ι Τα μυστικά του Κόλπου
Κυριακή, Μαΐου 07, 2006
Intercity I
Έτσι ειμ’ εγώ, ταξιδεύω από μέρος σε μέρος, δε μένω πουθενά πολύ καιρό. Τελευταία δούλευα στα Πυρηναία, στα σύνορα με τη Γαλλία, χιόνια – you know. Σερβιτόρα είμαι… Μια εδώ, μια εκεί… δε μου αρέσει να μένω στο ίδιο μέρος… Σε όλη την Ευρώπη έχω πάει, αλλά από Ασία μονάχα στην Ταϋλάνδη. Εκεί το έκανα το τατουάζ, χαχαχα…

I know, μιλάω δυνατά και γελάω ακόμα πιο δυνατά… οι άνθρωποι με κοιτάνε περίεργα… Αλλά, πολύ σοβαροί δεν είναι; Να αυτές οι κυρίες πίσω, πολύ σοβαρές… δε γελάνε ποτέ; Μπα, εσύ δεν είσαι σοβαρός, είσαι ok, χαχαχα…

Κάνει κρύο, κι εγώ είμαι μ’ αυτό… ευτυχώς έχω το σάλι… σε πειράζει να βάλω τις κάλτσες μου; Γράθιας… Στην Ιμπίθα, έκανε ζέστη… you know, από την Ιμπίθα είμαι, εκεί είναι το σπίτι μου, η μαμά μου… πήγα και τους είδα και τηλεφώνησε η φίλη μου από Σαλονίκη, μαζί δουλεύαμε στα Πυρηναία, you know - και μου λέει γιατί δεν έρχεσαι τώρα που δεν έχει δουλειά να περάσουμε μαζί καμιά δεκαριά μέρες; Θα γυρίσουμε σε διάφορα μέρη… όχι δεν τα ξέρω, δεν έχω ιδέα, χαχαχα…

Αχ, γιατί να απαγορεύεται το τσιγάρο σ’ αυτό το τραίνο, χαχαχα… καπνίζω πολύ… αυτό είναι ταμπάκο ρουμάνικο, μου το έδωσε ένας φίλος από Ρουμανία και θυμήθηκα, η φίλη μου κάνει συλλογή από πακέτα, λέω θα της το πάω… Αλλά πρέπει κάποτε να το κόψω, είναι όμως δύσκολο, you know… Πρέπει να σταματήσω να πίνω κιόλας, με είδες πριν έπινα μπύρα… Είμαι πια είκοσι οχτώ, δεν είμαι κοριτσάκι…

Όχι, σπάνια κλαίω… είμαι γελαστό παιδί, δε σκέφτομαι και πολύ… Για μένα έχει σημασία η ελευθερία και η ανεξαρτησία, όπως σ’ όλες τις κοπέλες, you know, όχι ρομάντζα και λουλούδια και αηδίες… Μόνο μια φορά I was in love, πάνε τέσσερα χρόνια… αλλά αυτό κρατάει λίγο καιρό, έτσι δεν είναι;

Αχ, ωραία η μπύρα… αλλά κάποτε πρέπει να τη σταματήσω να πίνω… με περιμένουν, μου είπε Μάρθα, θα κάνουμε πάρτυ απόψε, you know, να δω αν με κρατάνε τα πόδια μου γιατί το πρωί ταξίδεψα με τραίνο ως τη Μπαρθελόνα, μετά πήρα το αεροπλάνο για Ατένα και μετά τραίνο για Σαλονίκη… αλλά είμαι συνηθισμένη στα ταξίδια, you know…

Λες να προλάβω να καπνίσω το τσιγάρο στη Λάρισα; Να πάω εκεί, ανάμεσα στα βαγόνια; Λες να με πετάξουν από το τραίνο; Θα τους πω πορφαβόρ, σπανιόλα λόκα είμαι, χαχαχα… Άσε, θα περιμένω τη Λάρισα…

*

(H φωτογραφία είναι του Κώστα Βαρδίκου)
 
Έγραψε ο Πάνος - Κυριακή, Μαΐου 07, 2006 |


4 Comments:


  • At 10:26 μ.μ., Blogger Annabooklover

    Και δεν κατεβαίνατε στη Λάρισα βρε παιδιά να πιούμε κι ένα τσιπουράκι;

     
  • At 11:18 μ.μ., Anonymous Θιος Ισιδωρος

    Ανηψιε αυτη καλη φαινοτανε, αμολυτη, ελευθερας βοσκης γιατι δε?

     
  • At 11:47 μ.μ., Blogger Πάνος

    annabooklover,
    αυτό το χάσαμε. Γιατί όχι στη Θεσσαλονίκη, το επόμενο Σ/Κ;

    *

    Θείο, σου θυμίζω τη φράση του Κ. Καραμανλή (του μακαρίτη, όχι του τουτουδώ):

    Υπάρχουν πράγματα που λέγονται και δε γίνονται και πράγματα που γίνονται και δε λέγονται!

     
  • At 8:43 π.μ., Blogger Λαμπρούκος

    Τελικά ητο χρήσιμο το ταξίδι από πάσης απόψεως...