ι Τα μυστικά του Κόλπου
Παρασκευή, Μαΐου 05, 2006
Το πρόσωπο και οι σχέσεις


Το μεγαλύτερο, ίσως, καύχημα των ορθοδόξων είναι οι επεξεργασίες που έχουν κάνει οι Πατέρες για το πρόσωπο και τις σχέσεις. Θα επιχειρήσω μια πολύ σύντομη διαπραγμάτευση.

Ο ορισμός που δίνει το Λεξικό (Μπαμπινιώτης) δεν με ενθουσιάζει, αλλά είναι απαραίτητος, γιατί αλλιώς υπάρχει κίνδυνος ελάχιστοι να εννοήσουν για τι ακριβώς μιλάμε: Ως πρόσωπο στην Ορθοδοξία ορίζεται ο άνθρωπος στην κοινωνική του φύση, ως σύστημα σχέσεων, στην αγαπητική του διάσταση, κατά το πρότυπο της κοινωνίας των προσώπων της Αγίας Τριάδας και κατ’ αντιδιαστολή προς την ατομικιστική ηθική του ατόμου.

Ο Χ. Γιανναράς το θέτει διαφορετικά: Το πρόσωπο συνιστά την υπόσταση του είναι, τον τρόπο με τον οποίον το είναι υφίσταται ως υπαρκτική πραγματικότητα. Το πρόσωπο δεν αντλεί την υπόσταση από τη μετοχή του στο δεδομένο είναι (στο είναι καθεαυτό), δεν προηγείται οντολογικά το γεγονός της μετοχής στο είναι (η ουσία) καθορίζοντας την οντότητα (πραγματική ύπαρξη) του προσώπου. Αλλά το ίδιο το πρόσωπο ορίζει και εξαντλεί το είναι – τα πρόσωπα κάνουν το είναι υποστατική πραγματικότητα. (Εισαγωγή… σελ. 230-7).

Δεν μπορώ να ανακαλέσω άλλο κείμενο με το οποίο να είμαι τόσο ριζικά αντίθετος, ακόμα και σε ό,τι αφορά τους συνδέσμους ή μάλλον ιδίως σε ό,τι αφορά τους συνδέσμους, παρόντες ή απόντες.

Ο χριστιανός θέλει να επικοινωνήσει με τον Θεό. Αλλά πώς να του μιλήσει ένας θεός άπειρος, απεριόριστος, αναρίθμητος, αδήλωτος, απερίγραπτος κλπ, δηλαδή απρόσωπος; Προκύπτει η ανάγκη, ο Θεός να αποκτήσει πρόσωπο. Ως πρώτο βήμα, ορίστηκαν οι υποστάσεις και με την προσθήκη του Υιού και του Αγίου Πνεύματος σχηματίστηκε η Αγία Τριάδα. Αλλά, πρόσωπο σημαίνει προσδιορισμός, περιγραφή, οριοθέτηση. Πως θα οριοθετήσεις το άπειρο; Το άπειρο δεν μπορεί να έχει πρόσωπο. Από τον τέταρτο αιώνα εμβαθύνεται η θεολογία της Τριάδος και, κατά παράδοξο τρόπο, οι Πατέρες βεβαιώνουν ότι δεν είναι αντιφατικό το άπειρο να μπορεί να έχει και πρόσωπο. Επειδή όμως είναι αντιφατικό, το πρόσωπο άρχισε να παίρνει το προβάδισμα έναντι του απείρου, απολύτου όντος και απέκτησε πλέον καθαρή αξία ή, αλλιώς, οντολογική αξία.

Τώρα πια, ο χριστιανός έχει φιλοτεχνήσει, με αξιοθαύμαστη τόλμη, τον τέλειο συνομιλητή, το τέλειο πρότυπο, με άλλα λόγια έναν θεό κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του. Και επειδή έπρεπε ο Υιός, δηλαδή ο Χριστός, να έχει πρόσωπο που να αντιστοιχεί σε δύο φύσεις, θεία και ανθρώπινη, διαχωρίστηκαν από την έννοια του προσώπου σημαντικές λειτουργίες που καθορίζουν την ανθρώπινη φύση, όπως η διάνοια, η ελευθερία, η αυτόνομη ετερότητα κλπ και έμεινε μόνο το υπαρκτικό υποκείμενο, όπως εκδηλώνεται μέσα στις σχέσεις, για να αποτελέσει το πρόσωπο. Όλες αυτές οι επεξεργασίες πραγματοποιούνται υποχρεωτικά, διότι πρέπει να θεμελιωθεί φιλοσοφικά το δόγμα: Ο Ιησούς είναι Υιός του Θεού, μέτοχος της Αγίας Τριάδος.

Οι Έλληνες Πατέρες δεν έδωσαν ιδιαίτερη σημασία στην επεξεργασία της έννοιας του ανθρωπίνου προσώπου, πιθανότατα διότι δεν θεωρούσαν το ζήτημα σημαντικό. Τους απασχόλησε πολύ περισσότερο η συλλογική μοίρα της ανθρώπινης φύσης. Ωστόσο, διατύπωσαν ορισμένες σημαντικές απόψεις, σχετιζόμενες με το ανθρώπινο πρόσωπο. Πρώτον αντιπαρατέθηκαν ριζικά στην ελληνική θέση ότι το σύμπαν δεν έγινε για χάρη του ανθρώπου, αλλά δημιουργήθηκε κατά τέτοιον τόπο ώστε να είναι τέλειο συνολικά και επί μέρους. Η δική τους αντίληψη ήταν πως εκείνο που προέχει δεν είναι η κοσμική τάξη, αλλά οι ατομικές υπάρξεις, οι οποίες καθορίζονται από τη λογική του τελικού σκοπού. Όλα τα υπόλοιπα, δηλαδή το σύμπαν, υπάρχουν μόνο κατ΄ επακολούθημα. Η μοίρα του καθενός δεν καθορίζεται από μια αμετάβλητη κοσμική τάξη. Υπακούει σε μια θεία προ - οικονομία ή είναι αποτέλεσμα της ελευθερίας του προσώπου. Άλλη ενδιαφέρουσα επεξεργασία των Πατέρων είναι η ιδέα μιας υπεροχής του ανθρώπινου προσώπου υπεράνω πάσης κοινωνικής τάξης ή θέσμισης. (Το τελευταίο, το αγνόησε επιμελώς στην πράξη η θεσμισμένη Εκκλησία, εξαρχής και αδιαλείπτως, κατά την ιστορική της διαδρομή).

Ωστόσο, κάθε άνθρωπος είναι πολλά πράγματα ταυτόχρονα. Είναι, πρωταρχικά, βιολογική ύπαρξη. Η υπαρκτική του οντότητα περιλαμβάνει όλα τα χαρακτηριστικά, τα ένστικτα και τις λειτουργίες του εμβίου όντος. Παράλληλα, ο τρόπος ζωής του (που καθορίζεται από πλήθος μεταβλητούς παράγοντες) τον οδηγεί σε ένα σύμπλεγμα κοινωνικών σχέσεων. Εκεί, εξακολουθεί απολύτως να παραμένει βιολογική ύπαρξη, μορφοποιεί όμως και ένα επιπρόσθετο σύνολο εμπειριών και λογικής επεξεργασίας, το οποίο αποτελεί το πρόσωπο.

Κατά καμία έννοια το πρόσωπο δεν μπορεί να ταυτίζεται με την υπαρκτική ετερότητα. Αποτελεί μερικότητα του όλου ανθρώπου. Αντιθέτως, μπορεί να αντιδιαστέλλεται, και να αντιμάχεται ακόμη, με την ίδια του την υπαρκτική ετερότητα. Μπορεί να λαμβάνει πολλαπλές εκφράσεις: άλλο πρόσωπο απέναντι στον Χ, άλλο απέναντι στον Ψ, ανάλογα με τον Χ και τον Ψ, τις άμεσες βιολογικές επιταγές και, επιπλέον, το συμφέρον και την ανάγκη. Το πρόσωπο εξελίσσεται στο χώρο και στο χρόνο, δεν εμφανίζεται δια μιας ολοκληρωμένο και δεν παραμένει αναλλοίωτο. Σχηματίζεται, τροποποιείται, βελτιώνεται, αλλοιώνεται, υποστρέφεται, διαστρέφεται. Παρακολουθεί άμεσα τις βιολογικές περιπέτειες της υπαρκτικής ετερότητας. Το πρόσωπο δεν είναι σε θέση να εκφράσει ή να αντιπροσωπεύσει πλήρως, σε μια δεδομένη στιγμή, τον όλον άνθρωπο.

Το πρόσωπο υπάρχει και φανερώνεται πλήρως στον αρχαίο ελληνικό κόσμο, με τους χαρακτήρες που μόλις περιγράψαμε: Άλλο είναι το πρόσωπο του Οιδίποδα στην έναρξη και άλλο στο τέλος της τραγωδίας Οιδίπους Τύραννος. Ομοίως του Φιλοκτήτη, του Ορέστη κλπ. Η ελληνική έννοια του προσώπου ξεκαθαρίζει και πάλι όταν αρχίζει να αναδύεται η νέα ελληνικότητα και, φυσικά, αποτελεί ιδιαίτερη αξία της σύγχρονης λαϊκής σοφίας: Ο μάγκας ξεχωρίζει από το πρόσωπο / κι από το μπεσαλίκι πούχει στο λόγο του, τραγουδά η Μαριώ.

Αντίθετα με όσα υποστηρίζει ο Θ. Ζιάκας (Η έκλειψη του υποκειμένου, σελ. 32-3) η αναγωγή του προσώπου σε οντολογική αρχή δεν είναι νόμιμη, γιατί, ό,τι υπάρχει, φανερώνεται, πιθανόν, στον ορίζοντα της προσωπικής σχέσης, - αλλά, πολύ περισσότερο: α). Μπορεί να υφίσταται (ακόμα και ως δυνατότητα) χωρίς να φανερώνεται υποχρεωτικά εδώ και τώρα, αλλά η φανέρωση να πραγματοποιείται σε άλλη συντεταγμένη του χρόνου. Και, β). Λόγω της ποκιλομορφίας στην έκφραση της ανθρώπινης υπαρκτικότητας, είναι δυνατόν να φανερώνεται με εντελώς διάφορο τρόπο και διαφορετική πληρότητα, στις εκάστοτε σχέσεις.

Σε άλλο κείμενό του ο Χ. Γιανναράς ορίζει το πρόσωπο ως τη δυνατότητα που συνιστά τον άνθρωπο: να βρίσκεται απέναντι σε κάποιον ή σε κάτι, να έχει όψη – προς κάποιον ή κάτι (…). (Το αλφαβητάρι της πίστης, σελ. 53). Είναι η στατική προσέγγιση μιας ρέουσας έννοιας. Αλλά, στον κόσμο των ανθρώπων – όχι στον φανταστικό κόσμο της θέσμισης του απύθμενου (Καστοριάδης) - και οι δύο πλευρές της σχέσης διαφοροποιούνται συνεχώς. Το καθοριστικό αυτό δεδομένο μένει έξω από την προβληματική όσων ορθόδοξων κειμένων είχα την ευκαιρία να δω – πολύ φυσικό, γιατί το πρότυπό τους (η Αγία Τριάδα) ήταν, είναι και θα παραμείνει, εξαρχής ολοκληρωμένη και αμετάβλητη στο χρόνο και ανεπηρέαστη από τις εξελίξεις. Αυτές οι ιδιότητες είναι, ίσως, οι βέλτιστες για τα θεϊκά πρόσωπα – άλλωστε ουδείς πρόκειται να το διαψεύσει ή να το επιβεβαιώσει - αλλά δείχνουν εντελώς απρόσφορες όταν επιχειρείται η μεταφορά και η αντιστοίχησή τους στο ανθρώπινο πρόσωπο.

Γίνεται κατανοητό, γιατί οι χριστιανοί επιμένουν να απολυτοποιούν τη σημασία των σχέσεων, αν εμβαθύνουμε στο ακόλουθο απόσπασμα του Γ. Φλωρόφσκυ: Απ’ αρχής ο Χριστιανισμός υπήρξεν ως μία πραγματικότης εταιρική, ως μία κοινότης. Το να είναι τις χριστιανός συνίστατο ακριβώς εις το να ανήκει εις αυτήν την κοινότητα. Ουδείς ηδύνατο να είναι χριστιανός εξ αυτού, ως άτομον χωριστόν, αλλά μόνον ομού μετά των αδελφών, με αλληλεγγύην και σύνδεσμον μετ΄ αυτών (…) Η χριστιανική ύπαρξις προϋποθέτει και συνεπάγεται ενσωμάτωσιν, συμμετοχήν εις την κοινότητα. Επιπλέον, στη σκέψη των χριστιανών συγγραφέων, η θεολογία εξακολουθεί να προηγείται αποφασιστικά της φιλοσοφίας, κι αν η πραγματικότητα δεν συμφωνεί, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα…

Θεωρώ πως ο άνθρωπος φανερώνεται μέσα στις σχέσεις του, αλλά διαθέτει, ήδη, ισχυρή υπαρκτική αυτονομία και δυνατότητα φανέρωσης και σε άλλα πεδία. Αν ήταν να υπάρχει αποκλειστικά μέσα στις σχέσεις του, τότε θα ακυρωνόταν κάθε δυνατότητα ελευθερίας, αφού η ύπαρξη των άλλων είναι αυτόχρημα δεσμευτική και περιοριστική, γιατί οι άλλοι συν-δηλώνουν και όλες τις κοινωνικές δομές, τους θεσμούς, τη βία της εξουσίας, την καταστολή κλπ.

Το ηρακλείτειο συναμφότερον σημαίνει εδώ ότι ο θνητός υφίσταται και μέσα και έξω από τις σχέσεις, κατά την άσκηση της ελευθερίας. Αν παραμείνει αποκλειστικά μέσα στις σχέσεις, δεν μπορεί να υπερβεί τους περιορισμούς και καταναγκασμούς, που αυτές συνεπάγονται. Αν δεν έχει εμπειρία σχέσεων, τότε παραμένει ανολοκλήρωτος και στείρος. Κανένας πόλος του συναμφοτέρου δεν είναι ικανός από μόνος του, αλλά είναι αναγκαίοι και οι δύο μαζί, αναγκαίοι και ικανοί για την πλήρη, κατά το δυνατόν, φανέρωση του ανθρώπου.

Η φανέρωση και πραγμάτωση του προσώπου μέσω της σχέσης με τον άλλον είναι μεγάλη ευκαιρία αλλά και τρομερό βάρος. Χάριν του άλλου είμαι, αλλά ταυτόχρονα ο άλλος είναι η κόλασή μου… Εκπληκτικό και τραγικό συναμφότερον! Ως συνήθως, την βασιλική οδό υποδεικνύει ο κοινοτικός, εξέχων πολίτης, της Εφέσου: Εδιζησάμην εμεωητόν, μας λέει, αναζήτησα τον εαυτό μου (Ηράκλειτος, Β101). Και για τους άλλους, ανθρώποισι πάσι μέτεστι γιγνώσκειν εωυτούς και σωφρονείν (Ηράκλειτος, Β116). Παρόλο που ζούσε σε πόλιν, δηλαδή μέσα σε σχέσεις, είναι σαφές ότι η αναζήτηση του εσωτερικού εαυτού είναι γι' αυτόν υπόθεση ιδιωτικής πρωτοβουλίας.

Το ενδιαφέρον ερώτημα για εμάς, στις αρχές του 21ου αιώνα, είναι πως θα μπορούσαμε να αναδείξουμε το νόημα της ελευθερίας, της ευθύνης, της ατομικότητας, αποκαθιστώντας παράλληλα τον καθοριστικό ρόλο της συνομιλίας, δηλαδή της κοινοτικής ζωής. Η ανάγκη αυτή οδηγεί στην άρθρωση ενός ακόμα ηρακλείτειου συναμφοτέρου, όπου ο άνθρωπος οφείλει να συνδυάσει το ζην και πολιτεύεσθαι εντός της κοινότητος με την ταυτόχρονη προσωπική αναζήτηση του εσωτερικού εαυτού.

Είναι δυνατό να πετύχουμε το συναμφότερον του μέσα - έξω αν δεν συμμετέχουμε άμεσα σε κάποιο προνομιακό πεδίο φανέρωσης; (να ανήκουμε σε ένα εναλλακτικό κίνημα, σε μια ορισμένη τάξη, σε κάποια ομάδα ακτιβιστών, σε μια κατάληψη, σε μια διαδικτυακή ομάδα παρέμβασης κλπ). Έχω την αίσθηση ότι δεν είναι αυτό το καθοριστικό – επιπλέον, σε πολλές περιπτώσεις, δεν μπορεί να έχει μονιμότητα ή απεριόριστη χρονική διάρκεια. Νομίζω ότι, σε κάθε περίπτωση, βασικό προαπαιτούμενο είναι να κρατάμε επαφή με τον ηρακλείτειο ή ελληνικό Λόγο. Αυτή η επαφή είναι αρκούντως ικανή να μας βοηθά στην επιλογή του εκάστοτε πεδίου φανέρωσης, το οποίο, φυσικά, δεν έχει κανένα λόγο να είναι αποκλειστικό, μοναδικό, αιώνιο και …ιερό.

*

Όποιος φίλος / φίλη αφήσει σχόλιο στο παρόν ποστ, ας μη παραξενευτεί που δεν θα δει δική μου απάντηση μέχρι την Κυριακή το πρωί, όταν δηλαδή θα επιστρέψω από την Αθήνα στα «μυστικά του Κόλπου»
 
Έγραψε ο Πάνος - Παρασκευή, Μαΐου 05, 2006 |


39 Comments:


  • At 1:42 π.μ., Blogger Mirandolina

    Το πρώτο και βασικότατο λάθος του κειμένου εν αρχή:

    "Ο χριστιανός θέλει να επικοινωνήσει με τον Θεό".

    Αυτό ποιός το λέει; Αυτό πόθεν;

     
  • At 5:10 π.μ., Anonymous Ο Θειος Ισιδωρος

    Άει ορέ ανιψιέ αντί να μας βάλεις κανένα θέμα εύκολο να περάσουμε όλοι μας στις εξετασεις το ΄βαλες πάλι το τυρί οποτε και πάλι θα το φάμε και να πάει να γα@@θει η φάκα.
    Κατ΄αρχη με «στραβώνεις» με το Γιανναρά από το ξεκίνημα.
    Επόμενο, έχουμε και λέμε:Ο Ιδαιοχριστιανισμος προσωποποίησε τον θεό εξατομικεύοντας την μέχρι τότε συλλογική θρησκευτική συνείδηση. Τουδωσε πρόσωπο. Τώρα τι πρόσωπο τουδωσε, πως το φιλοτέχνησε αυτό το πρόσωπο, με ποια χρησιδάνεια, με ποιες παραδοχές, με ποιες "λογικές" συμβάσεις ,είναι μεγάλη κουβέντα.
    Ένα είναι σίγουρο πάντως ότι ο Γεχωβάς είναι διάσημος επειδή δεν δείχνει ποτέ το πρόσωπο του.
    Γιαυτο είναι και πανταχού παρών (συν όλες τις υπόλοιπες απόλυτες ιδιότητές του)
    Αν το δείξει το΄χασε και χάθηκε για πάντα.
    Και αυτό φαίνεται να το ξέρει καλά.
    Πάμε λοιπόν: Οι δυο τελευταίοι αιώνες στους οποίους παίχτηκε το ζήτημα της ανάδειξης της ατομικότητας χαρακτηρίζονται από πολύ συγκεκριμένα φιλοσοφικά ρεύματα η θέση των οποίων για την θεολογική σκέψη και αντίληψη είναι γνωστή.
    Αυτα θα λεμε τωρα?
    Ποιου είδους αντιπαράθεση να κάνει κάποιος σήμερα με την θεολογική σκέψη,ακόμη και αν δεχθεί ότι «είναι αγνή και….καλοπροαίρετη» (που φυσικά δεν είναι).
    Είναι ανίκητη! Είναι άτρωτη από την λογική για τον απλό λόγο ότι δεν έχει καμία σχέση μαζί της.
    Αν έχει νόημα κάτι να συζητηθεί είναι ακριβώς αυτό: «Το ηρακλείτειο συναμφότερον σημαίνει εδώ ότι ο θνητός υφίσταται και μέσα και έξω από τις σχέσεις, κατά την άσκηση της ελευθερίας ….κλπ»
    Επ αυτού η άποψη μου εν συντομία είναι η εξής: Για τον σύγχρονο άνθρωπο στο πλαίσιο της εποχής της ατομικότητας, η ολοκλήρωση του μέσω των σχέσεων όλο και χάνει έδαφος. Αντιθέτως ο δρόμος της επίτευξης (ικανών) σχέσεων περνάει σήμερα μέσα από την ολοκλήρωση της ατομικότητας.
    Μέγα θέμα. Ανεξάρτητα πάντως με το πόσο «σκληρό» ακούγεται ή είναι κάτι τέτοιο, ανεξάρτητα από το πόση αλήθεια μπορούμε ν΄αντεξουμε: αυτό είναι μέρος της εξέλιξης.
    Και συνιστά τη συγρονη πραγματικότητα.

     
  • At 6:22 π.μ., Blogger the_return

    Συνήθως η θεολογία με εκνευρίζει...
    ...αν εξαιρέσω μερικούς φωτεινούς (ψευδο-Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης, Ωριγένης, Γρηγόριος Παλαμάς και πιθανώς κανά-δυο άλλοι).

    Τι νόημα έχει να χτίζεται μια φιλοσοφία πάνω σε κάτι που είναι κατ'εξοχήν βίωμα;;; (sorry Mirandolina,ξέρω ότι εδώ διαφωνείς, και σέβομαι απόλυτα την διαφωνία σου).

    Με τη θεολογία "ο άνθρωπος ξέχασε πως όλες οι θεότητες κατοικούν μέσα στα ίδια του τα στήθη", όπως θα έλεγε ο William Blake...

    Ο θεός είναι ο άνθρωπος, ο άνθρωπος είναι θεός εν δυνάμει,
    γι'αυτό και το "ως Υιοί θεού έσεσθε" του Ιωάννη...

    Υιός θεού σημαίνει θεός...

    Από την άλλη ο όρος "τέλειο" για τη θεότητα είναι α-νόητος.

    Είναι ένας ψυχαναγκασμός που πολλαπλασιάζαται από απροσδιοριστίες μέσα σε απροσδιοριστίες...

    Στο βαθμό που οι εκκλησίες θέλουν να μιλήσουν για τον Παράδεισο (και φυσικά δέχομαι ότι υπάρχει, αλλά όχι έτσι όπως τον ...προμοτάρουν οι θεολογίες),
    τότε ,

    γιατί δεν κάνουν ένα κόπο να τον γνωρίσουν με το ίδιο το σώμα και το νου τους;

    Με ποια ευθύνη, οι ιερείς λένε τόσες παλαβομάρες μαζεμένες, χωρίς οι ίδιοι (αν εξαιρέσουμε ωραίες εξαιρέσεις),
    να έχουν τολμήσει ποτέ να κάνουν ένα μακροβούτι μέσα στο παράδεισο; (ανάμεσα ζωή και θάνατο).

    Ο Παράδεισος (και ο θεός) δεν είναι θέμα θεολογίας αλλά του ωμού , γυμνού νου, που αποφασίζει κάποτε να πετάξει όλες τις προκαταλήψεις στην άκρη και να σκεφτεί ώσπερ παιδίον...

     
  • At 6:36 π.μ., Blogger the_return

    υστερόγραφα:

    1) αν ο ...διάολος διάλεγε επάγγελμα, θα γινόταν σίγουρα θεολόγος.

    2) όποιος θέλει να επικοινωνήσει με τον θεό, τότε (πρέπει να)αποπειράται να επικοινωνήσει με τον ίδιο τον νου του, terra incognita,- εξ αυτού ο παράδεισος, εξ αυτού η αχρονία.

    Ο άνθρωπος έχει μέσα του του θεϊκό "κύτταρο" - δεν βρίσκεται εκτός του.

     
  • At 7:56 π.μ., Blogger Πάνος

    Βιαστικό πρωινό σχόλιο για τη Μιραντολίνα:

    Ο χριστιανός όχι μόνο θέλει να επι-κοινωνήσει με τον Θεό (προσευχές, ευχές, δεήσεις, παντοειδείς τελετουργίες) αλλά προχωρά κι άλλο: θέλει να κοινωνήσει μαζί του - δηλαδή να φάει τη σάρκα του και να πιεί το αίμα του. Όχι συμβολικά, αλλά κυριολεκτικά: η "μετάληψη" ΕΙΝΑΙ το σώμα και το αίμα του Θεού.

    Μπορεί, Μιραντολίνα, το ταπεινό μου κείμενο να είναι γεμάτο λάθη, αλλά όχι σ' αυτό το σημείο!

    Καλημέρες - τα λέμε πιο άνετα την Κυριακή.

     
  • At 11:04 π.μ., Blogger Mirandolina

    Το αντίστροφο ακριβώς συμβαίνει - από την οπτική του χριστιανού και κατά την πίστη του. Ο Θεός θέλει διακαώς την κοινωνία, ο Θεός θυσιάζεται και προσφέρεται.

    Ο εγωκεντρισμός της αντιστροφής που κάνεις δεν έχει σχέση με την χριστιανική αλήθεια και τη σχέση μανικού έρωτος του Θεού. Οι ελάχιστοι που φτάνουν την αντίστοιχη επιθυμία, τον αντίστοιχο πόθο, λέγονται άγιοι.

     
  • At 1:11 μ.μ., Blogger MainMenu

    Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

     
  • At 1:12 μ.μ., Blogger MainMenu

    Πανο λες οτι υπαρχει ενα υποκειμενο με βαση τις βιολογικες αναγκες του ατομου. Όμως οι βιολογικες αναγκες στον άνθρωπο ικανοποιούνται μόνο μέσα από το κοινωνικό σύνολο.

    Δεν υπάρχει ατομική ταυτότητα, απλούστατα γιατί δε μπορεί να οριστεί ένα εγώ χωρις ένα εσύ. Είμαστε όλοι ετεροπροδιορισμένοι. Η εσωτερική μας αλήθεια είναι η αλήθεια του συνόλου.

    Θα επανέλθω, έχω βάλει μπουγάδα

    φιλια

     
  • At 1:48 μ.μ., Blogger Λαμπρούκος

    Πάνο το κείμενο θα το διαβάσω το Σαββατοκύριακο γιατί προς το παρών είναι αδύνατο.

    Στο μεταξύ σου εύχομαι καλά ξεμπερδέματα με τη Μιραντολίνα :)

     
  • At 1:49 μ.μ., Blogger Λαμπρούκος

    Υ.Γ. Θέλω να δώ ένα καθαρό και δίκαιο αγώνα, χωρίς χτυπήματα κάτω από τη ζώνη. Κυρία, κύριε δώστε τα χέρια... ΦΥΓΑΜΕ!

     
  • At 7:20 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο

    Μήπως τρώμε την ώρα μας με συζητήσεις όπου όλα έχουν ειπωθεί εδώ και μισόν αιώνα, απ'όταν άρχισε δηλαδή ο διάλογος και η κριτική στο Χάιντεγκερ;

    Η ίδια ερώτηση με άλλη διατύπωση: τι συζήτηση να κάνει κανείς για τα ορθόδοξα "στολίσματα" του Γιανναρά, χωρίς να περάσει από τα προαπαιτούμενα πχ του Λεβινάς και της κριτικής στην κατασκευή του;
    Καλό Σαββατοκύριακο!

     
  • At 7:30 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος

    Λαμπρούκο, έχω την εντύπωση ότι ό αγώνας (αν γίνει) θα έχει ενδιαφέρον ειδικά όταν λέγονται προσβλητικές φράσεις όπως η ακόλουθη:

    [Με όλο το θάρρος, διαγνώθω από καιρό στα κείμενά σου σπέρματα ρατσισμού κατά των πιστών των θρησκειών. Σα να έχεις την εντύπωση ότι όσοι δεν πιστεύουν είναι.. ανώτεροι ή καλύτεροι. Ελπίζω να κάνω λάθος.]


    Κάποια φορά που εξηγούσα τις απόψεις μου περί θεού στο χωριό, εισέπραξα την απάντηση-ερώτηση "δηλαδή είσαι Τούρκος;"

    Καλοπροαίρετες ερωτήσεις του στύλ "μήπως είσθε ρατσιστής;" όταν διατυπώνεις ευθαρσώς τις απόψεις σου περί θρησκείας προσπαθούν να σε οδηγήσουν σε αυτολογοκρισία.

    Ετσι κι αλλιώς, συμετέχοντας στην καθημερινότητα, που είναι γεμάτη με τα καραγκιοζιλίκια των παπάδων, το βουλώνουμε εκεί που θα μπορούσαμε να γελάμε δυνατά, για να μην προσβάλουμε ανθρώπους. Αντίθετα εντοπίζω απόλυτη αμετροέποια όταν ακούω το Χριστόδουλο να μιλάει για τους μη-ορθόδοξους. Ολη του η λογική είναι στο πνεύμα "και διασκορπίσθηκαν οι εχθροί μου". Σε λέει εχθρό και λές ας το ανεχθώ "λόγω της ημέρας". Αλλά που και που χρειάζεται και λίγο συχτίρισμα.

    Σχολιαστής

     
  • At 11:09 μ.μ., Blogger Athanassios

    Μπλογκάρχη σε καταλαβαίνω απόλυτα...έχεις καιρό να χορέψεις κανένα ζεϊμπέκικο, να δεις του θεού τα χίλια πρόσωπα... έλα αγόρι μου να σε βγάλω έξω να ξελαμπικάρεις...

    Υ.Γ. Ο παλινπαιδισμός έχει πολλές μορφές... άλλος κυνηγά πιπίνια, άλλος ασχολείται με τα θεία... άλλος με τον Ηράκλειτο... έτσι είν' αυτά...

     
  • At 12:45 π.μ., Blogger Panajiotis Oikonomou

    Παρακολουθώ όλα τα γραφόμενά σου σχετικά με την πατερική γραμματεία,την οποία εξακολουθώ να πιστεύω πως την αγνοείς-ίσως την γνώρισες μέσω κάποιων ανθολογίων,essays,reviews κλπ.Σε ολόκληρο το κείμενό σου παραπέμπεις μόνο στον Γιανναρά,στον Ζιάκα και στον Φλωρόφσκι.Δεν θα σχολιάσω τα όσα γράφεις,ας κρατήσει και κάποιος άλλος ελιτίστικη στάση εκτός από σένα.Απλά δεν μπορώ να καταλάβω για ποιο λόγο,εφόσον δεν γουστάρεις την χριστιανική "παραφιλολογία",ασχολείσαι μαζί της.Αν νομίζεις πως μπορείς να την αποδομήσεις,κάνεις λάθος.Αν μη τι άλλο,πρέπει να την διαβάσεις πρώτα.

     
  • At 3:47 π.μ., Anonymous Ο Θειος Ισιδωρος

    Ανιψιέ Σχολιαστή.
    Ένας φίλος μου πυρηνικός φυσικός και φιλόσοφος ήλθε στην Ελλάδα προσκεκλημένος από μια γκρουπ 20 περίπου διανοούμενων για να κάνει μια διάλεξη.
    Από το 19μελες κλειστό ακροατήριο του άνθρωποι από το χώρο της επιστήμης και της φιλοσοφίας, οι μισοί περίπου ήταν στημένοι ΖΩΗκοι και ΣΩΤΗΡικοι.
    Είπες τίποτα?

    Οι μισοί καθηγηταραδες και διανοούμενοι είναι στρατολογημένοι από την εκκλησία ανεξάρτητα από το αν πιστεύουν ή όχι.
    Μισθοφόροι!
    Γιαυτο όταν συμβαίνουν και όλα αυτά τα ευτράπελα που συμβαίνουν από το παπαδαριό ο πνευματικός κόσμος της χώρας….κάνει τουμπέκι ψιλοκομμένο! (οι υπόλοιποι είναι χωμένοι μέσα σε διάφορες επιτροπές και αρμέγουν).
    Οι περισσότεροι είναι στο κόλπο.
    Γιαυτο όταν ο Σημίτης τα έβαλε με τον αρχιπαπά τρέχανε όλοι να κρυφτούνε.
    Και ένταξη οι πολιτικοί φοβούνται για την «ψήφο του λαού», ο πνευματικός κόσμος της χώρας, οι καθηγηταραδες που είναι ισόβιοι γιατί το βουλώνουν όταν βγαίνει ο Άρχοντας του σκότους και βρίζει τη Γαλλική επανάσταση πχ ή όταν κάνει εξωτερική πολιτική που είναι?
    Προσωπικά δεν έχω καμία ψευδαίσθηση ότι δεν είναι ζήτημα θεωρητικής αντιπαράθεσης.
    Να αντιπαρατεθείς θεωρητικά με τι, με την ανοησία ή με τους στημένους?

    Όταν μιλάμε για την εκκλησία και το πνευματικό της οπλοστάσιο, τη θεολογία, αναφερόμαστε ξεκάθαρα σε μηχανισμό εξουσίας.
    Ανέκαθεν αυτό ήταν ο χριστιανισμός και γενικά οι θρησκείες

    Συνεπώς επιβάλλεται καθαρά πολιτική αντιμετώπιση!
    (Μέσα στο δημοκρατικό πλαίσιο).

    Τώρα σε ότι αφορά τα πατρικά κείμενα ΟΚ είναι όλα σωστά, αλάνθαστα, Θεϊκά, τέλεια.
    Μπράβο! Και τα συγχαρητήρια μου!
    Πάρτε τα και διαβάστε τα, σωστέ τις ψυχές σας, φάτε τα, κάντε ότι θέλετε.
    Αλλά άντε στο διάολο, έξω από το κράτος και την πολιτική!


    Και να σας δώσω να π,αρετε κι ένα παγωτό!

     
  • At 11:40 π.μ., Blogger Γιώργας

    Ρε Πάνο, σαν γυρίσεις με το καλό απο τας Αθήνας, λύσε μου και μένα μια απορία που με βασανίζει και δέν μπορώ να κοιμηθώ:
    Καλά ο Πατήρ και ο Υιός... αλλα αυτό το Αγιο Πνεύμα τί ακριβώς είναι;
    Αυτό κι αν είναι απρόσωπο ... και μή μου πείς οτι είναι ενα περιστέρι που κουτσουλαει πέρα-δώθε..
    Και πούθε προέρχεται; Μόνο εκ του Πατρός ή εκ του Πατρός και του Υιού;

    Αυτή η αγωνία θα με φάει

     
  • At 11:45 π.μ., Blogger mikecollins16383901

    Get any Desired College Degree, In less then 2 weeks.

    Call this number now 24 hours a day 7 days a week (413) 208-3069

    Get these Degrees NOW!!!

    "BA", "BSc", "MA", "MSc", "MBA", "PHD",

    Get everything within 2 weeks.
    100% verifiable, this is a real deal

    Act now you owe it to your future.

    (413) 208-3069 call now 24 hours a day, 7 days a week.

     
  • At 2:34 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος

    Θείε Ισίδωρε, αφού συμφωνήσω με το σχολιό σου και ειδικά με την παράγραφο "Συνεπώς επιβάλλεται καθαρά πολιτική αντιμετώπιση! (Μέσα στο δημοκρατικό πλαίσιο)."

    να προτείνω κιόλας τη βασική αλλαγή που πρέπει να γίνει στην παιδεία μας (να μπεί στην αναθεώρηση του Συντάγματος) .

    Κατάργηση του μαθήματος των θρησκευτικών. Να υπάρχει στη διδασκαλία της ιστορίας, ενότητα με τίτλο ιστορία των θρησκειών. Εκει τα παιδιά να μαθαίνουν χωρίς μεταφυσικές σάλτσες τι λέει η κάθε θρησκεία. Επίσης να μαθαίνουν αλήθειες που κρύβονται με προσοχή, όπως ότι ο καλύτερος δάσκαλος της Ιερής εξέτασης του μεσαίωνα, ήταν τα απίστευτης αγριότητας βασανιστήρια της εποχής του βυζαντίου.

    Και βέβαια όποιος θέλει να μάθει αναλυτικά την εβραική εκδοχή, να πηγαίνει στο "κατηχητικό".

    Φίλε Μαύρο πρόβατο μη νομίζεις ότι φανατιζόμαστε και τα γράφουμε αυτά. Λίγο χαβαλέ κάνουμε, λέμε και καμιά αλήθεια. Στη Γαλλία τι γίνεται στα σχολεία με τα σύμβολα; Εχουν απαγορευθεί ή όχι;

    Καλό Σαββατοκύριακο.

    Σχολιαστής

     
  • At 11:10 μ.μ., Anonymous Tomas de Torquemada

    Ανώνυμο "ήθος" Σχολιαστού:

    Πρώτα ζητεί ευγένεια:

    "[κακώς] λέγονται προσβλητικές φράσεις" που "προσπαθούν να σε οδηγήσουν σε αυτολογοκρισία"

    Και μετά δίνει το παράδειγμα:

    "τα καραγκιοζιλίκια των παπάδων", "απόλυτη αμετροέποια" [και ανορθογραφία], "συχτίρισμα", "εβραική εκδοχή", "χαβαλέ"... (μαζί με ολίγη ανιστόρητη βυζαντινολογία)

    ΟΥΑΙ ΥΜΙΝ ΥΠΟΚΡΙΤΑΙ.


    "Κατάργηση του μαθήματος των θρησκευτικών. Να υπάρχει στη διδασκαλία της ιστορίας, ενότητα με τίτλο ιστορία των θρησκειών. Εκει τα παιδιά να μαθαίνουν χωρίς μεταφυσικές σάλτσες τι λέει η κάθε θρησκεία."

    Η γνωστή κοινότοπη μπούρδα. "Τί λέει η κάθε θρησκεία!" Όλες μαζί, ίσα κι όμοια. Και τί λέει η κάθε Ιστορία, όμως. Γιατί όχι. Όσο διδάσκεται η Ελληνική Ιστορία, το ίδιο να διδάσκεται και η Ιστορία της Μαλαισίας. Αφού όλες οι Ιστορίες είναι ισότιμες. Αλλά και η κάθε Γεωγραφία. Όσο διδάσκεται η Γεωγραφία της Ελλάδος, να διδάσκεται και η Γεωγραφία της Χιλής. Αφού και όλες οι Γεωγραφίες είναι ισότιμες.

     
  • At 2:40 π.μ., Anonymous Ανώνυμος

    Διαρκής Ιερά Σύνοδος –ΔΙΣ ($)
    Φίγδην-Μίγδην-Αριστείδην

    Αφορισμός Θείου Ισιδώρου
    Επιτίμιον ακοινωνησίας μυστικοκολπάρχου
    Και άλλαι Ιεροπραξίαι.

    Απόσπασμα

    *

    Τον του Ιερομονομαχοφάγου Θείου Ισιδώρου και των μιαρών αυτού κειμένων αφορισμόν ως αιρετικών, ασεβών, βλασφήμων, ανιέρων, καινοφανών, δαιμονολατρικών και κολαστικών δια την του ευσεβούς χριστεπωνύμου πληρώματος θείαν πίστην επιβάλωμεν.

    Εισέτη εις την αυτού Παν(ο)αγιότητα μέγαν Μυστικοκολπάρχην επιτίμιον ακοινωνησίας δια την οικοξενείαν των εν λόγω ρηπαρών γραφών εις τους κόλπους των ιερών μυστικών του ευλογίου του επιβάλωμεν.


    *


    Εις την αδιαλείπτως κατά τας παννυχίδας επισειούσης το της θείας πίστεως κάτζιον
    και από βημοθήρας
    δι ιερών αλληλουαρίων,αναβαθμών,στιχηρών,αποστίχων, θεοτοκαρίων τε
    και μεγαλυναρίων αινεί Αυτόν
    και δια της Θείας χάριτος
    και της του θείου φωτισμού χαρμολύπης
    δια τον της μετ΄ αναρχοευσεβείας μελισμόν Κατακλαστού και Νάματος καλλιεπείας το χριστεπώνυμον ποίμνιον κοινωνούσης,
    τον της πρωτοπρεσβυτέρας Τιτουλαρίας ευλογίστριας το οφίκιον απονέμωμεν

     
  • At 3:14 π.μ., Blogger nik-athenian

    Βρε παιδιά, πως μπορείτε και μιλάτε για έννοιες των οποίων η σημασία δεν είναι η ίδια για όλους;(πρόσωπο, τριάδα, άγιο πνεύμα κ.λ.π αοριστίες)
    Η σημασιολογική θολούρα των λέξεων μέσα στα θεολογικά κείμενα είναι άνευ προηγουμένου.
    Συζήτηση με αποδεικτική ή καταρριπτική αξίωση, μπορεί να γίνει μόνο μέσα σε σύστημα εννοιών και αξιωμάτων αυστηρά δομημένων και αρχικά παραδεκτών από όλους.
    Τα σχόλια του uncle Isidore για τη σχέση του "προσώπου!" αρκετών καθηγητάδων της τριτοβάθμιας με την "Αγία Μονάδα" της εκκλησίας δεν απέχουν από την πραγματικότητα.

     
  • At 10:32 π.μ., Blogger Λαμπρούκος

    Αφήστε τα μίση και ψωνίστε κανένα διδακτορικό ρε παιδιά! Τσάμπα πουλαέι ο άνθρωπος!

     
  • At 11:14 π.μ., Blogger Πάνος

    Είπα να το κάνω ποστ, αλλά δεν αξίζει τον κόπο. Το καταθέτω εδώ.

    *

    Πάνος said...
    Mirandolina, βρέθηκα σε ένα ιντερνετ καφέ της Αθήνας και σε επισκέφτηκα. Ήταν αδύνατον όμως να επιστρέψω στα "μτΚ" γιατί δε μπόρεσα να τα εντοπίσω στους συνδέσμους σου. Πολυκοσμία και χαθήκαμε ή εφαρμόστηκε ΚΑΙ ΕΔΩ ο διαχωρισμός αμνών και εριφίων;

    Γιατί όχι, άλλωστε;
    5/06/2006 09:19:10 πμ

    Mirandolina said...
    (…)
    Η αλήθεια είναι, Πάνο, ότι ανακατετάχθησαν, περί την μία πρωινήν σήμερον, τα λινκς μου. Ανέβασα κάποιους, κατεβασα κάποιους, και μάλλον τα ΜτΚ τα έφαγε η ανακαταταξη. Θα το πρόσεχα κι από μόνη μου κάποια στιγμή, φαντάζομαι. Βεβαίως, μου έβαλε τα γυαλιά η …γκεστάπο των λινκς, που, ακόμη κι από ίντερνετ καφέ (!) ορμώμενη, το εντόπισε. Μάλιστα, έχοντας …ξεχάσει το ουρλ, και έχοντας ανάγκη τους …συνδέσμους μου για να πάει στο ίδιο της το ευλογ!!! Καλό το παραμύθι σου αλλά δεν έχει δράκο, Πάνο μου.

    Εκτός αυτού, βλέπω πως βιάστηκες να βγάλεις τα συμπεράσματά σου. Με τρόπο που δείχνει πως αυτά ήταν τα συμπεράσματα που περίμενες. Μαθαίνω…

    Μην ανησυχείς, τα ΜτΚ ξαναγύρισαν στα λινκς. Στην εκτίμησή μου πάντως μη ρωτήσεις τι έγινε.
    5/06/2006 11:48:00 πμ

    Mirandolina said...
    (…)
    (α, και, Πάνο - μην ψαχνεις. Τελικά, το σκεφτηκα κι αποφάσισα ότι μου τη δίνουν οι φασισμοί και τα καρφώματα παντός είδους. Χαίρετε.)
    5/06/2006 10:25:44 μμ

    Πάνος said...
    Mirandolina, μπορείς να ρωτήσεις αυτούς που με συνάντησαν στην Αθήνα το Σάββατο 7 Μαϊου, δηλαδή τον alombar42, το Κουρκουμπίνι, τη Ροδιά, το Χνούδι και τον Μαραθιά αν τους είπα το μεσημέρι ακριβώς αυτά, τα οποία είχα γράψει σε σένα το πρωί από το internet corner του ξενοδοχείου που έμεινα, απέναντι από το σταθμό Λαρίσης.

    Η ευθυκρισία σου και το χάρισμά σου να καταλαβαίνεις τους ανθρώπους, καθώς και η άνεση με την οποία απονέμεις το χαρακτηρισμό "φασίστας" με αφήνει άφωνο!

    Τελικά, το παραμύθι ΕΧΕΙ δράκο...
    5/07/2006 01:37:29 πμ

    Πάνος said...
    "αφήνει" --> διάβαζε "αφήνουν".
    5/07/2006 01:38:28 πμ

    Mirandolina said...
    Πάνο, αφήνω τους άλλους να κρίνουν κατα πόσον το γεγονός ότι είπες την ίδια θεωρία σε πολλούς, την μετατρέπει σε αληθινή. Επίσης, χαίρομαι πολύ που δίνω νόημα στη ζωή σου κι έχεις κάτι να συζητήσεις. Και τώρα να με συγχωρείς, αλλά έχω σοβαρότερα πράγματα να κάνω.
    Δεν πρόκειται να δημοσιεύσω άλλο σχετικό σχόλιο. Μπορείς να κλαφτείς ή να ψευστείς ελεύθερα από το ευλογ σου.

    (…)
    5/07/2006 09:24:40 πμ

    *

    Δε χρειάζεται περαιτέρω σχολιασμός, όποιος έχει δυο σπυριά μυαλό, κατάλαβε…

    *

    Για τα σχόλια στο παρόν ποστ, τα λέμε αργότερα.

     
  • At 4:39 μ.μ., Blogger Ergotelina

    Aκομα αυτα συζητατε;;;;´.στην Κρητη τα χουμε ξεπερασει!!!!

     
  • At 5:12 μ.μ., Blogger nik-athenian

    Γεια σου Ergotelina. Είμαι στον πλάτανο της Κανδάνου. Πιάσε δυο ρακές μ' ένα πιατάκι κοχλιούς κι έλα κάτσε να φιλοσοφήσουμε για το αν η Αγία Τριάδα σημαίνει και τρία διαφορετικά φύλα!

     
  • At 5:35 μ.μ., Blogger Πάνος

    Θείε Ισίδωρε, μια και ο διάλογος με τη Μιραντολίνα διεκόπη (πως να της απευθύνει το λόγο ένας "φασίστας";) ξεκινάω με την αφεντιά σου.

    1. Μιλώντας για το πρόσωπο και τις σχέσεις, είναι αδύνατο να μην σταθείς στον Γιανναρά.

    2. Η εξατομίκευση του θείου δεν έγινε από τον Ιουδαιοχριστιανισμό, είχε γίνει από άλλους, πολύ νωρίτερα. Οι αρχαίοι ελληνικοί θεοί, ας πούμε, ήταν πλήρη - ακέραια "πρόσωπα". Ένα τμήμα των πρωτοπόρων της φιλοσοφικής σκέψης το αμφισβήτησε αυτό - άλλο αν ποτέ το πλήθος των θρησκευομένων δεν κούνησε ρούπι από τις κλασσικές του αντιλήψεις: ο θεός όχι μόνο έχει πρόσωπο, αλλά γινεται και προσωπικός (ατομικός) υπό ορισμένες προϋποθέσεις. Σε αυτές τις δοξασίες (που προϋπήρχαν, πανίσχυρες) στηρίχτηκε η χριστιανική μετεξέλιξη του Εβραϊκού θεού - κι έτσι ο Γιαχβέ τριχοτομήθηκε και έγινε Τριάδα. Αλλιώς δε μπορούσε με τίποτε να "καλυφθεί" η βασική θέση -απαίτηση οτι ο Ιησούς ΗΤΑΝ ΘΕΟΣ (προσωρινά ενσαρκωμένος).

    3. Η "ανάδειξη της ατομικότητας" είναι ένα θέμα πολύ μεγάλο. Προσωπική μου γνώμη (ερασιτεχνική, βεβαίως) είναι πως δεν είναι καθόλου υπόθεση των τελευταίων δύο αιώνων, αλλά υπήρξε ένα από τα βασικά στοιχήματα που παραλίγο να κερδίσει ο αρχαίος ελληνικός κόσμος. Έχει γράψει ο Γεράσης μερικές ενδιαφέρουσες σελίδες πάνω στο θέμα. Στο μέλλον, θα σκάσει ξανά μύτη στα "μτΚ" - το αν και πόσο υπήρχε η έννοια του προσώπου (και της ατομικότητας) στη σκέψη των αρχαίων Ελλήνων.

    4. Η αντιπαράθεση με τους θεούσους είναι αναπόφευκτη: όπου δουν κενό χώρο, σπεύδουν. Το χειρότερο που έχει να γίνει είναι να θεωρήσουμε την ιστορία ανούσια (είναι, αλλά όχι από πολιτική άποψη - αυτό είναι που με ενδιαφέρει) και να τους "χαρίσουμε" το ακροατήριο. Η "θεολογία" είναι άτρωτη μόνο για έναν μικρό πυρήνα που καταφέρνει να συνδυάζει συνειδητά τις επεξεργασίες των Πατέρων για τα πρόσωπα με την αειπαρθενία της Μαρίας (και ΜΕΤΑ τον τοκετό). Όλοι οι υπόλοιποι ακούνε με προσοχή, όταν ο λόγος δεν είναι ...προβοκατόρικος (μπινελίκια)

    5. Η "ολοκλήρωση της ατομικότητας" δεν είναι δυνατόν να συμβεί χωρίς ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ εμπειρία σχέσεων. Αυτό το τονίζω στο ποστ. Δεν αντιλαμβάνομαι τη θέση σου οτι πρέπει το ένα να προηγείται του άλλου, δε νομίζω οτι μπορεί να "λειτουργήσει" κάτι τέτοιο. Οι σχέσεις παίζουν ρόλο στη διαμόρφωση του προσώπου (της ατομικότητας) έτσι κι αλλιώς. Όπως λες όμως, είναι μέγα θέμα... (αν γουστάρεις να φτιάξεις ένα κειμενάκι επ' αυτού, δε θά ήταν άσχημη ιδέα...)

    *

    Στο δεύτερο σχόλιό σου (για τους καθηγηταραίους) δεν έχω να πω τίποτα. Η κατακλείδα μάλιστα ("έξω από το κράτος και την πολιτική") ήταν ...ωραία! Αλλά για να συμβεί κάτι τέτοιο είναι προαπαιτούμενο να πεισθούν (με ήρεμη επιχειρηματολογία) οι άνθρωποι - στην περίπτωσή μας όσοι επισκέπτονται τα διαδυκτιακά καφενεδάκια και έχουν διάθεση για συζήτηση.

     
  • At 6:19 μ.μ., Blogger Πάνος

    the return,
    πολύ ενδιαφέροντα τα σχόλιά σου. Είναι προφανές οτι κινούμαστε σε διαφορετικά μήκη κύματος: για μένα ο άνθρωπος είναι τόσο "ιερός" όσο και όλα τα άλλα έμβια όντα - ούτε περισσότερο ούτε λιγότερο.

    *

    mainmenu,
    σαφώς οι βιολογικές ανάγκες του ανθρώπου δεν ικανοποιούνται "μόνο" (υποχρεωτικά) μέσα από το σύνολο (το οποίο μπορεί να ξεκινάει από ...δύο, άλλωστε)

    σαφώς υπάρχει "ατομική ταυτότητα" (μια δυναμική έννοια), σαφώς πλην του "ετεροπροσδιορισμού" υφίσταται και η αυτο-κατάφαση (αυτογνωσία) και φυσικά η εσωτερική μας αλήθεια ΔΕΝ είναι υποχρεωτικά η αλήθεια του συνόλου. Για παράδειγμα, η δική σου αλήθεια, είναι η αλήθεια του "δυτικού υποδείγματος" την οποία ενστερνίζεται το σύνολο στις δυτικές κοινωνίες;

    Τώρα πρέπει να έχεις τελειώσει και με το σίδερο - οπότε μπορείς να επανέλθεις.

    *

    μαύρο πρόβατο,
    νομίζω πως έχω ήδη απαντήσει, στο σχόλιο προς τον θείο- Ισίδωρο. Άλλο η θεωρία, άλλο η πολιτική (με την ευρεία έννοια). Η θέση σου ΕΝΘΟΥΣΙΑΖΕΙ τους επαγγελματίες της θρησκείας - και τους εξυπηρετεί, καθώς αφαιρεί ένα ακόμα "εμπόδιο" από μπροστά τους.

    *

    Λαμπρούκο,
    πες αλήθεια - τώρα που το Σαββατοκύριακο τελειώνει: έκατσες και το διάβασες;
    (το επόμενο ποστ όμως είμαι σίγουρος οτι θα το διαβάσεις!)

    *

    Σχολιαστή, επί της ουσίας συμφωνούμε - πρόσεχε λίγο την ορθογραφία σου. Δεν είδες που κι ο θείος - Ισίδωρος βαλτιώθηκε δραματικά τελευταία - μέχρι τόνους βάζει! Με το θέμα του δεύτερου σχόλίου σου (τα θρησκευτικά στα σχολεία) έχω προγραμματίσει ένα ξεχωριστό ποστ για τα "μτΚ"

    *

    Athanassios,
    χαίρε και υγίαινε!

    *

    Παναγιώτη Οικονόμου,
    βλέπω οτι εξακολουθείς να αγχώνεσαι για το πόσο εις βάθος γνωρίζω την Πατερική Γραμματεία. Το να μη σχολιάζεις επί της ουσίας, είναι αναφαίρετο δικαιώμά σου. Δεν καταλαβαίνεις, λες, γιατί ασχολούμαι με την χριστιανική "παραφιλολογία" αφού δεν τη γουστάρω. Εσύ, αδερφέ, γιατί ασχολείσαι με τα "μτΚ";

    (το "γιατί" ασχολούμαι το έθιξα ήδη, σε αυτά εδώ τα σχόλια)

    *

    Γιώργας,
    είσαι φιλομαθής, νέε μου... Αλλά ο πλέον κατάλληλος για να σου απαντήσει είναι ο άλλος Παναγιώτης, ο Οικονόμου - που έχει εντρυφήσει εις τα Πατερικά κείμενα. Γενικώς, όμως, το Άγιον Πνέυμα το έχουν ριγμένο, το επικαλούνται όταν είναι να εκλέξουν κανένα ...Χριστόδουλο για αρχιεπίσκοπο. Και είναι πολύ φυσικό: όλο το θέμα ήταν ο Υιός - να βγει Θεός. Κι επειδή το ΔΥΟ δεν είναι καλός αριθμός, προέκυψε (επινοήθηκε, για την ακρίβεια) και το Άγιον Πνεύμα.

    *

    Tomas de Torquemada,
    (γουάου! τι όνομα βρήκες για "νικ"!)
    στο δικό σου σχόλιο υποθέτω οτι θα απαντήσει ο Σχολιαστής.

    *

    Ανώνυμε,
    εσύ που ξέρεις πρόσωπα και πράγματα, δεν τους λες να αφορίσουν και τα είδη ένδυσης και υπόδησης που χρησιμοποιούμε οικογενειακώς - κι ακόμα καλύτερα τη βενζίνη, να μη σώνεται;
    (Γειά σου Ανδρέα Λασκαράτε!)

    *

    nick -athenian,
    με έστειλες με το δεύτερο σχόλιό σου! Πιες μια ρακή εις υγείαν ημών των αμαρτωλών - που προσπαθούμε να οργανώσουμε δυό βδομάδες του Ιουλίου στην Κρήτη!

    *

    Εργοτελίνα,
    είναι γνωστό οτι η Κρήτη προηγείται (στην κουζίνα, σίγουρα!) Πολλούς χαιρετισμούς!

     
  • At 7:51 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος

    Επώνυμε Tomas de Torquemada,

    Μπλέκεις την ευγένεια με την προσβολή. Μάλιστα αν διαβάσεις τα σχόλια του Πάνου, θα δεις ότι το ρατσιστής έγινε φασίστας. Δυστυχώς επεσα μέσα στη διάγνωση.

    Λόγω της ανιστόρητης βυζαντινολογίας μου, δε μας γράφεις, εσύ τι ξέρεις για τα βασανιστήρια στο βυζάντιο; Τι σχέση είχε η επίσημη εκκλησία με αυτά;

    Το επιχείρημα με τη γεωγραφία της Χιλής το σκέφθηκες πολύ ή σου ήρθε ξαφνικά;

    Με το να λέει η ορθόδοξη εκκλησία αυτό που θέλει στο "κατηχητικό" το βρίσκεις αντιδημοκρατικό;

    Για να καταλάβεις τι σημαίνει η επιβολή της άποψης της επίσημης εκκλησίας θα σου πώ μια μικρή ιστορία. Μέχρι το 1974, ένας μαθητής που πήγαινε στο γυμνάσιο, στην Καλαμάτα για παράδειγμα, έπρεπε γυρίζοντας απο το σαββατοκύριακο στο χωριό, να παρουσιάσει στο γυμνασιάρχη χαρτί απο τον παπά του χωριού, ότι είχε παρακολουθήσει τη λειτουργία της Κυριακής.

    Αυτής της φιλοσοφίας είναι ο Χριστόδουλος, που εκείνη την εποχή διάβαζε και δεν προλάβαινε να δεί τα βασανιστήρια της χούντας. Οχι μόνο διάβαζε αλλά ήταν δεξί χέρι του Ιερώνυμου, που ήταν ο δοτός αρχιεπίσκοπος της χούντας.

    Και αν κάποιος θα μπορούσε να σκεφθεί, "μικρός ήταν τότε, θα έστρωσε μετά", οι ενέργειες του αφού έγινε αρχιεπίσκοπος δείχνουν το ήθος του άνδρα. Ενα παράδειγμα, του έστειλε βιβλίο ο αρχιχουντικός Πατακός, και απάντησε υμνολογόντας το ήθος και τη σοφία του δικτάτορα.
    Δε σε ενοχλούν αυτά και σε ενόχλησε η "αμετροέπεια" και το "συχτίρισμα".

    Επώνυμε και ορθογράφε, Tomas de Torquemada, αντί να κάνεις χαρακτηρισμούς για το ήθος του άλλου, προσπάθησε να προσεγγίσεις με σεβασμό την αντίθετη άποψη.

    Σχολιαστής

     
  • At 9:20 μ.μ., Anonymous ΔΙΣ ($)

    Δελτιο τυπου

    της εκτακτης φιγδην-μιγδην-αριστειδην Διαρκους Ιερας Συνοδου-ΔΙΣ ($) η οποια συνηλθε από το κωμμα στο οποιο ευρισκοταν σε σωμα προκειμενου να παρει μετρα για την αντιμετωπιση της νεοταξ καταστασης που διαμορφωνεται από:
    • Την εκδοση του Ευαγγελιου του Ιουδα,
    • την εκδοση των ευαγγελιων του Θειου Ισιδωρου,
    • της απολυση του Μαλεζανη,
    • τον γαμο των ομοφιλοφιλων
    • το ζητημα αγιοποιησης του Βησαριωνα
    • αλλαι ιεροπραξιαι


    Σχετικα με το πρωτο θεμα η ΔΙΣ ($) αποφασισε ότι το ευαγγελιο του τρισκαταρατου Ιουδα είναι πλαστο διοτι αυτος ητανε αγραμματος και ο χειροτερος μαθητης του κυριου και γιαυτο καθοτανε στο τελευταιο θρανιο και πεταγε σαϊτες μες τη ταξη την ωρα του μαθηματος, ενώ ολοι οι αλλοι ησαντε ξουραφια και τα παιρνανε τα γραμματα γιαυτο προχωρησανε πολύ στη ζωη τους και πηρανε ένα ματσο ντοκτορα.
    Μαλιστα όταν ο Σαουλ ή Παυλος ηλθε στην Αθηνα να κανει σεμιναρια μαζευτικανε και τον ακουγανε ολοι οι απολιτιστοι Αθηναιοι σα χαζοι με ανοιχτο το στομα και μαλιστα ενος εθνικου αθηναιου του μπηκε μια μυγα μεσα στο στομα και η μυγα αρχισε να πεταει μαζυ με τον αθηναιο και τοτε ο Σαβλος του ΄δεσε μια καλουμπα για να μη του φυγει και τον χασει αλλα ενας αετος που πεταγε εκει κοντα τον αρπαξε αλλα μπερδευτικε σην καλουμπα και δεν μπορουσε να φυγει και από τοτε δημιουργηθηκε αυτό το ωραιο χριστιανικο εθιμο να πετανε απιστους αθηναιους, αλλα μετα που η αθηνα γεμισε από βλαχους και δεν βρισκανε αθηναιο να αμολυσουνε αρχισανε να αμολανε χαρταετους.



    Σχετικα με τα ευαγγελια του Θειου Ισιδωρου η ΔΙΣ ($) αποφανθηκε ότι αυτά είναι πλαστα και χαλκευμενα από τον Ισιδερο που αντι να τους βαλει σιδερο τους εβαλε χαλκο και τα χαλκευσε για να ξεγελασει τους πιστους και ότι αυτά κυκλοφορουν από τους αθεους εχθρους της εκκλησιας προκειμενου να κονομησουνε οι εκδοτες και ο αθεος μυστικοκολπομλοκαρχης, είναι δε τελειως αβασιμα και ανιστοριτα οσα αναφερονται σ΄αυτά και ότι εκει που λεει μεσα οτι ο αγιος Βασιλειος ητανε παπους της κοκκινοσκουφιτσας και σκοτωσε τον κακο τον λυκο επειδη εφαγε τα εφτα γουρουνακια είναι μεγαλο ψευδος και ασεβεια αφου όπως περιτρανα αποδυκνυεται από τα πατερικα κειμενα ο λυκος εφαγε τη γιαγια της κοκινοσκουφιτσας που ητανε χηρα ενω τα χοιριδια τα πηρε ο διαολος και τα σηκωσε αλλα επειδη δεν πλαναρανε καλα πεσανε στο γκρεμο που ητανε από κατω ενας Γερασηνιωτης κι εσκαβε το χωραφι του και μολις αρχισανε να του πεφτουνε στο κεφαλι ξαφνιαστηκε κι αρχισε να φωναζει «ποιος μαλακας πεταει γουρουνια από κει πανω ?» γιαυτο αποφασισε να αφορισει τον Θειο Ισιδωρο και να επιβαλει το επιτιμιο της ακοινωνησιας στον μπλοκαρχη.









    Σχετικα με τον Αγιο Βυσαριωνα η ΔΙΣ ($) αποφασισε ότι είναι πολύ νωρις ακομα να προχωρησει στην αγιοποιηση του και το σωστο ειναι να περιμενουνε να περασει λιγος καιρος για να προφτασει να κανει και αυτος μερικα θαυματα μεχρι να φτιαξει ο Σουφλιας το παρκιγκ της μονης Αγαθωνος για να χωρανε τα πουλμαν (βρρρρννν-βρρρρννν) που μεταφερουνε τους πιστους αλλα εν τω μεταξυ θα πρεπει αμμεσα να προχωρησουνε στην παραγωγη του αρωματος που εκπεμπει το σκηνωμα του ώστε να προλαβουνε να το παρουσιασουνε στην χειμερινη κολεξιον για το τι θα φορεθει από τους πιστους τα επομενα χριστουγεννα.
    Επισης μετα από εισηγηση γνωστης ευλογιστριας αποφασιστηκε να προχωρισουνε στην αγιοποιηση του saint Beuys σαν προστατη της πολεμικης αεροποριας αφου πολεμησε στο πλευρο των συμαχων εναντιον των ναζι και την ανακυριξη του σε προστατη των καλων τεχνων και να απονεμηθει στη εν λογω ευλογιστρια το οφικιον της πρωτοπρεσβητερας Τιτουλαρίας δια την αναρχοευσεβειαν της προς τα θεια και την συμβολην της εις στην προσελκυση εις την εκλησιαν των φρικιών με τα σκουλαρικια.



    Δια την απολυσην του Καθολικου κοουτς Μαλεζανι από τον παγκο των πρασινων η ΔΙΣ ($) απεφανθη ότι προκειται για καραγκιοζη και αριβιστα και τζογλαναρία και δεν ξερει που του πανε τα τεσερα και ότι δεν μπορεις να παιζεις χωρις βαθος μονο με 3 παιχτες στην αμυνα και ναχεις τον Ματζιον στον παγκο και τον Γκεκαν φουνταριστο και να πιστευεις και στο Φιλιόκβε ενώ είναι γνωστο ότι ο ιος είναι εκ του πατρος εκπορευομενος και γιαυτο μεταδωθηκε και στο αγιο πνευμα εν ειδη δεκαοχτουρας και ότι η νοσος των πουλερικων αποτελει την μεγαλη αποδειξη για το ομοουσιον αλλιως δεν θα μεταδιδοτανε ουτε στον ανθρωπο.



    Στο ακανθωδες θεμα του γαμου των ομοφιλοφυλων το ανωτατο ιερατικο οργανο αποφασισε ότι αυτό αποτελει μεγα σκανδαλο αφου είναι αποδεδειγμενο ότι ο γαμος σκοτωνει τον ερωτα και ότι αν επιτραπει θα καταντησουμε Σοδομα και Γομορα και μετα κανεις δεν θα μπορει να γυρισει να κοιταξει ποιος είναι ο από πισω του γιατι οποιος το κανει θα γινεται στηλη αλατος και θα υποφερει από οστεοπορωση και δεν θα μπορει να δινει και φιλακια γιατι μετα ο πισοκεντης, που μπορει ναναι καμια γερακινα, θα λυσαξει από τη διψα και θα πρεπει να διακοψει και να κινησει για νερο κρυο να φερει να πιει και να πεσει μες το πιγαδι και να αρχιζει να φωναζει και τρουμπου-τρουμπου-τρουμπου-τρουμπου-τρουμπ τα βραχιολια του να βροντουν, οποτε καλυτερα είναι να υπαρχουν ελευθερες σχεσεις καιναχει ο καθενας τη δικη του περιουσια και ότι αρπαξει ο κωλος του και οσο για το θεμα της περιλθαψης να μην ανησυχουνε γιατι αυτά τα χει ρυθμισει ο Νικητας.

     
  • At 11:01 μ.μ., Anonymous O Θειος Ισιδωρος

    Ανιψιέ τι έγινε, μπήκε και άλλος λογοτέχνης στην παρέα ή άρχισε να με μιμείται και η ΔΙΣ τώρα?
    Στολεγα ότι θα φτιάξω σχολή.

    Για την παρεξήγηση που έγινε με εσένα και την Μιραντολινα χωρίς να θέλω να ανακατευτώ, με όλη την αγάπη που σου έχω, νομίζω ότι έχει δίκιο.
    Είσαι λίγο φασίστας διότι δεν επιτρέπεται από την στιγμή μάλιστα που αυτή δίνει περιεχόμενο στη ζωή σου να διαφωνείς μαζί της.
    Αν κοιτάξεις στον πίνακα περιεχομένων μέσα σου μόνο το όνομα της είναι γραμμένο, τώρα θάθελα να ξέρω τι θα κάνεις χωρίς περιεχόμενο.
    Τώρα, όπως σου λέει και η ίδια, κάτσε και κλαίτε.
    ….και τραγουδά:

    «Έχω κλάψει
    για πολλές γυναίκες έχω κλάψει,
    μα για σένα πιο πολύ

    Σε΄χω ψάξει
    στων καιρών μας τη νέα τάξη
    μα εσυ΄σαι αναρχική

    Ρεφρέν
    Μου θυμίζεις τη μανά μου
    που άναβε το καντήλι
    και τα άναρχα νιάτα μου
    που πήραμε τη Βαστίλη»

    Αυτές είναι γυναίκες !
    Για τα θεωρητικά θα επανέλθω
    *
    @Ρε Τόργκελε
    και εγώ έχω την ίδια απορία με τον Σχολιαστή:
    Αυτά που λες για τη γεωγραφία κλπ που τα σκέφτεσαι?
    Έχεις κανένα εξοχικό και αποσύρεσαι για σκεφτείς?

     
  • At 11:15 μ.μ., Blogger Πάνος

    Θείε Ισίδωρε, ο /η ΔΙΣ($) σε συναγωνίζεται στα ίσια! Ειδικά το κομμάτι για το Μαλεζάνι ήτο ανπέχταμπλ!

    (κανένα πρόβλημα: ο ανταγωνισμός ανεβάζει την ποιότητα και ρίχνει τις τιμές!)

     
  • At 11:27 μ.μ., Anonymous Θειος Ισιδωρος

    Ανιψιε ειναι φασιστας, κι αν δεν τον διωξεις θα φυγω και θα παω στη Μιραντολινα που ειναι αναρχικια.

     
  • At 11:44 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο

    Η θέση σου ΕΝΘΟΥΣΙΑΖΕΙ τους επαγγελματίες της θρησκείας - και τους εξυπηρετεί, καθώς αφαιρεί ένα ακόμα "εμπόδιο" από μπροστά τους.

    Πάνο, αφού αντέχεις και διαβάζεις ταχτικά το "Αρδην", σίγουρα δε θα κουραστείς άν ρίξεις μια ματιά στο "Ολότητα και άπειρο" του Λεβινάς, και σιγά-σιγά στο "Είναι και χρόνος" του εισηγητή της διαφοράς όντος και είναι.
    Οταν ανακαλύψεις έτσι τις αρπαχτές που έχουν κάνει από κει οι εγχώριοι κομπραδόροι του πνεύματος, τότε, πίστεψέ με, δεν θα είσαι η χαρά των "επαγγελματιών της θρησκείας".
    Λίγο κόπο σου ζητώ, που θάναι και χαρά σου όπως είσαι ορεξάτος...

     
  • At 12:00 π.μ., Blogger Πάνος

    Θείο,
    άσε λίγο ακόμα, νέος είναι - μην τον αποπάρουμε τόσο γρήγορα...

    *

    μαύρο πρόβατο,
    στην επόμενη κάθοδο στο κέντρο της Μπουγατσαδούπολης θα ψωνίσω και Λεβινάς - αλλά να μην ξεχάσω και τον καφέ ΚΕΝΥΑ (σε κόκκους) για την καφετιέρα

    (υποψιάζομαι οτι το σχόλιό μου δεν ήταν σαφές - αλλιώς το έλεγα εγώ και αλλιώς το πήρες εσύ. Τέλος πάντων, δε χάλασε ο κόσμος)

     
  • At 12:05 π.μ., Blogger akindynos

    Πάνο, το απόσπασμα του Φλωρόφσκυ λέει πως αν κάποιος θέλει να ζει ως χριστιανός δεν μπορεί να το κάνει ατομικά.

    Μπορεί να συμφώνει ή να διαφωνεί κανείς αλλά δεν βλέπω σε τι χρησιμεύει η αναίρεση της θέσης αυτής 'απέξω'.

    Είδικα μάλιστα όταν μια τέτοια αναίρεση, όσο επιτυχημένα κι αν γίνει, παραβιάζει ανοιχτές θύρες.

    Στο μέτρο που η προσωπική μου γνώση μπορεί να θεωρηθεί ότι δεν απέχει εξωφρενικά από την πραγματικότητα, είναι ελάχιστοι αυτοί που (προσπαθούν να) ζουν ως χριστιανοί. Η συντριπτική πλειοψηφία, άλλοι ενσυνείδητα άλλοι ασυνείδητα, ζουν σαν χριστιανοί.

    Και το κάνουν δίχως την παραμικρή αίσθησης τραγικότητας.

     
  • At 12:44 π.μ., Blogger Πάνος

    Ακίνδυνε,

    εγώ δεν έγραψα αυτό που μου αποδίδεις. Για να ενισχύσω την άποψή μου περί της απόλυτης αξίας / προτεραιότητας που δίνουν (λανθασμένα) οι χριστιανοί στις σχέσεις προκειμένου να οικοδομήσουν την έννοια του προσώπου, επικαλέστηκα ενισχυτικά το χωρίο του Φλωρόφσκυ που λέει πως δε νοείται καν η ύπαρξη "χριστιανού" έξω από τις σχέσεις της κοινότητας. Και όλο αυτό το αντιδιαστέλλω με την ταπεινή μου άποψη οτι δεν είναι αποκλειστικά οι σχέσεις που καθορίζουν τους χαρακτήρες του προσώπου, αλλά ΚΑΙ οι σχέσεις.

    Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω ποιές ανοιχτές θύρες επιχείρησα να παραβιάσω, όπως δεν καταλαβαίνω και τη διαφορά του "ως" με το "σαν". Ως τώρα επέλεγα ποιόν από τους δυο συνδέσμους θα χρησιμοποιήσω με μοναδικό κριτήριο το ύφος της φράσης. Αγνοώ κάτι σχετικά;

     
  • At 10:50 π.μ., Blogger akindynos

    Το ως δηλώνει υπόσταση (χμ) ενώ το σαν ομοίωση (χμ χμ).

    Δηλαδή ο αδερφός σου μπορεί να σου πει τη τελευταία πρώτη, ως αδερφός σου, χωρίς να στραβώσεις. Κι ένας φίλος σου μπορεί σε μια δύσκολη στιγμή να σου σταθεί σαν αδερφός.

    Βέβαια στον καθημερινό λόγο το σαν έχει εξοβελίσει το ως. Αλλά στη υσγκεκριμένη κουβέντα η διάκριση μου ήταν πολύ χρήσιμη.

    Πολύ καλά έκανες κι επικαλέστηκες το χωρίο του Φλωρόφσκυ. Αυτό που λέω, περί ανοιχτών θυρών, είναι ότι εκεί που εσύ αντιπαρατίθεσαι θεωρητικά, ο "σαν χριστιανός" έχει καταγάγει περίλαμπρη νίκη *βιωματικά*. Ζει ατομιστικά, ζει αντιχριστιανικά και δεν το υποψιάζεται καν.

    Αν θεωρείς ότι κάποιος "δυναται να είναι χριστιανός αφ' εαυτού, παρά και άνευ των αδελφών του" ο καλύτερος τρόπος να το υποστηρίξεις νομίζω πως είναι να ζήσεις έτσι. Αλλά αυτό το κάνουν ήδη οι "σαν χριστιανοί"!

     
  • At 2:02 μ.μ., Blogger Γιώργας

    Para Tomas de Torquemada:

    Espero que no seas tu uno de las personas que QUEMABAN llevando TORQUES encendidas a todos los no tenian la misma creencia con los Christianos.


    Para los dema's: (δια τους υπολοίπους):
    Ισπανιστί Torque = δάδα
    Quemar = καίω
    και βέβαια Tomas = Θωμάς

    Σχολιαστή με τις αιρετικές απόψεις ... σε βλέπω στην πυρά λίαν συντόμως

     
  • At 5:47 μ.μ., Anonymous Θειος Ισιδωρος

    Ανιψιέ
    Οι αρχαίοι θεοί είχαν πρόσωπο, σαφώς.
    Η εξατομίκευση του θειου, έγινε από τον μονοθεϊσμό.
    Διακριτή έννοια.
    Η χριστιανική παραμυθία είναι ένας αχταρμάς
    Ομολογουμένως πολύ επιτυχημένος δια τους αχταρμιστάς.
    Τους «πάει», ταιριάζει στον ψυχισμό τους.
    Εμπεριέχει το «ασκητικό ιδεώδες» συνεπώς προσφέρεται για άτομα που η ατομική και συλλογική τους συνείδηση δεν τους επιτρέπει να αναγνωρίσουν την «ψυχή» τους στην λίμπιντο τους.
    Εμπεριέχει την ενγενή αναπηρία του «ενοχικού συνδρόμου» (μεγάλη πληγή).
    Ηθικοποιεί το «κάλλος» μετατρέποντας το σε «καλό» και παραμορφώνει το μη ωφέλιμο (ατομικό και συλλογικό) σε «κακό».
    Μέσα σ΄αυτό το ψευδές δίπολο (καλό-κακό) ορίζει την ανάπτυξη της ατομικότητας και την συλλογική δράση.
    Η Ψυχοκρατία επιβάλλεται ως καθεστώς επί της νοησιαρχίας (υπ΄οψιν ότι η εξέλιξη του ανθρώπινου είδους συνεπάγεται ιστορικά την ανάπτυξη των νοητικών του δυνατοτήτων).
    Συνεπώς στέλνει στο διάολο την συναισθηματική ευφυΐα (αντικειμενικοποιηση της νοητικής λειτουργίας).
    Δηλ τα κάνει όλα μουνί-καπέλο.
    *
    *
    Παρ΄όλα ταύτα η δημοκρατική αντίληψη επιβάλει σεβασμό σε κάθε άποψη
    Και η δική μου στάση (δεν ειμαι ευγενής-δημοκράτης ειμαι)είναι ο σεβασμός στον αχταρμά στη βάση του οποίου ισορροπεί ο κάθε ιδεοψυχαναγκαστικός.

    Υπό μια προϋπόθεση:
    (όπως είπε και ο κύριος –στο ευαγγέλιο του θειου Ισίδωρου- στο διάολο, που του ζήτησε να εισέλθει στα γουρούνια, -Πάρτα και…)
    …..Τον Πούλο…μέσα από το κράτος και τις λειτουργίες του!

    Αντέστε να σώσετε τις ψυχές σας, να τις ηρεμήσετε, να τις γλυκάνετε.
    Είναι δικαίωμα σας. Και δεν έχει κανένας το δικαίωμα να σας το στερήσει!

    Ανιψιέ μένει σε εκκρεμότητα η κουβέντα περί ατομικότητας και σχέσεων (το ένα μέσα από το άλλο)
    (και γαμω τις ορθογραφιες, μην μας…την πουνε κιολας)