(van Gogh: Ανάμνηση από τον κήπο στο Etten)
Είναι ο τίτλος που διάλεξε για την ποιητική της συλλογή η Μαργαρίτα Μηλιώνη. Βγήκε πρόσφατα, από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη. Με τη Μαργαρίτα γεννηθήκαμε στον ίδιο τόπο. Σήμερα που κατέβηκα στην κυριακάτικη αγορά της Θεσσαλονίκης, αναζήτησα το πρώτο της βιβλίο.
*
ΦΑΙΔΡΑ
Όμορφος νέος.
Γερός και δυνατός.
Σαν ζωγραφιά από τα ψηφιδωτά της Πάφου.
Θησέας με τον μινώταυρό του αγκαλιά.
θα τον νικήσει;
Θα έρθει να σε γυρέψει πάλι,
Όπως και τότε;
Ποιός είναι αυτός που σου αποστρέφει το κεφάλι Φαίδρα;
Είναι όμορφος ο νέος με τα αθλητικά παπούτσια και τις φαρδιές πλάτες
Έτσι καθώς δαγκώνει αμέριμνα το μήλο του
Και τα χείλη του είναι κόκκινα.
Πόσο καλά την κάθε τους γραμμή γνωρίζεις.
Κι όλο κοιτάζει πέρα από το ανοιχτό παράθυρο στη θάλασσα.
Σε ποιόν χαμογελάει ο νέος;
Το τζιν του τρίφτηκε πολύ στα γόνατα
Στους μηρούς ψηλά.
Πόσο καθαρά στο τζιν του πάνω διαγράφεται τώρα η δύναμή του.
Πώς λάμψανε τα μάτια σου.
Πώς σάλεψαν τα μαραμένα χείλη Φαίδρα.
Πως βάθυνε έτσι η ρυτίδα η γνώριμη του πόνου.
Ποια κακή σκέψη αστραποβόλησε το βλέμμα.
Αυτός ο όμορφος νέος με τις φαρδιές πλάτες
Σου αρέσει.
Αλίμονο. Τα στήθη σου βάρυναν και μέση δακτυλίδι πια δεν έχεις.
Αυτός ο όμορφος νέος
Που όλο κοιτάζει από το ανοιχτό παράθυρο στη θάλασσα
Στο γαλάζιο ορίζοντα
Δε βλέπει τη μορφή σου.
Χαμογελάς λοιπόν.
- Ο νέος δεν μπορεί παρά να με αναζητήσει.
Ευθύς αμέσως. Να τος γυρίζει το κεφάλι.
Ήδη το ξέρει. Ψάχνει το βλέμμα μου.
Χωρίς καθρέφτη η ομορφιά του δεν υπάρχει.
ΤρελοΠάνο, για κάνε άφοβα..κλικ ΕΔΩ !