία, τω Δήμω εποίησεν.

(Επειδή έτσι έχουν τα πράγματα, θυμήσου ποιος υπόσχεται πλουσιοπάροχα λύσεις εδώ και δεκαέξι ολόκληρα χρόνια, και αξιολόγησε τι έχει κάνει, στην πραγματικότητα, για τον Δήμο)

Ενθυμού, των εκλογών δε πάλιν επερχομένων στήθι λέγων’ χαίρε, ω δήμαρχε! Ευχαριστίας λαβών θερμάς, άπελθε το νυν εις τα ίδια, αναπαύσεως χάριν, υγείαν τε και όλβον τους θεούς δούναι σοι ημών ευχομένων! Σώφρονες μεν όντες, τόλμης δε ουχ υπολειπόμενοι, οψόμεθα τίνα εξ ημών εκλέξομεν ίνα τον Δήμον ευπρεπή καταστήσει, άμα τε και θελκτικόν ου μόνον τοις κατοίκοις – αλλά και τοις παρεπιδημούσι και τοις προσερχομένοις. Χρησμός γαρ μέγας παλαιόθεν ημίν σημαίνει’ άξιον το ελθείν, άξιον το ενταύθα ζην. Νυνί δε πληρώσεως προφητείας τήσδε ο χρόνος κατέστη

(Θυμήσου, κι επειδή έρχονται και πάλι εκλογές, πες με αποφασιστικότητα: "Χαίρε, Δήμαρχε! Με τις θερμές ευχαριστίες μας, είναι ώρα να πας σπίτι σου για να ξεκουραστείς, κι εμείς θα ευχόμαστε στο Θεό να σου χαρίζει υγεία και ευτυχία! Όσο για εμάς, μυαλωμένοι όπως είμαστε, αλλά και χωρίς να μας λείπει η τόλμη, θα σκεφτούμε ποιόν θα εκλέξουμε για να κάνει το Δήμο μας ευπρεπή και θελκτικό για τους κατοίκους, τους παραθεριστές, αλλά και για τους επισκέπτες. Γιατί μας βρίσκεται από παλιά ένας μεγάλος χρησμός: «αξίζει να ‘ρθείς, αξίζει να ζεις!». Επιτέλους, ήρθε ο καιρός να εκπληρωθεί η εν λόγω προφητεία")._
 
Έγραψε ο Πάνος - Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 07, 2005 |


2 Comments:


  • At 8:02 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος

    Τερπνόν τε και ιλαρόν το ανάγνωσμα... και φεύ, αληθές εστί μάλα

     
  • At 12:09 π.μ., Blogger Πάνος

    Τω όντι, Γεώργιε, αληθές μεν αλλ' ου πλήρες. Χειροτερότερα εισί τα εν Θερμαϊκώ Κόλπω τεκταινόμενα...