ι Τα μυστικά του Κόλπου
Πέμπτη, Απριλίου 27, 2006
Ο θείος Ισίδωρος ανθολογεί τον ποιητή Μανούσο Φάσση

(…δηλαδή τον σατιρικό Μανόλη Αναγνωστάκη. Από μνήμης)

Στο ξενοδοχείο Macedonia
πλάγιασα σε μεταξωτά σεντόνια
είχανε και μεταξωτές κουβέρτες
κι είπα: φέρτες.

Είπα και στη ρεσεψιονίστα
πως μ' έπιασε μεγάλη νύστα.
Θέλω άνεση σουίτας
είμαι ποιητής της ήττας.

Είμαι γενιά του Αργυρίου
(ρίου ρίου κι αντιρίου)
συνάδελφος του Κουλουφάκου
και κάτσε κι άκου..."

*

Τουϊγκυ Τουϊγκυ
σε θέλω δίχως ξύγκι!

*

Μαζεύτηκαν οι φίλοι σου
και μου’ παν το ξεφτύλι σου
........................................
να παει στο ικρίωμά
ζήτησαν κρύα και ωμά
τόσο που μ΄ανατρίχιασέ
σα να ‘σκιζαν χοντρό χασέ
.........................................
-Μα αν πήγε και γαμήθηκέ
(κόσμε ωραίε και ηθικέ)
μπορεί να το ‘κανε για μάς,
ίσως για μέ, ίσως για σέ

κι αφού η κοινωνίαμάς
σαν σάπιος έγινε γιαρμάς
ποιος ημπορεί με άλλου νού
να κρίνει πράξεις αλλουνού;
........................................

Της δικαιοσύνης η κοιτίς
δεν πρέπει νάναι εκδικητής!
.........................................
Σ΄αυτό το πούστη το ντουνιά
κάλλιο η μάνα του φονιά!

*

Οι κοπελιές οι άπονες
πήγαν με τους Ιάπωνες!
δεν μπόρεσε να τις δονήσει η
κάβλα που είχαν οι Ινδονήσιοί.

*

Τόσα χρόνια πέρασα
κι άσπρισα και γέρασα
μέσα στο συνοικισμό
με των ανθρώπων τον εσμό

αγάπησα και πόνεσα
γάμησα και γάμησα
τώρα πενηντάρισά
κι είμαι μόνο στα μισά!

κι έχω πάψει να βάφκα-
λίζομαι με Πάουντ και Κάφκα.
ήρθε ο καιρός του κορεσμού
γυρνάω τώρα στις ρίζεςμού
 
Έγραψε ο Πάνος - Πέμπτη, Απριλίου 27, 2006 |


3 Comments:


  • At 6:40 μ.μ., Blogger not me just us

    Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει. Όμως εγώ
    Δεν παραδέχτηκα την ήττα. Έβλεπα τώρα
    Πόσα κρυμμένα τιμαλφή έπρεπε να σώσω
    Πόσες φωλιές νερού να συντηρήσω μέσα στις φλόγες.

     
  • At 8:26 μ.μ., Anonymous Θ.Ισιδωρ.

    Μπραβο ορε ανηψιε τωρα το θυμηθηκα καλα,το βιβλιο "Μανουσος Φασσης" ητανε.

     
  • At 6:07 π.μ., Blogger ambrosiac

    ...που αφησανε τα διχτυα τους
    και πηρανε τα βηματα του
    κι οταν αυτος κουραστηκε αυτοι δεν ξαποστασαν
    κι οταν αυτος τους προδωσε αυτοι δεν αρνηθηκαν
    κι οταν αυτος δοξαστηκε αυτοι στρεψαν τα ματια


    Αυτα, τα ες τον Τυανεα Δυοντα Ανατελλοντα


    ...Φασσης τωρα

    (και γω απο μνημης... συγγνωμη για λαθη)


    Εξω απ τα τειχη στεκεται
    ξενακι ειναι και βρεχεται
    ο ποιητης ο Βυρων
    φλεγματικος και ειρων
    "Δεσποτα, παρτε τ' αρματα
    τσακιστε τα κα8αρματα!"

    Αν ειναι να διωξωμεν την ξενη ακριδα
    και να ελευθερωσωμεν και την πατριδα
    εν οιδα οτι ουδεν οιδα
    ω Αγγλε ευπατριδα

    Και να φωναζει, 'Δεσποτα
    παρ' τα σκυλια τ' αδεσποτα!"

    [ο γυμνασιαρχης σηκωθηκε πελιδνος φωναζοντας "ε οχι μεχρι αυτου του σημειου!]


    ---


    ΜανΟλαρε, μανολαρε
    τ' αγριο σου λασσο αμολαρε
    αν εισαι συ Κρητικαρος
    και γω πέταλουδιτσα
    αχ τοση δα, αχ τοση δα
    με μαδημενα τα φτερα
    απο τον Παπαδιτσα
    ομως υπηρξα καποτε και γω της ποιησης Ικαρος


    ---


    ποιος μιλησε για Βακαλο?
    Εαν εγω, ανακαλω.
    κι ολοι μου λεν "καλο, καλο"


    ---


    ..ολα τα δικια του λαου
    μα εγω της λεω "Τουλα, ου!

    Απομακρη ερχεται φωνη
    τον ερωτα ακου πως υμνει
    κι ο Μαο, κι ο γιγαντας ο Τσου
    με τη γιγαντιαια τσουτσου."


    ---


    ...τωρα θα βαρυνες, θα μουγινες κυρια
    μ' αυτο τον -οπουλο στη μεγαλοεπαρχια

    Τσαγια, βεγγερες, επισκεψεις, σινεμα--
    το κοριτσοπουλο που γενηκε μαμα.
    Και που και που, δηθεν αφηρημενα,
    ο συζυγος να σε ρωτα για μενα.