ι Τα μυστικά του Κόλπου
Τρίτη, Δεκεμβρίου 13, 2005
'Αννα τ' ονομά της το μικρό


Στην Ελευθεροτυπία της Κυριακής 11/12/2005 δημοσιεύτηκε άλλο ένα αριστούργημα τολμηρής δημοσιογραφίας, υπό τον ποιητικό τίτλο Άννα τ' όνομά της το μικρό. Το υπογράφει η κ. Κάτια Μακρή, η οποία μας διαφώτισε πρόσφατα σχετικά με τα αγόρια της κ.Μαργαρίτας.

Η παρουσίαση - διαφήμιση της Άννας Διαμαντοπούλου συνοδεύεται από τρεις αλλεπάλληλες φωτογραφίες, από τις οποίες θα μείνει ιστορική αυτή που αναδημοσιεύουμε στο ταπεινό μας ιστολόγιο. Η μεγάλη ελπίδα της πολιτικής ζωής του τόπου διορθώνει το κραγιόν της ενώ στέκεται ανάμεσα στην πλάτη μιας καρέκλας και ένα καράβι, ενώ πίσω της μια χρυσοποίκιλτη κουρτίνα δίνει έναν τόνο πρόσθετης αρχοντιάς (αλα Κοζάνη). Το τζάμι του παραθύρου αντανακλά το (επίσης αρχοντικό) πολύφωτο, ενώ αφήνει να διαφαίνεται ένα αστικό τοπίο, όπως συνηθιζόταν και στους πίνακες των ζωγράφων της Αναγέννησης (θυμηθείτε τη Τζιοκόντα, για παράδειγμα).

Η σημειολογία της περίφημης αυτής φωτογραφίας θα πρέπει να απασχολήσει δημιουργικά τους σπουδαστές στις δημοσιογραφικές σχολές, τους επαγγελματίες φωτογράφους και τους κριτικούς τέχνης.

(Αντιεμετικά δεν χορηγούνται μαζί με την "Ε" - να πάτε να τα βρείτε μόνοι σας!)

* * *

Να τα προμηθευτείτε οπωσδήποτε, γιατί δεν το γλιτώνετε το ανακάτεμα!

Διότι, στο Βήμα της Κυριακής υπάρχει κι άλλο άρθρο - υπόδειγμα σοβαρής δημοσιογραφίας, με τίτλο Η Μελίνα του Γιώργου, όπου Μελίνα = η Άντζελα Γκερέκου! (Θου Κύριε, φυλακήν τω στόματί μου...). Ο καλός συντάκτης Αγγ. Κωβαίος αναλαμβάνει να μας εξηγήσει λεπτομερώς πως η επίμαχη ηθοποιός άλλαξε μεθοδικά την εικόνα της.

Από τη συγκλονιστικού πολιτικού ενδιαφέροντος ανάλυση, τελικά μένει η καταπληκτική δήλωση του παραπονεμένου Τόλη Βοσκόπουλου: χάσαμε τη μανούλα μας...

* * *

Τη χάσανε, δυστυχώς... Και το κακό είναι πως προσπαθούν (οι έγκριτες εφημερίδες της ...κεντροαριστεράς, με το συμπάθειο) να τη φορτώσουν σ' εμάς, μαζί με την Άννα τ' ονομά της το μικρό - και άλλες δυσβάσταχτες περιπτώσεις.
 
Έγραψε ο Πάνος - Τρίτη, Δεκεμβρίου 13, 2005 |


18 Comments:


  • At 8:10 μ.μ., Blogger alombar42

    Με αυτό το μήνυμα όμως, έστειλες τον δεινόσαυρο μια θέση πιο κάτω!
    Αμείλικτη η τεχνολογία...

     
  • At 8:48 μ.μ., Blogger Πάνος

    Αμείλικτα και τα θέματα που περιμένουν τη σειρά τους για να ανέβουν... H ουρά μεγαλώνει συνεχώς και γίνεται σαν του δεινόσαυρου!

     
  • At 9:56 μ.μ., Anonymous Κεντρο-αριστερός

    Πάνο, ανάλυσέ μας λίγο τη γνώμη σου για την Άννα!

     
  • At 9:59 μ.μ., Blogger Mirandolina

    Μου έλεγε ένας φίλος διαφημιστοτέτοιος με πτυχίο (μα τι σπουδάζουν; τι σπουδάζουν;) ότι η εφημερίς Πρώτο Θεμα γράφει τους πάντες ως "κυριους" και "κυρίες" ακριβώς διότι είναι χαμηλού επιπέδου.
    Το θυμήθηκα βλέποντας το "κυρία Αγγελική Γκερέκου". Δεν άντεξα περισσότερο -- φτάσαμε Ντασσέν και Τόλης να θεωρούνται από κοινού "αχ οι παλιές ωραίες εποχές".

     
  • At 10:16 μ.μ., Blogger Πάνος

    κεντρο-αριστερέ, η Άννα είναι ακριβώς ό,τι και η "κεντροαριστερά": μια πολιτικά ανύπαρκτη οπτασία!

    Τόσο ανύπαρκτη, που μπορεί να ταιριάξει με τα πάντα, να εκμεταλλευτεί τα πάντα, να κοροϊδέψει τα πάντα. Και, στο τέλος, να πετύχει πάντα το ίδιο αποτέλεσμα, για τους πολίτες και τη χώρα: μηδέν στο ποιλίκον!

    Ιδανική πολιτικός δηλαδή, για την (επερχόμενη) νέα πολιτική τάξη, του ΓΑΠ!

    *

    Μιραντολίνα, λέτε να φτάσει στη Χρήστου Λαδά έστω και ένα (1) μήνυμα διαμαρτυρίας για την απαράδεκτη προπέτεια;

    Ας ετοιμαζόμαστε, από ψυχολογικής απόψεως: η κυρία Γκερέκου είναι πολύ πιθανόν να καταλάβει υπουργείο (Πολιτισμού; Παιδείας;) στην επόμενη κυβέρνηση, του ΓΑΠ. Κι αν δεν είναι εξαρχής ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ, είναι μονάχα θέμα χρόνου: το Συγκρότημα ήδη εκδήλωσε την προτίμησή του!

    Μοναδική ελπίδα, ο Βοσκόπουλος...

     
  • At 10:23 μ.μ., Anonymous Athanassios

    Κανόνισε να βρεις και κανένα αντίστοιχο με τη βιοτή του Αλογοσκούφη.... έχω διαστροφή να μάθω για την παιδική του ηλικία, τις μουσικές του προτιμήσεις, τι κάνει το πρωί, πώς δένει τη γραβάτα του... τέτοια...
    Κάτω τα χέρια από τον Τόλη που είναι " αρσενικό και λαϊκό" παιδί...

     
  • At 10:34 μ.μ., Blogger Πάνος

    athanassios, αφού το παραγγέλεις εσύ, μπήκε κιόλας στο πρόγραμμα!

    (Αν κι έχω άλλες "προτιμήσεις": Παναγιωτόπουλος. Γιακουμάτος. Μιχαλολιάκος. Ψαρούδα. Και βέβαια, ο αρχηγός της παρέας: ΚΑΚ!)

    Στον Τόλη, τα γούστα μας χωρίζουν, αλλά, εν προκειμένω α) τον συμπονώ και β) ελπίζω σε αυτόν!

     
  • At 10:46 μ.μ., Anonymous Athanassios

    χαχαχα μην ελπίζεις.. ο Τόλης ποτέ δεν μπορούσε να κουμαντάρει τις συζύγους του ...
    Θα μείνει όμως στην ιστορία η επίσκεψη του στη φυλακή να δει τον Τσοβόλα.... Πήγε 4.30 η ώρα τα ξημερώματα, τάπα στο μεθύσι, φορώντας ολόσωμη "βιζόν"... και δήλωσε "ήλθα να δω έναν αρσενικό"...

     
  • At 11:10 μ.μ., Blogger Ημίαιμος-Imiaimos

    Πάνο, τα Υπουργεία που ανέφερες τα έχουν καπαρώσει Πρετεντέρης και Παπαχρήστος. Τον Δυστυχίου (δήθεν Ευθυμίου) τον βλέπω Διοικητή στο Άγιον Όρος, οπότε η Άντζελα πάει βουρ στη θέση της Ξυνογιαννακοπούλου (που στην ευχή τους βρίσκει όλους αυτούς ο Γιωργάκης;)που το βλέμμα της λειτουργεί ακριβώς αντίθετα του Βιάγκρα, ενώ της "χαμένης μανούλας" σε ταξιδεύει σε θάλασσες πλατιές με τυρκουάζ νερά.
    Συνέχισε το κράξιμο, ένθεν και ένθεν, βοηθά στην πέψη.

     
  • At 11:10 μ.μ., Blogger kosmopolitis

    Εκεί που με είχε πιάσει μελαγχολία με τη δημοσιογραφική κτάντια (Η ΜΕΛΙΝΑ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ), ξέσπασα σε αυθόρμητα γέλια διαβάζοντας το σχόλιο του Αθανάσιου που μας θύμισε την επίσκεψη του Βοσκόπουλου στον αρσενικό Τσοβόλα !

    *
    Αν θυμάμαι καλά όμως τον επισκέφθηκε ( μεθυσμένος όντως, κατευθείαν από το μαγαζί, με τη Τζαγκουαρ και τον οδηγό του ! ) στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ στη Χαριλάου Τρικούπη, όπου είχε ταμπουρωθεί ο αρσενικός καλώντας τους εισαγγελείς από το παράθυρο του πέμπτου ορόφου να έρθουν να τον συλλάβουν αν είναι μάγκες, με το πλήθος από κάτω να παραληρεί !

     
  • At 11:51 μ.μ., Blogger alombar42

    Μοναδική ελπίδα, ο Βοσκόπουλος...

    Δεν ξέρω αν ήταν αστείο αυτό αλλά μην το αποκλείεις καθόλου - είναι γνωστό οτι η πραγματικότητα ξεπερνάει κάθε φαντασία.

    Πάντως για τον Τόλη έχω ακούσει ένα σωρό φήμες (χρόνια πριν), όχι ιδιαίτερα κολακευτικές...

     
  • At 12:40 π.μ., Blogger Πάνος

    Ειδικά για τον Τόλη, μην πιστεύεις τίποτα: είναι αυτό που δείχνει - αυτή την εντύπωση έχω.

    *

    Και με την ευκαιρία, μια αληθινή ιστορία με τον Τόλη - που θα μπορούσε να γίνει ποστ, αν μου άρεσαν έστω και λίγο αυτά που τραγουδάει, όπως τα τραγουδάει.

    Τέλη δεκαετίας '70, σε μια παρέα φοιτητών στη Θεσσαλονίκη (ξέρω δύο από αυτούς, λίγα χρόνια μεγαλύτεροι) πέφτει μια ιδέα:

    - Πάμε απόψε στο Βοσκόπουλο;

    Παίρνουν το τελευταίο αεροπλάνο και τσιφ από το Ελληνικό - στο μαγαζί που τραγουδούσε ο Τόλης.

    Πιάνουν τραπέζι, και ένας από δαύτους ψάχνει, βρίσκει το καμαρίνι του Τόλη και του λέει στα ίσια:

    - Ήρθαμε από Θεσσαλονίκη να σε ακούσουμε, αλλά μας έφαγε όλα τα λεφτά η Ολυμπιακή. Κοίτα, ξηγήσου!

    Ο Βοσκόπουλος γέλασε και ξηγήθηκε.

    Γλέντισαν μέχρι πρωίας, με όλα τα "ωραία" που διέθετε το κατάστημα, ο Τόλης είπε ένα αυτοκρατορικό "δικά μου" όταν ήρθε η ώρα του λογαρισμού, τον χαιρέτισαν και πήραν το αεροπλάνο της επιστροφής.

    Πέρασαν από τότε σχεδόν τριάντα χρόνια. Φαντάσου πόσες "φιάλες" έχουν ανοίξει όλοι αυτοί στα μαγαζιά που ιερουργούσε ο Βοσκόπουλος...

     
  • At 10:35 π.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός

    Πάνο, Μιχαλακοπούλου 80, η Χρήστου Λαδά δεν υπάρχει πια.

     
  • At 2:36 μ.μ., Anonymous Athanassios

    Είναι σίγουρα αληθινή αυτή η ιστορία που γράφεις Πάνο. Ο Τόλης δεν είχε ποτέ σχέση με το χρήμα, αν και το έβγαζε με τη σέσουλα. Κάποτε έλεγε αν πήγαινε για τσιγάρα στο περίπτερο και τούλεγε ο περιπτεράς ότι κάνουν 5.000 το πακέτο, τόσα θα έδινε, δεν ήξερε ποτέ πόσο κοστίζει κάτι. Γιαυτό βέβαια η "εξαίρετη" πρώην σύζυγος Τζούλια τούφαγε 4 δισ.!! ΄
    Τα τραγούδια του ουδέποτε μ΄άρεσαν ούτε η φωνή του, πλην όμως είναι τραγουδιστής πίστας από τους ελάχιστους που υπήρξαν και υπάρχουν... στα πόδια του Τόλη έχουν φαγωθεί δισ. και έχουν πιεί δισ. φιάλες...

     
  • At 5:45 μ.μ., Blogger newManifesto

    έχω την εντύπωση πως η Χρήστου Λαδά υπάρχει ακόμα ... τουλάχιστον ήταν ακόμα εκεί προχθές που βρέθηκα στην περιοχή

     
  • At 6:08 μ.μ., Blogger Πάνος

    Μετά το σχόλιο του Μιχάλη, θυμήθηκα τα χρονογραφήματα (για τη μετακόμιση) που είχε γράψει ο Λευτέρης Παπαδόπουλος.

    (Κι αυτός ενημερώθηκε για το γνωστό θέμα, Μιχάλη...)

     
  • At 7:18 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος

    Αντί να θάβετε με το φτιάρι, γιατί δεν προτείνετε μερικά ονόματα που δεν έχουν αυτά τα κουσούρια. Για να δω ονόματα. Ας πούμε, μια δεκάδα απο την αριστερά.

    Τι έγινε, δυσκολευόμαστε;

    Οσο για τη Διαμαντοπούλου δεν αξίζει να την κατηγορεί κανείς για τη φωτογράφηση, αλλά για την απαράδεκτη στάση της στο σχέδιο Ανάν, όπου είχε χαρακτηρίσει τους πασόκες που διαφωνούσαν με το ναι, γραφικούς.

    Σχολιαστής

     
  • At 8:15 μ.μ., Blogger Πάνος

    Σχολιαστή, μπορώ να σου αναφέρω από μνήμης μια εκατοντάδα ονομάτων από την αριστερά - και άλλες πολλές περιπτώσεις ανθρώπων από τους υπόλοιπους χώρους, οι οποίοι θα ήταν ασυγκρίτως προτιμότεροι από την κ. Άννα.

    Τα προβλήματα, όμως είναι τα εξής:

    α. Δεν βρίσκονται, στην πλειοψηφία τους, μέσα στην "ενεργή" πολιτική, ακριβώς γιατί στην "ενεργή πολιτική" επικρατούν κατά κράτος άνθρωποι σαν την κ. Άννα.

    β. Δεν έχουν υψηλή αναγνωρισιμότητα, γιατί οι εφημερίδες (της ξεφτίλας) και τα τηλεοπτικά κανάλια (της απόλυτης ξεφτίλας) προβάλλουν τους γνωστούς φελλούς και μόνον.

    γ. Δεν είναι εντελώς άγνωστοι, αρκετοί τους γνωρίζουν και εκτιμούν την πολιτική τους σκέψη - αλλά και την εκπαίδευσή τους και την αξία τους ως πρόσωπα και ως πολίτες. Τα κόμματα όμως - και οι λοιποί μηχανισμοί ανάδειξης τους έχουν αυστηρά κομμένους, από παντού.

    Συνεπώς, φίλε Σχολιαστή, η ερώτησή σου γίνεται από εσφαλμένη αφετηρία. Οι "δέκα" (που είναι πολλές εκατοντάδες) θα μπορούσαν να γίνουν γνωστοί σε σένα και γενικά, αν υπάρξει στη χώρα μας μια εντελώς διαφορετική πολιτική δράση.

    Ως τότε, θα συμμετέχουν σε κάποιες διαδικασίες "χαμηλής πολιτικής" - ή, το συνηθέστερο, θα βρίσκονται στο σπίτι τους, θα αηδιάζουν και θα απέχουν.

    Αυτό, όμως, μπορεί να εκληφθεί ως επαρκής δικαιολογία για να μην ενοχλούμε καν (με την κριτική μας, τη σάτιρα και την ειρωνική μας διάθεση) τους βαρώνους και τις κοντέσσες της πολιτικής "μας" ζωής;