ι Τα μυστικά του Κόλπου
Παρασκευή, Απριλίου 28, 2006
Το συναξάρι του Βησσαρίωνα, υπό Ισιδώρου ιερομονάχου

(Σχολιο αφιερωμενο στο ποστ της ΜΙΡΑΝΤΟΛΙΝΑΣ ΣΑΜΑΝΟΣ ΙΩΣΗΦ Ο ΙΑΜΑΤΙΚΟΣ)

-Εγω το Παρασκευοκυριακο ειχα παει με τον καλυτερο μου φιλο ("βουτυρακι μου" τον φωναζω και εκεινος με λεει "ρε μαλακα") στην ΜΟΜΟΘΑ (+Μονη Μοντερνας Θρησκειας Αγαθωνος) να προσκυνησουμε τον Αγιο Βησσαριωνα.

Ο καλυτερος μου φιλος του αρεσει να ντυνεται χλιμιτζουρατα: πουκαμισο dur,δυο γραβατες, φουστανελα-φουντα-φεσι και αρωμα χ-αρμανι.Εγω φοραω ενα γιλεκο απο γουνα γαλοπουλας (διοτι για να παρης γουνα Αγγλοπουλας με την τιμη που εχει φτασει η στερλινα πρεπει να πουλισεις τουλαχιστον μια Ελληνοπουλα και τεσερες Βουλγαρες,οποτε δεν συμφερει),παντελονι παραλαγης (δεν με βολευουν τα φουστανια),σαγιοναρα spedo,και στεφανι "Τσίτουρα" στο κεφαλι.

Στη +Μονη αγαθωνος οταν σταθηκαμε μπροστα στο σκηνωμα του Αγιου Βησσαριωνα σηκωθηκε η τριχα μου καγκελο και μουρθε να κλασω ματωμενα δακρυα απο την συγκινηση. Σοκ και δεος! Το βουτυρακι μου βγηκε εξω τρεχοντας για να ξερασει και επειδη παρ΄οτι ειναι ο καλυτερος μου φιλος δεν τον αφηνω ν΄αγιασει γιαυτο κοντευε να λιωσει απο τη ζεστη. Το σκηνωμα το ειχαν τοποθετησει μεσα σε μια σαρκοφαγο Λαρνακα απο την κυπρο αλλα μετα το αλλαξανε και το σαβουρντησανε μεσα σε μια Φυτοφαγο λαρνακα ωστε να μπορει να βοσκει και να επικοινωνει με τα ραδικια.

Ο Σπυρακλας ο Καρατζαφερης,οι Αθεοι και αλλες δημοκρατικες δυναμεις μαλιστα πιεζανε την πολιτεια να του φυτεψει και ενα κυπαρισι στο κουτελο. Η Λαρνακα ειχε διαστασεις 2 Χ 0,80 και πλυθισμο 120.000 (μαζυ με τα προβατα αλλα μετα που την πηρανε οι Τουρκοι μεινανε Περιπου τα μισα μονο ζωα κι ο κουκος.

Μιραντολινα δεν θα με πιστεψεις αλλα ο δικος σου ο San Beuys οπως τον περιγραφεις ειναι Φτυστος ο δικος μου ο San Beuysarionas.Ειναι τοσο ιδιοι αυτοι οι δυο μεταξυ τους,που μοιαζουν σαν να.....πεθαινει ο ενας για τον αλλον. Προκειται για ενα θαυμα, ενα σημαδι,εναν οιωνο,σκεφτηκα ενθυμουμενος οσα εγραψες στο σχολιο σου για μενα. Ο Αγιος κρατα σφιχτα στην αγκαλια του το ευαγγελιο του Ιουδα ενω βλεποντας το προσωπο του αναρωτιεσαι αν αυτος ειναι ο λογος που "τα ΄φαγε τα μουτρα του".Απο το σκηνωμα Του αναδυεται μια ευωδια σα νακλασε η νυφη και σχολασε ο γαμος.

Ο Βησσαριωνας ποτε στη ζωη του δεν ανεβηκε σε αεροπλανο αλλα την πατησε με τελειως διαφορετικο τροπο απο τον δικο σου: τον εριξε το γαϊδουρι ενω πηγενε να παρει μακαρονια ΜΙΣΚΟ να χλαπακιασουν οι ανταρτες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ που ειχε ενταχθει σαν δεξι χερι του Βαγγελη Γιαννοπουλου και αριστερο του Αρη Βελουχιωτη. Ξαφνικα το ζωο μυγυϊαστικε και ο Ακακιος αυτος ανθρωπος εσκασε κατω με την πλατη σπαζοντας 7 παϊδια.

Και σαν να μην εφτανε αυτο τον κλωτσαει και το μουλαρι (καθοτι ειχε σοβαρους λογους να το κανει....)και του σπαει και αλλα 3 πλευρα (συνολο 10) Τοτε τον πλησιαζε ενας λαγος, που βρεθηκε τυχαια απο κει παρακολουθωντας μια χελωνα και κανωντας οτι κοιμαται, του βουταει το πετραχηλι και την κοπαναει στην κατηφορα.

Επειδη ομως ειναι γνωστο απο την φυσικη ιστορια και τη ζωολογια της 4ης δημοτικου πως ο λαγος εχει κοντα ποδια μπρος και μακρυα πισω δεν κανει να τρεχει στον κατηφορο,οπως το ματι σου το αληθωρο, διοτι τοτε συμβαινει οτι και στην περιπτωση: "γαμησι,στενο παπουτσι και κατηφορος", μπερδευτηκε το πετραχηλι στο λαιμο του, πνιγηκε και αρχισε να κουτρουβαλαει και οταν εσκασε στην αγκαλια του Αγιου ηταν φασκιωμενος με το πετραχηλι σαν μουμια, φτυστος ο σκυλος του Τουταρχαμον.

Εντελως τυχαια περναγε απο κει ενας Σαλβανος (αγρια φυλη της περιοχης) που κουβαλουσε χασισια για τους γερμανους ναζι και οταν ειδε τον καλογερο ανασκελα γυριζει και του λεει: "βλεπω οτι το πνιγεις το κουνελι" και αρχιζει να ξεκουμπωνεται.

Βλεπει ομως το μουλαρι να τον κοιταει ανυσηχο και υποψιασμενο και θυμηθηκε τα σοφα λογια της γριας μανας του: "Γιοκα μου να φυλαγεσαι απο τα πισινα του μουλαριου και απο τα μπροστινα του καλογερου" οποτε αλλαξε γνωμη και εκανε τον αδιαφ(Θ)ορο. Τοτε εγινε το θαυμα! Δυο πετουμενα του ουρανου, ενας πετεινος και μια κοτα προσγηονονται διπλα τους τοσο ξαφνικα που ο Σαλβανος απο τη σαστησμαρα του πεσανε τα χασισια απο τον ωμο ενω αρχισανε να τρεχουνε τα σαλια του φανταζομενος τον κοκορα με μακαρονια ΜΙΣΚΟ, αλλα επειδη ο Βησσαριωνας δεν ειχε προλαβει να ψωνισει τα μακαρονια, αλλαξε γνωμη ,σηκωνει τα χασισια τα...φορτωσε στον κοκορα, αρπαζει γρηγορα την κοτα και αρχιζει να τρεχει.

Ετυχε ομως να περναει απο εκει εντελως τυχαια ενας συμαχος Εγγλεζος στρατοχωροφυλακας που πηγαινε να κανει σαμποταζ και ν΄ανατιναξει τη γεφυρα του Γοργοποταμου για να μην περνανε οι Γερμανοι απεναντι και κλεβουνε τα φρουτα μας.-"Αλτ τις ει"? του φωναζει ο ασπρουλιαρης σημαδευοντας τον με το περιστροφο,-"put the kot down matherfacker" οποτε ο Σαλβανος αναγκαζεται να τα παρατησει.

Ο Βησσαριωνας ομως που ειναι πεσμενος κατω ανασκελα με το λαγο παραμασχαλα και λεει στον συμαχο οτι ο Σαλβανος ειναι καλο παιδι και βοηθαει στον αγωνα. Ο Εγγλεζος που ειναι χαζος καθοτι Ευρωπαιος ενω εμεις ειμαστε γατόνια και γιαυτο μας ζηλευουνε οι ξενοι αφου οταν εμεις διναμε τα Φωτα στον κοσμο (ως γνωστον Ελληνας ανακαλυψε το ηλεκτρικο ρευμα) αυτοι τρωγανε βελανιδια, τον πιστεψε αμεσως.

Ο Σαλβανος που δεν πιστευε στ΄αυτια του αυτα που ελεγε ο καλογερος τοτε συγκινηθηκε,μετανοησε και πιστεψε. Μετα απο αυτο το θαυμα του Βησσαριωνα ακολουθησε μια σεμνη τελετη οπου ο καφρος βαφτηστηκε χριστιανος και περασε στην αντισταση, ωστε να παρει καρτα παραμονης και αργοτερα να μπορει να σηκωνει και την Ελληνικη σημαια στη Μηχανιωνα.

Μετα την τελετη και αφου καθησαν και οι τρεις σε μια πετρα να ξαποστασουν και ο Σαλβανος ειπε "να πα να γαμηθουν οι Γερμανοι",βγαζει απο το σακι μια χουφτα μαυρο, κοβει και μια σελιδα απο το ευαγγελιο του Ιουδα παρολο που ο Βησσαριωνας γκρινιαζε και στριβει τρια χαμογελαστικα χωρις τζιβανα (γιατι ο Αγιος δεν τον αφησε να κοψει το εξωφυλλο και το κραταγε σφιχτα στα χερια του) και τα μοιραζει στα παιδια. Περνανε ομως τα γερμανικα στουκας και αρχιζουνε να βομβαρδιζουνε την περιοχη που μετατραπηκε σε..."χειροτερη κι απο την κολαση του Δαντη στην γιουροβιζιον" οπως σχολιασε πικροχολα ο κομπλεξικος Εγγλεζαρας με το γνωστο ειρωνικο του ηθος.

Ο αγιος σταυροκοπιοτανε και εκανε οτι δεν ακουσε,ενω ο Σαλβανος παρ΄οτι ηταν πλεον χριστιανος δεν καταλαβαινε χριστο απο οσα λεγανε.

Μετα τους βομβαρδισμους καθησανε να καψουνε το τσιγαριλικι για να φυγει η ενταση και να ηρεμησουνε αλλα τοτε ανακαλυψανε οτι δεν ειχανε σπιρτα.Ο Εγγλεζος εξω τα πηρε και αρχισε να τους λεει ποσο μπουρδελο και ανοργανωτοι ειναι σ΄αυτη τη χωρα που ολα τα αφηνουν στην τυχη και οτι μολις καθαρισουν με τους Γερμανους θα δουνε τι σημαινει Γηραια Αλβιωνα.-Αν ειχαμε και φωτια αδελφε μου,του λεει ο γεροντας, εδω θα ηταν ο παραδεισος.

Ο Εγγλεζος βλεπει οτι δεν μπορει να βγαλει ακρη με τους μαλακες που εχει μπλεξει και την κοπαναει. Ο Σαλβανος σαν καλος σαμαριτης που ηταν φορτωνει στο σαμαρι τον παπα με το λαγο και τα πουλερικα με τα χασισια στο μουλαρι που ηταν 4 Χ 4,ανεβαινει και αυτος πισοκαπουλα και ξεκινανε ακολουθωντας τον ηλιο που τραβαγε και αυτος τον δικο του δρομο για να κρυφτει πισω απο το μεγαλο βουνο την ωρα που εβαφε πορτοκαλι τον ουρανο προς τη δυση ενω εκανε τα πορφυροχρωμα συνεφα του θφινοπορου να μοιαζουν σαν ξεκοιλιασμενα απο πεινασμενο λυκο προβατα. Ετσι ηταν ο κοσμος ολοκληρος επλεε στο αιμα και την αμαρτια.

Ενα γερμανικο μονοθεσιο αεροπλανο αφηνωντας πισω του μαυρους καπνους φανηκε να διαπερνα σαν το θυμωμενο εντομο της Αποκαλυψης τον ματωμενο ουρανο και να συντριβεται πισω απο το ψηλο βουνο μπροστα τους. Ο γερων εκλεισε για λιγο τα ματια και υστερα τα γυρισε προς τον ουρανο σαν κατι να ξερει κατι...που ποτε δεν του ΄πε κανεις! Η Προφητεια!...σκευτηκε σφιγγοντας τον λαγο με το πετραχηλι και το ευαγγελιο του Ιουδα στην αγγαλια του.

Ενα τσακαλι ουρλιαξε καπου μακρυα. Ενα ελαφρυ αερακι φυσιξε απο τ΄ανατολικα κουβαλωντας στα φτερα του τη μυρωδια της καβαλινας. ................................

-"Το βουτυρακι μου"και ΄γω στεκομασταν βουβοι μπροστα στο σκηνωμα. Ειχε ξερασει πανω απο 50 ευρω κοντοσουβλια και φρυγαδελια,το προσωπο του ειχε μια χλωμη ηρεμια. Ηταν φυσικο, η ευλαβικοτητα του χωρου, η κατανυξη, η ευωδια του σκηνωματος.

"Καποια στιγμη -ειμαι συγουρος- ο Αγιος μεσα απ΄τη λαρνακα μου κλεισε με νοημα το ματι"! μου ΄πε οταν βγηκαμε. Δεν φαινοταν και τοσο χαλια.............

-Ο Βελουχιωτης,ο τρομερος καπεταν Αρης βηματιζε νευρικα πανω-κατω.πολλες σκεψεις γυροφερναν στο μυαλο του σαν θυμωμενες μελισσες και δεν τον αφηναν να ησυχασει: -Τι να ετοιμαζει αραγε ο καπεταν Ζερβας ο παπους του Πανου? Τι να σκαρωνει αραγε με αυτους τους βρωμοεγγλεζους που τα παληκαρια του του ειπανε οτι τους ειδανε ενανε απο δαυτους να τριγυρναει εδω και μερες στα λημερια του?

Ο Βαγγελης ο γιαννοπουλος αρματωμενος σαν τον αστακο με μια αραβιδα που του χαρισε ενας φιλος του Ιταλος φασιστας ανωτερος αξιωματικος της κομανταντουρ, καθοταν οκλαδον στην εισοδο της σπηλιας και ηταν μεσ΄τη γκρινια. Τ΄αντερα του γουργουριζανε σαν ερωτευμενα φιδια που εκαναν καταληψη μεσ΄την άδεια σαπιοκοιλια του:

-"Που στο διαολο πηγε αυτος ο μαλακας ο καλογερος και δεν εχει γυρισει απο το πρωι? στη Μεση Ανατολη εφτασε να βρει μακαρονια,στο Στρατηγειο"?

-"Ολο στο φαϊ ειναι το μυαλο σου Βαγγελη" του αντιγυρισε ο Αρης Θυμωμενα,"παπας ειναι μπορει να τουτυχε κανα θαυμα στο δρομο,αφου το ξερεις,κανει και αλλες δουλειες δεν εχει μονο την καβλα τη δικια μας". Συνεχισε να βηματιζει νευρικα πανω-κατω.............................

-Ξεπεζεψαν σε μια στανη οταν ειχε νυχτωσει για τα καλα. Ο Σαλβαρινος κατεβασε πρωτα τα χασισια και μετα τον Αγιο με το λαγο και το ευαγγελιο,και μετα τα πουλερικα, με αυτη ακριβως τη σειρα. Ξεσαμαρωσε το γαϊδουρομουλαρο, μετα ψαχουλευτα στα σκοτεινα βρηκε κατι τομαρια απο κατσικια, τ΄απλωσε κατω και ξαπλωσε τον Αγιο απαλα πανω τους τυλιγοντας τον με δαυτα. Βρηκε μια κουρουπα με προβειο ξυγκι και αρχισε να τον αληφει;

-"Τι σκατα ειναι αυτο και μυριζει ετσι"? ρωτησε αναστατωμενος ο Βησσαριωνας,-"ξυγκε"του λεει ο Σαλβανος σε σπαστα ελληνικα.

-"ΟΧΙ ΛΥΠΟΣ Σ΄ ΕΜΕΝΑ, ΠΟΤΕ, ΜΟΝΟ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟΝ" ουρλιαξε αναστατωμενος "το λεει καθαρα η προφητεια,σ΄εμενα να βαλεις λαδι"

Ο Σαλβανος τοτε... αρχισε να κατεβαζει καντυλια ψαχνοντας για λαδι βραδυατικα, γρυλιζοντας μεσα απο τα σαπισμενα δοντια του κατι για τους Αγιους Σαραντα. Στο τελος βρηκε μια τσανακα λαδι και αρχισε να τον αληφει με δυναμη στα πλευρα. Ο Βησσαριωνας αρχισε ν΄αναφερει με ουρλιαχτα οσα ονοματα Αγιων ηξερε απεξω. Συμφωνα με την προφητεια: "θα ΄ταν ο μονος εν Ελλαδι που αληφοτανε με λαδι".

Μετα ξαπλωσε και ο Σαλβανος πανω στα χασισια και δεν αργησε να τους παρει ο υπνος. Ηταν μια δυσκολη ημερα... συνεχιζεται...
 
Έγραψε ο Πάνος - Παρασκευή, Απριλίου 28, 2006 |


24 Comments:


  • At 12:31 μ.μ., Blogger funEL

    καλημερίζουμε τα μυστικά του κόλπου.
    Επιτέλους ενα αποκαλυπτικό ποστ ενάντια στους αντιθαυματοποιούς νεοτάξ και στους άθεους σκεπτικιστές και ορθολογικούς.
    Η αφιέρωσή σας στη Χριστιανορθόδοξη Μιραντολίνα είναι ελλειπής. Λείπει ο σύντροφος αδελφός γνωμοδότας (sic) με την υπέρβαρη αντιταξ γνώμη του, +ευλόγησον+

    ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΝΕΟθΕΟΛΟΓΙΚΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ ΠΟΥ ΕΠΕΡΧΕΤΑΙ

     
  • At 1:11 μ.μ., Blogger Πάνος

    funel, χαίρε

    (λένε καλημέρα στις μία το μεσημέρι;)

    Διευκρινίζω οτι:

    α. Ο θείος Ισίδωρος είναι υπαρκτό πρόσωπο

    β. Δεν είμαι εγώ

    γ. Δεν τον ξέρω κιόλας από κοντά, η γνωριμία μας είναι διαδικτυακή.

    δ. Το σχόλιο όντως το είχε στείλει στη Μιραντολίνα, όπου και δημοσιεύτηκε, αλλά θεώρησα πως είναι κρίμα να μένει εκεί χαμένο και θαμένο, με το γνωστό άθλιο editing του θείου- Ισίδωρου...

    *

    Είναι ο τέταρτος ποσταδόρος - ελεύθερος συνεργάτης στα "μτΚ", μετά τους Athanassios (μουσικός άρχων), Ηλία (πάει για δήμαρχος και δε γράφει πλέον ούτε σχόλια) και Bassilio (ο σκιτσογράφος) - στην επόμενη αναδόμηση του template θα αποκτήσει κι αυτός τη δική του "αρχειοθήκη" - μάλλον "αχρειοθήκη..."

    *

    Ως προς τα λοιπά, ουδέν σχόλιον!

     
  • At 1:23 μ.μ., Blogger Πάνος

    Επι τη ευκαιρία, θυμίζω:

    στον Ιχνηλάτη πως περιμένουμε εκείνο το ποστ για τον Δημήτρη Χριστοδούλου

    στον Ι.P. (μηχανικό περιβάλλοντος) ένα κομμάτι για το Θερμαϊκό, κατά προτίμηση ως "σχόλιο" στα όσα λέει ο κ. Κουμαντάκης (αλλιώς θα αναγκαστώ να το γράψω εγώ - αποφευκταίον, τώρα πόυ αρχίζω να ειδικεύομαι εις τα θεολογικά- νεοτάξ θέματα!)

    στο Σχολιαστή, να στρωθεί για εκείνο το "περιβαλλοντικό" που είπαμε (και δεν είδαμε)

    *

    Με το συμπάθειο παίδες, έ;

     
  • At 9:50 μ.μ., Blogger alombar42

    Δεν αντέχω να γράψω σχόλιο, αντιγράφω όμως κάτι σχετικό που είχα γράψει εδώ πριν πέντε μήνες:


    Εκεί λοιπόν που ο Παζολίνι έπαιζε πρέφα με την Εβελυν και τον Αγιο Δομένικο, νάσου ξεφυτρώνει ο Ian Dury κι αρχίζει να σολάρει:
    Here's a little piece of advice
    You're quite welcome it is free
    Don't do nothing that is cut price
    You know what that'll make you be
    They will try their tricky device
    Trap you with the ordinary
    Get your teeth into a small slice
    The cake of liberty
    Sex and drugs and rock and roll
    Sex and drugs and rock and roll

    Ακούγοντας αυτά περί σέχ και δρούγκζ και βράχους που κυλάνε, από το μυαλό της Εβελυν περνάει (μια οβίδα νά - όχι αυτό είναι από άλλο ανέκδοτο)... περνάει λοιπόν σαν φλασάκι η έγγυος ελεφαντίνα από το προηγούμενο ποστ, οπότε ανοίγει ξάφνου το σινιέ τσαντάκι της, βγάζει από μέσα μια πετσέτα και στήνεται στο παράθυρο ανεμίζοντάς την, σημάδι οτι κάνει διαστημοστόπ.
    Μέσα σε δευτερόλεπτα, εμφανίζεται ο Φορντ Εσκορτ με τον τηλεκατευθυνόμενο καμπινέ του, που δε χάνει ευκαιρία για χελωνογλυμμένες γήινες και την αρπάζει με το δεξί του μανίκι.
    Η Εβελυν, που πάντα ονειρευόταν τη στιγμή της λύτρωσης (των άλλων), βγάζει το μπαζούκας που έκρυβε στο σκουλαρίκι της και τινάζει την πρέφα στον αέρα, μαζί με το τραπεζάκι, τους Ροκ και Χρις, το δωμάτιο, το διαμέρισμα και την πολυκατοικία. Από τα θραύσματα πληγώθηκε και ο Φιλοπαππούς στο αριστερό του αυτί, αλλα ευτυχώς δεν ήταν σοβαρό, όπως μάθαμε εκ των υστέρων από την Φιλογιαγιά.
    "Παραγγελιά" φωνάζει η Εβελυν και ο Ασιμος εμφανίζεται από μια γωνιά, τραγουδώντας για πάρτη της, αναφερόμενος στη σχέση της με το μαρτίνο:

    Σου απαγορεύω να με φας
    Different συχνότητες για μας
    Κι αν τα τρένα τρέχουν σε γραμμές
    Τ’ άστρα καβαλάνε οι ψυχές.

    Φεύγω για ταξίδι
    Διασπώντας τον καιρό
    Στοπ το χαρακίρι
    Κι είμαι κάτω απ’ όλα εγώ.

    Που βαδίζομεν κύριοι;!
    Ο διαστημικός τηλεκατευθυνόμενος καμπινές του Εσκορτ ήταν φτιαγμένος μόνο για δύο, παρείχε όμως όλες τις ευκολίες για ένα άνετο ταξίδι: θάλασσα, κρασί, ποτάμια, λίμνες, σπουμάντε και φυσικά αποσμητικό τουαλέτας (δεν έχετε ιδέα πως μυρίζουν τα αέρια των Μπελτεγιέζων - και τρώνε όλο φασόλια οι άτιμοι). Ετσι, η Εβελυν, συνεπαρμένη από την ρομαντική ατμόσφαιρα, ξεχνιέται για λίγο σε στυλ Wassa Mata.
    Ομως, ο διακαής παρότι κρυφός πόθος της για τον Μαρτίνο (δεν υπάρχει έρωτας χωρίς μίσος) και η μανία του Εσκορτ για το καζανάκι, την σπρώχνει να επιστρέψει στα καθ'ημάς (μην τελειώσει και η ιστορία ντε). Οι στίχοι που της έρχονται στο μυαλό της δίνουν τη δύναμη γι'αυτό που θα ακολουθήσει
    Βρε δεν το ξανακάνω με το καζανάκι
    Ποτέ ξανά ποτέ λόγω τιμής
    Βρε δεν το ξανακάνω με το καζανάκι
    Ποτέ ξανά ποτέ ότι κι αν πεις

    Επειδή δυστυχώς δεν γνωρίζω τη συνέχεια της ιστορίας και για να μη σας κρατάω σε αγωνία, θα αφήσω την Εβελυν να επιστρέψει ειρηνικά στις ρίζες της, ψέλνοντας το μαγικό σκοπό που θα την διακτινίσει πίσω στη γη:
    Του Κίτσου η μάνα κάθονταν στην άκρη στο ποτάμι,
    με το ποτάμι μάλωνε και το πετροβολούσε.
    "Ποτάμι μ' για λιγόστεψε, ποτάμι μ' γύρνα πίσω,
    για να περάσω αντίπερα, πέρα στα κλεφτοχώρια,
    πόχουν οι κλέφτες σύναξη κι όλοι οι καπεταναίοι,
    πόχουν αρνιά και ψένουνε, κριάρια σουβλισμένα,
    πόχουν κι ένα γλυκό κρασί οπού γλεντούν και πίνουν".

    (Μήπως φταίει η βότκα; Μήπως να κόψω το κρασί για σένα αγάπη μου χρυσή;)

     
  • At 10:18 μ.μ., Blogger Πάνος

    Τι λες ορέ μπίρομ' Αλόμπαρ;

    Ελπίζω ο θείος να είναι σε καλή κατάσταση - οπότε σε λίγο θα βγεί μπλογκότσαρκα και θα σου απαντήσει αυτοπροσώπως.

     
  • At 1:34 π.μ., Anonymous Ο Θειος Ισιδωρος

    @κοlombar42%: και γαμω τις φασεις ητανε,πολυ γουσταρω!
    Κοιτα ρε τι γινεται στο Megaκοσμο612/τομεαςf ! Χαμπαρι δεν πηρα.
    Μου αρεσε εκει που λεει ο Ford taunus 17m στην Εβελυν "ειπες το΄να,ειπες τ΄αλλο,κατσε κατω...και τραγούδα" κι αρχιζει να παιζει την πουτσα του Τοσκανινι και να τραγουδαει την Τοσκα του Πουτσινι.
    Και με τον Αγιο Δομενικο,που με την εκρηξη τουφυγε το λυρί μαζυ με το φωτοστεφανο ειχε πλακα,αλλα μετα εβαλε κεραμυδια για να μη σταζει οταν βρεχει (που βρεθηκε ο Αγιος εκει περα,ρε μπας και μας δουλευεις?).
    Παντως αυτα ειναι που μενουνε στο τελος!

     
  • At 8:51 π.μ., Blogger alombar42

    Γειά σου Θείο - συμφωνώ, αυτά μένουν κι άσε τον Πάνο να ψάχνει τα μεγάλα νοήματα. Μεταξύ μας, προτείνω να του πεις περισσότερα για την κουλτούρα που αναπτύσσεται στα πραγματικά σκυλάδικα, γιατί εμένα δεν με πιστεύει :)
    Είναι μερικά που θυμάμαι σαν χθες (πιάτα επιτρέπονταν):
    Ενατον, Ζαγοραίος, παραγγελιά από τα σχολιαρόπαιδα.
    Λουτράκι, Λάκης Αλεξάνδρου ("αχ βρε Λάκη"), το τραπέζι στην πίστα.
    Θηβών και Καβάλας, "Μεσάνυχτα και κάτι", τραγουδιάρα 120 κιλά με λαμέ ξώβυζο (και τι βυζί!) και τραγουδιάρης με χρυσό σταυρό μητροπολίτη και τρίχα αρκούδα.

    --
    Στον Αγιο Δομένικο και στου Φιλοπάππου διαδραματίζονταν οι σκηνές για τις οποίες έγραψα το σχόλιο. Κατά τα άλλα, αντιγράφω άλλο ένα σχόλιο:

    Ο Douglas Adams, βλέποντας από μακρυά τη σκηνή και αγνοώντας επιδεικτικά τα κάλλη της Benzi, αποφασίζει να αντεπιτεθεί:
    - Τι κάνατε ρε χαμένοι στο βαβελόψαρό μου; Για τις ρωσονταρντάνες σας το δημιούργησα εγώ;.

    Την απάντηση λαμβάνει από την Κατερίνα Γώγου που, άγνωστο πώς, βρέθηκε δίπλα του στον πάγκο και άγνωστο γιατί, υποστηρίζει την Benzi:
    - Βγάλε το βρακί σου ρε να δούμε τι πουλιά πιάνεις.

    Ο Σεγμούνδιος Φρόυντ, που πάντα εμφανίζεται εκεί που δεν τον περιμένεις, δε διστάζει να γνωματεύσει για την κατάσταση που προέκυψε:
    - Καταπιεσμένη λίμπιντο διακρίνω, μήπως περάσατε ιλαρά μικροί;.

    Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, σαν να μην πέρασε μια μέρα, η έγκυος ελεφαντίνα (τη χάρη της οποίας είχαν οι κυρίες της ιστορίας), αποφάσισε να γεννήσει - ένα τρισχαριτωμένο ελαφάκι, να μας ζήσει!

    Επειδή όμως οι αναγνώστες θα αγωνιούν για την εξέλιξη της ιστορίας (κι εγώ έχω πολλά να κάνω), οι Φατμέ αποφάσισαν να γράψουν το τέλος, καταπίνοντας αποφασιστικά μια φυσαρμόνικα:
    Δεν ήταν μάγια και κατάρες
    που δεν κερδίζαμε ποτέ.
    Είμασταν πάντοτε παικτάρες,
    μα δεν αλλάζαμε μπαλλιές.
    Είμασταν πάντοτε ψυχάρες,
    μα δεν πιστεύαμε ποτέ.

    Συγχαρητήρια κερδίσατε :)

     
  • At 10:49 π.μ., Blogger MainMenu

    Θειε μου, είσαι μωρό μου ψυχεδέλεια...:)))))))))) το γαιδουράκι και το μουλαράκι όπως πολύ σωστά ετόνισες είναι και αντικείμενο ηδονής. Εμείς οι νοτιοαφρικανομεσογειοι τούρκοπειρατές τα γνωρίζουμε αυτά!

    (σου άφησα ένα πολύ γλυκό σχολιάκι:) στο ποστ...)

    είδες ρε Πάνο και ο ΜεινΜΕνυ θέλει τον Ισιοδώρο του...χιχιχιχι


    tommorow tha diavaso kai to allo post...kalhmera paidia!!!

     
  • At 10:51 π.μ., Blogger MainMenu

    Καλα σύντροφε Αλομπαρ τι έπαθες... τι οίστρος είναι αυτός; ελεφαντίνες φρόυντ:)))))))))

     
  • At 10:59 π.μ., Blogger Πάνος

    Θείε Ισίδωρε, βλέπεις πως εμπνεέεις τη νεολαία...

    (...και ο αλόμπαρ νεολαία, βεβαίως! Τζόβενο!)

     
  • At 10:48 μ.μ., Anonymous Ο Θειος Ισιδωρος

    MeinMenu: πηγα απο το μπλοκι σου και σε τσακωσα.Ολο τρελιτσες γραφεις.
    *
    Τσίου τσίου ρε μπαγασα.

    ΑΛΟΜΠΑΡ:Τι μου θυμισες ρε μπαγασα και συ,τον Λακη Αλεξανδρου (με τη Τζενη Βανου).Τετοια δωσε μου και το παπί μου παρε,τον Ψυλοπουλο τον θυμασαι? παλιος βαρυτονος της λυρικης που το γυρισε στο σκυλαδικο και τραγουδουσε στις "Αδυναμίες".Γαμω τα χασιματα!
    Αμη τον Βαγγο Τον Περπινιαδη (το γιο του παλιου ρεμπετη Στελάκη (σουξε η Βαρβάρα)που ητανε και ψαλτης στον Αγιο Λουκα) που τραγουδουσε στη Βάρη

    "πουσαι πατερα να μας δεις
    και να χαρει η καρδια σου,
    τωρα που παντρευτηκαμε
    δεν ειμαστε κοντα σου.

    πουσαι να δεις τα΄γγονια σου
    παπου να σε φωναζουν
    και στα βαθεια γεραματα
    να σε σφιχταγκαλιαζουν"

    Αριστουργηματα!
    Τα θυμαμαι και μουρχεται να κλαψω
    γαμησε τα
    (ουτε ο Πανος Γεραμανης δε με πιανει).
    *
    Ανηψιε ετσι ειναι οι νεοι σημερα,διψανε για γνωση!

     
  • At 1:02 π.μ., Blogger alombar42

    Αυτός ο Βάγγος δεν ήταν που έκανε τις ντίσκο διασκευές στα δημοτικά;

    Θυμήθηκα και κάποιον Πάνο Σόμπολο... ο οποίος έβγαζε τραγούδια για τον πατέρα μου (χεχε μάρκα τότε), στο ΚανΚαν και στο Ζυγό (ή κάτι τέτοιο, εκεί στην Πέτρου Ράλλη). Μου έχουν μείνει τα:
    "αραπάκια το φυλάνε στον ...Αλόμπαρο το πάνε"
    και
    "στη Συγγρού 83 ο ...Αλόμπαρος και σία"
    (καλά δεν έλεγε Αλόμπαρος)

     
  • At 1:28 π.μ., Blogger Πάνος

    Ο Βαγγέλης ο Περπινιάδης ντίσκο διασκευές σε δημοτικά;

    Ήμαρτον!

    Ο άνθρωπος έχει τραδουδήσει Άκη Πάνου ("ο σεισμός") και πλείστους άλλους! ("πετραδάκι πετραδάκι", "το κορίτσι το δικό μου" κλπ κλπ)

    Βέβαια, επειδή κινείται στην κοψιά ανάμεσα στο λαϊκό και το σκυλάδικο - πάσο και περιμένω το θείο Ισίδωρο (και τον Athanassios, που είναι ειδικός).

    *

    Εγώ το σκυλάδικο δεν το κατέχω - είμαι αλλεργικός στον ήχο του! Έχω πάει μερικές φορές σε μαγαζιά, αλλά για να συμβεί αυτό πρέπει να έιμαι μεταξύ "σταφίδα" και "κουνουπίδι" - ή να είναι ο έσχατος τρόπος για να...

     
  • At 8:31 π.μ., Blogger alombar42

    Πάνο, στο σκυλάδικο δεν πας για να ακούσεις μουσική. Οπως δεν πας στο Μέγαρο για να σπάσεις πιάτα.
    Πας κυρίως για να κάνεις κέφι.

    Αυτό όμως δε σημαίνει οτι δεν γεννιέται κουλτούρα εκεί. Για να μη μιλήσουμε για την κουλτούρα του υπόκοσμου και φτάσουμε στο ρεμπέτικο του μεσοπολέμου...

     
  • At 8:32 π.μ., Blogger alombar42

    Συμπλήρωμα: στο Μέγαρο η μουσική είναι αυτοσκοπός, στα διασκεδαστήρια, είναι μέσον.

     
  • At 8:49 π.μ., Blogger Πάνος

    alombar, δεν έχω αντίρρηση για τη χρηστικότητα του σκυλάδικου - απλώς το βρίσκω πολύ δήθεν (και πολύ αρκουδιέν) για να μπορεί κανείς να το υποστεί περισσότερο από ...ελάχιστα.

    Αυτό δεν ισχύει βέβαια για τους φυσικούς του θαμώνες, αλλά για τους ντε λαμαγκιέν διανοητέν που ανακαλύπτουν τον τροχό εκεί μέσα...

    Τώρα, σοβαρές περιπτώσεις ως του θείου μας, που έχει ενδιατρίψει - ομολογώ πως μου εξάπτουν την περιέργεια. Όχι ως προς τα πραγματολογικά στοιχεία, αλλά ως προς το "γιατί"!

    Διότι η αγαθή λογική μου μου λέει πως είναι φύσει αδύνατον κάποιος με σώας τα φρένας να ακροάται και να συναναστρέφεται σκύλους επί πολύ και συστηματικά - εκτός αν υπάρχει σοβαρός λόγος (πχ κρύβει μέσα του έναν αυθεντικό σκύλο). Αυτό το λόγο δε μπόρεσα (ακόμα) να τον εντοπίσω, στα απολαυστικά κατά τα άλλα κείμενα του Ισίδωρου!

     
  • At 6:22 μ.μ., Blogger alombar42

    Το ψάχνεις πολύ και δεν είναι τρόπος να περάσεις καλά αυτός :)

    Θα το παλέψω πάντως, αν και εξ' ορισμού η ανάλυση καταστρέφει το μύθο:
    Ξεφεύγεις - βρίσκεσαι εντελώς "αλλού", γίνεσαι ένα με τη μάζα, πολτοποιείσαι και χαλαρώνεις. Δε διαφέρει από το γήπεδο με αυτή την οπτική: φωνάζεις και ξεδίνεις, όταν όλοι γύρω σου κάνουν το ίδιο.
    Σπας τα πιάτα στην πίστα, αντί να τα σπάσεις στο κεφάλι του προϊσταμένου, της γυναίκας σου, του ανταγωνιστή σου κλπ.
    Με τον παρά σου και την κυρά σου.

    Αν θέλεις βαθιά φιλοσοφία, συνειδητοποιείς πόσο μάταια είναι όλα :)

     
  • At 7:13 μ.μ., Anonymous Θειος Ισιδωρος

    Ακου ορε Ανηψιε
    Τι να σου εξηγησω,αμα πας να το εξηγησεις το "χαλασες".Ειναι σα να χαλας ενα λουλουδι για να δεις πως ειναι φτιαγμενο.Επειδη ομως ειμαι τεχνικος αφου το θελεις εξορθολογισμενα αρπα το.
    Θα σου τα πω χοντρα και ατσούμπαλα.
    Ολη η ζωη του ανθρωπου,ολες του οι συμπεριφορες,τα καμωματα του,οι επιλογες του πολλες φορες,τα πιστευω του,"παιζουνε" πανω σ΄ενα μαλακο στρωμα το οποιο ειναι ο ψυχισμος του. Αυτο τον καθοριζει τις περισοτερες φορες αν οχι ολες.Δυσκολα το παραδεχεται αυτο καποιος.Αν τον ρωτησεις:"τωρα γιατι το κανεις αυτο,γιατι το λες αυτο"? θα προσπαθησει να σου δωσει μια λογικη απαντηση,να το "λογικοποιησει". Αρχιδια χαρτοπολεμος ανηψιε!Αυτη η αναγκη να φανει "λογικος" ειναι η αναγκη για "νομιμοποιηση", να τα "δικαιολογησει" δλδ να δημιουργησει ενα πλαισιο "αιτιακου δικαιου" για αυτα.Ξανα παπαρια μαντολες.Λες: ενταξυ, ΟΚ καταλαβα.Και στριβεις ή πας μαζυ του παρα πατω,οσο παει, περπατωντας πανω σ΄αυτο το στρωμα.

    Ο κανονας:Ο ψυχισμος του ανθρωπου ειναι η πραγματικοτητα του.
    Η εξαιρεση:Η συνειδηση του ειναι η πραγματικοτητα του


    Ελπιζω μεχρι εδω να ειμαι σαφης δλδ να μην καταλαβες τιποτα.
    Παρα κατω.
    Εχω συναντησει ελευθερες "ψυχες" εκει που δεν το φανταζομουνα.
    Επειδη ειμαι αιτιοκρατης δεν περιμενω την εκπληξη.Νοιθω σα να ταχω "δει" ολα.
    Ομως αυτο μουδινει τη δυνατοτητα να καταλαβω οτι το "ασκητικο ιδεωδες" ελοχευει παντου,αλλου κρυφα και αλλου φανερα.
    Εχουμε κατι σκυλια μεσα μας,άλλα τ΄αμολαμε κι άλλα ταχουμε δεμενα.
    Ο παιχτης (μεγαλη ενοια για μενα) τ΄αμολαει ολα και τα ξαναμαζευει παλι.
    Τι περιμενεις να δεις οταν βγαινεις απο τον κοσμο σου και μπενεις σ΄εναν αλλον?τ Τον εαυτο σου? Οχι βεβαια.
    Ενας εξερευνητης γινεσαι.Εισαι εσυ καπου αλλου κι οταν δεν τον καταλαβαινεις,τη φυση του,τους μηχανισμους του κλπ σου ειναι αδιαφορος,οταν αρχιζεις να τον καταλαβαινεις αποχτα ενδιαφερον.
    Εμενα μου αρεσει να βγαινω απο την κοσμαρα μου που την ξερω σαν τη τσεπη μου,την εχω εξαντλησει και συχνα τη βαριεμαι.Μου αρεσει να βουταω αλλου δε φοβαμαι μη χαθω,ξερω τα ορια μου και παιζω μαζυ τους.
    Τι να σου πω για το σκυλοκοσμο?
    Πως να τον αξιολογισεις ορθολογικα?
    Εχει ενα φωτοστεφανο σαν καμενο λαστιχο λαστιχο αυτοκινητου. αυτο μ΄ενδιαφερει,αυτο που ο "αλλος κοσμος" προσφερει στην παρατηρηση!

    Δυο φιδια μαυροκεφαλα
    μου τηγανισαν κι εφαγα

     
  • At 7:25 μ.μ., Anonymous Θειος Ισιδωρος

    Ζητώ ακροαση θεου
    και αλλαγη πλανητη

    Σαφης διατυπωση,
    δε λεεισουξου μουξου μανταλακια
    να σου πω και να μου πεις
    οχι δεν ενοουσα αυτο,αλλο ηθελα να πω....
    Τα λεει ολα
    Δεν ψαχνει την αληθεια.Τη διαμορφωνει
    Αυτη ειναι η τεχνη!

     
  • At 7:34 μ.μ., Blogger Πάνος

    Θείο, μόλις έγραψες ένα καινούριο ποστ!

    Αφού σου αρέσει η παλιά ποίηση, θυμάσαι εκείνο το σονέτο του Βάρναλη με αυτό ακριβώς το θέμα;

    Το "ζητώ ακρόαση" του Νικολόπουλου δεν είναι; Πάντως δε μου φέρνει για "σκυλάδικο"...

    *

    alombar, η συζήτηση είναι ενδιαφέρουσα και θα συνεχιστεί, σε πρώτη ευκαιρία.

    *

    Περάστε τώρα στα "Ιουλιανά" του Ισίδωρου!

     
  • At 9:39 μ.μ., Anonymous θειος Ισιδωρος

    Δεν ξερω ποιανου ειναι
    δεν τοπα για σκυλαδικο
    ετσι μουρθε



    ....θελω να πω.

     
  • At 9:44 μ.μ., Anonymous θειος Ισιδωρος

    Του Βαρναλη,οχι δε θυμαμαι/ξερω (τον ειχα γνωρισει ειχαμε κουβεντιασει κατι ψιλα μια φορα)

     
  • At 9:58 μ.μ., Blogger Πάνος

    Μια και το ανάφερα...

    *

    Ο ΕΚΛΕΧΤΟΣ

    Χείλια μαλλιά και νύχια σου τρεις δούλοι
    να βάφουν, να μυρώνουν και στο πλάι
    των κροτάφων να κάνουν ν' αμολάει
    βόστρυχος θάμα. Κ' έβγα με πεδούλι

    χρυσό στην Αγορά. Δούλοι και μούλοι
    γιορτάζουν τ' Ανθεστήρια. Αφρογελάει
    το νιο κρασί στην κούπα, που κυλάει
    στόμα σε στόμα. Πάρ την κι όθες ούλοι

    πίνουνε, πιές. Και πάτα τη δοντιά σου
    βαθιά στο ξύλο. Μα την αρχοντιά σου
    κράτα ψηλά, και πιο ψηλά το πνέμα!

    Με τον όχλο κουβέντα να μην έχεις!
    ωσάν περαστικός εδώ με νέμα
    σε γλώσσα ν' απαντάς που δεν κατέχεις.


    *

    Πως είπατε;

    Σοσιαλιστικός ρεαλισμός ala Greca;

    ...σα να περιγράφει ο Β. τον θείο Ισίδωρο στο σκυλάδικο ---> σουρρεαλισμός!

    *

    Το ποίημα αφιερώνεται και εις τον έτερον Καππαδόκη, τον alombar42!

     
  • At 11:43 μ.μ., Anonymous θειος Ισιδωρος

    Ετσι,ετσι.

    Αμα οριζεις το νου
    λυνεις τα μεσα σου σκυλια
    σουλατσαρεις στην κολαση
    κοπροσκυλος

    στ΄αρχιδια σου