ι Τα μυστικά του Κόλπου
Κυριακή, Μαΐου 28, 2006
Υποθαλάσσια αρτηρία - ένα έγκλημα σε εξέλιξη
Γράφει ο Σχολιαστής.

Με χαρά είδα ότι τα Νέα του Σαββάτου είχαν εκτενές αφιέρωμα στο θέμα της υποθαλάσσιας αρτηρίας, στο ένθετο «ΖΩ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ», του δημοσιογράφου Στέφανου Σκλαβενίτη.

Αφού συζήτησα και με έμπειρο συνάδελφό μου μηχανικό που έχει δει τη μελέτη γράφω τις επόμενες γραμμές προς ενημέρωση των επισκεπτών των «μτκ». Στη φρασεολογία στηρίχθηκα αρκετά στο προαναφερθέν άρθρο.

1. Το υποθαλάσσιο τμήμα φτάνει μέχρι το «Μακεδονία Παλλάς».

2. Το κομμάτι της Μεγάλου Αλεξάνδρου μέχρι την Ανθέων μετατρέπεται σε λεωφόρο διπλής κυκλοφορίας. Για να το πετύχουν αυτό γίνεται διαπλάτυνση κατά 14 μέτρα εις βάρος του πράσινου. Έτσι έχουμε ένα δρόμο με εννέα λωρίδες κυκλοφορίας, που στην περιοχή Ανθέων θα δημιουργεί έντονο κυκλοφοριακό πρόβλημα.

3. Η πρόσβαση των κατοίκων στη νέα παραλία θα γίνεται από τρεις πεζογέφυρες.

4. Αναμένεται, κατά το άρθρο, να καταργηθούν τα θεματικά πάρκα που ετοιμάζεται να υλοποιήσει ο κεντρικός δήμος.

5. Προβλέπονται φουγάρα μεγάλου ύψους που θα κάνουν αντίπραξη στο Λευκό Πύργο.

6. Στις εισόδους και εξόδους της υποθαλάσσιας στην περιοχή Λεωφόρου Στρατού, δημιουργούνται έντονα περιβαλλοντικά προβλήματα. Οι ανοικτές ράμπες εξαφανίζουν το πάρκο και υποβαθμίζεται το περιβάλλον του Αρχαιολογικού και του Βυζαντινού Μουσείου.

7. Επιβάλλονται διόδια. Η πρόβλεψη είναι ότι λίγοι θα την χρησιμοποιούν.

8. Όλοι οι υποψήφιοι δήμαρχοι τάσσονται κατά του έργου.

Άφησα το καλύτερο για το τέλος. Λόγω του μεγάλου θορύβου από τα οχήματα η μελέτη προβλέπει ΗΧΟΠΕΤΑΣΜΑΤΑ, παράλληλα με τη λεωφόρο που θα κρύψουν μια και καλή το θαλάσσιο μέτωπο από τους Θεσσαλονικείς.

Εδώ ο μουσικός σηκώνει τα χέρια. Προτείνω ως μουσική υπόκρουση το «μπήκαν στην πόλη οι οχτροί».
 
Έγραψε ο Πάνος - Κυριακή, Μαΐου 28, 2006 |


29 Comments:


  • At 12:55 μ.μ., Blogger Πάνος

    Να διακρινίσουμε πως "ηχοπετάσματα" είναι ένας συνεχής (ψηλός) αδιαφανής φράχτης, όπως αυτός που υπάρχει στον περιφερειακό, στο ύψος που βρίσκονται τα Κωσταντινοπολίτικα.

     
  • At 3:04 μ.μ., Blogger S G

    να πω την αληθεια ποτε δεν καταλαβα τι νοημα εχει η υποθαλασσια. Αν το προβλημα ειναι η κινηση στην πολη, ενας εξτρα δρομος (με μονο δυο εισοδους αποτι εχω καταλαβει?) δεν το λυνει.
    αλλα και αν τελοσπαντων χρειαζεται μεγαλυτερος δρομος στην παραλια, γιατι να μην γινει το εξης:

    Μεγαλη διαπλατυνση της παραλιας και δημιουργια ενος υποβαθμισμενου (κυριολεκτικα, δηλαδη σε χαμηλο υψος) αστικου αυτοκινητοδρομου.
    Δηλαδη, διωχνεις την διαμπερη κυκλοφορια σε υψος που δεν ενοχλει, και κρατας λιγο δρομο για την τοπικη κυκλοφορια. Στο τελος της παραλιας δημιουργια τεχνητων παραλιων, μαρινα, εστιατορια, κλαμπ κτλ

    Το σιγουρο ειναι οπως εχω πει πολλες φορες, οτι η σημερινη μιζερη παραλιακη ζωνη της Θεσσαλονικης δεν αρμοζει σε πολη 1 εκατομμυριου ανθρωπων...

     
  • At 6:55 μ.μ., Blogger Athanassios

    Σχολιαστή, η υποθαλάσσια όπως την περιγράφεις είναι πραγματικό αισθητικό και οικολογικό έγκλημα.. μας βλέπω να οδηγάμε, να βλέπυμε τα φουγάρα και να άδουμε: " πάγωσε η τσιμινιέρα..."

    Εάλω η πόλις, που θα έλεγε και ο Sir Uncle

     
  • At 7:06 μ.μ., Blogger Πάνος

    Καλά βρε Athanassios, "αισθητικο" αλλά και "οικολογικό" έγκλημα; Εσένα από οικολογία δεν ιδρώνει εύκολα τ' αυτί σου ...και από περιβαλλοντικές επιπτώσεις αυτές της επέκτασης του αεροδρομίου θα είναι ΑΠΕΙΡΩΣ σημαντικότερες!

    Μήπως πρέπει αυτά τα δυό (αεροδρόμιο /υποθαλάσσια) να τα βλέπουμε πακέτο;

     
  • At 7:27 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος

    Να προσθέσω στον προβληματισμό: Eίναι δυνατόν στην Ελλάδα του 1917, μετά την πυρκαγιά, Γάλλος αρχιτέκτονας, με επαγγελματισμό να σχεδιάζει την πλατεία Αριστοτέλους και την περιοχή του κέντρου (λόγω της Μικρασιατικής καταστροφής υλοποιήθηκε μικρό τμήμα), και το 2006 σε μια Ελλάδα απείρως ισχυρότερη, να επιχειρείται ένα τέτοιο ανοσιούργημα;

    Ντροπή. Ουτε ο Αλάριχος δε θα σκεφτόταν τέτοια πράγματα.

    Ελπίζω ότι αν γίνει ευρύτερα γνωστές οι συνέπειες του έργου, οι Θεσσαλονικείς θα τους πάρουν με τ' αυγά.

    Σχολιαστής

     
  • At 8:13 μ.μ., Blogger Athanassios

    Κατά τη γνώμη μου είναι δύο τελείως διαφορετικά πράγματα η υποθαλάσσια και η επέκταση του αεροδιαδρόμου. Η πρώτη καταστρέφει τη "μόστρα" της πόλης για έναν αμφίβολο σκοπό, την επίλυση δήθεν του κυκλοφοριακού. Οι κατασκευές είναι άκρως αντιαισθητικές και μεσ' τη μούρη μας.Το καυσαέριο που θα εκπέμπεται θα επιβαρύνει ιδιαίτερα την ήδη μολυσμένη ατμόσφαιρα της πόλης.
    Η δεύτερη δεν είναι " μόστρα", είναι σε σημείο όπου ο κόλπος είναι σχετικά ανοικτός, δεν έχει ορατές οικολογικές επιπτώσεις - πλην του ψόφου των σπανίων κοχυλιών- και υπηρετεί ένα ζωτικότερο συμφέρον, την ασφάλεια των πτήσεων και την αναβάθμιση του αεροδρομίου της πόλης.

     
  • At 9:41 μ.μ., Blogger Πάνος

    Εντάξει Athanassios. Θα το κρατήσω αυτό το σχόλιο και, όταν, πριν καν ολοκληρωθεί το έργο, δεις τι εφιάλτης θα είναι ο Θερμαϊκός να μετατρέπεται σε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ χαβούζα, θα στο υπενθυμίσω...

     
  • At 6:49 π.μ., Blogger Ektwras

    O kalatrava mas epese akrivos gia tin Thessaloniki.

    Oi diaxronikes malakies einai ontos FTINES

     
  • At 8:39 π.μ., Blogger Λαμπρούκος

    Και οι υποψήφιοι νομάρχες!
    Και μεις ΚΑΤΑ είμαστε!

     
  • At 10:24 π.μ., Blogger Ημίαιμος-Imiaimos

    "Το καυσαέριο που θα εκπέμπεται θα επιβαρύνει ιδιαίτερα την ήδη μολυσμένη ατμόσφαιρα της πόλης."
    Αθανάσιε, ξέρεις τι καυσαέριο εκπέμπει ένα αεροπλάνο υπερφορτωμένο για "υπερατλαντικές" πτήσεις κατά την απογείωση;
    Όσο ΟΛΗ η παραλιακή κυκλοφορία αυτοκινήτων για μια βδομάδα!

    Σχολιαστή, πολύ φοβάμαι ότι αφού φωνάξαμε, κλάψαμε και χτυπηθήκαμε κάτω σαν μωρά που "σέλω αυτό, σέλω εκείνο, φαινόμαστε τώρα να λέμε στους "ευεργέτες" μας ότι δεν θέλουμε αυτά ΠΟΥ ΖΗΤΟΥΣΑΜΕ.
    Λάθος εικόνα βέβαια αλλά, αυτό λένε ήδη με πρώτο και καλύτερο τον Δήμαρχό μας.

    Υ.Γ. Μια σοβαρή (σοβαρά το λέω) μελέτη έγινε -θεματικά πάρκα-, ψιλοχλευάστικα γιατί ισχυρίστηκα ότι είναι αχρείαστη, και τώρα θα περιμένω απάντηση στο ΓΙΑΤΙ έγινε χωρίς να έχει εξασφαλιστεί η δυνατότητα υλοποίησής της.
    Οι μελετητές το δέχονται έτσι απλά, μετά από την τόση προβολή της κοπιώδους και δημιουργικής προσπάθειάς τους;

     
  • At 12:30 μ.μ., Blogger Γιώργας

    Ολη αυτή η ιστορία με την υποθαλλάσια αρτηρία ξεκίνησε απο τη εποχή που δήμαρχος της πόλης ήταν ο Κούβελας.
    Τοτε ανακυρήχτηκε αυτό το έργο ως ενα απο τα μεγάλα έργα που θα σώζανε την πόλη. Απο τότε ο κάθε πρωθυπουργός που επισκέπτονταν την πόλη θεωρούσε υποχρέωση του να εξαγείλει την υποθαλάσια αρτηρία (ακολουθούμενος απο όλους τους φορείς της πόλης ... υπουργούς , δήμαρχους , νομάρχες κλπ).
    Και τώρα πώς να καταπιούνε την γλώσσα τους ολοι αυτοί και να πούνε στον πολίτη οτι ολη αυτή η ιστορία ητανε μια μπούρδα ;
    Πιστεύω πως έχουν εγκλωβιστεί στις εξαγγελίες τους.

    Αξιοσημείωτη είναι η απάντηση που δόθηκε κατα την διάρκεια της παρουσίασης της μελέτης της υποθαλλάσιας αρτηρίας στο ερώτημα "και τί θα γίνει εκεί στην Ανθέων οπου θα μεταφερθεί το μποτιλιάρισμα;"
    - Μα εκει πέρα τελειώνει η μελέτη μας.
    (χωρίς άλλα σχόλια)

     
  • At 2:57 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος

    Φίλε Ημίαιμε, απ' ότι γνωρίζω οι μελετητές κάνουν ότι μπορούν. Πχ. σε ημερίδα του υποψήφιου δημάρχου Κουράκη, ο κ. Μάκης Νικηφορίδης (αρχιτέκτονας του έργου της ανάπλασης) ανέλυσε τα προβλήματα που δημιουργεί η υποθαλάσσια. Η ύπαρξη της μελέτης ανάπλασης είναι ένα ακόμα όπλο ώστε να μη γίνει η υποθαλάσσια. Δυστυχώς αυτά τα θέματα δεν παίρνουν την προβολή που τους αξίζει.

    Να συμφωνήσουμε ότι δεν είμαστε ιθαγενείς για αν μας ξεγελάνε με καθρεφτάκια, και να προασπίσουμε την πόλη μας απο τους καταστροφείς. Ολα έχουν κάποια όρια. Ισως ένας απ' τους λόγους που οι συνέπειες της υποθαλάσσιας δεν έχουν γίνει πρώτο θέμα είναι ότι κανείς δεν έπαιρνε στα σοβαρά το Σημίτη που κάθε χρόνο έφτιαχνε το έργο.

    Ελπίζω ότι σιγά σιγά θα σημειωθεί τέτοια αντίδραση για αεροδρόμιο/υποθαλάσσια που τα έργα θα ματαιωθούν.

    Αφού έχει στρατευθεί στον αγώνα και ο υποψήφιος νομάρχης Λαμπρούκος το αποτέλεσμα είναι προδιαγεγραμμένο.

    Σχολιαστής

     
  • At 3:26 μ.μ., Blogger roidis

    τα ηχοπετάσματα όπου υπάρχουν, που είναι και αναγκαία για να μπορούν να "ζουν" οι κάτοικοι, κρύβουν τα πάντα δυστυχώς, ιδιαίτερα κρύβουν το "χαμηλό" τοπίο. Το εξαφανίζουν.

     
  • At 8:02 μ.μ., Blogger mendrin

    http://democracy.pasok.gr/democracy/content/forumthread.aspx?d=3&rd=18137924&f=5533&rf=846907820&m=-1&rm=0&l=2

     
  • At 8:03 μ.μ., Blogger mendrin

    http://democracy.pasok.gr/democracy/content/forumthread.aspx?d=3&rd=18137924&f=5533&rf=846907820&m=-1&rm=0&l=2

     
  • At 10:22 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος

    Ευχαριστώ όλους τους φίλους που σχολίασαν ή απλώς διάβασαν το πόνημα για την υποθαλάσσια.

    mendrin, ενδιαφέρουσα η παραπομπή. Δείχνει ότι κάτι κινείται.

    Roidis, αυτοί που πρότειναν τα ηχοπετάσματα, χρειάζονται εξοστρακισμό.

    sg, η πρότασή σου θα άξιζε να μελετηθεί σοβαρά. Εχω ακούσει διάφορες εκδοχές αυτής της λογικής.

    Σχολιαστής

     
  • At 2:33 π.μ., Blogger S G

    "Αθανάσιε, ξέρεις τι καυσαέριο εκπέμπει ένα αεροπλάνο υπερφορτωμένο για "υπερατλαντικές" πτήσεις κατά την απογείωση;
    Όσο ΟΛΗ η παραλιακή κυκλοφορία αυτοκινήτων για μια βδομάδα!"

    ευτυχως για σας λοιπον η θεσσαλονικη δεν προβλεπεται να δει υπερατλαντικη πτηση για τα επομενα 50 χρονια :-)

    σοβαρα τωρα, τα αεροπλανα ρυπαινουν οντως, αλλα οχι την πολη, αλλα την ανωτερη ατμοσφαιρα, σε μερη που δυσκολα θα ενοχλησουν τους κατοικους.

     
  • At 6:38 μ.μ., Blogger FUFUTOS

    1. Ο ορίζοντας και ο "περίπατος" της "νέας παραλίας" θα κοπεί στα δ'υο. Σκεφθείτε όμως ότι το "ώραίον" εκείνο κέντρον δίπλα στο ξενοδοχείο θα μπορούσε να γίνει ντραιβ-ιν φαστφουντάδικο (όπως Αμερική) για να εκσυγχρονισθούμε επιτέλους κι εμείς στα Βαλκάνια...
    2. Ναι, αλλά μέχρι την Ανθεών θα διαθέτωμεν γαμάουα αστικό αυτοκινητόδρομο ταχείας (;;;) κυκλοφορίας (για λίγες εκατοντάδες μέτρα). Τσιμέντο κι άσφαλτος ΟΛΕ!
    3. Σε δεύτερο στάδιο θα "αξιοποιηθεί" το πλακόστρωτο με νέα τραπεζοκαθίσματα οπότε θα γίνουν κι άλλες πεζογέφυρες, μην ανησυχείτε.
    4. Όταν είχαν πρωτοανακοινωθεί τα θεματικά πάρκα είχα κάποιες επιφυλάξεις. Δεν είμαι πολύ ενήμερος. Εμπιστεύομαι όμως τον Ημίαιμο. Ο Ταχιάος (που του αναγνωρίζω ότι ήταν από τους ελάχιστους του πολιτικού του χώρου που είχαν εναντιωθεί στον Χριστοδουλάχ και το "δημοψήφισμα" για τις ταυτότητες) είναι στην..."απ'όξω" και τον πάνε για τελέιως "όξω".
    5. Γιατί παραπονιέστε για την αποβιομηχάνιση του πολεοδομικού συγκροτήματος και άλλες τέτοιες αηδίες; Ορίστε! Σβήνουμε τα φουγάρα στη Σίνδο και τα φέρνουμε στην νέα παραλία να τα θαυμάζετε όλοι. Α! τι ψηλάαααα
    6. Το περιβάλλον των μουσείων ήδη προβλέπεται να γμθεί (τουλάχιστον από τη μία ...μπάντα) από το μεγαλοπρεπές Νέο Δημαρχείο μας.
    7. Δε ξέρω αν θα είναι τα διόδια ή η αναποτελεσματικότητα του έργου στην αντιμετώπιση του κυκλοφοριακού προβλήματος...
    8. Μακάρι να το προτάξουν και στα προγράμματά τους.
    - Μπορεί να "τυφλωθείτε" επειδή δε θα βλέπετε αλλά τουλάχιστον δε θα ... κουφαθείτε, παραπονιάρηδες, ε παραπονιάρηδες.

     
  • At 8:59 π.μ., Blogger Σχολιαστής

    fufutos, είτε τα 8 δικά μου σημεία διαβάσει κανείς είτε τα δικά σου, λέει αυθόρμητα, "ρε τους αθεόφοβους".

    Μου θυμίζει μια ατάκα που έλεγε ο Κωσταντάρας στο Μαυρογιαλούρο. "Θα σας εξαφανίσουμε". Κάτι τέτοιο θα πάθει και η νέα παραλία.

     
  • At 2:06 π.μ., Blogger Φίλτατος

    Τώρα που ξεκίνησε το μετρό... να δεις. Θα σκάψουν 12 μέτρα κάτω από τη γή για να παρακάμψουν τα αρχαία...λέει. Και όταν είναι να βγούν στην επιφάνεια τι θα γίνει. Που θα βγούν για να φτιάξουν τους σταθμούς ??? (αν σώσουν ποτέ να ΄παρακάμψουν τα αρχαία...). Στα πάρκα? στους λιγοστούς εναπομείναντες ελέυθερους χώρους? Τι θα κάνουν ρε παιδιά μπορεί κανείς να πει κάτι, έστω και από το μυαλό του, τη φαντασία του...
    Άλλα 20 χρόνια όμηροι για τη μεγάλη ιδέα. Τα μεγάλα έργα μας μάραναν. Δεν βάζουμε ρεφενέ (μόλις 9 δισ. χρειάζονται...) μπάς και αποκτήσουμε αυτή την πολυπόθητη θαλάσσια συγκοινωνία. Πόσες φορές έχετε δει βαρκούλα να αρμενίζει στον Θερμαϊκό?

     
  • At 9:34 π.μ., Anonymous Ανώνυμος

    Μπορεί να μου πει κάποιος γιατί ο Συνασπισμός (Τ. Κουράκης γιατί ο Α. Κουρακης είναι τώρα με τον Μπουτάρη) κυκλοφόρησα ένα φυλάδιο γράφοντας μπροστά-μποστα ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΑΛΑΣΣΙΑ και μέσα προτείνει μια άλλη υποθαλάσσια, μεγαλύτερη από αυτή που σχεδιάζουν οι Δημοτικοί/Νομαρχιακοί "άρχοντες". Τι πάθανε ρε αυτοί? Κάνουν κόντρες στα αυτογκόλ, ή αποφάσισαν να χορέψουν το χορό του Ζαλόγγου? μου φαίνεται ότι τώρα που "απελευθερώθηκαν" από τον Τρεμόπουλο ανακάλυψαν και αυτοί "Τα Μεγάλα Έργα". Τι προσδοκούν όμως? Ψήφους γενικώς, ψαρεύοντας δεξιά και αριστερά, ή καμιά "περιβαλλοντική Μελέτη" ή και τα δύο ?

     
  • At 8:32 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος

    Παιδία, πολύ ενδιαφέρουσες οι απόψεις σας για την υποθαλάσσια. Το γεγονός είναι οτι όντως οι πολιτικοί έχουν μπλεχτεί στις εξαγγελίες τους και τώρα δεν μπορούν να κάνουν πίσω φοβούμενοι το κόστος. Είμαι συγκοινωνιολόγος και σε λίγο καιρό θα συμμετάσχω σε μία ομάδα εργασίας του Συλλόγου Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων (Σ.Ε.Σ.) για την υποθαλάσσια. Θα με ενδιέφερε οποιαδήποτε σκέψη-προβληματισμός κ.τ.λ. από ανθρώπους σας και σας έτσι ώστε κάποιες απο αυτές να μπορούσα να τις προωθήσω στην ομάδα. Επικοινωνία στο topo2000gr@yahoo.com .Ευχαριστώ

    The Transporter

     
  • At 2:54 μ.μ., Blogger Σχολιαστής

    Αγαπητέ φίλε, αν μπορείς μας κρατάς ενήμερους για το τι λένε οι Ελλήνες Συγκοινωνιολόγοι για την υποθαλάσσια. Υπάρχουν φωνές εκ των έσω, ή η συναδελφική αλληλεγγύη τα λειαίνει όλα;

    Και αυτά που γράφονται εδώ να μεταφέρεις, αξίζει τον κόπο.

    Mε συναδελφικούς χαιρετισμούς

     
  • At 2:43 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος

    Μου φαίνεται οτι θα τρέχουμε πάλι τελευταία στιγμή, όπως και με το αεροδρόμιο. Ποιός μπορεί να αναφέρει εν συντομία τις επιπτώσεις της υποθαλάσσιας? Γιατί δεν γίνεται θέμα στη πόλη και για αυτό? Μήπως είναι πολλά τα μέτωπα και δεν έχουμε ανθρώπους? Ένα είναι το έργο: Η άγρια ανάπτυξη! (που σιγοντάρεται από τον "κομπλεξισμό" της Θεσ/νίκης για τα μεγάλα έργα της Αθήνας).

     
  • At 12:11 π.μ., Anonymous ΈναςΘεσσαλονικιόςΣτην Αθήνα

    Εγώ αυτό που έχω καταλάβει τα 5 χρόνια που μένω στην Αθήνα είναι ότι το μοναδικό από τα μεγάλα έργα που έχει γίνει και είναι απολύτως αποτελεσματικό είναι το ΜΕΤΡΟ. Ακόμα και η Αττική οδός - περιφερειακός ευρωπαϊκών προδιαγραφών - έχει αρχίσει να πήζει τα πρωϊνά από τις 200,000 αυτοκίνητα που περνούν καθημερινά. Οι κόμβοι στην Κηφισίας είναι πηγμένοι σε όλα τα επίπεδα. Η λεωφόρος Κηφισού είναι η παγκόσμια πρωτοτυπία ελευθερης λεωφόρου που είναι μέρα-νύχτα μποτιλιαρισμένη. Όσο γίνονται οδικά έργα, τόσο ο Ελληνάρας θα χρησιμοποιει το του-του και οι ολοκαίνουργιοι δρόμοι και κόμβοι θα φρακάρουν. το μόνο μέσο που λύνει προβλήματα είναι το μετρό. Αν επεκταθεί ώστε να καλύπτει ΚΑΘΕ κεντρική λεωφορο και καθε δήμο, τότε κανένας δεν θα χρειάζετε αυτοκίνητο.

    Το συμπέρασμα είναι ότι η Θεσσαλονίκη δεν χρειάζεται υποθαλάσσια, ούτε άλλη λεωφόρο, αλλά μετρό κατά προτεραιότητα.

     
  • At 9:24 μ.μ., Anonymous Στράτος Σαλονικιός

    Η όμορφη(;) νύφη του Θερμαϊκού δε χρειάζεται υποθαλάσσια. Δε χρειάζεται καν λεωφόρο high-speed. Χρειάζεται ανάσες. Και ανάσες μπορεί να πάρει με σοβαρή μελέτη και επέκταση του μετρό από τον ΝΣΣ έως την βιομηχανική ζώνη και από την Ανατολική πλευρά έως το αεροδρόμιο και (ίσως την Περαία). Ανάσες θα δώσει και το 24ωρο σοβαρό και όχι συμφεροντολογικό κυνηγητό των παράνομων σταθμεύσεων (σημαντικότατο έσοδο για τον Δήμο και μάλιστα πολλαπλάσιο από άλλες αφαιμάξεις τελών!). Ναι, να μου δώσει κλήση ο δημοτικός αστυνόμος εάν κλείνω γωνίες, ράμπες, διπλοπαρκάρω (βλ. αποθέωση αυτού στη Μητροπόλεως!!!), δεν πληρώνω το παρκάρισμα όπου προβλέπεται.
    Αν και με το παρακάτω «ερεθίσω» αρνητικά τους καταστηματάρχες, λέω ναι! στην άρση του απαράδεκτου μέτρου της φορτοεκφόρτωσης στην Τσιμισκή την ώρα αιχμής της κίνησης. Ένας δρόμος που από 3+1 λωρίδες γίνονται –στην καλύτερη περίπτωση- 2. Ναι! στο αίσχος του δημαρχιακού μεγάρου, όταν όμως πραγματικά συγκεντρώσει ΟΛΕΣ τις υπηρεσίες και δεν αναγκαζόμαστε να περιπλανόμαστε με το αμάξι μας στο κέντρο της πόλης για να τακτοποιήσουμε τις υποθέσεις μας.
    Η πόλη χρειάζεται μικρές, αλλά έξυπνες βελτιώσεις για να γίνει λιγότερο απάνθρωπη. Χρειάζεται πολυεπίπεδα, υπόγεια δημοτικά και με αστυνόμευση από δημοτικούς υπαλλήλους parking, σε σημεία όπως πχ η περιοχή Σχολής Τυφλών που πλέον το διπλοπαρκάρισμα το βράδυ επιβάλλεται. Να λειτουργούν αυτά τα parking με μηνιαίο ΜΙΚΡΟ-ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ αντίτιμο (και όχι 4€ την 1η ώρα!!! ή 300 € το μήνα). Και από πάνω τους (στο επίπεδο του δρόμου) να φτιαχτούν και χώροι αναψυχής ώστε να μη διαμαρτυρόμαστε για την έλλειψη πρασίνου. Κάτι σαν το Τόκιο και την Μόσχα δηλαδή.
    Και όσο για την υποθαλάσσια… Αν και η εργασία μου είναι στη Μοναστηρίου και το σπίτι μου στο Φάληρο, δεν θα έμπαινα στον κόπο να πληρώσω διόδια για να την διασχίσω. Θα προτιμούσα την Εγνατία και ας έκανα περισσότερο χρόνο!!! Όσο για τα φουγάρα… μην ανησυχείτε είναι ο Τιτανικός που μεταφέρθηκε στον Θερμαϊκό !!!!

    Στράτος Σαλονικιός

     
  • At 12:29 μ.μ., Blogger precogs

    Παραλία Θεσσαλονίκης ένα εξαίσιο ναυάγιο

    στην παραλία που έμεινε έξω από το κάδρο των φωτογράφων

    μπορείς να συναντήσεις τα παιδιά, που παρατηρούν, μετά το τέλος του πολέμου, τα ανατιναγμένα καράβια να αλλάζουν σχήματα και μορφές, μεσ’ τη ρηχή θάλασσα που είχαν βουλιάξει.

    μπορείς να δεις, το 1929 στο θέατρο του Λευκού Πύργου, τους επίσημους άρχοντες της πόλης να χασμουριούνται σε μια εκδήλωση για τα δικαιώματα των γυναικών και ξαφνικά ένας ασυνήθιστος δυνατός θόρυβος να ακούγεται απ’ έξω. Είναι η απειλητική κραυγή από τα οργισμένα τσόκαρα των εργατριών που παράτησαν τη δουλειά τους και κατέβηκαν στην παραλία για να σαμποτάρουν την επίσημη εκδήλωση.

    τέλος καθημερινά στις 5 τα χαράματα του 1947 μπορείς να παρακολουθήσεις από την προβλήτα μπροστά στην ηλεκτρική εταιρεία, πολεμικά αρματαγωγά με αρχαία ονόματα να οδηγούν τους εκτοπισμένους στην Ανάφη και την Μακρόνησο. Ακολουθεί μια ιστορία από χαμένους όρμους, εξαφανισμένα ακρωτήρια και μελλοντικά ναυάγια. Σκισμένες σελίδες από το μυθιστόρημα που δεν γράφτηκε ποτέ. Σελίδες που δεν μπορούν να χωρέσουν στην επίσημη ιστοριογραφία. Σελίδες που περιγράφουν μια ιστορία κοινωνικών συγκρούσεων, που η εξουσία μέσω της λήθης προσπαθεί απεγνωσμένα να σβήσει και ένα νέο τέρας έρχεται να την ισοπεδώσει ολοκληρωτικά.

    Τρεις και μια στιγμές ανταγωνισμού στην ιστορία της παραλίας…
    πρώτη στιγμή

    Ξεκινάμε την ιστορία μας από τα μέσα του 19ου αιώνα. Πριν από 150 χρόνια όλα έδειχναν ότι ραγδαίες αλλαγές θα πραγματοποιούνταν στο μεγάλο ασθενή της Ευρώπης, την παραπαίουσα Οθωμανική αυτοκρατορία. Ριζικές μεταρρυθμίσεις επιβάλλονται μετά τη πολιτική πίεση που ασκεί η Ευρώπη με το τέλος του Κριμαϊκού πολέμου και τη συνθήκη των Παρισίων το 1856. Η δυτικοποίηση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και οι μεταρρυθμίσεις εκφράζονται κατά κύριο λόγο στο χειρισμό του αστικού χώρου. Το έτος λοιπόν 1866, συμβαίνει το μεγάλο γεγονός στη Θεσσαλονίκη. Ο βαλής Σαμπρή πασά -διοικητής της πόλης- κατευθύνεται στη δυτική πτέρυγα των τειχών, στην Χρυσή Πύλη, σκαρφαλώνει στον σωρό των σκουπιδιών, που συσσωρεύονταν εκεί από αιώνες και μ’ ένα ασημένιο σφυρί, χτυπά τις κακοσυντηρημένες πολεμίστρες, κάνοντας να πέσουν λίγοι κονιορτοποιημένοι σοβάδες που τις σκέπαζαν. Η επίσημη χειρονομία γίνεται. Οι εργάτες της εταιρίας Suez Canal Company μέσα στα επόμενα τέσσερα χρόνια θα γκρεμίσουν το μεσαιωνικό θαλάσσιο τείχος της πόλης. Μόνο το Μπεάζ Κουλέ, ο ματωμένος κόκκινος Πύργος, βαμμένος με αίμα ανυπότακτων -η Βαστίλη της Θεσσαλονίκης- θα απομείνει για να θυμίζει τις παλιές εποχές, έως ότου το 1890 καθαριστεί και μέσα στην κολυμπήθρα του εκσυγχρονισμού θα ξαναβαπτιστεί ως λευκός πύργος. Η πόλη δεν είναι πια περιτοιχισμένη, ενώ με τα μπάζα των τειχών κατασκευάζεται η προκυμαία και ο πρώτος στενός παραλιακός δρόμος, μήκους 1,5 km, η λεγόμενη «Παράλληλη οδός». Η Suez Canal Company που μόλις έχει ολοκληρώσει την διάνοιξη της διώρυγας του Σουέζ έχει αναλάβει τώρα και τον εκσυγχρονισμό της Θεσσαλονίκης Τα τείχη που έως τότε χρησιμεύουν πρωτίστως για λόγους εσωτερικής ασφάλειας και ελέγχου των κατοίκων, πλέον θεωρούνται σοβαρή πηγή προβλημάτων. Η κατεδάφιση του παραλιακού τείχους επιβάλλεται από τις νέες συνθήκες ανάπτυξης του εμπορίου της μεσογείου, ειδικά μάλιστα μετά τη διάνοιξη της διώρυγας του Σουέζ και σηματοδοτεί μια νέα περίοδο που προσδιορίζεται από τον ανανεωμένο γεωπολιτικό ρόλο της πόλης. Επίσης ήταν επιτακτική η χάραξη ενός δρόμου που θα ένωνε τα νέα αρχοντικά των ανατολικών προαστίων -περιοχή των Εξοχών (σημερινή Βασ. Όλγας)- με τα εμπορεύματα του λιμανιού καθώς και με τον Φραγκομαχαλά στον οποίο χωροθετούνται οι τράπεζες και τα ξενοδοχεία. Το ρόλο αυτό έπαιξε η παράλληλη οδός ειδικά μετά την τροχοδρόμηση του τραμ από το 1893.

    Τα χρόνια που θα ακολουθήσουν, η παραλία θα αποτελεί διαρκώς το έδαφος πάνω στο οποίο θα σχηματοποιούνται οι συγκρούσεις και τα ταξικά συμφέροντα της πόλης. Ο χώρος εξάλλου δε μένει ποτέ ουδέτερος, πάνω του γειώνονται με ένταση και συμβολισμό οι κοινωνικοί ανταγωνισμοί. Στρατιωτικές παρελάσεις, πορείες εργατών, αφίξεις βασιλιάδων, δολοφονίες βασιλιάδων, πολυτελή μέγαρα, απαλλοτριώσεις πορτοφολιών και πάντως είδους αγαθών από τους σαλταδόρους θα χαράξουν την ιστορία του παραλιακού μετώπου της πόλης.

    δεύτερη στιγμή
    το φλεγόμενο μαργαριτάρι του αιγαίου

    Το 1917 οι ανάγκες εκσυγχρονισμού του νεαρού ελληνικού καπιταλισμού οπλίζουν βίαια τα χέρια των καινούργιων αφεντάδων της πόλης (το 1912 καταλαμβάνεται η Θεσσαλονίκη από ελληνικά στρατεύματα) οι οποίοι αποφασίζουν να κάψουν το κέντρο της, προστατεύοντας προκλητικά μόνο τις τράπεζες και τις οικίες τους, έχοντας ταυτόχρονα προαποφασίσει τη μορφή του νέου σχεδίου. Ωστόσο ο Ernest Hebrard στον οποίο αναθέτουν την πολεοδόμηση της καμένης ζώνης φάνηκε αρκετά ρομαντικός καθώς σχεδίασε ένα ουτοπικό για τα ελληνικά δεδομένα σχέδιο, το οποίο θα μεταμόρφωνε τη Θεσσαλονίκη σε «μαργαριτάρι του Aιγαίου». Μεταξύ άλλων το φιλόδοξο σχέδιο προέβλεπε την επιπλέον επιχωμάτωση της παραλίας κατά 25 μέτρα και την κατασκευή πάρκου που θα ξεκινούσε από το λιμάνι, θα έφτανε έως το Λευκό Πύργο και θα είχε βάθος έως την σημερινή Πρ. Κορομηλά. Συνολικά το σχέδιο προέβλεπε μια παραλιακή ζώνη πρασίνου, πλάτους 45 μέτρων. Όμως οι ενδοεξουσιαστικές συγκρούσεις είχαν άλλη άποψη. Το 1920 ο πολιτευτής του λαϊκού κόμματος Ν. Δαρβέρης, ιδιοκτήτης ενός μεγάλου οικοπέδου εντός της πράσινης ζώνης κατάφερε με μια πενιχρή μίζα, να βγάλει άδεια κατ’εξαίρεση και μαζί με το οικόπεδο να την πουλήσει και να χτιστεί το μεγαλοπρεπές ξενοδοχείο Μεντιτερράνεαν. Με την άδεια αυτή άρχισε ουσιαστικά το ξήλωμα και η εγκατάλειψη του περίφημου σχεδίου Hebrard του «πρώτου μεγάλου έργου της ευρωπαϊκής πολεοδομίας».

    Το παραπάνω περιστατικό δεν το αναφέρουμε για να δείξουμε απλώς την αποτυχημένη έκβαση ενός ακόμη καπιταλιστικού ρυμοτομικού σχεδίου, αλλά για να φανεί ότι η ανοικοδόμηση της καμένης πόλης είχε ως κύριο στόχο να μεταμορφώσει τους κατοίκους της σε επιχειρηματίες εδαφοκτήτες και προλετάριους. Για να γίνει αυτό έπρεπε να αναδιοργανωθεί ο χώρος. Ο στόχος της βίαιης πολεοδομικής επέμβασης ήτανε διπλός. Πρώτον, στοχεύει στο να καταστρέψει την παραδοσιακή οργάνωση του χώρου κατά συνοικίες - γειτονιές, που επί αιώνες αποτελούσε την βασική οργανωτική μονάδα του ιστού της πόλης -μονάδα αρχιτεκτονική, κοινωνική, ιστορική- και να επιβάλει μια νέα ζωή εντοιχισμένη στο οικοδομικό τετράγωνο και στο δίκτυο των δρόμων. Δεύτερος στόχος του εμπρησμού ήταν να σβηστούν όλα τα ίχνη του τουρκικού παρελθόντος και ταυτόχρονα να ισοπεδωθεί η εβραϊκή οικονομική κυριαρχία. Για τον νεαρό αλαζονικό ελληνικό επεκτατισμό που στέλνει την ίδια χρόνια στρατεύματα στην Ουκρανία για να καταστείλουν τους επαναστατημένους χωρικούς και εργάτες και που ετοιμάζεται για την μεγάλη εκστρατεία στην ανατολή δεν υπάρχουν περιθώρια ανοχής για τους πληθυσμούς που κατακτάει. Όπου δεν καταφέρνει με τα κανόνια και τις σφαίρες να τους ελληνοποιήσει, τους καίει στην πυρά.

    τρίτη στιγμή
    η νέα γη, η μεγάλη επιχωμάτωση του 1959-1977

    Πλέον πέρασε ο καιρός που τα κατάρτια των αραγμένων ιστιοφόρων μπορούσαν να κρύβουν από το θαλασσινό βλέμμα τις μεσοπολεμικές οικοδομές.

    Από τα μέσα της δεκαετίας του ‘50 η μετεμφυλιακή Ελλάδα ξεκινάει το μεγάλο εκσυγχρονιστικό και ευρωπαϊκό της ταξίδι. Η ασβεστωμένη γλάστρα με το βασιλικό απαλλοτριώνεται με αντάλλαγμα το διαμέρισμα με αντιπαροχή, με θεά στο Θερμαϊκό. Το δανέζικο(!) έπιπλο αντικαθιστά την ντιβανοκασέλα, οι πρώτοι κρατούμενοι του εμφυλίου απελευθερώνονται και γίνονται οι πρώτες πωλήσεις ιδιωτικών αυτοκινήτων, ψυγείων και τηλεοράσεων. Η νέα ιθύνουσα τάξη των εργοστασίων, των κατασκευών και της επιστημονικοτεχνικής παραγωγής που αναπτύχθηκε κάτω από τα φτερά του σχεδίου Μάρσαλ μπαίνει δυναμικά στο προσκήνιο. Τότε λοιπόν, το 1955 ο Κ. Καραμανλής αφαίρεσε συμβολικά μια ράγα της τροχιοδρομικής γραμμής μπροστά στο Λευκό Πύργο. Θα ακολουθήσει η μεγαλύτερη μεταμόρφωση στην ιστορία της πόλης. Το 1959 ξεκινάει η μεγάλη επιχωμάτωση με το ξήλωμα των υπαίθριων καφενείων και ταβερνών, το μπάζωμα της ακτής από το πάρκο του Λευκού Πύργου μέχρι το Καραμπουρνάκι και την κατασκευή της νέας ανατολικής παραλίας. Χιλιάδες τόνοι μπάζα, από τις κατεδαφίσεις και τις εκσκαφές των νέων οικοδομών της πόλης, μετέτρεψαν τη δαντελένια ανατολική ακτή του όρμου του Θερμαϊκού σε ευθύγραμμη προκυμαία. Στη νέα γη -το Ελντοράντο της Θεσσαλονίκης- προσφέρονται οικοδομικά τετράγωνα με πλειστηριασμό σε νέους προνομιούχους ιδιοκτήτες και τα παραθαλάσσια αρχοντικά, με τις ξύλινες σκάλες στη θάλασσα, μετατρέπονται σε σπίτια της τσιμεντένιας ενδοχώρας. Πάνω στις φημισμένες παραλίες όπου κάποτε έκαναν μπάνιο, έπαιζαν και ερωτεύονταν οι κάτοικοι της πόλης, «Μιραμάρ», «Τάμαριξ», «Ανάκτορα» και «Αλλατίνη», απλώθηκαν αποστειρωμένα πάρκα με κάγκελα, το χουντικού ρυθμού τερατούργημα του ΟΤΕ «Μακεδονία Παλλάς», μπετονένιες οκταώροφες πολυκατοικίες και η λαιμητόμος Μ. Αλεξάνδρου (το νέο τείχος ανάμεσα στην πόλη και τη θάλασσα).

    Η ανατολική παραλία έγινε το νέο σύμβολο της πόλης, ένα μνημείο που αναπαριστά το πέρασμα από τη φτωχή ψωροκώσταινα στη νέα δυναμική μικροαστικοποιημένη ελλάδα της μίζας, της κακογουστιάς και των λαμογιών. Οι «θεσσαλονικείς» από το ‘50 και μετά, έπαψαν να κατοικούν σε κάποια συνοικία της πόλης, η πόλη έπαψε να είναι μια μεγάλη γειτονιά, και πλέον κατοικούνε κάπου μέσα στην εξουσία. Η ιεραρχία μετριέται με το ύψος του ορόφου, την πρόσβαση στα υπουργεία αλλά και με τη βλακεία της κατανάλωσης. Τέλος τους αρέσει να βλέπουν την θάλασσα μέσα από το παρμπρίζ των αυτοκοινήτων καθότι εάν βγουν στην παραλία θα τους δεις απλώς να περπατάνε ο ένας πίσω από τον άλλο σαν να είναι μαλωμένοι.

    Εκτός από τον συμβολισμό του νέου μικροαστικού τρόπου ζωής, η κατασκευή της ανατολικής παραλίας πρόκειται για έργο που είχε προταθεί από το σχέδιο Μάρσαλ ως πίστα απόβασης νατοϊκών στρατευμάτων σε περίπτωση κατάληψης της πόλης από τους κομμουνιστές (με τρία διακριτά σημεία ακόμα και σήμερα ορατά, ένα στο μακεδονία παλλάς, ένα στο φάληρο και ένα στο μέγαρο μουσικής). Η μόνη φορά που χρησιμοποιήθηκε γι αυτό το σκοπό ήταν τις πρώτες μέρες της χούντας, όταν πολεμικά σκάφη δεμένα στο ύψος του Ποσειδωνίου, μετέφεραν αριστερούς στο ξερονήσι Γιούρα.

    τέταρτη στιγμή
    Πάνω από την Άσφαλτο υπάρχει Παραλία

    Σήμερα 150 χρόνια μετά φαίνεται ότι τα κατεδαφισμένα τείχη του Σαμπρή Πασά θα πάρουν μεγαλοπρεπώς την εκδίκησή τους. Σε λίγους μήνες θα μεταλλαχθούν στην περιβόητη υποθαλάσσια αρτηρία. Το παραλιακό μέτωπο της πόλης θα υποταχθεί στο γιγαντιαίο σιδερένιο σκουλήκι που θα εισχωρεί στα σπλάχνα της πόλης από τον κόμβο του δικαστικού μεγάρου, θα βουτάει στη συνέχεια κάτω από τους αγωγούς αποχέτευσης, λυμάτων και φυσικού αερίου, μέσα στον λασπωμένο πυθμένα του Θερμαϊκού και θα ξεπροβάλει γλοιώδες, βρώμικο και εθνικά υπερήφανο λίγο μετά το χουντομέγαρο του «μακεδονία παλλάς».

    Στα εντόσθια του σκουληκιού θα κυκλοφορούν καθημερινά εκατοντάδες χιλιάδες λαμαρινένια κύτταρα, μοναχικοί στρατιώτες με τετράτροχες πανοπλίες, ενώ τα ευωδιαστά αέριά του θα αποβάλλονται στα μούτρα των νεοελλήνων που θα απολαμβάνουν τον καφέ τους στην μαγευτική νεοπεζοδρομημένη λεωφόρο νίκης. Ο πιο τέλεια ελεγχόμενος ιδιωτικός αυτοκινητόδρομος της χώρας 6,5 km θα σουβλίζει ως μεταμοντέρνα γιγαντιαία σιδεράκια την οδοντοστοιχία της πόλης. Το νέο όριο θα σφραγίσει και θα βουλώσει τα κουτοπόνηρα μελοδραματικά αδικημένα από τον αθηνοκεντρισμό επαρχιώτικα στόματα των κατοίκων της πόλης. Θεσσαλονικείς, είστε και φαίνεστε. Είναι φανερό ότι η αδυναμία των κατοίκων αυτής της πόλης να αποβάλουν τον αυτισμό τους, τους οδηγεί σε ένα ιδιότυπο είδος αυτοτιμωρίας το οποίο λαμβάνει τη μορφή «όσα λιγότερα τους δίνει η ελλάδα τόσο περισσότερο πατριώτες γίνονται».

    Το σχέδιο βέβαια δεν τελειώνει στην τοποθέτηση της σιδερένιας μασέλας. Για να μπορούν να κινηθούν ανατολικά τα χιλιάδες μικρά τετράτροχα κλουβιά θα κοπεί το ένα τρίτο των πάρκων της παραλίας ούτως ώστε η λεωφόρος μ. αλεξάνδρου να αυξήσει τις έξι λωρίδες κυκλοφορίας που διαθέτει σήμερα σε εννιά. Ο νέος αυτοκινητόδρομος θα βαφτιστεί εθνική λεωφόρος και θα ντυθεί με δίμετρα προστατευτικά τοιχία. Η πρόσβαση στο κομμάτι της παραλίας που θα έχει απομείνει θα γίνεται αποκλειστικά από τέσσερις φουτουριστικές πεζογέφυρες. Τελικά η κουτσουρεμένη παραλία θα αποκοπεί παντελώς από τον αστικό ιστό.

    Η παραλία, με τον νέο υποθαλάσσιο οδικό άξονα, συμπυκνώνει για άλλη μια φορά τον κοινωνικό ανταγωνισμό σε αυτή την πόλη. Αυτή τη φορά η νέα ανάπλαση δεν αντανακλά απλώς τις εθνικές και ταξικές συγκρούσεις του 1917 ή την βίαιη μικροαστικοποίηση της ελληνικής κοινωνίας του ’60. Εκφράζει τη συνολική πλέον άρνηση της πόλης, την καθολική κοινωνική αποσύνθεση και την ψυχική διάλυση του ατόμου. Τα αιτήματα για ταχύτητα, ασφάλεια και για τον μεταμοντέρνο life style πατριωτοπικισμό αντανακλούν την ήττα της πόλης. Η κατασκευή της υποθαλάσσιας αρτηρίας έρχεται ως το φυσικό επακόλουθο μιας ατομικοποιημένης, κοινωνικά και πολιτιστικά αποξεραμένης πόλης που αναζητά επίμονα διόδους διαφυγής αλλά βρίσκει μόνο σύμβολα ως αντιστάθμισμα στην απουσία νοημάτων. Η κρατική προπαγάνδα θα την παρουσιάσει ως τον νέο life style αυτοκινητόδρομο κάτω από τα glamour τραπεζοκαθίσματα ενώ θα είναι ένας συσσωρευτής ντροπής, εκμετάλλευσης και δυσοσμίας.

    Ταυτόχρονα η κατασκευή του νέου οδικού άξονα θα εισάγει για πρώτη φορά στην ζωή της πόλης την έννοια του ιδιωτικού - εταιρικού δρόμου. Η ιδιωτικοποίηση των αρτηριών, το μπαι-πας στο κυκλοφοριακό σύστημα, με τερτίπια όπως η υποθαλάσσια αρτηρία, αποδεικνύουν ότι το καπιταλιστικό σύστημα γεννά τέτοιες ανεπανόρθωτες βλάβες και ανισορροπίες στο σώμα της πόλης, γεννά μποτιλιαρίσματα, ρύπανση, σκουπίδια, άγχος, μια αβίωτη τελικά δημόσια ζωή που μόνο με βοηθητικά ακαλαίσθητα, θεόρατα εταιρικά δεκανίκια όπως το μετρό, η υποθαλάσσια αρτηρία και τα περιφερειακά δακτυλίδια μπορεί κουτσαίνοντας να επιβιώσει η πόλη. Είναι βέβαια ζήτημα εάν όλα τα παραπάνω «μεγάλα έργα» λύνουν τα προβλήματα ή απλώς τα μεταθέτουν γεωγραφικά και χρονικά.

    Να κλείσουμε πονηρά το μάτι στο μέλλον

    Εμείς δεν πρόκειται να προτείνουμε καμία συνταγή για την αστική αναζωογόνηση ούτε θα αναζητήσουμε αισθητικά ευαίσθητες παρεμβάσεις όπως ίσως θα όφειλαν οι εξαφανισμένοι αριστεροί και οικολόγοι πολεοδόμοι. Οποιαδήποτε πρόταση εντός των κυρίαρχων θεσμικών πλαισίων λειτουργεί ως υποκατάστατο των κοινωνικών σχέσεων. Το πρόβλημα δεν βρίσκεται απλώς στον ατελή σχεδιασμό, στις μίζες των εργολάβων, στην έλλειψη διαφάνειας, στο ότι το μποτιλιάρισμα από την κουντουριώτη θα μετατοπιστεί γεωγραφικά στην ανθέων και στο ότι θα κουτσουρευτούν τα πάρκα της παραλίας, αλλά εστιάζεται πρωταρχικά στο ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα και τις δομές του.

    Εμείς αυτό που προτείνουμε είναι να προβούμε όλοι μαζί σε άγριες ανυπότακτες αδίστακτες δράσεις που θα αποδεικνύουν ότι η πόλη εξακολουθεί να είναι η μήτρα της κοινότητας, της αλληλεγγύης, της εξέγερσης. Στόχος μας είναι να γονιμοποιήσουμε τα εναπομείναντα σπέρματα άρνησης στο σώμα της πόλης ώστε να γεννηθούν νέες ανταγωνιστικές αυτοδιευθυνόμενες μορφές ζωής. Να αποικίσουμε τους τόπους που μας έχει κλέψει η εξουσία σαμποτάροντας με κάθε μέσο τα νέα σχέδια των εργολάβων.

    Να πάρουμε πίσω τους δρόμους της πόλης …εκτός από έναν.

    Ευχή μας είναι να γίνει η υποθαλάσσια αρτηρία ένα εξαίσιο ναυάγιο, ένα μνημείο ματαιότητας που θα θυμίζει στους δύτες του ελευθεριακού μας μέλλοντος πως γκρεμοτσακίσαμε και πνίξαμε τον παλιό κόσμο της εκμετάλλευσης.

    το παραπάνω κείμενο δημοσιεύθηκε τον Οκτώβρη του 2005 στο 4 τεύχος της αντιεξουσιαστικής επιθεώρησης black out στο κοινωνικό εργοστάσιο www.blackout.gr

    http://www.blackout.gr/keimena.php?id=55

    www.blackout.gr/keimena.php?id=55

     
  • At 11:35 μ.μ., Blogger Μαρία Κεραμέως

    Ωραίο το προηγούμενο άρθρο από το black out. Δεν θέλουμε την υποθαλάσσια. Είναι μία καταστροφή. Εκτός των άλλων πιθανότατα θα καταστρέψει και αρχαίο υποθαλάσσιο τείχος της πόλης (του 6ου αιώνα π.Χ.), που ξεκινάει από το λιμάνι και φτάνει έως την Αγία Τριάδα.

     
  • At 11:36 μ.μ., Blogger Μαρία Κεραμέως

    Ωραίο το προηγούμενο άρθρο από το black out.