ι Τα μυστικά του Κόλπου
Κυριακή, Ιανουαρίου 15, 2006
Ψυχραιμία, παιδιά!
Κάποιοι μπλόγκερς που τους αγαπώ και τους νοιώθω "δικούς μου" μου τα ρίχνουν (απόξω απόξω) για το ρημάδι το comment moderation - λες κι εγώ το γουστάρω. Καταλαβαίνω πόσο ενοχλητικό είναι, αλλά για πείτε μου: Ανεβάζω ένα θέμα για τον Καβάφη και γίνεται συζήτηση. Τα "κανονικά" σχόλια είναι είκοσι - τριάντα. Ο φασιστάκος γράφει και ξαναγράφει (με βρισιές, ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΡΙΤΟΥΣ) και τα φτάνει ...εκατό ή διακόσια. Τι εναλλακτικές έχω; α. Τα αφήνω όλα και ο επισκέπτης ψάχνει ανάμεσα στις βλακείες ενός ψυχοπαθητικού να βρει τα σχόλια. Στο μεταξύ χαλάει όλη η συζήτηση και η ατμόσφαιρα που έχει δημιουργηθεί. β. Κάθομαι και σβήνω τα σχόλια του τύπου. Το έκανα για λίγο - είναι βαρετό και δεν λύνει το πρόβλημα. γ. Βάζω το c.m. - οπότε λύνω το πρόβλημα (όπως λύνεται) με κόστος στην αμεσότητα και την ελευθερία της επικοινωνίας. Υπάρχει τέταρτη λύση - και ποιά; Απλά πράγματα, και τα περί αποφυγής της ...κριτικής κλπ είναι τρίχες καταϊφι. Είμαι στο χώρο από αρχές Σεπτεμβρίου, όποτε έκανα λάθος δεν είχα πρόβλημα να το παραδεχτώ, γράφω επώνυμα, το μέηλ μου είναι ανοιχτό και ...τα σκυλιά δεμένα! Ψυχραιμία, λοιπόν...
 
Έγραψε ο Πάνος - Κυριακή, Ιανουαρίου 15, 2006 |


16 Comments:


  • At 3:54 μ.μ., Blogger alombar42

    Δυστυχώς δεν μπορούμε να αποφύγουμε τους χαριτωμένους. Σε ένα δημοφιλές μέσον πάντως (όπως ήταν τα newsgroups και οι λίστες με μεγάλη συμμετοχή), η πλειοψηφία έχει πάντα τον τρόπο - θα πρέπει ο άλλος να είναι τελείως γκαγκά για να νομίζει οτι ψιχαλίζει όταν όλοι τον φτύνουν.
    Τα blogs δεν έχουν ακόμα αυτή τη λογική (είναι και νωρίς). Το blog του Νίκου Δήμου δίνει μια πιθανή ιδέα του μέλλοντος (λίγα blogs, πολλοί σχολιαστές - πολλά σχόλια), αν και αμφιβάλλω οτι θα γενικευτεί.

    Προς το παρόν, δοκίμασε να ονομάσεις τις φωτογραφίες σου με αγγλικούς χαρακτήρες - ίσως λυθεί το πρόβλημα της εμφάνισης.

     
  • At 5:06 μ.μ., Blogger Πάνος

    Οι φωτογραφίες έχουν το εγγλέζικο ονοματάκι τους, εξαρχής. Ο Mozilla, δουλεύει μια χαρά.

    *

    Τώρα πια, δε βιάζομαι καθόλου με τον δικό μας τον "άλλον".

    *

    Αν το μέλλον το δείχνει το μπλογκ του Ν.Δ. - εγώ θα μεταναστεύσω για το Περού! Θα άντεχες εσύ,alombar42, καμιά εικοσαριά τύπους και τύπισσες να παρλάρουν ακατάπαυστα ΧΩΡΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΛΟΓΟ περί γάτων, λιστών, ξυρίσματος κλπ; Μόνο και μόνο επειδή το μπλογκ το έχει ο συγκεκριμένος άνθρωπος; Προσωπικά το βρίσκω βαρετό (ΚΑΙ σαν θεματολογία), γι' αυτό μπήκα, είδα και ...την έκανα με πλάγια βήματα. Έξάλλου αυτό το μοντέλο (πολλοί σχολιαστές, πολλά σχόλια σε ένα μπλογκ) το έχουν υλοποιήσει εδώ και πολύ καιρό τα "κοκκόρια" (e-roosters) - και έχουν το καλύτερο μπλογκ στο είδος του.

    *

    Μη σε εντυπωσιάζει καθόλου το πλήθος -ούτε η φίρμα στην ταμπέλα! Τα καλύτερα στέκια είναι εκείνα με τα λίγα τραπεζάκια...

    *

    Αυτό δεν κάνουμε κι εμείς στο "Σωκράτης- Κώνειο"; (γέλια...)

    *

    ΥΓ. Άλλο η εκτίμησή μου στον συγγραφέα Νίκο Δήμου, άλλο το γεγονός οτι θεωρώ το μπλόγκ του χάλια! Μη τα μπερδέψουμε αυτά...

     
  • At 5:54 μ.μ., Blogger Αθήναιος

    Καταρχάς ποιος θα σου πει πώς να διαχειρίζεσαι το σπίτι σου; Δεύτερον να τα αφήσεις τα σχόλια,θα βρουν την άκρη όσοι το θέλουν. Αλλιώς, είναι σαν να χορεύεις στο ρυθμό που σου κράτά κάποιος άλλος.

     
  • At 9:55 μ.μ., Blogger alombar42

    Προσπαθώ να δείξω τη διαφορά των νεοφερμένων blog σε σχέση με παλαιότερες μορφές δημόσιας επικοινωνίας.
    Πέραν της θεωρίας (προσωπικό ημερολόγιο), στην πράξη φαίνεται να είναι ο εύκολος δρόμος για τον νεοφερμένο για να εκτεθεί δημοσίως, άρα μέλι.
    Το θέμα είναι οτι κάποια στιγμή, που σίγουρα δε θα είναι αύριο, αυτό κάπου θα ισορροπήσει (ή θα πάψει να ενδιαφέρει, αν προκύψει κάτι νεώτερο και καλύτερο).
    Μια πιθανή κατάσταση ισορροπίας μπορεί να έχουμε με χιλιάδες αδρανή blogs (περιστασιακός συγγραφέας αλλά και όποιος προτιμά να σχολιάζει από το να ξεκινάει θέματα - σαν εμένα πχ) και λίγα ενεργά, που όμως θα τραβάνε πολύ κόσμο-σχολιαστές το καθένα.
    Θα δείξει σε κάνα εξάμηνο...

     
  • At 1:13 π.μ., Blogger Mirandolina

    Πάνο, στο δίκτυο είμαστε ως έχουμε - άνθρωποι με αδυναμίες. Όποιος έχει περάσει κάποια χρόνια στα ιντερνέτια, γνωρίζει ότι εδώ μέσα κυκλοφορεί, πλην της ωραιότητας και του κάλλους, συσσωρευμένη κι η ανθρώπινη κακία.

    Η κακοήθεια, η κατασκευή και διασπορά ψευδών "ειδήσεων", η χρησιμοποίηση του άλλου για να κάνουν δημόσιες σχέσεις (ξες "ο τάδε είναι αυτός, ο άλλος είναι εκείνος κι εγώ τα ξέρω όλα") είναι τα "μικρά", το stalking κι οι απειλές κατά της ζωής ακόμη και παιδιών τα μεγάλα.

    Σε όποιον σου λέει οτιδήποτε για το μοντερέησον, ευχαρίστως να στείλω μια σειρά μηνυμάτων που έχω φυλάξει στα οποία ένας ψυχάκιας απειλούσε τη ζωή του παιδιού μου. Συγκεκριμένα, γνωρίζοντας πράγματα (stalking κι απειλές, δηλαδή). Αυτό είναι που με οδήγησε να ξεκινήσω το ευλόγ μου με μοντερέησον στα σχόλια. Δεν θέλω να δίνω βήμα σε τέτοια κτήνη. Ποιός έχει τα μούτρα να μου πει ότι θα έπρεπε να δίνω; Έλεος, δηλαδή!

     
  • At 1:33 π.μ., Blogger Πάνος

    Έχετε δίκιο, Μιραντολίνα,

    αν-φορ-τσιου-νάτελυ!

    (όπως είπε καμπανιστά ο μέγας Πάνος Παναγιωτόπουλος στον Οτσαλάν, που τον κοίταζε σμίγοντας τα φρύδια και αναλογιζόμενος "τι φρούτο είν' τούτο 'δώ;")

     
  • At 2:26 μ.μ., Blogger A.F.Marx

    Βλέποντας 6 σχόλια (τα 3 δικά σου), καταλαβαίνει κανείς τι ακριβώς σε πονάει......
    Και ιδίως βλέποντας ότι τα 2 προηγούμενα post είχαν συνολικά 0+0=0 σχόλια καταλαβαίνεις ότι δεν φταίει το moderating των σχολίων αλλά η έλλειψη ενδιαφερόντων θεμάτων
    Βοηθάτε ρε παιδιά τον Πανούλη!
    Γράψτε κανένα σχόλιο κι ας είναι άσχετο.

     
  • At 5:57 μ.μ., Blogger kaltsovrako

    Ρε συ, δε πιστεύω να εννοείς το δικό μου post!
    Αλλού βαράγαν οι καμπάνες.




    3 (να μην ξεχνιόμαστε)


    ;)

     
  • At 6:45 μ.μ., Blogger kourkoubini

    Καλησπέρα
    είπα και'γω να κατρακυλήσω προς τα εδώ, μην ανυσηχείτε, τη καμηλοπάρδαλη την πάρκαρα απέξω!
    Κάποιοι λοιπόν που νιώθουν ασφυκτικά στη καθημερινότητα τους, που νιώθουν οτι καταπατώνται ψυχολογικά, αμολάν' καλούμπα στον ίντερνετ να πάρουν πίσω το αίμα τους και έχουν την αυταπάτη οτι το ίντερνετ τους ανήκει. Είναι η nevernver land όπου όλα είναι ελεύθερα, κάνουμε ότι θέλουμε και δε δίνουμε εξηγήσεις σε κανέναν. Αμ δε. Όπως λεεί και ο Αθήναιος, το blog είναι σα το σπίτι μας. Αν θέλω σε αφήνω μέσα, αν δε θέλω σου κλείνω τη πόρτα.

    ..και μιας και το φέρνει η κουβέντα, είχα γράψει ένα ποστ για τον Κοσμοπολίτα αλλά φαίνετε, δε πέρασε τις "εξετάσεις"; :) :p

     
  • At 6:46 μ.μ., Blogger A.F.Marx

    Ωραίο σκορ!
    0 σχόλια
    0 σχόλια
    6 σχόλια

     
  • At 7:09 μ.μ., Blogger Πάνος

    Καλτσόβρακε:

    α. Ναι, το δικό σου εννοούσα - δεν είχα υπόψη μου κάτι άλλο. (Είδα και κάτι στον Mac). Όποιος έχει τη μύγα... Λογικό δεν είναι;

    β. Ξεχνιούνται αυτά; :)

    Κουρκουμπίνι:

    Καλώς μας ήρθες!

    Το ποστ για τον Κοσμοπολίτη δεν το είδα - πάω να το δώ!

     
  • At 7:21 μ.μ., Blogger Πάνος

    Kουρκουμπίνι, τζίφος: που είν' το ποστ;

     
  • At 7:26 μ.μ., Blogger Πάνος

    Παιδιά, δεν θα το πιστέψετε! Εκείνος ο κακομοίρης ο Μάρξ μου στέλνει απανωτά μηνύματα και ...πανηγυρίζει, επειδή δεν έχουν σχόλια τα party!!!

    Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου!!!

    (Ανθρώπου; Χμ...)

     
  • At 9:48 μ.μ., Blogger kaltsovrako

    Eχεις mail (τα έχω πάρει!)

     
  • At 10:08 μ.μ., Blogger Πάνος

    Εντάξει, φίλε!

    (Έχω και μια θολούρα ακόμα από τα χθεσινά. Αλλά μην αμφιβάλλεις, αν δεν υπήρχε ο Ρίμπο, το αποτέλεσμα θα ήταν τούμπα... Θα μου πεις, αν η γιαγιά μου είχε κλπ...)

     
  • At 1:19 π.μ., Blogger Πάνος

    Επειδή ο ένδοξος Μαρξ διαμαρτύρεται οτι ΔΕΝ έστειλε αυτός σχόλια στο παρόν ποστ, εκτάκτως τα ανεβάζω - κι ας ξεκαθαρίσει (αυτός ο ίδιος) αν δεν ξέρει τι του γίνεται (το πιθανότερο) ή αν κάποιος εξίσου κακοήθης του κάνει πλάκα.

    Αν ισχύει το δεύτερο - είμαι καθαρά εναντίον (του κάποιου) Τον θέλω τον Μαρξ original και ακμαίο για να τον καρπαζώνω όπου τον πετυχαίνω!