ι Τα μυστικά του Κόλπου
Σάββατο, Ιουνίου 24, 2006
Μια φωτογραφία, χίλιες λέξεις...
Δε θυμάμαι που την πέτυχα τη φωτογραφία, αλλά τώρα που πέρασε η επέτειος την ανεβάζω, γιατί νομίζω ότι πρέπει να μελετηθεί σοβαρά: Συνδυάζει ανεπανάληπτα το καλό γούστο, μια θετική αντίληψη για τη ζωή, κατασταλαγμένες σοσιαλιστικές πεποιθήσεις, διάχυτη Ορθόδοξη πνευματικότητα, στην παράδοση της καθ' ημάς Ανατολής, έντονη ερωτική διάθεση (του νυμφίου) αγνή παρθενική συγκίνηση (της νύφης) - και πολλά ακόμα, τα οποία υποθέτω οτι θα αποκαλύψουν τα σχόλιά σας. Αντίθετα με το πρωταγωνιστικό ζευγάρι (δε θέλω κακίες - ότι τάχα πρωταγωνιστεί η λαμπάδα με τον υπερμεγέθη φιόγκο!) οι παρακούμπαροι (εμ)φαίνονται σε δεύτερο πλάνο (σε τρίτο, αν μετρήσουμε και το φιόγκο) σκεπτικοί και μετρημένοι, καθώς αναλογίζονται πόσο Κούντερα πρέπει να φάνε με το κουτάλι, προκειμένου να επιτύχουν παρόμοια πνευματικά (και καλλιτεχνικά) επιτεύγματα.
 
Έγραψε ο Πάνος - Σάββατο, Ιουνίου 24, 2006 |


9 Comments:


  • At 8:24 π.μ., Blogger nicola beerman

    μια φωτογραφια αξιζει χιλιες λεξεις και μια στιγμη ευτυχιας(βλεπε τον Ανδρεα στη φωτο)αξιζει χιλιες επικρισεις(που δεχτηκε για την διαφορα ηλικιας που'χανε).

     
  • At 9:14 π.μ., Blogger Πάνος

    Νικόλα,
    ουδείς επικρίνει τη στιγμή της ευτυχίας -

    ούτε έκανα την παραμικρή νύξη για τη διαφορά ηλικίας - και πως άλλωστε, αφού κι ο γέρο σαμουράι έχει κάθε δικαίωμα να ζευγαρώνει με τα νιάτα, προσφέροντας (ως αντίδωρο) τη λάμψη της εξουσίας του (πρωθυπουργικής ή πνευματικής ή οικονομικής)

    Το θέμα είναι ο ΦΙΟΓΚΟΣ - και όσα περιγράφει ή υποννοεί.

     
  • At 11:40 π.μ., Blogger Greg

    Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

     
  • At 11:41 π.μ., Blogger Greg

    Που χάθηκε η Τουρλουμούση ρε παιδιά; (ο μελαχροινός τσολιάς δεξιά και κουμπάρα και...)

     
  • At 11:59 π.μ., Blogger Αθήναιος

    Θυμάστε που τον έσερνε στα Μοναστήρια κ στους παπάδες; Η εκδίκηση της Ιστορίας ήταν αυτή αν κ το καλύτερο ήταν όταν η πρώην σύζυγος που δεν ηθελε ούτε να τη βλέπει καθόταν πάνω από το φέρετρο ακίνητη.

    Α ρε Αντρέα! Όλα τα είδαμε με σένα.

     
  • At 1:49 μ.μ., Anonymous ο θειος

    Απο ενα προχειρο απολογισμο, πανω στην καταναλωση του εαυτου μου στον τομεα αυτο προκυπτουν: 6 παρομοια εσταντανε (χωρις φιογκο),102 χρονια διαφορα και καμια προεδρια (για να μην αναφερθουμε και στα παραγωγα τους-εγγονοπαιδοκουμπαρα).
    Υπερκαταναλωτισμος ε?

     
  • At 3:02 μ.μ., Blogger Athanassios

    ένα τέτοιο γάμο ονειρεύομαι μπλογκάρχη.. δες το πρόσωπο του πάππου... λάμπει...δείξε μου αντίστοιχα ένα τόσο λαμπερό πρόσωπο σε φωτογραφίες σύγχρονων γάμων.. δεν υπάρχει...
    κι όλα τ' άλλα είναι κακίες και ζήλιες...

     
  • At 3:03 μ.μ., Blogger Athanassios

    Ουκ εν τω πολλώ το ευ θείε... δεν το κατάλαβες ακόμα?

     
  • At 10:08 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Έχω την εντύπωση ότι η δαντέλα (ιδανικό σμίξιμο παραδοσιακής, άρτιας τεχνικής και αισθητικής αρμονίας -εκείνων των χρόνων-), εκφράζει περισσότερο από κάθε τι άλλο το συναπάντημα ενός ιστορικού, μαχητικού αριστερισμού με την μεταμοντέρνα σοσιαλιστική αντίληψη.

    Αν υποθέσουμε βεβαίως ότι και η σημειολογία έχει το ρόλο/λόγο της.