ι Τα μυστικά του Κόλπου
Πέμπτη, Μαρτίου 23, 2006
Κουρούνα


Αυτή τη φορά δεν πρόκειται για μεταμπλόγκιν, αλλά για …βιβλιοπαρουσίαση: κυκλοφόρησαν δυο βιβλία, από δυο εκλεκτά τέκνα (μάλλον …ιδρυτικά μέλη) της ελληνικής μπλογκόσφαιρας, την Κουρούνα και τον Πιτσιρίκο. Επόμενο είναι, κάποιος από το νοητό χωριό των μπλογκεράδων να γράψει δυο λογάκια παραπάνω για τα φρεσκότατα αυτά πονήματα! (σύντροφε Πιτσιρίκο, σαν καλός Ζακυνθινός τζέντλεμαν συμφωνείς πως οι κυρίες προηγούνται…)

Πρόκειται για ένα βιβλίο με ιστορίες – σε άλλες εποχές θα λέγαμε αβίαστα «μια κλασσική συλλογή διηγημάτων». Δεν είμαι σίγουρος πως έχει αλλάξει το παραμικρό, επί της ουσίας, στο τι είναι διήγημα, αλλά ας μη φάμε το χρόνο μας μ’ αυτό το θέμα.

Με τι ασχολείται η Κουρούνα; Άλλοτε επιστρέφει στην παιδική και εφηβική της ηλικία («Ζωγράφε μου, ζωγράφε μου», «Κόκκινη κλωστή δεμένη», «Σεξουαλική αγωγή», «Θες, καλόγερε, γυναίκα;») για να αφηγηθεί ιστορίες φαιδρών ή και τραγικών παρεξηγήσεων, ανάμεσα στο παιδί που μαθαίνει τον κόσμο και μαθαίνοντας κάνει λάθη - και στους μεγάλους, που υποτίθεται ότι γνωρίζουν, αλλά βρίσκονται μπλοκαρισμένοι σε έναν αστείο πουριτανισμό ή τα γνωστά θρησκευτικο-κοινωνικο-πολιτικά στερεότυπα. Κι όταν το παιδί μεγαλώσει και βγει στην πιάτσα για δουλειά, άλλες μεγαλειώδεις παρεξηγήσεις («There is no business like show –business”) ανάμεσα στη φιλότιμη μεταφράστρια και στους επιχειρηματίες που διακινούν ταινίες ακατάλληλες δι’ ανηλίκους. Κι άλλες ιστορίες παρεξηγήσεων του αιώνιου παιδιού και των αιώνιων «μεγάλων» - εν προκειμένω της μαμάς: «Survival kit»

Σε άλλα κομμάτια μας ξεναγεί, πάντα με σπαρταριστή αφήγηση, στα στερεότυπα των γυναικείων ερωτικών φαντασιώσεων («Μ’ ένα Άρλεκιν ξεχνιέσαι», «I put a spell on you», «Καλώς όρισες έρωτα…»). Αλλά και των αντρικών εμμονών, που τους οδηγούν καμιά φορά (σπανίως, αλλά …όλη την ώρα) να γίνονται σούργελα, κυνηγώντας το σεξ: «Μη μου χτυπάς τα μεσάνυχτα την πόρτα» και «μούρχεται να κάνω νάζα… στην ποδιά σου τη γαλάζα»

Σε μια μίνι σειρά διηγημάτων (συγνώμη, ποστ ήθελα να πω) πρωταγωνιστής είναι ένας ανοικονόμητος σκύλος, ο Φιντέλ, που κάνει τη ζωή της εργένισσας που αναλαμβάνει τη φύλαξή του δύσκολη και …την περιγραφή της απολαυστική: «Hellhound on my tail» - σε τρεις συνέχειες.

Η Κουρούνα κάποτε ασθένησε και χρειάστηκε να κάνει μια επεμβασούλα. Τα αποτελέσματα, στο «Πάνω απ’ όλα η υγεία». Για το κομμάτι αυτό, μια μεγαλειώδη και μαστορική άσκηση σαρκασμού και αυτοσαρκασμού, θα γράψω μόνο ότι, όταν το πρωτοείδα στο ιστολόγιο μου άρεσε τόσο πολύ που το τύπωσα και το …κυκλοφόρησα στη δουλειά. Όσοι το διάβασαν, δεν είχαν λόγια να το παινέψουν!

Αλλά δεν είναι όλα τα κομμάτια χιουμοριστικά – κάποτε ξεχειλίζει ο καημός της σαραντάρας, για τα χρόνια που πέρασαν (που χάθηκαν;) Τότε βγαίνουν υπέροχα κείμενα σαν το «Μια ωραία πεταλούδα» ή την «Ολική επαναφορά» ή τη «Φθινοπωρινή μελαγχολία», με χαρακτηριστικό τους μια νοσταλγική, αλλά και εύθραυστη τρυφερότητα: η σατιρική Γιάννα δίνει τη θέση της σ’ έναν άλλο εαυτό, που δε διστάζει να μιλήσει για τον κόμπο που νοιώθει στο λαιμό και το λυγμό που είναι έτοιμος να ξεσπάσει. Αλλά το κάνει μαστορικά, χωρίς μελοδραματικές εξάρσεις, χωρίς κανένα στόμφο. Ο καημός της είναι βαθύ ποτάμι, μας τον δείχνει σεμνά, δισταχτικά, σχεδόν σα να ντρέπεται και να μετανοιώνει που μας στεναχωρεί. Φυσικά, για πολλούς ανθρώπους (του υπογράφοντος συμπεριλαμβανομένου) αυτά τα αφηγήματα λειτουργούν εξόχως λυτρωτικά – φανερώνουν υλικά από βιώματα που κρύβονται μέσα μας και μας έχουν συνδιαμορφώσει, αλλά τα απωθούμε, ο καθένας για δικούς του λόγους.

Δεν είναι μόνο ο παλιός χαμένος χρόνος που πικραίνει, αλλά κι αυτός ο χαμένος που τρέχει τώρα, ανάμεσα από τα στενά δρομάκια της μεγάλης πόλης. Η ζωή που υποτίθεται πως ζούμε, μια ζωή αφύσικη, αβάσταχτη, με μοναδική αχτίδα φωτός το όνειρο που εισβάλλει πανέμορφο για να μας λυτρώσει, προσωρινά έστω, από τη μαυρίλα… Ίσως το καλύτερο κομμάτι της συλλογής - ένα μικρό διαμάντι που μπορεί να στολίσει οποιαδήποτε ανθολογία: «Κυριακή πρωί στην πλατεία Αμερικής»

* * *

Η Γιάννα Αναστοπούλου ξεχωρίζει ανάμεσα σε όσους ανεβάζουν κείμενά τους στα ιστολόγια, για πολλούς λόγους: έχει υψηλή αίσθηση του χιούμορ, της σάτιρας και του αυτοσαρκασμού. Αφηγείται καλά (για την ακρίβεια, πολύ καλά). Ξέρει να περιγράφει την απόγνωσή της διακριτικά, αλλά αποτελεσματικά. Οι ιστορίες της είναι προσεγμένες - ως το τελευταίο κόμμα. Είναι απλούστατα η καλύτερη! Τώρα, στη διάθεση του μεγάλου κοινού που δε συχνάζει στα μπλογκοκαφενεία, εκεί που νερά είναι βαθειά και η στεριά ξεμακραίνει επικίνδυνα, από τις Εκδόσεις Μαραθιά. Καλοτάξιδη!
 
Έγραψε ο Πάνος - Πέμπτη, Μαρτίου 23, 2006 |


9 Comments:


  • At 10:09 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος

    Αλλη η μαγεία του βιβλίου. Συνήθως τα κείμενα στην οθόνη τα διαβάζω διαγωνίως και με μεγάλη ταχύτητα, γιατί είναι πολύ κουραστικό. Γι' αυτό οι μπλογεράδες όταν γράφετε μακροσκελή κείμενα, καλό είναι να κάνετε και μια περίληψη τραβηχτική ώστε βλέποντας την ο αναγνώστης να πεί, επ' ας του διαθέσουμε το χρόνο που του αξίζει.

    Υ.Γ. Αλήθεια Πάνο, για τη γνωστή λασπώδη ιστορία δε θα δώσεις συνέχεια; Δεν καταδέχεσαι; Aν θέλεις μαχητικό σχόλιο επι του θέματος, είμαι ετοιμοπόλεμος (με όπλα, κράνη εξαρτήσεις), γιατί μου έκατσε στο λαιμό.

    Σχολιαστής

     
  • At 10:39 μ.μ., Blogger Πάνος

    Σχολιαστή, άλλη η μαγεία του βιβλίου, συμφωνώ κι εγώ - αλλά και η δυνατότητα άμεσης ανταπόκρισης / επικοινωνίας / σχολιασμού που σου δίνει το ιντερνέτι είναι κι αυτά σημαντικά (και γοητευτικά).

    Το σημαντικότερο, αναδεικνύονται μέσα από αυτό άνθρωποι που έχουν να δείξουν ωραία δουλειά - χωρίς τις γνωστές διαμεσολαβήσεις. Η Κουρούνα είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα: χωρίς τα ιστολόγια, ένας θεός ξέρει αν θα γνωρίζαμε ποτέ τη γραφή της.

    *

    Για τη γνωστή λασπώδη ιστορία δεν προτίθεμαι να δώσω καμία συνέχεια. Όχι γιατί δεν καταδέχομαι, αλλά διότι είναι απολύτως άνευ νοήματος να προσπαθείς να αντιπαρατεθείς στην παράνοια του άλλου και να προσπαθήσεις να αποδείξεις οτι δεν είσαι από τον πλανήτη Krypton αλλά από την Καλαμάτα. Άστο να πάει, άστο...

     
  • At 6:53 π.μ., Blogger Αθήναιος

    Ευχαριστούμε Πάνο. Κ εγώ, όπως όλοι αναρρωτιέμαι τί αίσθηση θα μου δώσουν τα κείμενα στο χαρτί. Είμαι πολύ μεγάλος θαυμαστής της Κουρούνας κ είναι από τις λίγες φορές που ξεκινούσα να διαβάζω ένα κείμενο κ κατέληγα με τα μούτρα κολλημένα στην οθόνη γελώντας βέβαια πάρα πολύ.

    Η Γιάννα έχει πολύ ταλέντο. Διαβάζεις τα κείμενά της κ ταυτίζεσαι, λες όλη την ώρα " Α μου έχει συμβεί κ μένα αυτό!" ή " Το έχω σκεφτεί κ εγώ έτσι κ όταν συνέβη δεν ήξερα πως να διατυπώσω το αστείο".

    Ελπίζω να βρω τα δύο βιβλία στα βιβλιοπωλεία του κέντρου!

     
  • At 7:17 π.μ., Blogger Λαμπρούκος

    Καλά με συγχωρείς, εμείς ακόμα δεν έχουμε δει τα εξώφυλλα και εσύ το έχεις διαβάσει και μας κάνεις και κριτική πάνω στο βιβλίο;;;

    Πλάκα μας κάνετε κύριε Πάνε μας;

     
  • At 8:04 π.μ., Blogger Πάνος

    Λαμπρούκο, παλλικάρι μου, τα κείμενα έχουν ήδη δημοσιευτεί στο ...ιστολόγιο της Κουρούνας - το βιβλίο είναι μια επιλογή από τα αναρτημένα ποστ. Όταν με το καλό εκδοθείς και συ, λες να χρειάζεται να σε ...μελετήσω εξ αρχής, για να σου γράψω μια βιβλιοπαρουσίαση με τίτλο "Ο άνθρωπος που θα γινόταν βασιλιάς - και έγινε νομάρχης"; Ε;

     
  • At 10:40 π.μ., Blogger Λαμπρούκος

    Αγαπητέ μου χάσατε επεισόδια...

    Έχω ήδη εκδωθεί! Για λεπτομέριες επί της εκδόσεως μου σας παραπέμπω στις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΥΓΓΡΟΥ!

     
  • At 7:01 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος

    Κάτι άσχετο με το θέμα.

    Θυμάσαι Πάνο την απορία σου για το αν είναι αληθινή η είδηση για συνάντηση Ανδρουλάκη-Χριστόδουλου. Ακου τι είπε ο ίδιος ο Ανδρουλάκης: "Eγινε η συνάντηση, και μάλιστα αρκετοί ζηλεύουν. Τα θέματα που συζητήσαμε είναι το δημογράφικό και το ασφαλίστικό".

    Τι λές παπά μου!!!

    Να του αφιερώσω το τραγουδάκι του Σαβόπουλου για το Μητσοτάκη, "Ολο ζικ-ζακ".

    Υποθέτω ότι στοχεύει στους θρήσκους πασόκες και συνασπιστές για τις επόμενες εκλογές!!!

    Σχολιαστής

     
  • At 8:31 μ.μ., Blogger Πάνος

    Σχολιαστή, μπορείς να υποδείξεις την πηγή;

     
  • At 9:53 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος

    Ο ίδιος ο Ανδρουλάκης, στην εκπομπή του Αφτιά, σήμερα. Το άκουσα ο ίδιος.

    Σχολιαστής