ι Τα μυστικά του Κόλπου
Κυριακή, Μαΐου 14, 2006
Το Έθνος ασχολείται με τους bloggers
Η εφημερίδα ΕΘΝΟΣ, εννοείται. Η έκδοση του Σαββάτου, 13 Μαΐου είχε ένα δισέλιδο αφιέρωμα στο συγκλονιστικό θέμα των ελληνικών ιστολογίων. Το (χάρτινο) δισέλιδο είχε υλικό που δεν υπάρχει στην ηλεκτρονική έκδοση, δηλαδή φωτογραφίες:
- του νέου ιστολόγου Νίκου Δήμου, ο οποίος χρειάζεται ιδιαίτερη προώθηση, για να τον γνωρίσει το κοινό
- της Κουρούνας (από το βιβλίο της)
- του Πιτσιρίκου (από το βιβλίο του)
- του Παναγιώτη Βρυώνη, φρεσκολουσμένου έμπροσθεν του υπερ-υπολογιστή που υποστηρίζει το monitor (αυτός ο τύπος της φωτογραφίας - ο μπλόγκερ μπροστά στο pc του - κοντεύει να γίνει μανιέρα. Λίγη φαντασία, ρε παιδιά! Πάντως το αμερικανάκι με το καπέλο ανάποδα που έχει η ηλεκτρονική έκδοση ΔΕΝ είναι ο δικός μας...)
- του Διονύση Μαραθιά, ευτυχώς χωρίς υπολογιστή μεν, αλλά στον οποίο είχαν προσθέσει με photoshop μουστάκι δε - και έμοιαζε με ήρωα του Μακεδονικού Αγώνα (ίδιος ο Παύλος Μελάς...)

Όλοι αυτοί (συν ο old boy) και ο Γιάννης Φώσκολος που υπογράφει το κομμάτι, δίνουν μια σχεδόν ...ροζ, ειδυλιακή και ζαχαρένια εικόνα του μπλόγκιν, ο καθένας με τον δικό του τρόπο. Λόγω πληθώρας ύλης, προφανώς, δε μπήκαν οι συνεντεύξεις της Άλεξ (το Χημείο) και η δική μου, όπου με διακόσιες καλοδιαλεγμένες λέξεις ανέλυα:
- την φετινή τραγική πορεία του Παναθηναϊκού και τις προσωπικές ευθύνες του Μαλεζάνι
- την τεράστια σημασία της χαμηλής ποσόστωσης στο γλυκάνισο, αν θέλουμε τσίπουρο της προκοπής
- την αντιδικία δύο πλευρών - απατεώνων στον Κωδ. Ντα Βίντσι, από σημειολογική άποψη
- την εξέλιξη της υγείας του ΓΑΠ, ο οποίος αναρρώνει αργά, μετά την επίδειξη πολιτικής ευφυΐας στη Θράκη - μια υπερπροσπάθεια που του κόστισε ένα μη ανατάξιμο προς το παρόν brakedown
- την αναγγελία έκδοσης του δοκιμίου "ο MacManus και οι Ρηγίτισσες στα χρόνια της Μεταπολίτευσης - να γιατί το κίνημα εξώκειλε!"

*

Δεν πειράζει 'Αλεξ, θα τα ξαναπούμε σε λίγες μέρες στους New York Times...
 
Έγραψε ο Πάνος - Κυριακή, Μαΐου 14, 2006 |


20 Comments:


  • At 10:20 μ.μ., Blogger Πάνος

    Διευκρίνιση: ΔΕΝ υπάρχει φωτογραφία του Πιτσιρίκου - μην τρέχετε άδικα, οι ενδιαφερόμενοι, στα Πρακτορεία Τύπου...

     
  • At 10:40 μ.μ., Blogger Maria

    Κρίμα που αυτή η συγκλονιστική συνέντευξη δεν εκδόθηκε. Υπάρχει περίπτωση να την ανεβάσεις στο blog σου? Ε? Ε? Ε?

     
  • At 10:41 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο

    Τα υπόλοιπα ποσώς με αφορούν - αλλά για το γλυκάνισο στο τσίπουρο, είμαι κατηγορηματικά αντίθετος σε οποιαδήποτε "ενδοτική στάση".
    Ακου "χαμηλή ποσόστωση"!
    0 τα εκατό σύντροφε! 0 τα εκατό - η μόνη αποδεκτή δόση γλυκάνισου στο τσίπουρο! Αλλιώς, φτιάξτε ούζο - με τις υγείες σας!
    (Κάνοντας το γύρο της Μεσογείου, βρίσκουμε γνήσια αποστάγματα στέμφυλων - τσίπουρα - κυρίως στη Δύση: δαλματικές ακτές, Ιταλία - γκράπα - και το marc de Bourgogne στη Γαλλία. Αντίθετα, το τούρκικο, το λιβανέζικο και το τυνησιακό "ρακί" του εμπορίου που έχω πιεί - τίγκα στο γλυκάνισο. Διακρίνετε λοιπόν αν θέλετε πολιτικό υπονοούμενο στη θέση μου.
    -Παρεμπιπτόντως, πώς πάει ο Λεβινάς;)

     
  • At 11:11 μ.μ., Blogger Πάνος

    Μαρία,
    ουχί. Θα σας έχω το σύνδεσμο για τους New York Times, όταν έρθει η ώρα...

    *

    μαύρο πρόβατο,
    όπως έχω τονίσει και σε σχόλια ποστ σχετικού με την Κούβα και τον Φιντέλ (ποστ του Μητσού, δηλαδή) ο δογματισμός είναι κακός σύμβουλος, γενικώς. Προσθέτω, τώρα: ΚΑΙ σε θέματα αποστακτικής.

    Το οποίον, είναι άτοπο να καταδικάζεις ΑΝΑΦΑΝΔΟΝ το γλυκάνισο, με βάση τα τσίπουρα του εμπορίου - τα οποία ο μύστης τσιπουράς ΟΥΤΕ ΠΟΥ ΓΥΡΙΖΕΙ ΝΑ ΤΑ ΜΥΡΙΣΕΙ!

    (Είναι σα να καταδικάζεις τον μαρξισμό λόγω της εφαρμογής του από τους Λένιν - Στάλιν. Ενώ πρέπει να τον απορρίψεις κατόπιν ...ωρίμου σκέψεως)

    Και για να μη λέμε λόγια του αέρα: το (χαμηλής ποσοστώσεως) γλυκανισάτο τσίπουρο που πίνει το τμήμα εκείνο του ελληνικού λαού ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΕΙ, είναι κάτι το απολύτως θεϊκόν - γεγονός που είμαι διατεθειμένος να αποδείξω δια της μεθόδου της επιτόπου τσιπουροποσίας, όποτε αυτό καταστεί δυνατόν.

    Φυσικά δεν πρόκειται για ΑΝΑΓΚΑΙΑ συνθήκη, καθώς το ρόλο του γλυκάνισου μπορούν να παίξουν πολλά ακόμα υλικά (πχ μήλα φιρίκια). Σημασία έχει η υψηλή ποιότητα και προπαρασκευή των στεμφύλων, η ΑΠΟΛΥΤΗ καθαριότητα στις συσκευές αποστάξεως και η (επί ποινή σταυρώσεως!) απαγόρευση προσθήκης ζάχαρης στο απόσταγμα.

    Αν και στην Καλαμάτα παράγουν και πίνουν ούζο, από τη στιγμή που ανακάλυψα το τσίπουρο δεν το αναζήτησα σχεδόν ποτέ το ούζο - όπως και τον μαρξισμό, μετά τα 1985-86: χαμηλής ποιότητας προϊόντα...

    Ο Λεβινάς δεν πρόκοψε προς το παρόν (είχαμε και τη συνάντηση των ιστολόγων και άλλα πολλά) αλλά ...είναι πρώτος στην ουρά, μόλις ξεμπερδέψουμε και με το θέμα "φορολογική δήλωση".

    Τσιπουράκι;

    *

    ΥΓ. Η γκράπα, ως γνωστόν, δεν παράγεται από στέμφυλα, αλλά από απόσταξη ΟΙΝΟΥ. Τουλάχιστον αυτό ισχυριζόταν ο φίλος μου ο Β. το Σάββατο το μεσημέρι, όταν συναντηθήκαμε στο κέντρο, καθίσαμε για καφέ και συζητήσαμε σχετικά επιστημονικά θέματα.

     
  • At 12:43 π.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο

    Η γκράπα, ως γνωστόν, δεν παράγεται από στέμφυλα, αλλά από απόσταξη ΟΙΝΟΥ. Τουλάχιστον αυτό ισχυριζόταν ο φίλος μου

    Σου συστήνω πάντως να με ακούς :-)
    Η μόνη επιλογή που έχεις (όπως ίσως και με το μαρξισμό, αλλά δεν θα επιμείνω επί τούτου), είναι να το ψάξεις μόνος σου για να επιβεβαιώσεις τα λεγόμενά μου. Κακός μεν ο δογματισμός, χειρότερη δε η άγνοια...

    Στα υπόλοιπα, παρέθεσα την άποψή μου (περί γούστου πρόκειται βεβαίως). Είμαι... δυτικός σε θέματα τσίπουρου. Από γούστο, και όχι από άγνοια, επαναλαμβάνω (κάτι έχουμε πιεί κι εμείς... ο περιορισμός της εμπειρίας μου στα προϊόντα του εμπορίου αφορά μόνον το Λίβανο, την Τουρκία και την Τυνησία).

    Καλά τελειώματα με τη δήλωση - εδώ φέτος είναι για τα μέσα Ιούνη.

     
  • At 1:02 π.μ., Blogger Πάνος

    Ας μην κολλάμε στη γκράπα - ούτε καν την έχω δοκιμάσει ποτέ. Το βασικό μας θέμα είναι ο (αδίκως) κατά την ταπεινή μου γνώμη κατηγορηθείς γλυκάνισος.

    *

    ...και (σπέσιαλ αφιερωμένο εις Παρισίους) ένα ανέκδοτο από αυτά που μονάχα η ζωή ξέρει να φτιάχνει (έκφραση του μακαρίτη Χαρίλαου).

    Είχε έρθει προχθές στο ιατρείο ένας καταφανώς αλκοολικός - και ο συνάδελφος προσπαθούσε φιλότιμα να βγάλει άκρη μαζί του.

    "Το έκοψες το τσίπουρο;"

    "Το έκοψα..."

    "Δηλαδή, δεν πίνεις καθόλου;"

    "Σταγόνα! Αυτός ο άτιμος ο γλυκάνισος που έχει μέσα, μου ανέβασε το ζάχαρο στα ύψη! Εδώ και ένα μήνα πίνω μοναχά ουϊσκι!"

     
  • At 1:12 π.μ., Blogger S G

    μαυρο προβατο ισχυριζεσαι οτι στην Δυτικη Μεσογειο δεν χρησιμοποιουν γλυκανισο? Το ποτο Anis το εχεις ακουστα?

     
  • At 1:26 π.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο

    :-))))
    Καλό!...

    Κλείνοντας το θέμα (για να μην κατηγορηθώ και για έλλειψη διαθέσεως για σύνθεση) να πω για τη γράππα οτι ίσως η σύγχιση πηγάζει από το οτι σπάνια (μόνο για πολύ "ξηρό" αποτέλεσμα) τα στέμφυλα αφήνονται μόνα τους να ζυμωθούν τρείς-τέσσερεις μήνες. Στην περίπτωση αυτή, πρόκειται για στέμφυλα από κάποιο λευκό μοσχάτο.
    Συνηθέστερες είναι δύο άλλες περιπτώσεις:
    1) απόσταξη στεμφύλων που έχουν μείνει μέσα στο μούστο (για κόκκινο) όταν ο μούστος έχει βράσει εξολοκλήρου και το κρασί μεταφέρεται στα βαρέλια για την αναερόβια ζύμωση και
    2) απόσταξη στεμφύλων που αφαιρούνται από μούστο με τον οποίον "έκαναν παρέα" 4-5 μήνες, μέχρι σηλαδή να φτάσουμε στους 7-8 βαθμούς.
    Είναι της μόδας τώρα αυτά τα στέμφυλα να πιέζονται ελαφρά - γιατί το υπόλοιπο υγρό που κρατούν, αν ξαναριχτεί στο βαρέλι, χαμηλώνει την ποιότητα του υπό κατασκευήν οίνου. Οπότε στην απόσταξη υπεισέρχεται ποσότητα είτε οίνου (1) είτε μούστου υπό ζύμωση (2).
    Αν είμαστε σ'αυτές τις περιπτώσεις, μιλάμε για γράππα (όχι ξηρή). Αν πάρουμε τώρα και αποστάξουμε σκέτο μούστο που έχει υποστεί μερική ζύμωση και φτάνει στους 7-8 βαθμούς, μιλάμε για διάφορα aquavite, aquardente κτλ.
    Οπως σε όλες τις αποστάξεις, αλλά ιδιαίτερα στις περιπτώσεις 1) και 2) χρειάζεται προσοχή ώστε να κρατήσουμε το "μεσαίο" της απόσταξης: το πρώτο τμήμα περιέχει την τοξική αιθανόλη, το τρίτο βαρύτερες αλκοόλες που βαραίνουν άσχημα και το κεφάλι μας. Αυτό γιατί τα στέμφυλα "παρακρατούν" τις βαρύτερες αλκοόλες, ενώ η μεθανόλη βρίσκεται για "μηχανικούς" λόγους (μικρότερο ειδικό βάρος) στο πάνω μέρος του βαρελιού, εκεί που "συχνάζουν" στην αρχή και τα στέμφυλα.
    Συμπέρασμα: ενίοτε ποσότητα οίνου ή μη πλήρως ζυμωθέντος μούστου παίζει στην απόσταξη της γκράππας. Οχι σκέτο υγρό όμως, γιατί τότε μιλάμε για άλλο πράγμα.

    Στην υγειά μας κι ελπίζω να τα πούμε κάποτε δίπλα σε κανένα ρακοκάζανο εν δράσει!

     
  • At 1:29 π.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο

    s_g, pas du tout. Σπεύδω να σημειώσω οτι δεν ταυτίζουν το ποτό αυτό με το απόσταγμα στέμφυλων - αλλιώς anis θα βεις σε όλη τη Μεσόγειο (... διάολε, αυτή τη στιγμή πίνω ένα pastis!)

     
  • At 1:36 π.μ., Blogger Πάνος

    Μια φορά που το δοκίμασα αυτό το pastis, μου φάνηκε σαν ποικιλία ...ούζου!

     
  • At 1:45 π.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο

    μα ναί, βασικά αυτό είναι - όπως και το ισπανικό "ανίς".
    Ισως δεν έγινα κατανοητός - πίνω πολύ ευχαρίστως όλα αυτά τα γλυκανισοειδή, αλλά σαν απεριτίφ, με παγάκια και λίγο νερό. Εκείνο που δε μου κάνει όρεξη είναι οι μεζεδοφαγία μετά ούζου (εκτός ίσως από κανένα χταποδάκι λιαστό, σίγουρα πάντως όχι κοτζάμ σαργούς) - ιδιαίτερα δε μετά γλυκανισάτου τσίπουρου (βρίσκω μια αρωματική κακοφωνία στο τελευταίο... )

     
  • At 1:53 π.μ., Blogger Πάνος

    Τους σαργούς τι τους μπλέκουμε;

    *

    Ο μεζές του τσίπουρου έχει ολόκληρη φιλοσοφία... και βέβαια οι πίνοντες (το ΜΗ εμπορικό) τσίπουρο γνωρίζουν την καταπληκτική free jazz που παίζουν μαζί του τα αλμυρά (αλλά και άλλες έντονες γεύσεις + κάποια δροσερή σαλάτα από δίπλα)

    *

    Νερό, συνιστάται - παγάκια προαιρετικά.

     
  • At 2:02 π.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο

    οι πίνοντες (το ΜΗ εμπορικό) τσίπουρο γνωρίζουν την καταπληκτική free jazz που παίζουν μαζί του τα αλμυρά
    Δύο μεζεδάκια μου έρχονται ταυτόχρονα στο μυαλό: μελιτζάνα με παστουρμά,
    και αχινοσαλάτα.
    Γιατρέ, θα μας πεθάνες απόψε :-))

     
  • At 6:45 π.μ., Blogger jim_hellas

    Από το άρθρο:
    Bloggers δηλώνουν οι: Tζορτζ Mπους, Tζον Kέρι, Mπάρμπρα Στρέιζαντ, Mάικλ Mουρ, Mέλανι Γκρίφιθ κ.ά.

    Παρακαλώ;

     
  • At 7:45 π.μ., Blogger Πάνος

    jim-hellas,
    πάλι καλά που δεν φέρεται ως blogger ο αρχ. Χριστόδουλος, να λες...

     
  • At 10:49 π.μ., Blogger Λαμπρούκος

    αγαπητέ συνάδελφε,

    μετά από μια πιο προσεκτική ανάγνωση του εντύπου θα έβλεπες ότι η δική σου συνέντευξη ήταν δημοσιευμένη στο ειδικό ένθετο ΕΘΝΟΣ TV δίπλα από τη διαφήμιση "είμαι δικιά σου πάρε με τώρα!" ενω΄του χημείου στο διαφημιστικό φυλλάδιο του ΚΩΤΣΟΒΟΛΟΥ που περιελάμβανε η εφημερίδα ακριβώς κάτω από το ΠΙΤΣΟΣ νο φροστ ψυγείο.

    Μην είμαστε άδικοι με τον κ. Μπόμπολα, ντροπή...

     
  • At 11:18 π.μ., Blogger cyrusgeo

    Για μένα, πάντως, θα γράψουν Τα Νέα του Ψαροντούφεκου.

    Είσαι σίγουρος ότι ο Χριστόδουλος ΔΕΝ είναι μπλόγκερ;

     
  • At 12:32 μ.μ., Blogger Πάνος

    Λαμπρούκο,
    ευτυχώς που το εντόπισες (όχι που δε θα διάβαζες τις "πονηρές" σελίδες...)

    Το "αφιέρωμα" δεν ήταν σόι, εντάξει (όχι πως αν έβαζαν τα δικά μου θα βελτιωνόταν, δηλαδή). Είδες όμως τι ΤΣΟΥΝΑΜΙ αντιδράσεων ξεσήκωσε στη μπλογόσφαιρα;

    *

    cyrusgeo,
    τώρα που το λες μπορεί να το κάνει κι αυτό... Αλλά ΠΟΙΟΣ θα μπορούσε να είναι; (δεν το κάνεις ποστ;) Τα ΝΕΑ του Ψαροντούφεκου είναι σαφώς πιο σοβαρό έντυπο από τα σκέτα ΝΕΑ: απευθύνονται σε γνώστες και δύσκολα θα τους πουλήσουν φύκια για μεταξωτές κορδέλες (όπως κάνουν κατά κόρον τα σκέτα ΝΕΑ)

     
  • At 12:32 μ.μ., Blogger alex

    Πάνο σήμερα μου τηλεφώνησαν από την "Le Monde" xe xe

     
  • At 7:26 μ.μ., Blogger FUFUTOS

    Λίγο καθυστερημένα, σχετικά με τον τσιπουροδιάλογο.

    Ο Ανέστης ΜΠΑΜΠΑΤΖΙΜόπουλος βγάζει μία εξαιρετική σειρά από ΠΟΙΚΙΛΙΑΚΑ "αποστάγματα σταφυλής". Αν θυμάμαι καλά ονομάζει τη σειρά PALATINO. Ξυνόμαυρο, Μοσχάτο, Cabernet, Merlot, Ροδίτης, Μαλαγουζιά...
    Τα συνιστώ ανεπιφύλακτα.

    Το μπουκάλι τους (είναι 0.5lit) και η τιμή τους βέβαια, τα κάνουν πολυτέλεια αν πρόκειται για συνοδεία μεζέδων. Είναι εξαιρετικά ως καλά απεριτίφ (και ντιζεστίφ μπορώ να πώ).

    Πάνο, αν θεωρηθεί διαφημιστικό, διάγραψέ το