ι Τα μυστικά του Κόλπου
Κυριακή, Νοεμβρίου 06, 2005
Ο Γιώργος είναι πονηρός...
Ας ξεκινήσουμε με ένα δηλητηριώδες, αλλά τόσο καίριο, σχόλιο του Η. Πετρόπουλου*: Ο Ανδρέας Παπανδρέου, μετά τις αντι- εκκλησιαστικές του μπουρμπουλήθρες, που αμόλαγε εκεί γύρο στα 1980, κατέληξε να συμφιλιωθεί με τον χουντικό αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ, κατέληξε να κάνει προσκύνημα στη μονή Σουμελά, κατέληξε να επισκέπτεται τον σχιζοφρενή δεσπότη της Φλώρινας. Αυτά παθαίνει όποιος πολιτικάντης ξεκινάει σαν τροτσκιστής για να καταντήσει, στο τέλος, πρωθυπουργός.

Αυτά όμως αφορούν το παρελθόν της δυναστείας των Παπανδρέου. Ο νυν αρχηγός του ΠΑΣΟΚ (και βέβαιος πρωθυπουργός της χώρας σε λίγο, όταν η Νέα Δημοκρατία θα ολοκληρώσει το μέγιστο πολιτικό της επίτευγμα – να αναστήσει τους πολιτικά νεκρούς, όπως ο Πέτρος ανάστησε την Ταβιθά και ο Παύλος τον Εύτυχο) μας επιφυλάσσει καινούργιες χαρές. Προκειμένου το ΠΑΣΟΚ να ανακτήσει τους απολεσθέντες πολύτιμους ψήφους των θρησκευομένων (δηλαδή όσων επηρεάζονται από τα παραθρησκευτικά ευσεβιστικά κυκλώματα ή από τους πολιτευόμενους επισκόπους και αρχιεπισκόπους), άρχισε ήδη η μεθοδική προετοιμασία: Στην προσωπική εφημερίδα του κ. Παπανδρέου**, Τα Νέα, δημοσιεύτηκε το περασμένο καλοκαίρι ένα άρθρο – υπόδειγμα πολιτικού και δημοσιογραφικού τυχοδιωκτισμού – με τίτλο Ιερές… γέφυρες Γιώργου με την Εκκλησία. Υπέρτιτλος: Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ θεωρεί ότι πρέπει η Ελληνική Πολιτεία να αναζητήσει σύγχρονες απαντήσεις και θέλει μια Εκκλησία χωρίς κομματικές ταυτότητες. Υπότιτλος: Θέλουμε μια νέα σχέση Πολιτείας και Εκκλησίας βασισμένη στη διαφάνεια.

Ο …Γιώργος (!), δια του δημοσιογράφου που έκανε το …συγκλονιστικό ρεπορτάζ, μας ενημερώνει κατ’ αρχήν ότι επισκέφτηκε το Άγιον Όρος, μαζί με τον γιό του Ανδρέα***. Εντέχνως προσπαθεί να ενσπείρει δαιμόνια μεταξύ των Ορθοδόξων, αποκαλύπτοντας ότι αγαπά τους Βαρθολομαίο (της Κωνσταντινουπόλεως) και Αναστάσιο (τον αρχιεπίσκοπο Αλβανίας) – σε αντίθεση με τον ενταύθα ηγέτη. Το κείμενο μεταφέρει τις απόψεις του: Το ΠΑΣΟΚ όχι μόνο δεν είναι ενάντια στην Εκκλησία, θέλει να δει το κύρος της Εκκλησίας, και ιδιαίτερα της Ορθόδοξης Εκκλησίας, της Ελλαδικής Εκκλησίας, να μην τρωθεί(+). Εξηγεί (ο …Γιώργος) ότι είναι υπέρ του διαχωρισμού κράτους – Εκκλησίας, διότι έτσι θα παίξει πραγματικά τον πνευματικό ρόλο που της αξίζει – η Εκκλησία. Το ρεπορτάζ μας πληροφορεί ότι πριν τέσσερις μήνες, στον Αϊ –Γιάννη της Ντάπιας των Σπετσών, ο κ. Παπανδρέου (++) με τη σύζυγό του Άντα ακολούθησαν την περιφορά του Επιταφίου με αναμμένα κεριά, ενώ τον Δεκαπενταύγουστο μετείχε των εκδηλώσεων για την Παναγία την Εκατονταπυλιανή στην Πάρο (+++). Διευκρινίζει, με χαρακτηριστική παπανδρεϊκή ρητορική: Μπορεί να υπήρξαν κατά καιρούς διαφωνίες με τοποθετήσεις της Ιεραρχίας της Εκκλησίας. Πάντα, όμως, υπήρξε σεβασμός για την Εκκλησία (^). Ήταν και είναι μέρος της ιστορίας και της παράδοσής μας. Έχει μεγάλο και σπουδαίο ρόλο να παίξει, πνευματικό και κοινωνικό(^^). Και συνεχίζει με απίστευτης ελαφρότητας πομφόλυγες (δηλαδή …μπουρμπουλήθρες), για τις οποίες ο ενδιαφερόμενος παραπέμπεται στο δημοσίευμα (ΤΑ ΝΕΑ, 27/8/2005).

Συμφωνούμε ότι η Ορθοδοξία είναι μέρος της ιστορίας και της παράδοσής μας. Εν καιρώ θα προσπαθήσουμε να δείξουμε τους λόγους για τους οποίους η Ορθοδοξία πρέπει να καταλαμβάνει λιγότερο …χώρο και να αποτιμάται με μικρότερη αξία. Ωστόσο, είναι προφανές ότι ο Παπανδρέου απλώς κάνει πολιτική και υποκρίνεται – κάποιος που όντως πιστεύει ότι η Ορθοδοξία είναι μέρος της ιστορίας και της παράδοσης των Ελλήνων υποχρεωτικά θα το εκφράσει αυτό διαφορετικά και όχι έτσι, ξερά και ξινά. Διότι γνωρίζει ότι η Ορθοδοξία απλούστατα ταυτίζει απολύτως τον εαυτό της με την ελληνική ιστορία και την παράδοση – τίποτα λιγότερο από αυτό.

Είναι προφανές ότι ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ χρειάζεται έναν ...αυθεντικό (original!) Ορθόδοξο για να τον συμβουλεύει αποτελεσματικά επί των εκκλησιαστικών. Η αναζήτησή του είναι εύκολη υπόθεση: παρά την άδοξη απώλεια του Παπαθεμελή, το ΠΑΣΟΚ διαθέτει κάμποσους τέτοιους - ψάλτες, βυζαντινολάτρες, χριστιανοελληναράδες - και λοιπά φυντάνια που φύτρωσαν και θέριεψαν πάνω στην πλούσια κοπριά του πασοκισμού.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

*Ηλίας Πετρόπουλος, Ιωάννου Αποκάλυψις, 3η εκδ, ΝΕΦΕΛΗ, Αθήνα 1991, σελ.224

** Έτσι νομίζει... Στην πραγματικότητα ο ίδιος είναι απλώς ο αρχηγός του προσωπικού κόμματος των ιδιοκτητών του Συγκροτήματος

*** Αν νομίζετε οτι η Ελλάδα θα απαλλαγεί εύκολα από τη δυναστεία, κάνετε λάθος. Αντίθετα με τους αυθεντικούς γαλαζοαίματους τούτοι εδώ χρειάζονται κάτι περισσότερο από ένα κίνημα για να πάρουν δρόμο: απαιτείται να ανέβει κατακόρυφα η πολιτική συνείδηση των Ελλήνων - ως τότε θα τους λουζόμαστε όλοι. Η άλλη δυναστεία, των Καραμανλήδων, μετά το διαφαινόμενο φιάσκο της κυβέρνησης Κ.Καραμανλή, μάλλον θα τελειώσει ήσυχα και οριστικά, όπως τελείωσαν κάποτε οι Βενιζέλοι. Από τη φιλόδοξη φάρα των Μητσοτάκηδων δε νομίζω οτι έχει κάποιος τα φόντα, αλλά ποιός ξέρει; Τα στελέχη της ΝΔ, όταν θα χάσουν τα αυγά και τα πασχάλια, μέσα στην απελπισιά τους, είναι ικανά να εκλέξουν αρχηγό εκείθεν, προς μεγάλη χαρά των ...Παπανδρέου!

(+) Τώρα πια το ζητούμενο είναι όχι να μην τρωθεί το κύρος, αλλά πως θα μπαλωθεί η κουρελιασμένη αξιοπιστία των εκκλησιαστικών ηγετών

(++) Είναι αξιοθαύμαστη, ανάμεσα σε όλα τ' άλλα, η ευκολία με την οποία ο Γιώργος μετατρέπεται σε κ. Παπανδρέου

(+++) Αυτά δεν είναι σπουδαία. Όταν συνόδευε (ως υπουργός) τον πατέρα του στη Σουμελά, που αναφέρει ο Πετρόπουλος, δε δίστασε να χορέψει ...κότσαρι προς χάριν των ποντιακών ψήφων. Αναζητείστε τον σχετικό εκπληκτικό ΤΡΙΤΟ ΔΡΟΜΟ του Γ. Ιωάννου, δημοσιευμένο (τότε) στο ΠΟΝΤΙΚΙ. Είναι να μη σου γίνει χούι, γιατί ακολούθησε η πολιτική του ζεϊμπέκικου, όταν χάρη στην μπουνταλοσύνη του μεγάλου λυρικού ποιητή Θόδωρου Πάγκαλου (βλ. υπόθεση Οτζαλάν) και (κυρίως) στο όνομά του έγινε υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης Σημίτη.

(^) Τόσος πολύς σεβασμός, που στην υπόθεση των ταυτοτήτων άφησε και αυτός μόνο του τον Σημίτη να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά, με τη βοήθεια του ...Κουναλάκη

(^^) Όποιος έχει ένα σπουδαίο κοινωνικό και πνευματικό ρόλο, αυτοδικαίως αποκτά και σημαντική πολιτική δύναμη. Ο Γ. Παπανδρέου δεν είναι δυνατόν να το αγνοεί, απλά ψάχνει ένα λειτουργικό άλλοθι, που θα του επιστρέψει τις χαμένες ψήφους - παρά τη θέληση του αρχιεπισκόπου
 
Έγραψε ο Πάνος - Κυριακή, Νοεμβρίου 06, 2005 |


12 Comments:


  • At 12:47 π.μ., Anonymous Δημήτρης

    Δηλαδή για να καταλάβω... Πιστεύεις ότι η αξία της ορθοδοξίας υπερτιμάται επίσης πιστεύεις ότι ο Παπανδρέου υποκρίνεται στις απόψεις του περι εκκλησίας και ότι δε θέλει και αυτός τον ρόλο της ενδυναμωμένο και τελικά τα ακούει απο σένα επειδή συμφωνείτε??? Μάλλον όχι. Τα ακούει το κάθαρμα επειδή είναι κωλοπασόκος και επειδή "θέριεψε στην πλούσια κοπριά του Πασοκισμού". Έυγε... Μορφωμένος άνθρωπος...

     
  • At 2:02 π.μ., Blogger Πάνος

    Δημήτρη,

    το θέμα του post δεν είναι τι πιστεύω εγώ για την Ορθοδοξία. Αν σε ενδιαφέρει, κάποιες θέσεις μου υπάρχουν στο κομμάτι "Θεία Αριστερά, ζεις ακόμα βρε θηρίο;" - θα το βρεις στη δεξιά στήλη, με τα θέματα των "μτΚ", στην ομάδα "Θεωρητικούρες".

    Το θέμα είναι:

    α. Το επίπεδο πολιτικού αμοραλισμού του ΓΑΠ. Δε διστάζει (για τις ψήφους) να παριστάνει υποκριτικά κάτι που δεν είναι - αυτό είναι ολοφάνερο.

    β. Η άθλια - αδίσταχτη (και άτσαλη...) χρήση ενός ΜΜΕ (που -καθόλου τυχαία- ανήκει στο Συγκρότημα Λαμπράκη) προκειμένου να φιλοτεχνηθεί και να πλασαριστεί το δήθεν ορθόδοξο πορτραίτο του ΓΑΠ. Εδώ η κριτική αφορά και τα ΝΕΑ και τον αμέσως ενδιαφερόμενο.

    Δε νομίζεις οτι αυτά τα δεδομένα είναι άξια σχολιασμού; Εσύ, πως τα σχολιάζεις, πως τα αξιολογείς; Μήπως βλέπεις στο δημοσίευμα μονάχα μια αθώα δημοσιογραφική κίνηση;

    Οι λέξεις "κάθαρμα" και "κωλοπασόκος" δεν είναι δικές μου - είναι δικές σου! Εγώ τις αποφεύγω συστηματικά, ακόμα και όταν γράφω για ανθρώπους που είναι και το ένα και το άλλο - ή ο,τιδήποτε "ένα" και ο,τιδήποτε "άλλο".

    Η "πλούσια κοπριά του πασοκισμού" (με μικρό π) είναι δική μου έκφραση - και παίρνω την ευθύνη της. Για να μην αναφέρω εδώ και τώρα τουλάχιστον μια ντουζίνα υπέροχα βλαστάρια από γαϊδουράγκαθα που φύτρωσαν εκει πάνω (τους ξέρεις και συ άλλωστε...), ας μείνουμε στην περίπτωση ΓΑΠ:

    - αν ο ΓΑΠ λεγόταν Γρηγόρης Κολοκυθόπουλος, υπήρχε ποτέ περίπτωση να είναι σήμερα αρχηγός του ΠΑΣΟΚ;

    Επειδή είναι αδύνατον να απαντήσεις "ναι" έχεις εμμέσως παραδεχτεί οτι για να "θεριέψει" χρειαζόταν ένα ειδικό περιβάλλον.

    Αν εσύ θεωρείς οτι αυτό το περιβάλλον μοσχοβολά, να το πεις ευθέως!

    Εγώ νομίζω οτι αυτό το περιβάλλον δεν αδικείται καθόλου αν το αποκαλέσω "πασοκική κοπριά" - με αυτό συμφωνούν οι περισσότεροι Έλληνες, συμπεριλαμβανομένων πολλών φίλων μου πασοκτζήδων!

    Την τελευταία σου φράση απλώς την αντιπαρέρχομαι, ως μεγαλύτερος και (ίσως) πιο ψύχραιμος από σένα.

     
  • At 12:12 μ.μ., Blogger Ημίαιμος-Imiaimos

    Η μικρότητα του πολιτικού τους μεγέθους αποκαλύπτεται στο "σύγγραμμα" Σημίτη. ¨ολοι αυτοί και οι Λυμπέρηδές τους θα έπρεπε αν είχαν ένα γραμμάριο αυτοκριτικής τσίπας να έχουν αυτοκτονήσει το ξημέρωμα που γκρίζαρε το Αιγαίο...

     
  • At 2:43 μ.μ., Blogger COSTANTINA

    Μία μικρή ένσταση. Η φράση «πολιτικός αμοραλισμός» από μόνη της δεν στέκει. Είναι μία υπερβολή. Θα μπορούσες απλά να γράψεις «πόσο πολιτικός είναι ο ΓΑΠ» και θα καθάριζες μια χαρούλα.

    : ))))

     
  • At 3:00 μ.μ., Anonymous Δημήτρης

    Ξεκινώντας από το τέλος, απλά να πω ότι περίμενα περισσότερη διαλλακτικότητα και μετριοπάθεια από έναν άνθρωπο που και μορφωμένος είναι και "φαντάζομαι" έχει δει και ζήσει 5 καταστάσεις στο παρελθόν. Αυτά εννοούσα και δεν ήθελα να σε προσβάλλω σε προσωπικό επίπεδο.
    α. Ο ΓΠ κάνει μια προσπάθεια να προσαρμοστεί στην πραγματικότητα της ελληνικής κοινωνίας. Μιας κοινωνίας που η συντριπτικη πλειοψηφία αποχαυνώνεται με τις Τατιάνες και τα κουτσομπολίστικα της τηλεόρασης, που δεν έχει μνήμη και που πάνω απ' όλα είναι χριστιανοπρόβατα. Θα πει ο Χριστόδουλος "Αυτό που λάμπει εκει πάνω είναι φεγγάρι, όχι ο ήλιος"; Θα τρέξουν κατα χιλιάδες να υποστηρίξουν την άποψή του και θα κάψουν τα βιβλία των επιστημόνων που προσπαθούν να αποδείξουν το αντίθετο.
    Μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο και έχοντας την εκκλησία απέναντί του, προσπαθεί ο Παπανδρέου να περιορίσει τη ζημιά που υπέστη το πασόκ από το θέμα των ταυτοτήτων. Με έναν αρχιεπίσκοπο να μιλά για την "δεξιά του κυρίου" και παραθρησκευτικές οργανώσεις να μοιράζουν ελάχιστες μέρες πριν τις εκλογές φυλλάδια όπου διαπομπευόταν ο ίδιος και ούτε λίγο ούτε πολύ του απέδιδαν την εικόνα του αντίχριστου.
    Επανερχόμενος λοιπόν, πώς περιμένεις να αντιδράσει ένας πολιτικός που ως στόχο έχει να κερδίσει την πρωθυπουργία; Ίσως σε μια χώρα άλλη θα μπορούσε να βγει και να πει ανοιχτά τι πιστεύει για τον αρχιεπίσκοπο και για την κατάσταση της εκκλησίας γενικότερα. Όχι όμως στο Τατζικιστάν όπου χριστιανοί μουτζαχεντίν σπεύδουν να κατασπαράξουν τους "εχθρούς της ορθοδοξίας"

    Περι Λαμπράκη συμφωνούμε, πρόκειται για ένα απόλυτα ελεγχόμενο συγκρότημα που χάνει τελικά την αξιοπιστία του. Κατ' εμε, δεν είναι λάθος η στάση που κρατούν τα μέσα του συγκροτήματος απέναντι στη Ν. Δημοκρατία μια που ποτέ άλλοτε δεν υπήρξε μια τόσο άχρηστη ομάδα επικεφαλής της χώρας. Το λάθος όμως που κάνουν είναι ότι δεν επεκτείνουν την κριτική τους και προς την άλλη πλευρά. Είπαμε, ελεγχόμενα μέσα.

     
  • At 3:29 μ.μ., Blogger Πάνος

    Δηλαδή ,Δημήτρη, ο ΓΠ απλώς

    "αμάρτησε για την εξουσία"

    -άρα ...αθώος και καλά έκανε;

    Το θέμα μας πάντα θα είναι ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ, οι πολίτες, απέναντι σε φαινόμενα όπως ο "κληρονομικός πρίγκιψ" του ΠΑΣΟΚ - ακόμα περισσότερο όσοι βρίσκονται πολιτικά σ' αυτόν το χώρο.

    Είναι (είσαστε) ευχαριστημένοι; (μη μου πεις πως οι άλλοι χειρότεροι - θυμίζει το ανέκδοτο "κι εσείς γιατί βασανίζετε τους μαύρους;")

     
  • At 3:54 μ.μ., Anonymous Δημήτρης

    Με την υπόθεση της επέκτασης του αεροδρομίου, νόμιζα ότι κατάλαβες πως λειτουργεί η πολιτική στην χώρα θα επαναλάβω του Τατζικιστάν. Τίποτα δεν είναι μάυρο ή άσπρο, όλα είναι αποχρώσεις του γκρί. Οι αφορισμοί και οι ακραίες θέσεις μόνο έβλαψαν τον πολιτικό που τις υιοθέτησε. Αν ο Παπανδρέου έβγαινε σε μετωπική επίθεση με την εκκλησία, θα ισοδυναμούσε με πολιτική αυτοκτονία.
    Αν η εναντίωση σου απέναντι στον αρχηγό της αξ. αντιπολίτευσης εγκειται στο ότι "κληρονόμησε" εξουσία, δε μπορώ να σου προβάλλω αντεπιχείρημα μια που είναι προσωπικό σου θέμα. Εγώ είδα έναν αξιολογότατο υπουργό εξωτερικών που έκανε μεγάλες προσπάθειες και κατάφερε να θέσει την Ελλάδα στο κέντρο των τότε εξελίξεων. Προσπάθειες που καταστράφηκαν εν μια νυκτί. Ο άνθρωπος αυτός, (ναι, βοηθούμενος από το όνομά του) έγινε αρχηγός του πασόκ.
    Ας δουμε και την άλλη πλευρά όμως, ακόμα κι αν σου θυμίζει το ανέκδοτο. Έχουμε έναν απλά βουλευτή μέτριου βεληνεκούς που δεν έχει διακριθεί για καμιά του πρωτοβουλία. Απέναντι του έχει τον Σουφλιά, έναν ικανότατο πολιτικό και ψηλά στην ιεραρχία του κόμματός του. Κι όμως, ο βουλευτής παίρνει την αρχηγία του κόματος στις εσωκοματικές διεργασίες. Τον έλεγαν Κώστα Καραμανλή. Χωρίς κανένα έργο, χωρίς καμιά θέση για να αποκτήσει εμπειρία, ούτε καν υφυπουργού γίνεται αρχηγός της ΝΔ και σήμερα πρωθυπουργός. Τα αποτελέσματα τα νιώθουμε όλοι στο πετσί μας.
    Παρατηρώ λοιπόν τα εξής...
    α. Η ΝΔ είναι κυβέρνηση, και μάλιστα ανεπαρκέστατη
    β. Η ανέλιξη του Καραμανλή είναι πολύ πιο προκλητική από την αντίστοιχη του Παπανδρέου
    γ. Η ΝΔ όπως και το πασόκ έχει το μερίδιό της από ελεγχόμενο τύπο

    Μου φαίνεται λοιπόν άκρως περίεργο το οτι επιλέγεις ως στόχο της κριτικής σου την αξ. αντιπολίτευση, ενώ στην "αντίπερα όχθη" υπάρχει πολύ πιο πρόσφορο έδαφος.

    Παρόλα αυτά, θα ακολουθήσω το σκεπτικό σου. Το θέμα μας είναι τι κάνουμε εμείς. Περιμένω τις προτάσεις σου και όχι μόνο κριτική. Προτάσεις για τη βελτίωση του πολιτικού σκηνικού.

     
  • At 5:35 μ.μ., Blogger Πάνος

    Δημήτρη ή εσύ ΔΕΝ διαβάζεις προσεκτικά αυτά που γράφω - ή εγώ έχω λόγο ασαφή και ακατανόητο...

    Η φράση:

    "όταν η Νέα Δημοκρατία θα ολοκληρώσει το μέγιστο πολιτικό της επίτευγμα – να αναστήσει τους πολιτικά νεκρούς, όπως ο Πέτρος ανάστησε την Ταβιθά και ο Παύλος τον Εύτυχο)" τι μπορεί να σημαίνει;

    Δε λέει σαφέστατα οτι η κυβέρνηση της ΝΔ είναι τόσο χάλια που θα καταφέρει το ακατόρθωτο - να αναστήσει το ΠΑΣΟΚ - ή εγώ ξέχασα να γράφω ελληνικά;

    Γιατί σε κάθε φράση κριτικής προς το ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να υπενθυμίζω (δυό φορές) οτι η ΝΔ με απωθεί εξ ίσου - ή και περισσότερο;

    Λές:

    "Αν ο Παπανδρέου έβγαινε σε μετωπική επίθεση με την εκκλησία, θα ισοδυναμούσε με πολιτική αυτοκτονία".

    Ε, λοιπόν, διαφωνώ ριζικά! Αν έβγαινε απέναντι στο Χριστόδουλο και τους ομοίους του όχι όπως το κάνει, με όρους Μαυρογιαλούρου -αλλά σύγχρονου δημοκράτη πολιτικού ΘΑ ΚΕΡΔΙΖΕ τις επόμενες εκλογές ΜΕ ΠΕΡΙΠΑΤΟ.

    Ο λαός διψάει για φρέσκο, δροσερό νερό - όχι για τα παλιόνερα που τον ποτίζουν. Βέβαια και τώρα, εύκολα ή δύσκολα, θα τις κερδίσει τις εκλογές ο ΓΑΠ - αυτό είναι το μόνο σίγουρο...

    Λες:

    "Αν η εναντίωση σου απέναντι στον αρχηγό της αξ. αντιπολίτευσης έγκειται στο ότι "κληρονόμησε" εξουσία, δε μπορώ να σου προβάλλω αντεπιχείρημα μια που είναι προσωπικό σου θέμα"

    Προσωπικό ΜΟΥ θέμα; ρε φίλε, εγώ τον "εξέλεξα"; Εγώ χειροκρότησα όταν ο Σημίτης, με άψογες δημοκρατικές διακικασίες (για τους ...Μασάι, όχι για ευρωπαϊκή πολιτεία) τον φόρεσε καπέλο στο ΠΑΣΟΚ; Εγώ πήγα να συμμετάσχω στη μεγαλύτερη τελετή πολιτικής μαγείας - βουντού (εννοώ το "δημοψήφισμα αποδοχής") που γνώρισε η Ελλάδα μετά τη μεταπολίτευση; Εγώ συμμετείχα ως ψηφοφόρος ή σύνεδρος στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ που ακολούθησε - ούτε ο Στάλιν δεν είχε διανοηθεί να διαπράξει τέτοιες ξετσίπωτες αθλιότητες... Τόσο εύκολα τα ξεχνάς ή τα προσπερνάς όλα αυτά;

    Λες:

    "Εγώ είδα έναν αξιολογότατο υπουργό εξωτερικών που έκανε μεγάλες προσπάθειες και κατάφερε να θέσει την Ελλάδα στο κέντρο των τότε εξελίξεων. Προσπάθειες που καταστράφηκαν εν μια νυκτί"

    Κάποιος από τους δυό μας δε βλέπει καλά! Γιατί εγώ είδα έναν ΥΕ που τον έφτυνε (πολιτικά) ο προηγούμενος (ο Πάγκαλος) με σοβαρότατα επιχειρήματα - τουλάχιστον για τη στάση του έναντι της Τουρκίας. Έναν ΥΕ που είχε προ-συμφωνήσει με Άμερικάνους - Άγγλους να περάσει στην Κύπρο το σχέδιο Ανάν (κι αν περνούσε, αλοίμονο στην Κύπρο και στην Ελλάδα...). ΔΕΝ ΕΙΔΑ την Ελλάδα στο επίκεντρο των εξελίξεων: Μήπως πέρασε η θέση της χώρας μας για τη FYROM; Μήπως εισακούστηκε η Ελλάδα (στο παραμικρό!) στα θέματα της Βοσνίας /του Κοσόβου/ της Σερβίας /του Ιράκ/ της Μέσης Ανατολής - και δεν το πήραμε είδηση; Αλλά, με τα λόγια (της προπαγάνδας) - χτίζω ανώγια και κατώγια...

    Το μέγιστο επίτευγμα του ΓΑΠ (δηλ. του Σημίτη και του Πάγκαλου...) ήταν η είσοδος της Κύπρου στην ΕΕ - αλλά με τέτοιους απεχθείς όρους (προ-αποδοχή σχεδίου Ανάν, σε συμφωνία με τον Κληρίδη) που παραλίγο να δωθεί η Κύπρος οριστικά στην Τουρκία (και τη Βρεττανία, μη ξεχνιόμαστε...)

    Ο ΓΑΠ ήταν "πετυχημένος" ΥΕ μόνο με μια έννοια: επειδή έλεγε μόνο ΝΑΙ τον είχαν οι ΗΠΑ για δικό τους άνθρωπο - άρα απολάμβανε εκπληκτική διαφήμηση από τα ΜΜΕ, έγινε ακόπως αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, το "σύστημα" έδωσε ρέστα για να τον κάνει πρωθυπουργό στις τελευταίες εκλογές. Δεν ισχυρίζομαι οτι ο ΓΑΠ ενεργεί έτσι γιατί είναι ανθέλληνας κλπ - αυτά είναι σαχλαμάρες. Απλώς ο άνθρωπος έτσι έχει μάθει να σκέφτεται: σαν καλός δυτικός, δηλαδή αμερικάνος!

    (Δεν είναι τυχαίο οτι ο λόγος του είναι διατυπωμένος με αμερικάνικη σύνταξη και δομή. Ο εκφερόμενος λόγος φανερώνει τον τρόπο σκέψης που βρίσκεται πίσω απ΄ αυτόν)

    Λες:

    "α. Η ΝΔ είναι κυβέρνηση, και μάλιστα ανεπαρκέστατη
    β. Η ανέλιξη του Καραμανλή είναι πολύ πιο προκλητική από την αντίστοιχη του Παπανδρέου
    γ. Η ΝΔ όπως και το πασόκ έχει το μερίδιό της από ελεγχόμενο τύπο"

    Απαντώ:

    α. Βεβαίως. Κάποιος όμως θα έπρεπε να διαδεχθεί ΤΑ ΠΤΩΜΑΤΑ, αυτός είναι ο κανόνας της δημοκρατίας.

    β. Διαφωνώ απολύτως! Στην περίπτωση ΚΑΚ τηρήθηκαν όλες οι δημοκρατικές διαδικασίες - υπήρχαν ΤΡΕΙΣ υποψήφιοι, άσχετα αν οι εκλογείς φήφισαν τελικά το όνομα και όχι τον καλύτερο, όπως οι ...πασόκοι!

    (το έχει πει άλλωστε ο Τζίμης Πανούσης: τώρα πια, μας έχει κολλήσει το μικρόβιο, κατά βάθος όλοι έχουμε γίνει ΠΑΣΟΚ...)

    γ. Εδώ γελάνε! Ποιό μερίδιο από ελεγχόμενο τύπο έχει η ΝΔ; Οι γραφικές περιπτώσεις (Ελ. Τύπος / Φωνή κλπ) είναι απολύτως περιθωριακές και ανάξιες λόγου. Το βαρύ πυροβολικό - ΒΗΜΑ, ΝΕΑ, ΕΘΝΟΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ δεν κρατάει ούτε τα προσχήματα στην αβάντα που κάνει στο ΠΑΣΟΚ - και προσωπικά στον ΓΑΠ. Η μόνη μεγάλη εφημερίδα που υποστηρίζει (κριτικά) την κυβέρνηση (κυρίως επειδή απεχθάνεται το ΠΑΣΟΚ - και το Μητσοτακέικο) είναι Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ.

    Σε ό,τι αφορά τα κανάλια, ΕΔΩ ΞΑΝΑΓΕΛΑΝΕ: ούτε καν η ΝΕΤ δεν είναι με τη ΝΔ! (η ΝΕΤ καλά κάνει - οι άλλοι όχι)

    Δεν πρόκειται για μεταφυσικό φαινόμενο, υπάρχουν (προφανέστατοι) υλικότατοι λόγοι: τις εφημερίδες και τα κανάλια τα ελέγχουν οι ίδιοι άνθρωποι (κυρίως εργολάβοι) που εμεγαλύνθησαν επί ΠΑΣΟΚ - και λένε αμάν και πότε να ξανάρθει το ΠΑΣΟΚ στο γκουβέρνο, για να ξανάρθουν στα ίσια τους...

    Παρεμπιπτόντως, είναι οι ίδιοι που "θάβουν" το θέμα του αεροδρομίου - κάνοντας (τυχαίνει) αβάντα στον Σουφλιά: ο εργολάβος εξυπηρετεί μονάχα και αποκλειστικά τα συμφέροντα των εργολάβων!

    Λες:

    "Μου φαίνεται λοιπόν άκρως περίεργο το οτι επιλέγεις ως στόχο της κριτικής σου την αξ. αντιπολίτευση, ενώ στην "αντίπερα όχθη" υπάρχει πολύ πιο πρόσφορο έδαφος".

    - έχω ήδη απαντήσει. Αν εξακολουθήσεις να παρακολουθείς τα "μτΚ" θα το διαπιστώσεις ακόμα καλύτερα. Αλλά έχω ένα πρόβλημα - να γράφω για ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ. Αντίθετα, επειδή το ΠΑΣΟΚ εξακολουθεί να παριστάνει την αριστερή ή προοδευτική δύναμη είναι πολύ πιο προκλητικός στόχος!

    Λες:

    "Περιμένω τις προτάσεις σου και όχι μόνο κριτική. Προτάσεις για τη βελτίωση του πολιτικού σκηνικού"

    Πολύ καλά κάνεις και τις περιμένεις - και θα τις έχεις. Αλλά δε φαντάζομαι να τις θέλεις εδώ και τώρα, σε σχόλιο επί του σχολίου!

    Όμως, από τη συζήτησή μας ως τώρα, κατάλαβα οτι η δική σου πρόταση εξαντλείται στην αποδοχή των κινήσεων και της πρακτικής του ΓΑΠ, προκειμένου να ανακτήσει το ΠΑΣΟΚ την εξουσία. Επειδή ΔΕ ΜΠΟΡΕΙ να είναι έτσι - αντιστρέφω την πρόκληση και περιμένω να ακούσω εσένα: τα "μυστικά του Κόλπου" είναι στην απόλυτη διάθεσή σου - ανα πάσα στιγμή!

     
  • At 7:01 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος

    Πάνο, ας μην υπερβάλουμε.

    Ο Κολοκυθόπουλος μπορεί να είναι χειρότερος απο το Γιώργο. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα ανθρώπων που δεν ήταν απο "σοι" και τα κάνανε μπάχαλο.

    Θα χρησιμοποιήσω κάτι που είχες γράψει για το δήμαρχο της Περαίας.
    Οτι, θα ξεχάσεις διάφορα μικρά (αποχέτευση, πεζοδρόμια κλπ.) αν κρατήσει αγωνιστική στάση στο θέμα του αεροδρομίου.
    Το ίδιο ισχύει με τους πασόκες. Θα μπορούσε να τους συγχωρήσει κάποιος πολλά αν δεν τα έκαναν σκατά με το σχέδιο Ανάν.
    Αυτό που έκαναν Γιώργος και Σημίτης δε λέγεται. Ευτυχώς που οι Κύπριοι αντέδρασαν και οι γενιές μας, γλύτωσαν απο τη μεγαλύτερη ντροπή.

    Οι νεοδημοκράτες συνεχίζουν τα ίδια μυαλά με τις κουμπαριές τους και τον ακραίο τους ατλαντισμό. Αν μέχρι να ξεκουμπιστούν δεν έχουμε πάθει καμιά ζημιά σε εθνικά θέματα θα είμαστε τυχεροί.

    Συμπέρασμα: με αυτά τα παιδιά (Γιώργος, Καραμανλής) την έχουμε βαμένη.



    Σχολιαστής

     
  • At 8:18 μ.μ., Blogger Πάνος

    "Ο Κολοκυθόπουλος μπορεί να είναι χειρότερος απο το Γιώργο. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα ανθρώπων που δεν ήταν απο "σοι" και τα κάνανε μπάχαλο"

    Σχολιαστή, θεωρητικά, έχεις απόλυτο δίκιο. Αλλά, στην πράξη, από τη μεταπολίτευση κι εδώ, δεν υπήρξε ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ πρωθυπουργός /ηγέτης κόμματος εξουσίας που να μην είναι "από σόι" (κι ο Σημίτης - από δικό του και της μαντάμ Δάφνης)

    Και για να μη χαλάσει το σερί, έχουμε τώρα τον ΚΑΚ και τον ΓΑΠ - δυό μετριότατους πολιτικούς, που θα μας ταλαιπωρήσουν κι αυτοί το κατά δύναμιν.

    Για τα "εθνικά θέματα" δεν είμαι τόσο απαισιόδοξος. Ούτε το ΠΑΣΟΚ τα χρεοκόπησε (παρόλο που προσπάθησε φιλότιμα) ούτε η ΝΔ θα το καταφέρει (παρόλο που έχει όλες τις προδιαγραφές). Οι λόγοι είναι ΔΥΟ:

    - οι άμεσοι ανταγωνιστές μας είναι χειρότεροι μπουνταλάδες από εμάς, και (το κυριότερο)

    - υπάρχει (ακόμα) ελληνικός λαός, σε Ελλάδα και Κύπρο: το ΟΧΙ στο σχέδιο Ανάν, παρά τη λυσσώδη προσπάθεια της "πλούσιας" ομάδας (Κληρίδης, Σημίτης, Παπανδρέου, Πάγκαλος, Μπακογιάννη και άλλα στελέχη της ΝΔ, ο μισός ΣΥΝ, το ΠΑΣΟΚ ως κόμμα, αλλά και η ΕΕ, το ΝΑΤΟ, οι ΗΠΑ, ο ΟΗΕ, η ...Τουρκία) είναι χαρακτηριστικό.

    Και (φυσικά) η στάση που κράτησε ο κάθε πολιτικός και το κάθε κόμμα επί του σχεδίου Ανάν είναι ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΚΡΙΤΗΡΙΟ για τις επιλογές όσων δε σκέφτονται αποκλειστικά με βάση το (κακώς εννοούμενο) προσωπικό τους συμφέρον.

     
  • At 12:57 π.μ., Anonymous Ανώνυμος

    Η ένταση του σχολιασμού σου, Πάνο, δεν προκύπτει απ' τα γεγονότα τα οποία σε καθε αντικειμενικό αναγνώστη δεν λένε τίποτα περισσότερο απ' τη γνωστή αρχή πως ένας υποψήφιος πρωθυπουργός δεν ανοίγει μέτωπα χωρίς αίτία.Το ρεπορτάζ των " Νέων" δεν λέει τίποτα παραπάνω από κοινοτοπίες.Η σχέση του Παπανδρέου με την παράδοση και την Ορθοδοξία συνάγεται από σημαντικότερα πράγματα,απ' την θητεία του στο Υπουργείο Παιδέίας μεχρι το σχέδιο Ανάν(για να θυμηθούμε τις δηλώσεις Παγκαλου για τα Αμερικάνικα που μιλιώνταν στο Υπουργειο Εξωτερικών.
    Η φόρτισή σου ,λοιπόν,προέρχεται από τη δική σου θεωρητική θέση.Ετσι " σηκώνεις" ένα τεράστιο θέμα με λάθος,κατά τη γνώμη μου , τρόπο.
    Ηλίας

     
  • At 8:26 π.μ., Blogger Πάνος

    Ηλία, λες ότι "ένας υποψήφιος πρωθυπουργός δεν ανοίγει μέτωπα χωρίς αίτία"

    Μα δεν πρόκειται καθόλου για άνοιγμα μετώπου από τον ΓΑΠ - ο οποίος άλλωστε είχε "κρεμάσει" το Σημίτη στο θέμα των ταυτοτήτων (όχι γιατί διαφωνούσε μαζί του, αλλά για καθαρά ιδιοτελείς πολιτικούς λόγους). Ίσα ίσα, ο άνθρωπος προσπαθεί να μπαλώσει τρύπες που άνοιξαν άλλοι - και το κάνει:

    α. με τρόπο προκλητικά υποκριτικό και αναξιοπρεπή, και
    β. με την αδίστακτη (προπαγανδιστική) συνδρομή του Συγκροτήματος.

    Όσο για την "ένταση": μπορείς εσύ να μιλάς για ΤΕΤΟΙΟΥΣ πολιτικούς - και να διατηρείς την αταραξία του Βούδα;

    ΥΓ. Φαίνεται οτι υπάρχουν αρκετοί που δεν "ξέχασαν" το σχέδιο Ανάν και τη "συμβολή" του ΠΑΣΟΚ και του ΓΑΠ στην όλη υπόθεση.