ι Τα μυστικά του Κόλπου
Τετάρτη, Δεκεμβρίου 14, 2005
ΚΙΜΠΙ
Γράφουν όλοι, γράφει και ο μαΐστορας! Αν υπήρχε βραβείο για το καλύτερο άρθρο του μήνα, θα το χτυπούσε στα ίσια! Που θα τον βρείτε; Μα, ΕΔΩ!
 
Έγραψε ο Πάνος - Τετάρτη, Δεκεμβρίου 14, 2005 |


25 Comments:


  • At 10:15 μ.μ., Blogger kukuzelis

    Γνώρισα τον Τομ Ρίπλεϋ και ήταν γυναίκα. Νοικοκυρά. Έζησε μέχρι τα βαθιά γεράματα. Έκανε ότι έκανε με τον άντρα της και τα παιδιά της και, γιαγιά πια, τα καλοκαίρια, έλεγε παραμύθια στα παιδιά της γειτονιάς. Αληθινά παραμύθια. Παραμύθια του λαού μας: μητροκτονίες, πατροκτονίες, αιμομιξίες... ο κανιβαλισμός όμως ήταν το αγαπημένο της θέμα...όχι, όχι συμβολικά, αυτές είναι μεταγενέστερες ανακαλύψεις, χρήσιμες για να βρίσκουν διέξοδο οι εμμονές ποικίλων δημοσιολόγων· όχι λοιπόν συμβολικά, αλλά απτά, με σάρκα και οστά. Απτά, όπως μόνο οι αφηγήσεις ένα καλοκαιρινό απόγευμα το μπορούν. Και τα παιδιά τσαμπί γύρω της, ν’ ακούσουν ιστορίες από εποχές παλιές, τότε που ο ανταγωνισμός ήταν άγνωστη λέξη. Non olet Ripley, μπορώ να το βεβαιώσω... Κι ας λένε οι Κίμπι του κόσμου τούτου. Αναγνωρίζω ότι ο καθείς δικαιούται τις εμμονές του, μαΐστορας όμως ήταν, είναι και θα μείνει μόνο ο Ρίπλευ.
    *
    Πήρε το μάτι μου μια συνέντευξη του Ψαριανού και θυμήθηκα μια παλιότερη κουβέντα μας. Τείνω να σου δώσω δίκιο Πάνο. Τείνω γιατί βαριέμαι να διαβάσω ολόκληρο το κείμενο. Δεν χρειάζεται να έχω ολοκληρωμένη γνώμη, διαβάζοντας κάτι που μυρίζει...να το πω ευγενικά...άσχημα. Με παρηγορεί το ότι, αν κάνω πάλι λάθος, που δεν αποκλείεται, δεν θα είναι η τελευταία φορά.
    *

     
  • At 11:03 μ.μ., Blogger Αθήναιος

    Εγώ πάλι βλέπω στον ύπνο μου όνειρα από το σπίτι μου που ήταν πολύ μακριά από εδώ. Στα όνειρα αυτά είναι ένας άντρας, νέος τότε, γύρω στα 30. Γυρνούσε από τη δουλειά κ επειδή ήθελε να μάθω καλά ελληνικά με έβαζε κ του συλλάβιζα την πρώτη σελίδα της "Καθημερινής". Αυτό πρέπει να συνέβη όταν ήμουν 5 δηλαδή πριν από 30 χρόνια κ όμως το θυμάμαι σαν χθες.

    Η "Κ" που πρωτοδιάβασα τότε κ μ'εκανε να θέλω να μάθω όσα πιο πολλά γράμματα γίνεται για να τα καταλαβαίνω όλα αυτά τα γοητεύτικά δε θα φιλοξενούσε ποτέ τέτοιο άρθρο.

    Πού ξέπεσε η "Κ"...

    Αυτές οι απόψεις έχουν πάει πίσω κάτι αιώνες την ελληνική κοινωνία. Η δαιμονοποίηση του ανταγωνισμού,αυτή είναι η κατάρα μας.

    Έχουμε δει τί είδους ακρότητες έχουν γίνει κ σε ισοπεδωμένες κοινωνίες,οπότε το επιχείρημα δε στέκει. Ποτέ κανένας δεν έπαθε κάτι από τον ανταγωνισμό, αντίθετα πολύ κόσμος έχασε τη ζωή του κ πόνεσε από τέτοιου είδους πάθη κ μισαλλοδοξίες κ κυρίως από το φανατισμό σαν κ αυτόν που στάζει το άρθρο.

    Πάνο, γιατί σας διαβάζω αφού διαφωνώ μαζί σας σε τόσα πολλά; :-) Ούτε το τηλέφωνο της Αριάδνης δεν μου δόσατε αλλά εγώ σας διαβάζω παρ'όλα αυτά...

     
  • At 11:32 μ.μ., Blogger Πάνος

    Χαίρε, Κουκουζέλη!

    Τον Ψ. τον είδα ...τηλεοπτικώς, στην εκπομπή του Παπαδόπουλου για τον Άκη Πάνου και προσπάθησα να τον καταλάβω. Τζίφος: ούτε ζεστό, ούτε κρύο. Είδα και τη συνέντευξη που λες και ...δε συνέχισα το διάβασμα.

    *

    Αθήναιος:

    Ποτέ κανένας δεν έπαθε κάτι από τον ανταγωνισμό...

    Πάνο, γιατί σας διαβάζω αφού διαφωνώ μαζί σας σε τόσα πολλά;


    Αγαπητέ φίλε: Για τις επιπτώσεις του ανταγωνισμού, δεν θα επιχειρήσω να σας αντικρούσω εγώ, αν δεν τα κατάφερε ο ΚΙΜΠΙ. Η απόφανση οτι ξέπεσε η "Κ" επειδή τον φιλοξενεί, είναι μάλλον υπερβολική...

    Ωστόσο μπορώ να σας αποκαλύψω γιατί με διαβάζετε: υποθέτω πως βρίσκετε κάτι τις νόστιμο σε αυτό το ιστολόγιο, όπως βρίσκω κι εγώ στο δικό σας.

    δατς δατ, όπως λέει και η Μιραντολίνα!

    *

    Δεν ήθελα να το αποκαλύψω, αλλά με παρασύρετε: η Αριάδνη πρόκειται να καρεί μοναχή την παραμονή των Χριστουγέννων, σε κάποιο ησυχαστήριο της Ρούμελης, με το όνομα αδελφή Χριστονύμφη.

    Προσευχηθείτε γι αυτήν.

     
  • At 1:36 π.μ., Blogger Αθήναιος

    Πάνο, σε αυτή τη ζωή δε γίνεται να αρέσουμε σε όλους.Αυτό το πρέσβευε η Ελένη Βλάχου. Τώρα γιατί η "Κ" φιλοξενεί άρθρα τέτοια κ μάλιστα με ψευδώνυμο που αντίκεινται στην ιδεολογία του μέσου αναγνώστη της δεν το γνωρίζω.

    Δεν ξέρω σε ποιους έχει το άγχος να αρέσει.

    Ο Kimpi είναι όλοκληρος ένα fallacious thought. Ποτέ. ΠΟΤΕ δεν καταστράφηκε κανείς από τον ανταγωνισμό. Από το θρησκευτικό πάθος; Ναι. Από τη μισαλλοδοξία; Βεβαιότατα. Απο το εθνικιστικό μίσος; Άκου λεει! Αλλά από τον ανταγωνισμό; Είμαστε σοβαροί;

    Τώρα εαν ο ανταγωνισμός μπορεί να εκφραστεί κ ως διαστροφή αυτό είναι βέβαιο αλλά τότε ο κ.συντάκτης του άρθρου θα μου θυμίσει τις θλιβερές αγριοφεμινίστριες που κρίνουν την ερωτική συμπεριφορά της πλειοψηφίας των ανδρών από τους 10 βιαστές που κυκλοφορούν ελεύθεροι...

    Κατά τα άλλα: Είστε κοινωνικώς ανάλγητος που θα ρίψετε τη νεανίσκη στο βόρβορο της καλογερικής μαγειρικής. Το καταγγέλλω.

     
  • At 7:42 π.μ., Blogger Mirandolina

    Τώρα, να πω ότι όταν ακούω αρρενες να τσακώνονται περί του αν υπάρχει ή όχι ανταγωνισμός θυμάμαι τον παππού μου τον Όμηρο; (Να το πω διότι αν πω ότι θυμάμαι τα νιάτα μου θα παρεξηγηθώ και δεν κάνει, κορίτσι πράμμα...)

     
  • At 8:25 π.μ., Blogger Αθήναιος

    Ο ανταγωνισμός υπάρχει δεν υπάρχει αμφιβολία αλλά εγώ τον θεωρώ κινητήριο δύναμη του πολιτισμού όχι αιτία της καταστροφής του, όπως θέλει να πας πείσει ο συντάκης του άρθρου στην "Κ".

     
  • At 10:01 π.μ., Blogger Mirandolina

    Νομίζω ο Όμηρος είναι πιο σημαντικός από τον Κιμπι (παρ ότι παππούς μου ο Όμηρος δεν το λέω λόγω της συγγενείας, να ξέρετε) ως οικονομολόγος, φιλόσοφος κλπ Αρα πρεπει να σταθούμε στο γεγονός ότι θεωρεί πως, η αληθινή κινητήρια δύναμη για τον πολιτισμό υπήρξαν οι ωραίες Ελένες του κόσμου τούτου.

    Θελω να πω, μπορουσε να μας πει περί σιτοβολώνων κι όλα τα χαζά που λενε οι αρχαιοτετοιοι. Ακόμη και για ανταγωνισμό οικονομικό και τη σημασία του δουλεμπόριου- Νομίζετε δεν τα ήξερε; Μια χαρά τα ήξερε! όμως, τι προτίμησε να μα πει; για την Ελένη - με τρόπο ώστε να μη πέσει στην παγίδα του λάιφ στάυλ βέβαια..

     
  • At 12:22 μ.μ., Blogger Πάνος

    Αγαπητέ Αθήναιε,

    είμαι μέγας οπαδός του ανταγωνισμού, εκεί που μπορεί να λειτουργήσει με θετικά αποτελέσματα: στον έρωτα, στη μαγειρική, στο ποιός θα πει την καλύτερη μαντινάδα.

    Ο ανταγωνισμός όμως στα πλαίσια του σκληρού πυρήνα της κοινωνικής θέσμισης, δηλαδή στην εξουσιαστική διαδικασία και στην οικονομική δραστηριότητα, είναι εντελώς διαφορετική υπόθεση από εκείνη που φαντάζεται η φιλελεύθερη σκέψη.

    Δεν θα επιχειρηματολογήσω, απλώς θα θυμίσω ότι στοιχειώδης προϋπόθεση αποδεκτής λειτουργίας του ανταγωνισμού (λέμε, τώρα), είναι να υπάρχουν παραπλήσιες δυνατότητες για όλους τους ανταγωνιστές.

    Θα χαιρόμουν πολύ αν με διαβεβαιώνατε (και το τεκμηριώνατε) ότι κάτι τέτοιο ισχύει ήδη στον Πλανήτη Γη, ή έστω οτι ίσχυσε κάπου, κάποτε, σε πραγματικές και όχι φανταστικές κοινωνικές συνθήκες.

    Ως τότε, επιτρέψτε μου να ονομάζω τον "ανταγωνισμό" με το πραγματικό του όνομα: νόμος της ζούγκλας.

    Δεν πρόκειται για κάτι "καλό" ή "κακό", είναι απλώς ένα από τα βασικότερα συστατικά της ανθρώπινης τραγωδίας.

    Εκείνο που μοιάζει περίεγο είναι να επιχαίρουμε γι αυτό - και να επιδιώκουμε την "ιδεολογική" του καταξίωση και κυριαρχία μέσα στην κοινωνική ζωή.

    Ο λαός, έχει περιγράψει με απόλυτη ακρίβεια τον όρο, στις πραγματικές συνθήκες: το μεγάλο ψάρι, τρώει το μικρό.

    *

    Την "Κ" της Ελένης Βλάχου δεν τη διάβασα ποτέ. Στη σημερινή "Κ" όμως γράφουν οι Παπακωνσταντίνου, Λυγερός, Δελαστίκ, Γιανναράς, Καρκαγιάννης, Μπουκάλας, Μιχαλοπούλου, Καστριώτης και μερικοί ακόμα. Δηλαδή, περίπου οι μισοί από αυτούς που αξίζει να διαβάζει κανείς στο σύνολο του ελληνικού τύπου - κατά την ταπεινή μου γνώμη.

    *

    Ειδικά για τον ΚΙΠΜΠΙ σας παραπέμπω σε μια συζήτηση που έγινε πριν λίγο καιρό ΕΔΩ!

    *

    Μιραντολίνα, δε μπορείτε να φανταστείτε πόσα (και τι λογής) πράγματα λεν οι άντρες μεταξύ τους...

     
  • At 12:30 μ.μ., Blogger Πάνος

    Ξέχασα, για την Αριάδνη: δε φταίω (μονάχα) εγώ για το καλογέρεμά της!

    (ή "καλογρίεμα";)

    Πήρε τοις μετρητοίς τα λεγόμενα των Ζιάκα - Καραμπελιά, η κοπέλα, και αποφάσισε δοκιμάσει στην πράξη την "πραγμάτωση του προσώπου", στις πλέον ιδανικές, κατ΄αυτούς, συνθήκες.

    Για την καλογερική μαγειρική, μην είστε σίγουρος ότι είναι και τόσο "βορβορώδης..." Εξαρτάται!

     
  • At 2:11 μ.μ., Blogger S G

    Η οικονομικη Καθημερινη παει κατα διαβολου. Μικραινει και τα αρθρα της μου ειναι ολο και πιο αδιαφορα (ακτος απο τις μεταφρασεις του Εκονομιστ). Το οτι αυτος ο ανθρωπος εχει μια απο τις πιο περιοπτες στηλες ειναι ενα καλο δειγμα. Λυπαμαι αλλα ο ανθρωπος ειναι κλασικος παμφλεταριος, δεν εχει ιδεα απο οικονομικα (ακου λεει θεωριες για την υπεραξια. Ζητω το 1878!) και ετσι πολυ λιγη θεση σε ενα οικονομικο εντυπο.

    Τωρα για το συγκεκριμενο κειμενο μονο ενα πραγμα εχει πιασει σωστα (κατα τυχη?). Η λεξη "ανταγωνιστικοτητα" ειναι παραπλανητικος ορος, χωρις συγκεκριμενο ορισμο απο την οικονομικη επιστημη και συχνα χρησιμοποιειται για να δικαιολογησει εντελως ασχετα πραγματα. Περισσοτερα εχει γραψει για το θεμα ο Πωλ Κρουγκμαν στο Pop internationalism.

    Τωρα γενικα, θα συμφωνησω σιγουρα με τον Αθηναιο. Ο υγιης ανταγωνισμος ειναι η βασικη μεθοδος προοδου του ανθρωπινου ειδους. Οσοι δεν θελετε να συμμετασχετε καντε στην ακρη και αφηστε τους αλλους να μας πηγαινουν μπροστα. Αλλα μην γκρινιαζετε, μη μας πνιγετε με τον συντηρισμο και την οπισθοδρομικοτητα σας, με τον φοβο στο αγνωστο... και μην τους εμποδιζετε με τα συμπλεγματα σας. Χαρη τους χρωστατε για ΟΛΑ οσα απολαμβανετε σημερα. Η αχαριστια εχει και τα ορια της...

     
  • At 2:41 μ.μ., Blogger Πάνος

    S G: Ο υγιης ανταγωνισμος ειναι η βασικη μεθοδος προοδου του ανθρωπινου ειδους

    *

    Δεν υπάρχει (και δεν υπήρξε ποτέ) "υγιής ανταγωνισμός" - παρά μονάχα στoυς εγκεφάλους των θεωρητικών του γραφείου.

    Για βγες, φίλε s g στην πιάτσα, να δεις τι γίνεται...

    *

    Η βασική αιτία των αλλαγών στον πλανήτη είναι η έμφυτη "επεκτατική τάση" του ανθρώπου. Αυτή δεν έχει κανένα λόγο να εκφράζεται "υγιώς" - παρά μονάχα όταν δε μπορεί να κάνει διαφορετικά (υπόκειται δηλαδή σε περιοριστικούς /ρυθμιστικούς νόμους)

    *

    Αποτελεί πελώρια αυταπάτη να πιστεύουμε οτι το ανθρώπινο είδος "προόδευσε" - στην πραγματικότητα έχει φέρει τον πλανήτη στο "παρά πέντε". Είναι έσχατη πλάνη να εξισώνουμε την τεχνολογική ανάπτυξη και την ασύδοτη επέκταση των αγορών, με την έννοια της "προόδου"

    *

    Χαίρομαι πάντα το φλογερό ταμπεραμέντο του S G, ιδίως όταν τον οδηγεί σε αποφάνσεις του στυλ:

    Οσοι δεν θελετε να συμμετασχετε καντε στην ακρη και αφηστε τους αλλους να μας πηγαινουν μπροστα. Αλλα μην γκρινιαζετε, μη μας πνιγετε με τον συντηρισμο και την οπισθοδρομικοτητα σας, με τον φοβο στο αγνωστο... και μην τους εμποδιζετε με τα συμπλεγματα σας. Χαρη τους χρωστατε για ΟΛΑ οσα απολαμβανετε σημερα. Η αχαριστια εχει και τα ορια της...

    *

    Τέτοια πνευματική αυταρέσκεια, τέτοια βροντώδη αυτοπεποίθηση, τέτοια αίσθηση υπεροχής και μεγαλείου - δεν την βγάζει κι αυτός ακόμα ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών (και πάσης Ελλάδος!)

    *

    Κόψε κάτι, αγαπητέ πατριώτη!

     
  • At 3:18 μ.μ., Blogger S G

    πανο σου απαντω γενικα εδω

    "Τέτοια πνευματική αυταρέσκεια, τέτοια βροντώδη αυτοπεποίθηση, τέτοια αίσθηση υπεροχής και μεγαλείου - δεν την βγάζει κι αυτός ακόμα ο Αρχιεπίσκοπος"

    μονο που δεν προσεξες οτι δεν μιλω για μενα. Εγω εχω διαλεξει τον εντελως μη-παραγωγικο δρομο του να κανω αυτο που μαρεσει, να μεινω στο πανεπιστημιο. Μιλω για τους αλλους, αυτους που ακολουθησαν αλλους δρομους, που δουλεουν 14ωρα την ημερα και κανουν τον κοσμο παραγωγικοτερο.

     
  • At 3:41 μ.μ., Blogger Πάνος

    sg, ελήφθη και ...διαβάστηκε.

    Έχω εντελώς διαφορετική αντίληψη για το τι σημαίνει "πρόοδος" για τους ανθρώπους - αλλά τι να κάνουμε, έτσι είναι η ζωή...

    Εκείνο όμως το "μπορείς με ελάχιστη δουλειά να επιβιώσεις" (που γράφεις στα ΚΟΚΚΟΡΙΑ) πήγαινε να το πεις, για παράδειγμα, στις πωλήτριες του Μασούτη ή του Βασιλόπουλου που χτυπάνε δεκάωρα /δωδεκάωρα, για να πάρουν λιγότερα από 800 ευρώ το μήνα (όταν δεν είναι άνεργες)

    Πανεπιστημιακέ μου δάσκαλε (δεν το λέω καθόλου ειρωνικά αυτό) στο ξαναγράφω - κι αν θέλεις άκουσέ με: τα ακαδημαϊκά σπουδαστήρια και γραφεία δεν έχουν την παραμικρή σχέση με την πραγματική ζωή και την πραγματική οικονομία!

     
  • At 9:05 μ.μ., Blogger S G

    "τα ακαδημαϊκά σπουδαστήρια και γραφεία δεν έχουν την παραμικρή σχέση με την πραγματική ζωή και την πραγματική οικονομία"

    οταν με ρωτανε τι κανω στην δουλεια μου, το πρωτο που λεω ειναι οτι δεν εχει σχεση με την πραγματικοτητα!

    Απτην αλλη, σαν ατομο (οχι σαν οικονομολογος) νομιζω εχω αρκετα αντικειμενικη ματια και απορω με τους ανθρωπους που γκρινιαζουν. Τα 800 ευρω για εντελως ανειδικευτο ατομο ηταν ενα απιαστο ονειρο για γενιες Ελληνων και παραμενει απιαστο ονειρο για δισεκατομμυρια ανθρωπους. Το οτι ακομα δεν εχουμε βρει τον τροπο να ζουμε χωρις δουλεια δεν ειναι κατι περιεργο, ειναι η ιστορια της ανθρωποτητα. Γιαυτο επιμενω, με ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ επιζεις σημερα. Αν μου πεις οτι με 800 ευρω δεν επιζεις θα σε παραπεμψω κατευθειαν εδω. θυμιζω οτι μεχρι πριν 50 χρονια η φυσικη επιβιωση ηταν το κυριο μελημα των ανθρωπων, οχι το κινητο (που εχουν 95% των Ελληνων σαν "πραγματικη αναγκη")

     
  • At 9:44 μ.μ., Blogger Αθήναιος

    Εγώ πάντως από ανταγωνιστικό έρωτα τυραννιόμουν επί 1 χρόνο κ βάλε με νευρικούς πυρετούς.

    Το ότι δεν ζούμε σε κοινωνία αγγέλων είναι κάτι στο οποίο θα συμφωνήσουμε όλοι φαντάζομαι. Το γιατί όμως περιμένουμε από τους φιλελεύθερους να σκέφτονται κ να εκφράζονται πολιτικώς για μια τέτοια κοινωνία, αγγέλων, είναι κάτι που το έχω μεγάλη αποροία.

    Μέσω του φιλελεύθερου ανταγωνισμού γεννήθηκε η Δημοκρατία αγαπητέ Πάνο, χάρις στους φιλελεύθερους έχουμε νόμους που τιμωρούν όσους επιχειρούν να μετατρέψουν τον ανταγωνισμό σε πόλεμο κ εαν στην Ελλάδα βλέπουμε ομάδες να νέμονται το δημόσιο πλούτο κ να κάνουν τους επιχειρηματίες με δουλειές του κράτους είναι γιατί ο Έλληνας πολιτισμικώς αισθάνεται άνετα μόνον εαν έχει "προστάτε".

    Γιαυτό είμαστε κ θρησκόληπτος ως λαός,γιαυτό έχουμε εφεύρει μοναδικά σε σύλληψη ιδεολογήματα που μπερδεύουν εθνικούς μύθους, παράδοση, θρησκεία,τα ενδυόμαστε ως πανοπλία κ αισθανόμαστε ασφαλείς να πετροβολούμε όσους προσπαθούν να μεταβάλουν τους κοινωνικούς κ οικονομικούς όρους στο δικαιότερο αμφισβητώντας τον πατριωτισμό τους κ την ηθική τους, κατηγορώντας τους για προδότες, ανθέλληνες, νεναίκους,πουλημένους κ δεν ξέρω εγώ τι άλλο.

    Τώρα για τα 800 Ε του ανειδίκευτου τί να πω. Το κράτος ως επιχειρηματίας έχει κ ένα πεπερασμένο.Δεν μπορεί να διορίσει όλες τις μετριότητες στις ΔΕΚΟ.Ας γίνει κ κανένας τους πυρηνικός επιστήμονας.

    Φτύνω αίμα για να διατηρήσω μια μικρή επιχείρηση που έχω κ πρόσφατα είχα κ την τρελλή ιδέα να επεκταθώ σ'έναν συγγενικό τομέα όπου ο ανταγωνισμός είναι τόσο σκληρός που αναγκάζομαι για να επιβιώσω επαγγελματικώς να διεκπεραιώνω δουλειές για τις οποίες κάποτε είχα βοηθό τον οποίο πλήρωνα μεν 700Ε αλλά δούλευε 5 ώρες τη μέρα.

    ( Παρένθεση: γιατί τα κοριτσάκια στέκονται σούζα στον κ. Μαρινόπουλο κ εμένα με απειλούν κάθε τρεις κ λίγο με την επιθεώρηση εργασίας κ το ΙΚΑ;)

    Όμως ο πελάτης πληρώνει τα δικά μου skills κ όχι του βοηθού μου κ έχει δίκιο.

    Δεν θα τα βάλω με τον ανταγωνισμό, δε θα τα βάλω με τον πελάτη, δεν θα τα βάλω με κανέναν.

    Εαν δε μου αρέσει μπορώ να επιστρέψω εκεί απ'όπου ξεκίνησα.

    Όσον αφορά στην πρόοδο της κοινωνίας συμφωνώ μαζί σας. Σε πολλά είμαστε ακόμη μεσαίωνας αλλά αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να χάσουμε την ελπίδα να παλεύουμε για μια ελεύθερη κοινωνία χωρίς σκοταδισμό κ απαγορεύσεις.

    Καθημερινή: Πλην του Μπουκάλα, άλλος κανείς. Με σεβασμό στέκομαι μπροστά στο δάσκαλο Χρίστο Γιανναρά γιαυτό κ δεν θα εκφράσω την άποψη που έχω σήμερα.

    Ελπίζω να μην καταχράστηκα τη φιλογενεία, εαν ναι τότε να με ανακαλέσετε ,σας παρακαλώ, στην τάξη. Είναι η φύση του μέσου τέτοια που αναγκαστικώς μαθαίνεις τα όρια του άλλου παραβιάζοντάς τα κ αυτός δεν είναι ο αγαπημένος μου τρόπος να μαθαίνω.

     
  • At 9:58 μ.μ., Blogger Πάνος

    sg & Αθήναιε: τα 800 ευρώ αντιστοιχούν σε εργασία + πολλές ώρες υπερωριακής απασχόλησης.

    (και πρόκειται για πραγματικά σκληρή δουλειά... για το αν είναι αρκετά ή όχι - θα μιλήσουμε μιαν άλλη φορά)

    *

    Αθήναιε, όλοι μαθαίνουμε - και δεν το περίμενα αυτό από τα ιστολόγια.
    Παρακαλώ, όταν με τιμάτε με την επίσκεψη και τα σχόλιά σας, να νοιώθετε σα στο σπίτι σας!

     
  • At 12:58 π.μ., Blogger alombar42

    Αθήναιος:
    γιατί τα κοριτσάκια στέκονται σούζα στον κ. Μαρινόπουλο κ εμένα με απειλούν κάθε τρεις κ λίγο με την επιθεώρηση εργασίας κ το ΙΚΑ;

    Μα γιατί υπάρχει υγιής ανταγωνισμός φυσικά! Ανταγωνίζεται υγιώς ο Μαρινόπουλος με το ΙΚΑ, με το κράτος κλπ.
    Με άλλα λόγια: πού πάς βρε Καραμήτρο;

    (θα έσκαγα αν δεν το έγραφα αυτό)

    Μικρό σχόλιο για τον S G, αν και από σπόντα:
    ο Καναδας ειναι μια πλουσια χωρα που ζει μετρημενα - η Ελλαδα ειναι μια φτωχη χωρα που ζει πλουσια

    Πλούσια είναι η χώρα με την πλούσια ζωή - οι Καναδοί απλώς ζηλεύουν :)

    Πάντως εαν υποθέσουμε οτι αυτό αληθεύει (που δεν) και εαν υποθέσουμε οτι δεν έχει παρενέργειες (που έχει), είμαι ευτυχισμένος που είμαι Ελληνας.
    Αν ήταν να επιλέξω μεταξύ των δύο προτιμώ λογιστικά χρέη, παρά χειροπιαστή λιτότητα.

    (εδώ αρχίζω να μπερδεύομαι... ποτέ δεν ήμουν καλός στα οικονομικά)

     
  • At 2:47 π.μ., Blogger S G

    "Αν ήταν να επιλέξω μεταξύ των δύο προτιμώ λογιστικά χρέη, παρά χειροπιαστή λιτότητα."

    τοτε δεν ειναι καθολου περιεργο που μενεις στην Ελλαδα :-)

    απτην αλλη υπαρχει μια σχολη σκεψης που λεει οτι δεν μπορεις να χρεωνεσαι για παντα, καποιος θα τα πληρωσει και θα ειναι μαλλον τα παιδια σου.
    Και βεβαια καποια στιγμη θα σταματησουν να υπαρχουν και μαλακες που να μας χρηματοδοτουν, ειτε λεγονται Αμερικανοι (σχεδιο Μαρσαλ) ειτε Γερμανοι (ΕΕ). Ως ποτε θα ζουμε σαν ξεφτιλισμενο εθνος ζητιανος, πραγματικα αναρωτιεμαι...

    ΥΓ και εχουμε και το θρασος να κοροϊδευουμε τους Γερμανους απο πανω!

     
  • At 9:53 π.μ., Blogger Πάνος

    SG, θεωρείς οτι οι Γερμανοί χρηματοδοτώντας μας, χάνουν;

    Μα με το άνοιγμα των αγορών (στα πλαίσια της ΕΕ) κερδίζουν πολλαπλάσια από αυτά που "προσφέρουν" ως χρηματοδότηση.

    Χώρια η πολιτική διάσταση του ζητήματος (διεθνείς σχέσεις, συμμαχίες κλπ) - κι αυτή προφανέστατη.

    *

    Δικό σου αντικείμενο είναι, δες το κι απ' αυτή την οπτική.

    *

    Όσο για τα χρέη... Υπάρχει σήμερα κράτος που δε χρωστάει; Και τα παιδιά (όλων) θα ξεχρεώσουν, με τον καλύτερο τρόπο: με δανεικά.

    Γιατί αν υποθέσουμε πως φτάνει το σημείο μηδέν, όπου πρέπει να γίνει "λογιστική εξυγείανση" - τότε η κατανάλωση θα συντριβεί, με ολέθριες συνέπειες (στην αλυσίδα) και για τους δανειστές, οι οποίοι εξαρτώνται ΑΠΟΛΥΤΩΣ από την δυνατότητα των δανειζόμενων να ...ξαναδανείζονται. Απλώς πρέπει να έχει κανείς το νου του για να αποφεύγει χουνέρια τύπου Αργεντινής.

    *

    Αυτά λέει η ...πρακτική (ερασιτεχνική) οικονομική σκέψη. Δε σημαίνει ότι είναι υποχρεωτικά σωστή. Απλώς θέλω να σημειώσω πως στην οικονομική (σας) ανάλυση πρέπει να μπαίνει ως παράμετρος και το πολιτικό στοιχείο - αλλιώς πρόκειται πάντοτε για αερογαμία!

    *

    Και δεν είμαστε, ρε συ, ξεφτιλισμένο έθνος -ζητιάνος. Για βάλε όλες τις παραμέτρους κάτω, κάνε και τις συγκρίσεις με ομοειδείς χώρες και δώσε την πραγματική εικόνα!

    *

    Μου θυμίζεις έντονα τον τρόπο σκέψης του ...Καραμπελιά και των συν αυτώ νεο-ορθόδοξων: επειδή το μοντέλο (πολιτικής, οικονομίας, κοινωνικής συγκρότησης) που έχουν στο μυαλό τους παραμένει μειοψηφικό(τατο) στην ελληνική κοινή γνώμη, τραβάνε κάτι ιερεμιάδες και καταστροφολογίες για το έθνος και τη χώρα - να σου σηκώνεται η τρίχα!

    *

    Μήπως πέφτεις και συ στην ίδια λούμπα; -:)

     
  • At 4:58 μ.μ., Blogger alombar42

    S G:
    απ την αλλη υπαρχει μια σχολη σκεψης που λεει οτι δεν μπορεις να χρεωνεσαι για παντα, καποιος θα τα πληρωσει και θα ειναι μαλλον τα παιδια σου.

    Σωστά τα λες - είναι κι αυτή μια σχολή σκέψης αλλά, οι πρώτοι διδάξαντες Αμερικάνοι, ακόμα να πληρώσουν.
    Αλλωστε η ελευθερία (γενικώς) κοστίζει πολλά: όλοι την πουλάνε, όλοι θέλουν να την αγοράσουν, αλλά κάπου δε φτάνουν τα λεφτά. Μάλλον αρκεί να ξέρεις να την πουλήσεις ακριβά, αφού όλα εκεί ανάγονται τελικά.

     
  • At 7:02 μ.μ., Blogger ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ

    Ὁ φίλτατος Ἀθήναιος ἐθεώρησεν «ξεπεσμὸ» γραφῖδές τινες τῆς «Καθημερινῆς» νὰ μάχονται τὴν παγκοσμιοποίησιν! Δι᾿ ἐμέ, ἀντιθέτως, τὸ κατάντημα τῆς ἐφημερῖδος εἶναι τὸ ἀκριβῶς ἀντίθετον: ὅλοι οἱ «προοδευτικοὶ» ὑπερασπιστὲς τῆς παγκοσμιοποιήσεως, «πολυπολιτισμικότητος» καὶ «πολυφυλετικότητος» ( =καταστροφῆς τῆς Ἑλλάδος), τοῦ σχεδίου Α(υ)νὰν, τῆς ἀπεμπολήσεως τοῦ ὀνόματος τῆς Μακεδονίας, τῆς ἐκθεμελιώσεως τῶν ἐθνικῶν παραδόσεων, τοῦ «ἐκσυγχρονισμοῦ», εὐρωλιγουρισμοῦ καὶ γραικυλισμοῦ, οἱ ὁποῖοι παρεπιδημοῦν στὴν πάλαι ποτὲ ναυαρχίδα τοῦ δεξιοῦ τύπου. Ἑν πάσῃ περιπτώσει.

    Ἄν καὶ στὸ κομματικὸ-σοσιαλ-ληστρικὸ-δημοσιοϋπαλληλικὸ Ἑλλαδιστὰν, ἀκόμη καὶ ὁ Ἀνδριανόπουλος θὰ ἦτο μία κάποια λύσις, δὲν νομίζω ὅτι ο νεοφιλελευθερισμὸς μπορεῖ νὰ ἀπαντήσει στὸ ὀντολογικὸ πρόβλημα τοῦ ἀνθρώπου. Κατ᾿ ἀρχὴν, γιατὶ νὰ ἀνταγωνισθῶ; Ἐγὼ εἶμαι ὑπὲρ τῆς παρακμιακῆς τεμπελιᾶς καὶ ἀπαισιοδοξίας· τὸ μόνο ποὺ περιμένω καὶ ἐλπίζω ἀπὸ τὴν ζωὴ μου εἶναι νὰ παρακμάσω στὸν καναπέ. Παρὰ τὸ μαχητικὸν τοῦ ὀνόματος, ὑποτασσόμενος στὸν παγκόμιο νόμο τῆς παρακμῆς, ἀναφωνῶ: ματαιότης ματαιοτήτων, τὰ πᾶντα ματαιότης! Συνεπῶς, δὲν πά᾿ νὰ λέει ὁ Ἀνδριανόπουλος· δὲν ἀνταγωνιζόμεθα, διότι δὲν θέλουμε. (Ἐκτὸς ἀπὸ ὅταν ἐκνευριζόμεθα διὰ τὸ πολυτονικὸν.) (Τὸ ὅτι ὁ ἀνταγωνισμὸς, ὅπως καὶ τὸ μαστίγιον ἄλλωστε, ἐξαναγκάζει εἱς ἐργατικότητα και πρόοδον, εἶναι γεγονός· ἀλλὰ, ὄπως καὶ τὸ μαστίγιον ἄλλωστε, δὲν σημαίνει ὅτι εἶναι και εὐχάριστος (συνήθως τουλάχιστον).)

    Ἑν πάσῃ περιπτώσει, γιὰ νὰ κρίνουμε τὸ κοινωνικὸ-οἰκονομικὸ σύστημα, πρέπει νὰ ἀπαντήσουμε πρῶτα στὸ ὀντολογικὸ ἐρώτημα: τὶ εἶναι ὁ ἄνθρωπος; Φαίνεται ὅτι δὲν εἶναι οὔτε ἄτομο, ὅπως λέγει ὁ Ἀνδριανόπουλος, οὔτε ἀπρόσωπο κύτταρο - μηχανικὸ ἐξάρτημα τοῦ ὀργανισμοῦ-κοινωνίας, ὅπως λέγουν ὁ Ἀδόλφος καὶ ὁ Ἰωσὴφ Βησαριόνοβιτς. (Κάποιοι ἀναρχικοὶ, ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ἔχουν γράψει ὑπὲρ τῆς τεμπελιᾶς, ἀλλὰ δὲν ἐνθυμοῦμαι ἀκριβῶς. Πλὴν αὐτῶν, ῥωμαλέοι ἄρειοι ξυλοκόποι τῆς Λένι Ρίφενσταλ στὸν Μέλανα Δρυμό, ἀπὸ τὴν μία, ὑπεράνθρωποι σταχανοβίτες τοῦ λαοῦ ἁπὸ τὴν ἄλλη, workaholic winner-spirit competitive managers ἀπὸ τὴν τρίτη· «ἡ ἐργασία ἀπελευθερώνει»!)) Μᾶλλον τὸ πρότυπον τοῦ «πολίτου» (ἀρχαῖα Ἑλλὰς) καὶ τοῦ «προσώπου» (Ὀρθόδοξος Ἑλλὰς) ὑπερέχουν ἀσυγκρίτως.

     
  • At 7:06 μ.μ., Blogger S G

    τι συγκρινετε ρε παιδια, οι ΗΠΑ εχουν πολυ μικρο δημοσιο χρεος (γιατι εχουν και μικρο δημοσιο!).

    Το χρεος δεν ειναι κατι αφηρημενο. Μετριεται. Και πληρωνεται. Δηλαδη οταν οι αγορες σε εμπιστευονται και εχεις μικρο χρεος πληρωνεις χαμηλο επιτοκιο. Οταν εχεις μεγαλο χρεος και κακες προοπτικες πληρωνεις πολυ μεγαλυτερο επιτοκιο. Ετσι η Ελλαδα πληρωνει αυτην την στιγμη το υψηλοτερο επιτοκιο στην Ευρωζωνη πραγμα που μεταφραζεται σε πολυ υψηλα βαρη για την Ελλαδα.

    Πανο δεν κινδυνολογω, μιλω πολυ σοβαρα. Δεν προκειται να χρεοκοπησει η ελλαδα, αλλα εχουμε ενα τεραστιο βαρος καθε χρονο που δεν μας αφηνει να επενδυουμε σε πραγματα που μετρανε. Περισσοτερα με στοιχεια εδω. εκει θα δειτε και συγκρισεις με παρομοιες χωρες .

    Τωρα για το αν χανουν οι Γερμανοι με τα ΚΠΣ, η απαντηση ειναι μονολεκτικη. ΝΑΙ! Τα περι τονωσης της ζητησης για γερμανικα προϊοντα ειναι ακυρα. Η Ελλαδα ειναι ασημαντη αγορα για την Γερμανια και τα κεφαλαια που μας δινουν ειναι πολυ μεγαλα. Στην τελικη, υπαρχει απλη ερωτηση: Δεν θα μπορουσαν να τα ριχνουν τα κεφαλαια στον εαυτο τους? Θα ηταν χειροτερα? Ουτε, σαφως, εχουν πολιτικα οφελη οι Γερμανοι απο μας! Τι αναγκη μας εχουν? Να πεις οτι τους συμφερει η σχεση με την Γαλλια, Ιταλια, Ισπανια ΟΚ, αλλα με την Ελλαδα?

     
  • At 7:19 μ.μ., Blogger ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ

    Συγχωρεῖστε μου τὴν κατάχρησιν τοῦ χώρου σας, ἀλλὰ εἱς συνέχειαν τοῦ ἀνωτέρῳ σχολίου μου, στέλνω καὶ παλαιὰ κριτικὴ μου, ἀπολύτως σχετικὴ μὲ τὸ θέμα, γιὰ τὴν ταινία «Οἱ τεμπέληδες τῆς εὔφορης κοιλάδας» (1978) τοῦ Ν. Παναγιωτόπουλου. (Βεβαίως ὁ σκηνοθέτης ἤθελε νὰ στηλιτεύσει τὴν παρακμὴ τῆς ἀστικῆς τάξεως. Ἐγώ, ἀντιθέτως, ἰσχυρίζομαι ὄτι αὐτὸ ποὺ δείχνει δὲν εἶναι παρακμή· εἶναι ὁ χαμένος παράδεισος. Ἔγραφα, λοιπόν:

    «Λοιπόν.
    Γύρισα αργά το βράδυ από το γραφείο, πτώμα, και εκνευρισμένος.
    Έριξα μια ματιά στην εφημερίδα και στην τηλεόραση, κάθησα λίγο, έφαγα μετά.
    Πριν πάω για ύπνο, είπα να ηρεμήσω λίγο.
    Ξάπλωσα στον καναπέ, βολεύτηκα, και έβαλα τους "Τεμπέληδες" στο DVD player.

    ...Θεϊκή ταινία.
    Οι άνθρωποι βρήκαν το νόημα της ζωής!!!

    Κύριοι, εάν θέλετε χαρά και εργασία, να βάλετε την "Δύναμη της Θελήσεως" της Λένι Ρίφενσταλ! Να δείτε εκεί υγιείς και δυνατούς Αρίους, όλο χαρά και ζωντάνια, να... κόβουν ξύλα με τα τσεκούρια στον Μέλανα Δρυμό! "Η εργασία απελευθερώνει".

    Στο φασιστικό σύστημα, προφανώς, ο άνθρωπος είναι μηχανικό εξάρτημα, προορισμένο να εργάζεται.

    Το καπιταλιστικό-(νεο)φιλελεύθερο σύστημα, αντιθέτως, υποτίθεται ότι ως ύψιστη αξία έχει την ατομικότητα. Όμως η ατομικότης τελικώς υποτάσσεται στους εκτός ανθρωπίνου-κοινωνικού καθορισμού απαράβατους-υπερβατικούς νόμους της αγοράς· οπότε η ατομικότης τελικώς εξαφανίζεται και ο άνθρωπος γίνεται και πάλι εξάρτημα του μηχανισμού της αγοράς (και καθορίζεται με τεχνολογικά χαρακτηριστικά, όπως "ανταγωνιστικότητα", "επιχειρηματικότητα" (sic), "αποδοτικότητα", "γουίνινγκ ορ λούσερ σπίριτ" κ.ά. τρίχες κατσαρές (όπως ένα ρουλεμάν από χαρακτηριστικά όπως "αντοχή υλικού", "συντελεστής τριβής" κ.ά.)

    Φασισμός, καπιταλισμός (και κομμουνισμός φυσικά) το ένα και το αυτό.

    Μόνον η αρχαιοΕλληνική Πολιτεία και η παραδοσιακή Ορθόδοξη Κοινότητα έχουν παρουσιάσει ένα διαφορετικό πρότυπο, με βάση τον άνθρωπο-πρόσωπο.

    ...
    Σκεφτείτε ότι καθημερινώς ασχολούμαστε με νοίκι-ηλεκτρικό-τηλέφωνο, σούπερ μάρκετ, εφορία, πεθερά, κίνηση στον δρόμο, ταλαιπωρία, δουλειά, εκνευριστικός προϊστάμενος, φαγητό, ύπνος. Κάθε μέρα.
    Πότε ζούμε;
    Ο άνθρωπος θα έπρεπε μόνον να κάθεται, και να φιλοσοφεί την ματαιότητα της υπάρξεώς του.
    Αντί να φιλοσοφούμε το τρομακτικό γεγονός της υπάρξεώς μας, "τρώμε τον χρόνο μας", μέχρι να ανακαλύψουμε ότι η ζωή μας τελείωσε, τρέχοντας για το λεωφορείο στην Κηφησίας!! Οποία γελοιότης!!

    Θα έπρεπε να φιλοσοφούμε την ματαιότητά μας.
    Και τελικά να πάψουμε και να φιλοσοφούμε, διότι και η φιλοσόφηση της ματαιότητος είναι επίσης μάταιη!
    Η ύψιστη φιλοσοφία είναι ο ύπνος!
    Και πάντοτε η τεμπελιά είχε έναν χαρακτήρα αριστοκρατικότητος πνεύματος.
    Φανταστείτε τον Πλάτωνα, να... τρέχει να προλάβει το ταξί!

    ...
    Αυτός ο μεγάλος γιος της οικογένειας των "Τεμπέληδων" ειδικά, είναι μορφή πέρα από τα κοινά μέτρα. Κάτι σαν τους μεγάλους ασκητές του μοναχισμού, θα έλεγα. Συμεών ο στηλίτης, 40 χρόνια ασκητής επάνω στον στύλο.»

    Αὐτά!

     
  • At 7:28 μ.μ., Blogger ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ

    Γράφει ὁ s_g:

    «Στην τελικη, υπαρχει απλη ερωτηση: Δεν θα μπορουσαν να τα ριχνουν τα κεφαλαια στον εαυτο τους? Θα ηταν χειροτερα? Ουτε, σαφως, εχουν πολιτικα οφελη οι Γερμανοι απο μας! Τι αναγκη μας εχουν? Να πεις οτι τους συμφερει η σχεση με την Γαλλια, Ιταλια, Ισπανια ΟΚ, αλλα με την Ελλαδα?»

    Αὐτὸ εἶναι καὶ δικὴ μου ἀπορὶα· γιατὶ τὸ κάνουν, ἐὰν δὲν τοὺς συμφέρει; γιὰ τὴν ψυχὴ τῆς μάνας τους; (Πραγματικὸ εἶναι τὸ ἐρώτημα, ὄχι ῥητορικό.)

     
  • At 2:49 π.μ., Blogger S G

    να σου πω, εμεις ειμαστε απλα τυχεροι. Ολα τα λεφτα που σκορπαει η Γερμανια στην ΕΕ ειναι απλα και μονο το τιμημα για την προσεγγιση με την Γαλλια μετα τον Β ΠΠ. Εμεις απλα ετυχε να ειμαστε στην μεση. Βεβαια αρκετοι Γερμανοι ηταν κατα της εισοδου της Ελλαδας στην ΕΕ για ακριβως αυτον τον λογο...

    Συντομα ομως δεν θα υπαρχει γερμανος πολιτικος που να εχει ζησει τον πολεμο και ολα αυτα θα κοπουν! Θα μεινει ενα συναισθημα καποιας ευρωπαϊκης συμπαραστασης προς τους αδυναμους αλλα σιγουρα οχι στον σημερινο βαθμο, ειδικα οταν η Γερμανια εχει πεσει πια κατω απο τον ευρωπαϊκο μεσο ορο εισοδηματος και δεν μπορει αλλο να πληρωνει μονη της ολη την ΕΕ...