ι Τα μυστικά του Κόλπου
Κυριακή, Δεκεμβρίου 04, 2005
Καρατρανσαβανγκάρντια!
Πως λέμε ζαβαρακατρανέμια;

Αλλά εδώ πρόκειται για μια εικαστική ομάδα, που παρουσιάζει μια σημαντική έκθεση στη Θεσσαλονίκη, στο Μύλο

Αν θέλετε να γνωρίσετε κάτι πέρα από τα συμβατικά, να πάτε.

Σήμερα ήταν εκεί ο Γιάννης Γίγας, ο οποίος ζωγράφιζε Τέχνη με το μέτρο και μας μίλησε δια μακρών για την ομάδα, την ιστορία της, της επιρροές της, τον τρόπο που βλέπει την Τέχνη.

Μην περιμένετε να τα δείτε εδώ, έτοιμα και σερβιρισμένα, θα σας απογοητεύσω: όποιος ενδιαφέρεται να πάει να τα δει και να τα ακούσει επιτόπου – αξίζει τον κόπο.

Θα υποβάλλω μονάχα ένα ρητορικό ερώτημα: έχει όντως η έκθεση τις φοβερές και τρομερές διανοίξεις και μηνύματα που μας υποβάλλει ο Γιώργος Καραμπελιάς, στο εισαγωγικό του κείμενο; Αυτό που παρουσίασε η Μιραντολίνα και κριτικάρει το αμέσως προηγούμενο post των «μυστικών του Κόλπου»

Θα απαντήσω στα ίσια και χωρίς περιστροφές: όχι! Η δουλειά των τριών είναι η αποθέωση του δυτικού κριτικού πνεύματος: αμφισβήτηση, ανατροπή, αφαίρεση, συμβολισμός, τολμηρό προσωπικό στυλ (οι τρεις διαφέρουν πολύ μεταξύ τους). Κάπου στο βάθος, διακρίνονται και οι ορθόδοξες επιρροές (στον Γιάννη Γίγα) αλλά το πιο εξτρεμιστικό χάπενιγκ που θα μπορούσε να περάσει από το μυαλό του θα ήταν να παρουσιάσει τα έργα του σ’ ένα Ορθόδοξο μοναστήρι!

Συμπέρασμα: αφήστε τον Καραμπελιά να λέει (για καλό τα λέει κι αυτός…) – και πηγαίνετε να χαρείτε τα έργα τριών ταλαντούχων και ζωντανών καλλιτεχνών.

Θα εκτίθενται στο Μύλο μέχρι τις 18 τρέχοντος.

Στα ενδότερα, αντιπροσωπευτικοί πίνακες.



Γιάννης Γίγας. Επάνω: Ξύπνα, βάλε κάτι
Κάτω: Επιστροφή στον Άδη



Στέλιος Γεωργίου. Αριστερά: Το ονείρεμα του πολεμιστή
Δεξιά: Μεταμορφώσεις του Βελάσκεθ



Μίνως Πριναράκης. Αριστερά: Η μικρή ΛΙΛΗ συναντάει στο πάρκο το φάντασμα του πατέρα της που αυνανίζεται. Δεξιά: Φαεινή ιδέα, σκοτεινή σύλληψη
 
Έγραψε ο Πάνος - Κυριακή, Δεκεμβρίου 04, 2005 |


9 Comments:


  • At 11:06 μ.μ., Anonymous Athanassios

    Λέω να φτιάξεις κανένα "Βαρραβά" να πιούμε, γιατί μετά από αυτά που είδα και διάβασα στα δύο τελευταία τον χρειάζομαι πιο πολύ και από την Αριάδνη...

     
  • At 11:14 μ.μ., Blogger Πάνος

    Βρε θηρίο, μη μου πεις οτι διάβασες αργά και προσεκτικά ολόκληρο το κείμενο για τον Καραμπελιά...

     
  • At 9:27 π.μ., Blogger alombar42

    Εχεις υπ'όψη σου καμμιά εναλλακτική παρουσίαση για μας τους χαμουτζήδες, πλην της φωτογραφίας;
    Ακου "να πάτε να τους δείτε" - αν ήταν τόσο απλό θα τρώγαμε κάθε μέρα μπουγάτσα :)

     
  • At 9:39 π.μ., Blogger Mirandolina

    Πάνο, κατ αρχήν, πολύ χάρηκα που πήγατε στην καραέκθεση. Και σίγουρα θα χάρηκε κι ο Γίγας που είχε έναν ενδιαφέροντα συνομιλητή (χτες το απόγευμα έπρεπε να είναι κει κι ο Μίνως -- πάλι την κοπάνησε;).

    Όμως, τι σημαίνει "δυτικός";. Το Νταντα ήταν δυτικό; δηλαδή, τον όρο τον λέμε γεωγραφικά;

    Γράφετε "αμφισβήτηση, ανατροπή, αφαίρεση, συμβολισμός, τολμηρό προσωπικό στυλ" -- αυτά γιατί ορίζουν το δυτικό; Όλα αυτά (π.χ.) τα έχει κι ο Εγγονόπουλος. Ήταν δυτικός;

    Όπως το καταλαβαίνω, δυτικό σημαίνει δυιστικό, μανιχαϊστικό, γραμμικό στη σκέψη.

    (Άσχετον: γραφω και χαμογελω διότι χαρηκα που χαρηκατε την έκθεση και τα έργα).

     
  • At 11:18 π.μ., Blogger Πάνος

    alombar42: Έχω κάνει διάφορα πράγματα στη ζωή μου, αλλά ποτέ ως τώρα δεν έχω επιχειρήσει να παρουσιάσω ...εναλλακτικά έκθεση ζωγραφικής. Ας το κάνει κάποιος άλλος, περισσότερο σχετικός και ενημερωμένος από μένα. Αν πάρει κάτι το μάτι μου, θα σας το μεταφέρω.

    Μιραντολίνα, το "δυτικός" έχει την (απλουστευτική ίσως) έννοια οτι οι χαρακτήρες που αναφέρω δεν συναντώνται στην καθ' ημάς ανατολική, ορθόδοξη παράδοση. Αλλά, δυτικό δε σημαίνει καθόλου "μη ελληνικό". Ο Εγγονόπουλος δεν ήταν ούτε δυτικός, ούτε ανατολικός - ανήκει στη μεγάλη εκείνη γενιά που δούλεψε πάνω σ' έναν ελληνικό τρόπο έκφρασης.

    Γιατί εμφανίζετε το "δυτικό" με τόσα αρνητικά γνωρίσματα; Δεν πρόκειται άλλωστε για κάτι ενιαίο και μονολιθικό, η Δύση ανάδειξε άπειρα όσα κριτικά ρεύματα σκέψης και τέχνης - αντίθετα από την ανατολή, θα μου επιτρέψετε να παρατηρήσω.

    Το νταντα εμφανίστηκε από δυτικούς, με κλασσική δυτική κουλτούρα και σκέψη, στην Κεντρική Ευρώπη. Εντάξει, να δεχτώ για τη συζήτηση, οτι δεν είναι "δυτικό" - θα πρέπει όμως κι εσείς να μου πείτε γιατί είναι "κάτι άλλο".

    (Ο Γίγας είναι εξαιρετικός ως ανθρώπινη παρουσία και ως συζητητής - οι άλλοι απουσίαζαν. Η έκθεση είναι έτσι "στημένη" που πραγματικά σου φτιάχνει το κέφι)

     
  • At 11:52 π.μ., Blogger Mirandolina

    O Γίγας επίσης αποκόμισε τα καλύτερα από τη συνάντηση του μαζί σας, Πάνο-- αμοιβαία τα αισθήματα δηλαδή. Του άρεσε που πήγατε και του αρέσατε κι εσείς ως άνθρωπος και ευχαριστήθηκε την κουβέντα- κι εγώ χάρηκα πολύ που έγινα αιτία για αυτή τη συνάντηση (κι ο Γίγας πάνω στη ρωμεϊκη εικαστική γλώσσα δουλεύει, ειρήσθω εν). Ακόμη, είστε πολύ ευγενής που με αναφέρατε, την λοκαντιέρα.

    Για το νταντά θα επανέλθω σίγουρα. Εδώ υπάρχει ένας έρωτας μεγάλος, να καταλάβετε. Αλλά, μου βάζετε πολλά όλοι σας και όσο να ναι θέλω το χρόνο μου.

    Αλομπάρ, απ ότι ξέρω αναζητούν χώρο να εκθέσουν εντός του 2006 στην Αθήνα. Θα ρίξω σύρμα.

     
  • At 12:04 μ.μ., Blogger Πάνος

    Μιραντολίνα, όπου υπάρχει έρωτας - υπάρχει και δημιουργία και ανάταση και όλα τα καλά. Εκείνη η "αγάπη" (που είναι; που δεν είναι; που λέμε διάφορα "κουφά" γιατί δεν ξέρουμε τι είναι;) εξακολουθεί να μη μου λέει τίποτα...

     
  • At 3:07 π.μ., Blogger Big Fat Opinion

    Η δουλειά των τριών είναι η αποθέωση του δυτικού κριτικού πνεύματος: αμφισβήτηση, ανατροπή, αφαίρεση, συμβολισμός, τολμηρό προσωπικό στυλ (οι τρεις διαφέρουν πολύ μεταξύ τους)

    Δηλαδή η αμφισβήτηση, η ανατροπή η αφαίρεση και ο συμβολισμός αποτελούν αποκλειστικό γνώρισμα (και δη, την αποθέωση) του δυτικού κριτικού πνεύματος;

    Μπορεί η δουλειά να ήταν ή να μην ήταν η αποθέωση του δυτικού πνεύματος (μένει να αποδειχθεί). Αν ήταν πάντως, σίγουρα δεν ήταν βάση των παραπάνω γνωρισμάτων.

    Περισσότερα αργότερα, μόλις βρω χρόνο να απαντήσω σε ορισμένα σημεία της ενδιαφέρουσας κριτικής σας στο κείμενο του Γ. Καραμπελιά.

    Ω ρεζερβουάρ ως τότε (sic).

     
  • At 3:14 μ.μ., Blogger Πάνος

    big fat opinion, δεν έχω σε εκτίμηση το κυρίαρχο δυτικό υπόδειγμα (για να είμαστε σαφέστεροι, το έχω χεσμένο).

    Τα χαρακτηριστικά που ανάφερα συναντιώνται σε πολλές δευτερεύουσες παραδόσεις του δυτικού πνεύματος - είναι δηλαδή αναπόσπαστα δεμένες με τη συνολική δυτική (και ελληνική, εν μέρει) κληρονομιά.

    Θα ήθελα να μάθω αν υπάρχουν και σε άλλες, μη δυτικές, παραδόσεις τα παραπάνω χαρακτηριστικά - αλλά με συγκεκριμένες και όχι γενικόλογες αναφορές. Τότε η συζήτηση θα γίνει πιο ουσιαστική.

    Περιμένω και τα σχόλιά σας για τη νέα ελληνική πρόταση και τους ιδρυτικούς της εταίρους.