ι Τα μυστικά του Κόλπου
Παρασκευή, Απριλίου 14, 2006
Πως γνώρισα τη γυναίκα της ζωής μου - τρεις ιστορίες


Αφηγείται ο Περικλής (30+ χρόνια)

Λίγο μετά που έπεσε η χούντα, είχαμε δημοψήφισμα για το βασιλιά. Τον Κοκό, ντε! Εγώ νεαρός τότε, είχα πιάσει δουλειά στα μεταλλεία, προϊστάμενος – και ήμουνα από τους 2-3 που είχαν αυτοκίνητο σε ολόκληρη την περιοχή. Έναν σκαραβαίο, Θεός σχωρέστον…

Είχαν έρθει κάτι παιδιά από Αθήνα και μας έφεραν εκείνα τα σηματάκια με το σκούφο της Δημοκρατίας και κάτι αφίσες, δεν τις θυμάμαι καλά… Κυκλοφορούσα με το σηματάκι στο πέτο και το σκαραβαίο στολισμένο με τις αφίσες.

Στο μεταξύ είχε γίνει και το ΠΑΣΟΚ και λέγαμε μεταξύ μας να κινηθούμε – η περιοχή ήταν μαύρη και τότε και τώρα και εξ απ’ ανέκαθεν, που λένε… Πήρα κι εγώ σβάρνα τα χωριά, έμπαινα στα σπίτια, προπαγάνδιζα για τη Δημοκρατία, περισσότερο για να σπάσει το κλίμα, δηλαδή… Μπαίνω και στο σπίτι του κυρ- Νίκου, αρχίζουμε την κουβέντα, δημοκρατικός ήτανε – και ξαφνικά μπαίνει στο καθιστικό η Ελένη.

Ρε παιδιά, τα έχασα τόσο πολύ μόλις την είδα που αν με ρωτούσε κάποιος εκείνη την ώρα τι ψηφίζω στο δημοψήφισμα, μπορεί και ν’ απαντούσα ελιά ελιά και Κώτσο βασιλιά! Στα δεκαοχτώ, μια κούκλα, τι να σας λέω, την ξέρετε την Ελένη, φανταστείτε τότε…

Από εκείνη τη μέρα ανέλαβα το χωριό της, κατ’ αποκοπήν και φυσικά όλη την ώρα τριγύριζα κοντά στο σπίτι της. Ξεπεράσαμε και το πρόβλημα ότι ο πεθερός μου δεν ήθελε για γαμπρό κομμουνιστή, παρόλο που με συμπαθούσε – κι όλα πήραν το δρόμο τους…

* * *

Αφηγείται ο Σταύρος (20+ χρόνια)

Εμείς τότε μέναμε Θεσσαλονίκη. Νοικιάζαμε ένα σπίτι στην Παπάφη – κι όταν η αδερφή μου πέρασε στη σχολή στην Αθήνα, υπενοικιάσαμε το δωμάτιό της. Φτώχια καταραμένη, βλέπεις…

Μια μέρα γυρίζω στο σπίτι και βλέπω στην κουζίνα να στρογγυλοκάθεται και να πίνει τον καφέ της μια άγνωστη κοπελίτσα. Υπήρχε και δεύτερο φλιτζάνι, της μάνας μου, αλλά έλειπε εκείνη τη στιγμή. Κοιτάζω καλά, μελαχρινή, ωραίο σώμα – μ’ άρεσε κατ’ ευθείαν!

Ποια είσ’ εσύ; τη ρωτάω. Εσύ ποιος είσαι, μου λέει. Εγώ είμαι στο σπίτι μου! Κι εγώ στο δικό μου, μ’ απαντάει αυτή! (γέλια)

Ε, αυτό ήταν, από τότε είμαστε μαζί. Στα πόσα χρόνια δικαιούμαι απόλυση με όρους; Κι ο Κοεμτζής βγήκε μετά από είκοσι χρόνια! (γέλια)

* * *

Αφηγείται ο Πάνος (14+ χρόνια)

Υπηρετούσα στο 424 ΓΣΝΕ, τους τελευταίους μήνες της θητείας. Στις Διαβιβάσεις υπηρετούσε ένας συνάδελφος, ο Γιάννης, που με γνώριζε από τη σχολή. Αυτός, είχε γνωριστεί στο στρατό με έναν άλλο συνάδελφο, που δεν τον ξέραμε γιατί τελείωσε Αθήνα, αλλά παντρεύτηκε μια Σαλονικιά και εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπως ο Ζαμπέτας στο σχετικό άσμα…

Αυτός λοιπόν αγόρασε ένα ιατρείο από έναν που έβγαινε στη σύνταξη και αναζητούσε κάποιον με τη δική μου ειδικότητα, για συνεργασία. Ο Γιάννης μας έφερε σε επαφή, εγώ ήδη είχα ξεκινήσει να δουλεύω και ξεκινήσαμε τη συνεργασία μας.

Η γυναίκα μου τώρα ήταν επιφανές μέλος της πελατείας του παλιού γιατρού – όλο της το σόι, δηλαδή – και ο φίλος την κληρονόμησε ως ασθενή. Μοιραία λοιπόν, μια ωραία ανοιξιάτικη μέρα, τη βλέπω να εμφανίζεται στο δικό μου ιατρείο και ένοιωσα πάραυτα τη διάθεση να χλιμιντρίσω, όπως ο Λάμπρος Κωσταντάρας σ΄ εκείνη την παλιά ταινία… Είχε συνωμοτίσει ολόκληρο το Σύμπαν για να συναντηθούμε – και συναντηθήκαμε! The rest is history…

* * *

Εννοείται πως αναμένονται ευχαρίστως οι δικές σας ιστορίες για τη γνωριμία με το ταίρι / τα ταίρια σας, εν ισχύει ή όχι… Ιστορίες για γνωριμίες που οδήγησαν σε παράνομους ή αμαρτωλούς δεσμούς, δεκτές κατά προτίμηση!

 
Έγραψε ο Πάνος - Παρασκευή, Απριλίου 14, 2006 |


8 Comments:


  • At 5:57 μ.μ., Blogger Λαμπρούκος

    Λαμπρούκος (προχθές ξημερώματα)

    Περπατούσα ανέμελος στην παραλία. Ήταν δεν ήταν 5 το πρωί. Είχε μόλις αρχίσει να γλυκοχαραζει ενώ η πρωινή πάχνη είχε μουλιάσει μέχρι και το σώβρακο μου.

    Στάθηκα σε ένα παγκάκι να ξαποστάσω και ταυτόχρονα νε ξεράσω, γιατί τα αμέτρητα Single Malt Aberlour Whisky είχαν κάνει το στομάχι μου σκατά (και τη γλώσσα μου παπούτσι). Την άκουσα να ξερνάει στο δίπλα παγκάκι...

    Ήταν στ' αλήθεια τόσο όμορφη... Για την ακρίβεια δεν την είδα στο πρόσωπο αλλά έσπευσα να θοπεύσω (ωραία λέξη ε Πάνο) τα τουρλωτά της οπίσθια! Γίναμε ζευγάρι εκεί στα παγκάκια. Μας βρήκε το πρωί αγκαλιασμένους, σε ένα σύμπλεγμα αλλόκοτο με τους περαστικούς να μας κοιτάζουν σα χαζοί!

    Μου έδωσε το τηλέφωνο της. Μπερδεύτηκα και σκούπησα τη μύτη μου με το χαρτάκι εχθές το μεσημέρι μόλις σηκώθηκα από τον ύπνο. Νομίζω πως τη λέγαν Αναής. Δε ξέρω αν βγαίνει από το Παναής!

    Αναής αν με ακούς πάρε με τηλέφωνο. Είμαι δικός σου, θέλω να σε παντρευτώωωωωωωωωω!

     
  • At 6:44 μ.μ., Blogger Athanassios

    Ελπίζω βέβαια να συνειδητοποίησες την παταγώδη αποτυχία του post καιτις αιτίες της.
    Πάνω που είχα 3-4 ιστορίες, να ποστάρω μας ξενέρωσες με τα +30,+54,+84 κλπ..
    Αλλά η μεγαλύτερη παραφωνία ήταν η κατηγοριοποίηση... νόμιμα και παράνομα και μάλιστα λογοκριμένα...
    Στον Ευαγγελιστή θα γράφαμε?
    Κηρύττω λοιπόν αποχή από το post... να επανέλθει βελτιωμένο..

     
  • At 6:45 μ.μ., Blogger Athanassios

    Τα εύσημα μου στο Λαμπρούκο...να μη ξεχνιόμαστε

     
  • At 7:27 μ.μ., Blogger Πάνος

    Athanassios, όποιος δε θέλει να ζυμώσει, δέκα μέρες κοσκινίζει / της κοντής ψ@@@@ τα πολλά μαλλιά της φταίνε κλπ. Ελπίζω να σε βοηθήσει αργότερα καμιά καλή συστοιχία αλκοόλ και ασμάτων - και να επανέλθεις δριμύτερος, δίνοντας και το καλό παράδειγμα, μαζί με το Λαμπρούκο!

    (Σου θυμίζω οτι το ποστ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ στα σχόλια - εκεί μπορεί ακόμα και να ...διασωθεί!)

     
  • At 9:39 μ.μ., Blogger Athanassios

    Aπέχω από το post... το θεωρώ ρατσιστικό και Χριστοδουλικό ... απέκλεισες, μεταξύ άλλων και το γυναικείο φύλο... άκου τίτλος..
    " πως γνώρισα τη γυναίκα της ζωής μου"...

     
  • At 9:47 μ.μ., Blogger Πάνος

    Ουδόλως απέκλεισα το γυναικείο φύλλο! Έχω μάλιστα έτοιμες και μερικές ιστορίες γυναικών, τις οποίες σκόπευα να ανεβάσω στα σχόλια. Τις χάνεις, όμως, διότι πράγματι το ποστ ναυάγησε στα ρηχά... Συμβαίνει!

     
  • At 12:33 μ.μ., Anonymous flip!

    27+
    an kai gunaika...exw na pw...pws h gunaika ths zwhs mou einai h mama mou..
    mporei na mhn einai h klasikh hrwida mama..
    alla sigoura exei kai eixe parei sobara ton rolo ths,xwris na epiballetai periorizontas thn eleu8eria
    100%agaph..xwris uperbolles..me thn akribh shmasia ths

     
  • At 4:42 π.μ., Anonymous Ανώνυμος