ι Τα μυστικά του Κόλπου
Τετάρτη, Μαρτίου 01, 2006
Σαράντα - κάτι
Πρόκειται για επιδημία ή το δείγμα που έχω υπόψη μου δεν είναι στατιστικά σημαντικό;

Θα (ξανα)επανέλθουμε, όπως έχει γίνει τόσες φορές - ή έσπασε η στάμνα;

Προς το παρόν, αναζητείται σαράντα- κάτις, που να μην έχει κάτι σοβαρό - και μια μούρη ως εκεί κάτω... Στην παρέα και στους γνωστούς μου δεν υπάρχει!
 
Έγραψε ο Πάνος - Τετάρτη, Μαρτίου 01, 2006 |


44 Comments:


  • At 9:44 μ.μ., Blogger lemon

    Πάνο, πολύ θα ήθελα να σου πω ότι θα επανέλθουμε, κι ότι τα κλισέ όπως είναι η κρίση των 40 (που θα κρατήσει μέχρι το τέλος, χαχα) και δεν πειράζει, μέσα από τον πόνο ωριμάζουμε, γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι, μπορούν να μας βοηθήσουν να έχουμε υπομονή…
    Δυστυχώς όχι μόνο δείγμα γύρω στα 40 χωρίς μούρη μέχρι εκεί κάτω δεν έχω να σου δείξω, αλλά καθημερινώς αποκαλύπτονται (ναι, αποκαλύπτονται, αυτή είναι η σωστή λέξη) περιπτώσεις που εξωτερικά φαίνονται ήρεμες κι από μέσα ετοιμάζονται να εκραγούν..

    Και εδώ μέσα, και εκεί έξω, παντού τα ίδια.
    Άσε που το θέμα δεν αφορά μόνο γυναίκες (εδώ μπαίνει το κλισέ της εμμηνόπαυσης) αλλά κατά έναν περίεργο τρόπο αφορά ΚΑΙ τους άντρες…
    Δεν ξέρω τι να πω, εκτός από το ότι χτύπησες διάνα (και φυσικά, οτι γράφεις θαυμάσια), χαχα!!

     
  • At 9:50 μ.μ., Blogger alombar42

    Κρίση είναι θα περάσει - μούρη δεν έχω πάντως :)

     
  • At 10:29 μ.μ., Blogger Athanassios

    Κρίση ονομάζεται ένα παροδικό φαινόμενο. Η μουργέλα των 40 + ονομάζεται κατάσταση..
    Η αιτία είναι προφανής και δεν νομίζω να χρειάζεται να επανέλθουμε. Στα 40 + διαπιστώνεις ότι δεν έχεις κάνει τίποτα ή σχεδόν τίποτα απ΄αυτά που ονειρευόσουνα και πλέον απλά διεκπεραιώνεις...
    Αlombar μου θύμισες ένα ρεμπέτικο :
    " Τον μάγκα τον χτυπάγανε.... τη μάπα του την πήραν..."
    Ας μιλήσουμε για καμιά πιο ζωντανή γενιά, τι τα θες και τα σκαλίζεις αυτά τώρα?

     
  • At 10:50 μ.μ., Blogger Ημίαιμος-Imiaimos

    Μόλις καβατζάρεις τα πενήντα θα στρώσεις...

     
  • At 11:30 μ.μ., Blogger resident

    Δεν έχω βιώσει πιο απότομη αλλαγή στη ζωή μου. Νόμιζα ότι θα γίνει σταδιακά,αλλά μόλις πάτησα τα 40 πολλά άλλαξαν μέσα μου.Αραγε αυτοί που έχουν παιδία και αυτοί που δεν έχουν,βιώνουν την κρίση διαφορετικά?

     
  • At 11:57 μ.μ., Blogger Πάνος

    Παρατηρώντας τους γύρω μου ΟΛΟΙ (μοναχικοί, γυναικάδες, ελεύθεροι, παντρεμένοι χωρίς παιδιά, παντρεμένοι με παιδιά, χωρισμένοι) βιώνουν την ίδια ακριβώς ελεεινή κατάσταση.

    Νομίζω οτι ο Αthanassios το κάλυψε και ...θεωρητικά, σε μεγάλο βαθμό: είναι το σημείο όπου η ζωή υποβιβάζεται σε άσκηση διεκπεραίωσης - και το παίρνουμε είδηση.

    Καμιά ιδέα για έξοδο από το λούκι;

     
  • At 12:12 π.μ., Blogger ιχνηλάτης

    Σαράντα-κάτις, χωρίς τίποτα σοβαρό αλλά με μούρη ως εκεί κάτω, τσαντίλας αλλά με καλούς τρόπους, πολύγλωσσος αλλά λιγομίλητος ( μην κρίνετε από τα σχόλια-σεντόνια στου Μιχάλη ), καλοδιατηρημένος απ'έξω αλλά όχι από μέσα, πάντα σχολαστικός αλλά μονίμως αφηρημένος, από φύση απαισιόδοξος αλλά από καιρό απελπισμένος, επαγγελματικά πετυχημένος αλλά μη ικανοποιημένος, δεν ξοδεύει λιγότερα απ'όσα βγάζει, ούτε βγάζει λιγότερα απ'όσα ξοδεύει, καλός ιχνηλάτης αλλά χαμένος, δεν είναι μόνος αλλά περίπου, δεν ψάχνει αλλά δεν βρίσκει κιόλας.

     
  • At 12:16 π.μ., Anonymous Ανώνυμος

    Mαλακίες! Κρίση των 40+! Στα 20+ " οι ευτυχισμένοι άνθρωποι μου προκαλούσαν αηδία" (βινιέτα του Wolinski νομίζω). Ζωντανές γενιές... Πίπες! Χαζοχαρούμενοι υπάρχουν σ'όλες τις ηλικίες.


    Ηλίας

     
  • At 12:18 π.μ., Blogger resident

    Δεν έχω ιδέα Πάνο.Δεν βλέπω φως.Τα έχω δοκιμάσει όλα εκτός από το να κανω οικογένεια. Αν κάποιος τα κατάφερε να βγει απ την κριση, ας πει πότε και πως.

     
  • At 12:19 π.μ., Blogger ιχνηλάτης

    Πάνο, έγραψα και ένα σχόλιο ( που μάλλον δεν θα σου αρέσει ) στο προηγούμενο ποστ για τον Γίγαντα. Αλλά μέχρι να το τελειώσω μου είχες ανεβάσει σαράντα-κάτι πυρετό !..

    Ρίξε μια ματιά και στο χθεσινό σου ποστ. Κι αν είναι να με λούσεις με καλαματιανά κάντο εκεί να μην το δουν οι υπόλοιποι τουλάχιστον :)

     
  • At 12:35 π.μ., Blogger Athanassios

    Ιχνηλάτη ωραιότατο : "καλοδιατηρημένος από
    έξω, αλλά όχι από μέσα".... διατηρημένος πάντως...
    Να προσθέσω παίρνοντας αφορμή κι από το σχόλιο του Ηλία... η σημερινοί 40+ ούτε όταν ήταν 20+ είχαν πολύ διαφορετική μούρη...
    Ηλία, οι μη έχοντες τη μούρη στο πάτωμα δεν είναι αναγκαστικά χαζοχαρούμενοι... θα έλεγα δημιουργικοί και λιγότερο ονειροπόλοι απ' όσο είμαστε εμείς... πιο πραγματιστές αν θέλεις...

     
  • At 12:38 π.μ., Blogger Πάνος

    Ε, μα η υγεία κάνει μπαμ από μακριά...

     
  • At 12:45 π.μ., Blogger Athanassios

    Μα είναι υγεία να ντύνεσαι καρναβάλι τις Απόκριες και να γίνεσαι Εμιλιάνο Ζαπάτα?

     
  • At 12:46 π.μ., Blogger Πάνος

    Αthanassios, το σχόλιό μου ήταν για τον Ηλία, αλλά μπερδευτήκαμε...

    Ποιός ντύθηκε Ζαπάτα; Τι έχεις με τις απόκριες; Πρόκειται για πανάρχαιο έθιμο, δοκιμασμένο στο χρόνο - έχεις δίκιο βέβαια ότι τα τα καραγκιοζιλίκια το εκφυλίζουν.

     
  • At 12:52 π.μ., Blogger Athanassios

    xaxaxaxa μιλούσα για την αφεντιά μου...

     
  • At 1:47 π.μ., Anonymous χρυσα

    μολις καταλαβα πως μπορω να στειλω post.ηθελα να σου πω,να μη το πολυζοριζεις το αγγουρι.
    εχω κι εγω ενα φιλο νικολα,διανοια στο πολυτεχνειο,που τωρα μου αφηνει μηνυματα στον τηλεφωνητη.ετσι για να τα λεμε..
    ενα απ αυτα παραθετω ."να σου πω ενα ανεκδοτο για τρελους"?
    γελαει."ωραιο,ε"?
    τι τα θες λοιπον? καλυτερα να δροσιζεσαι,παρα να ζοριζεσαι.λεω..

     
  • At 8:35 π.μ., Blogger Λαμπρούκος

    Α-χαχαχαχαχαχαχα.
    Νομίζω ότι οι σχολιάζοντες μαζί κάνετε την ηλικία του Παρθενώνα.

    Σας συμπαραστέκομαι ως Κούρος και σας συμπονώ...

     
  • At 9:38 π.μ., Anonymous Ανώνυμος

    Οποιος θέλει πίνει τίλιο με μέλι, ή βότκα με πορτοκάλι. Εκτός αν ο γιατρός επιβάλλει το τίλιο και απαγορεύει τη βότκα.

    Ισχύει και η παροιμία "εκεί που είσαι είμουνα, και εκει που είμαι θάρθεις"

    Ξεμουτρώστε, η ζωή είναι ωραία, άσε που δε χρωστάμε σε κανένα κερατά.

    Σχολιαστής

     
  • At 1:20 μ.μ., Blogger Αθήναιος

    Καλα, εγώ ακόμη να καταλάβω για ποιο πράγμα συζητάτε.

     
  • At 1:37 μ.μ., Blogger alombar42

    Ηλίας:
    Χαζοχαρούμενοι υπάρχουν σ'όλες τις ηλικίες.

    Δυστυχισμένος Σωκράτης ή ευτυχισμένο βλήτο; Κακό δεν είναι κανένα. Αλλωστε μπορείς να έισαι βλήτο συνειδητά :)
    Το "πραγματιστές" που είπε ο Αθανάσιος έρχεται πιο κοντά στην αλήθεια.

    Λύση: ταξιδάκια, έστω και σύντομα. Σε μένα πιάνει μια χαρά.
    Πιο σκληρή λύση: αποστασιοποίηση (και βέβαια γίνεται - όλοι μπορούμε να γίνουμε γουρούνια)

    Οπως περίπου είπε και ο Σχολιαστής, ΞΕΚΟΛΑΤΕ ΡΕ!

    Α, κόφτε και τις εφημερίδες και την τηλεόραση. Οι μόνες σελίδες που διαβάζω είναι οι οικονομικές στις κυριακάτικες, αυτές που τις δίνουν δώρο, αν αγοράσεις το ντιβιντί.

     
  • At 1:38 μ.μ., Blogger alombar42

    Υπάρχει άλλωστε και ο πάτος. Οταν τον δεις, η ζωή είναι πάντα ωραία.

     
  • At 3:22 μ.μ., Blogger Λαμπρούκος

    Ποιο παιδάκι (και όχι παϊδάκι) έδωσε συνέντευξη σε περιοδικό (έστω και ηλεκτρονικό) και το κρύβει.

    Ντροπή σου Πάνο!!!

     
  • At 5:33 μ.μ., Blogger Πάνος

    Μεσημέρι. Συζητάμε τρεις σαραντάρηδες και δυο πενηντάρηδες – αφού έχουμε όλοι συμφωνήσει ότι «κάτι τρέχει στα σαράντα». Στο μεταξύ πίνουμε τσίπουρο Νέων Ρόδων και τσιμπολογάμε ποντιακά σαρμαδάκια τυλιγμένα με μαυρολάχανο, αρμυρά (ρέγγα και κολιός), αλοιφές και τη γέμιση που περίσσεψε (ρύζι, καλαμπόκια, ψιλοκομμένα συκωτάκια, κιμάς, διάφορα μυρωδικά) περιχυμένη με μια πεντανόστιμη σάλτσα «δεμένη» με μουστάρδα.

    *

    «Το πρώτο σοκ εγώ το έπαθα στην Πάτμο, όπου είχα πάει για συνδικαλιστικούς λόγους. Πιάνω μια τοπική εφημερίδα, κοιτάζω, λέω τι μουτζούρες είναι αυτές εδώ… Διαπίστωσα όμως ότι δεν ήταν μουτζούρες, απλώς για να διαβάσω χρειαζόμουν περισσότερο φως και …γυαλιά. Έστειλα SMS σ’ ένα φίλο, με παράπονο: έχω πρεσβυωπία…»

    *
    "Εγώ το πρώτο σοκ το έπαθα όταν είδα δυο άσπρες τρίχες στ’ αρχίδια μου…"

    *

    «Ρυτιδιάζει το πετσί…»

    *

    «Για να το πούμε πιο περιδιαγραμμάτου, χάνεται οριστικά το άσπιλον του δέρματος…»

    *

    «Είναι η δεκαετία της αποδόμησης. Άσπρες τρίχες, τα μαλλιά φεύγουν, η πίεση ανεβαίνει, το ζάχαρο παίρνει την ανιούσα… Εκδηλώνονται και τα αποτελέσματα των πολύχρονων καταχρήσεων σε τσιγάρο, ποτό και ξενύχτι… Επιβάλλονται, θέλοντας και μη, άλλοι ρυθμοί – αλλά η ψυχή θέλει να εξακολουθήσει στους ρυθμούς που ήξερε. Όταν διαπιστώνει ότι αυτό δε γίνεται, έρχεται η κρίση…»

    *

    «Στο σεξ, η δεκαετία των 40 είναι η καλύτερη για τις γυναίκες. Όταν η σαραντάρα κάτσει σταυροπόδι, εκπέμπει σήματα… και γενομένης της δοκιμής, δε θέλεις να σηκωθείς από το κρεβάτι…»

    *

    «Τώρα, ο σαραντάρης εξαρτάται… οι καταχρήσεις πειράζουν τα αγγεία και τα πρώτα αγγεία που ρετάρουν και δε δουλεύουν καλά είναι της καρδιάς και του πούτσου… πηγαίνουν μαζί αυτά. Άλλοι, λοιπόν, δεν καταλαβαίνουν Χριστό και άλλοι χρειάζονται …ψυχολογική υποστήριξη. Γενικά όμως, το σεξ μπορεί να είναι κατά τι λιγότερο σε συχνότητα, αλλά είναι περιεκτικότατο: ο σαραντάρης το φχαριστιέται!»

    *

    «Ιδίως αν το κάνει με μία σαραντάρα …ή με δύο εικοσάρες!»

    *

    (Ομηρικά γέλια στην ομήγυρη)

    *

    «Η κρίση του σαραντάρη έγκειται στο ότι συνειδητοποιεί πως πήραμε τη ζωή μας λάθος – και πως δεν έχει πια περιθώριο για όνειρα, αλλά ούτε και σοβαρές αλλαγές»

    *

    «Ειδικά η δική μας η γενιά, έζησε λίγο τη χούντα και μεγάλωσε στη μεταπολίτευση, πίστεψε δηλαδή στις μαζικές αυταπάτες της αριστεράς, πίστεψε στην επανάσταση ή έστω σε ένα γερό κοινωνικό μετασχηματισμό – έφαγε μετά το ΠΑΣΟΚ στη μάπα και τώρα είναι καταχρεωμένη στις Τράπεζες με τα δάνεια και τις κάρτες…»

    *

    «Αυτή η γενιά της μαλακίας, όπως έλεγε παλιά ένας φίλος που δουλεύει στο Αιγαίο, των τωρινών σαραντάρηδων δηλαδή, εμείς – βιώσαμε συγκλονιστικές αλλαγές, όπου το υψηλό και το μεγάλο μετατράπηκε ανεπαισθήτως σε χαμερπές και γελοίο… Αυτό δε μας σκοτώνει βέβαια, αλλά είναι πολύ αμφίβολο αν μας κάνει πιο δυνατούς…»

    *

    «Μου έκανε εντύπωση αυτό που μας έλεγες πριν, που έγραψε εκείνος ο σχολιαστής, ότι είναι δηλαδή καλοδιατηρημένος απ’ έξω, όχι όμως κι από μέσα… μεγάλη κουβέντα!»

    *

    «Αν η λύση στο πρόβλημα ήταν τόσο απλή, να αρπάξουμε δηλαδή το καριοφίλι και να πάρουμε τα βουνά, ποιος θα στεναχωριόταν…»

    *

    «Οι οικογενειακές ευθύνες δημιουργούν σιγά σιγά μια ηττοπάθεια, εξαιτίας της δέσμευσης και της ανελευθερίας που συνεπάγονται…»

    *

    «Οι άντρες κινδυνεύουν να γίνουν ρεζίλι κυρίως μετά τα εξήντα, όταν έρχονται οι γεροντοέρωτες… Οι σαραντάρηδες διατηρούν την αξιοπρέπειά τους και όταν ξενογαμούν – αλλά κι αυτό έχει πολλές εξαιρέσεις…»

    *

    «Έχουμε ακόμα αβάντζο… Απ’ ότι μας βεβαιώνουν οι πενηντάρηδες, τα πράγματα ομαλοποιούνται και η δεκαετία των 50 είναι μια εποχή πιο νορμάλ…»

    *

    Στο σημείο αυτό ο σεφ έκρινε ότι η γεμιστή σπλήνα ήταν έτοιμη – και την έφερε στο τραπέζι. Την ίδια στιγμή κατέφθασαν και οι γυναίκες, οι περισσότερες στη δεκαετία (τους) των είκοσι. Η συζήτηση άλλαξε άρδην, αλλά η συντυχιά συνεχίστηκε μέχρι πριν λίγη ώρα.

     
  • At 6:45 μ.μ., Blogger resident

    Το παράπονο

    Εδώ στου δρόμου τα μισά
    έφτασε η ώρα να το πω
    Άλλα είν’ εκείνα που αγαπώ
    γι’ αλλού, γι’ αλλού ξεκίνησα
    Στ’ αληθινά στα ψεύτικα
    το λέω και τ’ ομολογώ
    Σα να ‘μουν άλλος κι όχι εγώ
    μες στη ζωή πορεύτηκα
    Όσο κι αν κανείς προσέχει
    όσο κι αν το κυνηγά
    Πάντα, πάντα θα ‘ναι αργά
    δεύτερη ζωή δεν έχει...

     
  • At 7:04 μ.μ., Blogger Πάνος

    Συμπληρώνω απλώς οτι οι στίχοι είναι του Οδυσσέα Ελύτη.

    *

    Ας θυμόμαστε όμως: η κατάσταση στρώνει, όσο πλησιάζεις τα 50!

    (...για όσους επιβιώσουν, δηλαδή)

     
  • At 7:11 μ.μ., Blogger resident

    Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

     
  • At 10:15 μ.μ., Blogger resident

    πανοs said Ας θυμόμαστε όμως: η κατάσταση στρώνει, όσο πλησιάζεις τα 50!

    Mπορει να στρωσει ψυχικα,αλλα σωματικα λιγο δυσκολο δεν ειναι?

     
  • At 10:30 μ.μ., Blogger Πάνος

    Δεν είναι ΚΑΘΟΛΟΥ δύσκολο. Απλώς, είναι ΑΔΥΝΑΤΟ.

    the resident, φίλε μου - δεν έχεις δει τη "σκάλα της ζωής";

    (Μικρή λεπτομέρεια: στο τέλος, πηγαίνουμε για ανακύκλωση...)

    That's life!

     
  • At 10:52 μ.μ., Blogger resident

    πανοs said στο τέλος, πηγαίνουμε για ανακύκλωση...)

    Η για καυση,τωρα πια.

     
  • At 11:22 μ.μ., Blogger lemon

    Μπράβο που το διευκρινίζεις Πάνο, οι φίλες μου, παντρεμένες με παιδιά και γάμους διαφόρων ποιοτήτων(!) είδαν κι έπαθαν -αλλά με έπεισαν τελικά, πως δεν έχει σχέση η οικογενειακή κατάσταση, η κρίση είναι ανεξάρτητη, σχετίζεται περισσότερο με την ηλικία μας παρά με οτιδήποτε άλλο...

    Ιχνιλάτης είπατε? μου φάνηκε οτι άκουσα καθρέφτης...

    Η συζήτηση-άπαιχτη..!!

     
  • At 11:35 μ.μ., Blogger Πάνος

    lemon, δεν είπαμε (ένας είπε, δηλαδή) οτι τα 40 είναι η χρυσή δεκαετία της γυναίκας; :))

    Το σχόλιο του Ιχνηλάτη με συγκίνησε - κατά τη γνώμη μου είναι ένα υπέροχο ποίημα. Το είπα έμμεσα (στη "συζήτηση") - το λέω και κατ' ευθείαν, μετά τη δική σου πάσα.

     
  • At 7:48 μ.μ., Blogger FUFUTOS

    Στα 40 αρχίζει να παρουσιάζεται μια διαφορά ανάμεσα στη ΖΩΗ και στο "πουλί". Η ζωή παραμένει σκληρή... lol

    Παρά τα καλά και ενθαρρυντικά λόγια των κυριών, δυστυχώς, οι σαραντάρηδες δεν είναι = με δύο εικοσάρηδες (που τραγουδούσε και η Ρίτα)

     
  • At 8:45 μ.μ., Blogger Πάνος

    Χμ, Φούφουτε, έχω σοβαρές αμφιβολίες αν ένας εικοσάρης μπορεί να κάνει αυτό που πρέπει, σε σύγκριση με ένα σαραντάρη. Γι αυτό και οι σαραντάρηδες (ΟΣΟΙ ΘΕΛΟΥΝ) μάλλον προτιμώνται από τις γυναίκες, κάθε ηλικίας - αμέσως μετά τους τριαντάρηδες...

    Αυτό όμως είναι θέμα για ξεχωριστό ποστ. Δεν το γράφεις;

     
  • At 9:33 μ.μ., Blogger Mirandolina

    H Ρίτα δεν είπε τίποτε για τους σαραντάρηδες, κύριοι. Για τις σαραντάρες είπε.

     
  • At 12:19 π.μ., Blogger Athanassios

    H mirandolina έχει δίκιο όσο και να μη μας αρέσει... αλλά εμείς προσφέρουμε άλλα πράγματα.. και κυρίως ποιότητα... αυτή είναι η σημαία μας... "όχι στα κατεψυγμένα θαλασσινά"...

     
  • At 9:17 π.μ., Blogger alombar42

    Να δω μερικούς κλαψομούνηδες σαραντάρηδες αν τους ρίξεις από δίπλα ένα πιπίνι. Δεν αποκλείω βέβαια να υπάρχουν κάποιοι που θα αρχίσουν την κατήχηση, αλλά υποψιάζομαι οτι οι περισσότεροι απλώς θα βγάλουν το ζώο από μέσα τους :)

     
  • At 10:57 π.μ., Blogger Mirandolina

    Αλόβαρε, το πιπίνι είναι βεβαιως εξαιρετικό αν και μαλακή τροφή. Θα έλεγα ότι η ποιότης της οδοντοστοιχίας φαίνεται στο κριτσίνι.

     
  • At 6:56 μ.μ., Blogger Konstantinos

    Ας χαλαρώσουμε λιγάκι όλοι μαζί λέω γω..
    Αυτές τις μέρες έμαθα για ένα φίλο και συνάδελφο που έπαθε ψιλοεγκεφαλικό την ώρα που έκανε μάθημα (φροντιστήριο).
    Άντε γιατί δεν αργεί ο καιρός μου φαίνεται που θα μετράμε απώλειες.. Είναι κρίσιμη η ηλικία :)
    Πάρτε παράδειγμα από μένα: μόλις που τελειώνω τις (δεύτερες) σπουδές μου και σκέφτομαι που θα κάνω το μεταπτυχιακό μου: Ελλάδα ή εξωτερικό? χαχαχα

    (Άλλος) ένας σαραντάρης..

     
  • At 7:33 μ.μ., Blogger Πάνος

    alombar42, γκρρρρ...


    Μιραντολίνα, τα πιπίνια "μαλακή τροφή"; μα δε βλέπεις γύρω σου πόσοι έχουν σπάσει τα δόντια τους, προσπαθώντας να δαγκώσουν; Οι σαραντάρες πάλι, μπορεί να χρειάζονται περισσότερο βράσιμο, αλλά δεν παρατηρούνται απώλειες οδόντων εξαιτίας τους! (ομιλώ ΚΑΙ ως οδοντίατρος...)

    Κωνσταντίνε, έχεις δίκιο - οι "απώλειες" έχουν ήδη αρχίσει. Προσοχή και μετριοπάθεια! (εμένα μου λες... η ζωή που μας έτυχε μας κρατάει συνέχεια "στη μπρίζα")

     
  • At 6:52 μ.μ., Blogger kukuzelis

    Δίνεις ρέστα Πάνο- ειδικά αυτή η καταγραφή σχολίων που έκανες...Ποστ από μόνη της...

     
  • At 12:37 π.μ., Blogger kukuzelis

    ...και τώρα μόλις (12:29 πμ 31-10-2006) πρόσεξα πόσο καιρό τώρα το έχεις γράψει. Άλλες εποχές...Πόσο γρήγορα (ή αργά, αναλόγως) περνάει ο χρόνος στο διαδίκτυο...

     
  • At 1:33 π.μ., Blogger Πάνος

    Κουκ,

    αυτό το ποστ είναι το πιο "συνεταιρικό" στην ιστορία των "μτΚ"...

     
  • At 12:31 π.μ., Blogger kokkinos

    Ως 40+1 νιώθω καλά. Με αυτά που διαβάζω εδώ με κάνετε να χάνω το χαλί-βλέπε "πουλί"-από τα πόδια μου...
    Γιάννης Βέλλης για τους φίλους johnvellis

     
  • At 12:52 π.μ., Blogger taspa

    Εξαιρετη η ιστοσελιδα σας. ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ. ΘΕΛΩ ΝΑ ΧΑΙΡΕΤΗΣΩ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΣ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ.ΑΣ ΕΠΑΝΑΦΕΡΟΥΜΕ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΜΑΣ ΤΟ ΠΟΣΟ ΛΥΔΟΡΙΘΗΚΕ ΑΠΟ ΜΙΚΡΟΨΥΧΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΣΧΗΜΩΝΕΣ.ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΤΣΙΠΑ ΩΣΤΕ 'Η ΝΑ ΣΙΓΗΣΟΥΝ 'Η ΝΑ ΖΗΤΗΣΟΥΝ ΣΥΓΝΩΜΗ TASPA