ι Τα μυστικά του Κόλπου
Κυριακή, Ιουνίου 25, 2006
Ο Πάσχος για τον ΓΑΠ, που υποφέρει απ΄ το άκαρδο Κολωνάκι


Σήμερα Κυριακή, η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (κόστος κτήσης: 3 ευρώ / οικολογικό κόστος: μισό δέντρο) περιέχει (στις σελίδες που προορίζονται για διάβασμα και όχι για πέταγμα – δηλαδή το 90% του συνολικού όγκου της εφημερίδας) ένα άρθρο γνώμης του Πάσχου Μανδραβέλη, ο οποίος είναι πρόσφατο μεταγραφικό απόκτημα πρώτης γραμμής για την «Κ», με τίτλο Το πραγματικό πρόβλημα του Γ. Παπανδρέου.

Ο Π.Μ. επικεντρώνει την κριτική του στην κριτική που ασκούν στον ΓΑΠ οι θαμώνες του «Ντα Κάπο» και των πέριξ καφενείων, τα οποία συγκεντρώνουν όλο το «πολιτικοδημοσιογραφικό σύμπλεγμα», και οι οποίοι (του συμπλέγματος) είναι τόσο περισσότερο αυστηροί /σκληροί /άδικοι με τον ΓΑΠ, όσο μακρύτερα από την προοπτική κατάληψης της εξουσίας βρίσκεται ο ίδιος. Τα «μτΚ» δεν έχουν κανένα άγχος αν τη χώρα την κυβερνά ο ΚΑΚ ή ο ΓΑΠ: και οι δύο βλάπτουν την Ελλάδα το ίδιο, για να παραφράσουμε τον Αλεξανδρινό ποιητή. Με αυτά που κάνουν και με αυτά που παραλείπουν, οι ίδιοι και το πολιτικό προσωπικό που συγκεντρώνουν γύρω τους, φροντίζουν για τη διαιώνιση του πλαισίου που ανάδειξε τους ίδιους – αλλά αποτελούν τροχοπέδη για οποιαδήποτε πραγματική αλλαγή, προς όφελος των πολιτών.

Ξεκινάμε λοιπόν με διαφορετική οπτική από τους θαμώνες του «Ντα Κάπο», οι οποίοι χρεώνονται άλλωστε και από τον Π.Μ. με «συντηρητισμό και επιφανειακή ανάγνωση της πολιτικής», παράλληλα με το «δέος της εξουσίας» που τους διακατέχει. Αυτή ο ομάδα ανθρώπων μας λέει ο αρθρογράφος,

Δεν άφησε κανέναν νέο να προβάλει. Εστειλε μια νέα γενιά στελεχών αδιάβαστη. Δεν τους δόθηκε καν περίοδος χάριτος. Συγκρίθηκαν αμέσως με τους προκατόχους των. Οχι σε ό,τι έλεγαν, αλλά στο πώς τα έλεγαν. Στη διαχείριση του υπάρχοντος πολιτικαντισμού.

Δεν είναι έτσι. Τόσο οι προσωπικές εφημερίδες του ΓΑΠ, δηλαδή το ΒΗΜΑ και ΤΑ ΝΕΑ, αλλά και η ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, έχουν κάνει επίμονες προσπάθειες να πλασάρουν αυτήν την περίφημη «νέα γενιά», αλλά υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα: σχεδόν κανένας απ’ αυτούς (όσους είδαμε ως τώρα τουλάχιστον) δεν τραβάει! Όχι γιατί οι εν λόγω έχουν επικοινωνιακό πρόβλημα, αλλά γιατί ένας ένας αποδεικνύονται απελπιστικά «λίγοι» επί της ουσίας, συγκρινόμενοι με τους «παλιούς». Και είναι επόμενο, αφού αυτή η «νέα γενιά πολιτικών» δεν έχει ζυμωθεί ποτέ με καμιά κοινωνική διεργασία (μη γράψω «αγώνα» και φρίξουν ορισμένοι…) και επιπλέον έχει το κόμπλεξ πως δε διαθέτει άλλη νομιμοποίηση, εκτός από την εύνοια του αρχηγού. Είναι πολύ λογικό να είναι αγχωμένη και ανασφαλής αυτή η «νέα γενιά πολιτικών», αφού γνωρίζουν πολύ καλά πως δεν είναι οι φυσικοί ηγέτες (δηλαδή τα εξέχοντα πρόσωπα) της ελληνικής κοινωνίας, οικονομίας, πολιτισμού κλπ, αλλά σχεδόν αποκλειστικά αποτελούν προϊόντα του κομματικού εργαστηρίου – ήτοι η επιλογή τους έχει γίνει με πολύ χαμηλές προδιαγραφές… Κι όσοι δεν είναι κομματικοί, ανήκουν δηλαδή στον προσωπικό κύκλο του ΓΑΠ ή κάποιων κορυφαίων συνεργατών του – ακόμα χειρότερα, γιατί εκλήθησαν να αφήσουν τα post-doctroral studies τους και να μάθουν την πολιτική στου κασίδη το κεφάλι…

Αυτός είναι ο πραγματικός λόγος που η «νέα γενιά πολιτικών» του ΓΑΠ δείχνει να βυθίζεται στα ρηχά, πριν ακόμα ξεμακρύνει από την προκυμαία. Αυτός είναι ο λόγος που πολιτικοί, οι οποίοι πριν ένα μόλις χρόνο θεωρούνταν ξοφλημένοι, επανέρχονται τώρα δυναμικά στο προσκήνιο – όχι γιατί τους επέβαλε ο κύκλος του Κολωνακίου μεταξύ φρέντο και καπουτσίνο, αλλά γιατί η πολιτική ζωή, όπως και η φύση, απεχθάνεται το κενό. Συνεπώς, ο Ρέπας, ο Παπαντωνίου, ο Γείτονας, ο Πρωτόπαπας κλπ επανέρχονται, πολύ φυσιολογικά, στην πρώτη γραμμή προβολής του ΠΑΣΟΚ – κάτι που είναι φύσει αδύνατον για τους αντίστοιχους «δοτούς» του Σημίτη, όπως ο Χριστοδουλάκης, για παράδειγμα. Είναι απολύτως βέβαιο πως αν η «νέα γενιά πολιτικών» του ΓΑΠ διέθετε δύο ή τρία αστέρια, αυτά θα είχαν κιόλας λάμψει – και οι «παλιοί» θα παρέμεναν στα αζήτητα… Αντί γι' αυτό, αν τα πράγματα δεν αλλάξουν άρδην, όσο πλησιάζουν οι εκλογές ο ΓΑΠ θα "αξιοποιεί" όλο και περισσότερο την παλαιά φρουρά, όχι γιατί την αγαπάει, αλλά γιατί αν δεν το κάνει θα βρεθεί μπροστά στο φάσμα της εκλογικής συντριβής.

Η μοναδική πιθανότητα που υπάρχει για όλους αυτούς τους τόσο παλαιούς «νέους» είναι να πλησιάσει ο Βοναπάρτης (ο ΓΑΠ) πολύ κοντά στο Παρίσι, δηλαδή στην πρωθυπουργία - με άλλα λόγια να τους σώσει εκείνος, αντί να τον βοηθήσουν αυτοί... Αλλά, ακόμα και τότε, θα πρέπει να διαγκωνιστούν σκληρά με τις παλιές καραβάνες, οι οποίοι (αντίθετα με τους εσωκομματικούς τους αντιπάλους) είναι γάτες με πέταλα… Κάτι που σημαίνει ότι πολύ δύσκολα θα δουν Βουλή – και θα περιοριστούν σε διορισμούς στις διοικήσεις των ΔΕΚΟ, των νοσοκομείων κλπ, μέχρι να «ωριμάσουν» - δηλαδή να μάθουν να λειτουργούν με τους δοκιμασμένους κανόνες των κομμάτων εξουσίας, εφ’ όσον δεν είναι ικανοί για κάτι καλύτερο.

*

Ακολουθεί, στο άρθρο του Π.Μ. μια παράγραφος, που επιζητεί πρόσθετο σχολιασμό:

Η κριτική που γίνεται στον κ. Γ. Παπανδρέου είναι αυστηρή και δίκαιη. Μόνο που όταν είναι αυστηρή δεν είναι δίκαιη και όταν είναι δίκαιη δεν είναι αυστηρή. Για παράδειγμα: Κατηγορείται πολλάκις για έλλειψη θέσεων. Κι όμως, όποιος διαβάσει τις ομιλίες του θα βρει πολλές νέες προτάσεις και για την οικονομία και για την αποκέντρωση και για την παιδεία. Πέρα από τα μη κρατικά πανεπιστήμια, υπήρξαν συγκεκριμένες προτάσεις για αυτονόμηση των δημόσιων ΑΕΙ, για αποκέντρωση της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, αλλαγή του εκλογικού συστήματος με μονοεδρικές περιφέρειες για τον γ’ βαθμό Τ.Α. και άλλα πολλά. Τις θέσεις αυτές δεν τις μαθαίνουμε, επειδή οι επιφορτισμένοι με την ενημέρωσή μας διαβάζουν διαγωνίως τις ομιλίες, ψάχνοντας αιχμές κατά του κ. Βενιζέλου. Αν υπάρχουν, υπάρχει «θέμα». Αν δεν υπάρχουν τότε όλα γίνονται μονόστηλο, προτάσσοντας μάλιστα το στοιχείο της σύγκρουσης: «Κεραυνοί Παπανδρέου για κυβερνητική πολιτική».

Οι εν λόγω θέσεις του ΓΑΠ δεν λαμβάνονται σοβαρά υπόψη από κανέναν – και δικαίως, γιατί αποτελούν έπεα πτερόεντα. Εδώ ο κόσμος καίγεται – ποιος θα κάτσει να ασχοληθεί σοβαρά με την φαεινή ιδέα «για αποκέντρωση της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Τοπική Αυτοδιοίκηση» όταν ο κάθε ένας γνωρίζει τι εστί η σημερινή Τοπική Αυτοδιοίκηση… (και η αυριανή, δυστυχώς). Παρομοίως για προτάσεις για «αλλαγή του εκλογικού συστήματος με μονοεδρικές περιφέρειες, για τον γ’ βαθμό Τ.Α» - δυο σκασίλες είχε ο λαός, η μια ήταν για τις μονοεδρικές περιφέρειες – και η άλλη για τον γ’ βαθμό ΤΑ… Άσε τη μαύρη αλήθεια ότι το να ακούγονται από τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ τέτοιες προτάσεις για θεσμικές αλλαγές, δύο μόλις χρόνια μετά την πολυετή διακυβέρνηση της χώρας από το ΠΑΣΟΚ, φαντάζει ως κακόγουστο αστείο. Όχι για τους παπανδρεϊκούς (αυτοί είναι ικανοί να προσποιηθούν ότι τις παίρνουν στα σοβαρά) αλλά για τους …κανονικούς ανθρώπους! Όσο για την «αυτονόμηση των δημόσιων ΑΕΙ» - άλλο και τούτο πάλι… Όχι πως είναι λάθος ως ιδέα, αλλά αναφέρεται σε άλλα ΑΕΙ, μιας άλλης χώρας. Πρόκειται δηλαδή για μια ακόμα πολιτική μπαρούφα. Τέτοιες εξαπολύει τακτικά ο ΓΑΠ, αλλά καμιά δε μένει, γιατί οι πολιτικές πομφόλυγες εξαφανίζονται μόλις βγουν από τα πολιτικά γραφεία στην πιάτσα, χωρίς να χρειαστεί να προσπαθήσει κανείς γι' αυτό - από μόνες τους! Είναι υπερβολικό να απαιτεί κανείς από τους επαγγελματίες της ενημέρωσης να προβάλουν τις σοφίες του ΓΑΠ περισσότερο απ' όσο τους αξίζει - αν και πρέπει να σημειώσουμε πως υπάρχουν πάρα πολλοί που το κάνουν, αντίθετα με όσα υποστηρίζει ο Π.Μ. - προφανώς γιατί έχουν συγκεκριμένους λόγους. Πάντως, να "εμπνέονται" από δαύτες, αποκλείεται κατηγορηματικά!

Οι «προτάσεις» του ΓΑΠ είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να συνεισφέρει ο ίδιος – δηλαδή απελπιστικά «λίγες» - και επιπλέον εκτός τόπου και χρόνου. Αυτό δεν έχει ιδιαίτερη σημασία για την ανάδειξή του στην πρωθυπουργία, κι ο ΚΑΚ ίδιος και χειρότερος υπήρξε, αλλά τα κατάφερε. Μόνο και μόνο επειδή τον αβαντάρισαν ο Σημίτης και οι απερίγραπτοι εκσυγχρονιστές του - με τις μεταρρυθμίσεις Γιαννίτση, τη ληστεία του ΧΑΑ, τη διάχυτη αίσθηση ότι η πολιτική διαχείριση είχε ξαναβγεί στη δημοπρασία, όπως και την προηγούμενη φορά, με τον Κοσκωτά κλπ. Αν ο ΓΑΠ ήταν ικανός όσο ο μακαρίτης Ανδρέας, που καθάρισε τον Μητσοτάκη σε 3 ½ χρόνια, ως άλλος Ελ Σιντ, θα τις κέρδιζε άνετα τις επόμενες εκλογές. Τώρα, λόγω …ειδικών ικανοτήτων (που αντανακλούν σε όλο το ΠΑΣΟΚ) ίσως χρειαστεί να περιμένει περισσότερο.

Προσωπικά, έχω μεγάλη εμπιστοσύνη στην ικανότητα της ΝΔ να τα κάνει μαντάρα – και να πριμοδοτήσει έτσι την άνοδο του ΠΑΣΟΚ και του ΓΑΠ. Εδώ, νομίζω, βρίσκεται το σημείο –κλειδί του πολιτικού παιχνιδιού και όχι στις προθέσεις των χασομέρηδων της Πλατείας Κολωνακίου. Αλλά είναι πολύ δύσκολο γι’ αυτούς να παραδεχτούν πως δεν καθορίζουν οι ίδιοι τις πολιτικές εξελίξεις, ανάμεσα σε ένα φρέντο και ένα καπουτσίνο…
 
Έγραψε ο Πάνος - Κυριακή, Ιουνίου 25, 2006 |


22 Comments:


  • At 6:24 μ.μ., Blogger Stathis

    Αυτά παθαίνει όποιος ανάγει τους φρεντουτσινόβιους (εκσυγχρονισμένους καφενόβιους δηλ.) σε παράγοντες της πολιτικής ζωής και προσπαθεί να αναλύσει μέσω των συμπεριφορών τους την πολιτική πραγματικότητα. Ωραίο post Πάνο

     
  • At 6:24 μ.μ., Blogger Ergotelina

    ..Ψαχνει νεους και δεν βρισκει........

    αλλα και απο τους παλιους
    αν μπορουσε να αξιοποιησει
    τους ανεξάρτητους Μιμη,Μανο,Ανδρεα.......

    αλλα φοβαται το πολιτικο
    κοστος...μην μπλεξει
    με "νεοφιλελευθερολογούσα
    αριστερη αντιπολιτευση".....

     
  • At 6:26 μ.μ., Blogger oistros

    Δε ξέρω καν αν ( και κυρίως γιατί) μας αρέσει αυτή η κληρονομικότητα της πολιτικής σκηνής. Τα "τζάκια" των δεινοσαύρων που κληρονομούν όνομα και πελατειακές σχέσεις σε ατάλαντους, ασπόνδυλους και αχαμνούς γόνους, προκειμένου να τους τακτοποιήσουν επαγγελματικά. Δεν ξέρω επίσης αν κάνουμε καλά να ασχολούμαστε με το ποιός είναι περισσότερο ανεύθυνος, ανόητος και λίγος για την διακυβέρνηση μίας χώρας που έχει εδώ και καιρό τακτοποιηθεί και επαναπαυτεί στον .. αυτόματο πιλότο της. Αν υποψιαστώ ότι έχουμε τους πολιτικούς που μας αξίζουν (που έλεγε και η Κολωνακιώτισσα του Λαζόπουλου από τους Μήτσους) ... θα πεθάνω!
    Υ.Γ. Μου άρεσε πολύ ο όρος "πολιτικό προσωπικό". Πιό εύστοχος δεν υπάρχει. Λέω να τον λανσάρω. Α .. και στο "Ντα Κάπο" δεν είναι όλοι αργόσχολοι. Καμιά φορά ξεπέφτουν και μερικοί εκτός κλίματος. :))

     
  • At 7:13 μ.μ., Blogger Greg

    Το παιγνίδι είναι νομίζω αλλιώτικο!

    Το "ψιλοέδειξε" ο Μητσοτάκης πριν μερικές μέρες!

    Το επιβεβαίωσαν οι "οικουμενικές" συναντήσεις του ΥΕΘΑ και του Οικονομίας πριν λιγώτερες μέρες!

    Οι βόλτες του Κωστάκη απ' τα μνημόσυνα του Αντρέα προχθές!

    ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ αλλά Αλεμάνια ετοιμάζεται!

    Και οι παλιοί δεν χωράνε στο παιγνίδι αυτό... Ούτε όλοι του Ντα κάπο.

    Ίδωμεν.

     
  • At 9:20 μ.μ., Blogger Σχολιαστής

    Αν διαβάσεις πιο αναλυτικά την Καθημερινή, θα βρείς 3 ακόμα άρθρα με ενδιαφέρον.

    Ενα, που κατηγορεί τον Μητσοτάκη, ότι κάνει ότι περνάει απο το χέρι του για να φάει τον Τάσσο της Κύπρου.

    Αλλο, του Γιαναρά, που παρουσιάζει τους Τούρκους ως συνεχιστές του Βυζαντίου, ενω εμείς με την αρχαιολατρία μας (κατά Γιαναρά) έχουμε γίνει ενδοτικότατοι και μας κάνουν ότι θέλουν οι Τούρκοι χωρίς να κουραστούν.

    Το τρίτο άρθρο, του Ζούλα, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο ΓΑΠ χάνει λάδια, και ετοιμάζεται να ανασύρει το Λαλιώτη, για να δώσει τη μάχη με την παλιά κλασική συνταγή (φώς και σκοτάδι).

     
  • At 9:32 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο

    Ωρες-ώρες με εκπλήττεις αγαπητέ Πάνο.

    Μα καλά, χάνεις το χρόνο σου ασχολούμενος με τον τύπο που έγραψε το "λόγια μεγάλων ανδρών";

    Πες μας τώρα οτι μελετάς και Πρετεντέρη (όχι το μακαρίτη τον επιθεωρησιογράφο - το βλαστό του) και του κάνεις και ανάλυση!

     
  • At 9:42 μ.μ., Blogger Αθήναιος

    Καταρχάς, θα μπορούσες να αγοράσεις την Κυριακάτικη Έκδοση προς 1 Ε.

    Δεύτερον, συμφωνώ για αυτά που λες για τα στελέχη κ κακώς ο κ. Μανδραβέλης δεν απαριθμεί ποιους θεωρεί αξιόλογους αλλά θαμμένους, για να δούμε κ αν συζητάμε κ στην ίδια βάση.

    Διαφωνώ κάθετα Πάνο με αυτά που λες για τις προτάσεις. Οι προτάσεις στις οποίες αναφέρεται ο κ. Μανδραβέλης αφορούν θέματα πάνω στα οποία χτίζονται ολόκληρες πολιτικές. Η πολιτική δεν χτίζεται πάνω στη διαχείριση κ στο ντόρο που γίνεται για τις επιδοτήσεις κ τα επιδόματα για τα οποία καίγεται συνήθως ο λαός επειδή έτσι τον έμαθε το ΠΑΣΟΚ.

    Πολιτική είναι το είδος της Ανώτατης Εκπαίδευσης που θέλουμε, οι βαθμοί της Τοπικής Αυτοδιοίκησης κ η αλλαγή του εκλογικού συστήματος. Κ σε αυτά είχε προτάσεις ο κ.Παπανδρέου οι οποίες ποτέ δεν συζητήθηκαν.

     
  • At 9:44 μ.μ., Blogger Αθήναιος

    Μαύρο Πρόβατο με εκπλήσσεις κάτι φορές. Είναι δυνατόν ν'απαξιώνεις με τέτοιο τρόπο έναν από τους πιο σημαντικούς αρθρογράφους γνώμης του ελληνικού Τύπου;

     
  • At 9:57 μ.μ., Blogger Ergotelina

    Τον Πασχο περιμενω να αρχισει
    να bloggαρει...

    Υ.Γ.Με τον Λαμπρουκο τι γινεται;;..

    κανενα νεο;;..

    καλα ειναι;;..

     
  • At 11:06 μ.μ., Blogger Πάνος

    stathis,
    ευχαριστώ.

    *

    εργοτελίνα,
    το "αν" το σπείρανε - και δε φύτρωσε...

    *

    εργοτελίνα (ΙΙ)
    Συμφωνώ, αλλά μπορεί και να μπλογκάρει κιόλας... τόσα εμπευσμένα ψευδώνυμα κυκλοφορούν...

    Απ' το Λαμπρούκο δεν έχω (πολύ) πρόσφατα νέα.

    *

    Λαμπρούκοοοοοοοο...
    γράψε ένα σχόλιο, όλος το κόσμος ρωτά για σένα (κατά σύμπτωση, γυναίκες...)

    *

    oistros,
    πιο σωστό είναι το "πολιτικό και παραπολιτικό προσωπικό"

    *

    greg,
    δεν το βλέπω να πηγαίνει εκεί - υπό τις παρούσες συνθήκες. Το σενάριο κυκλοφορεί εδώ και καιρό.

    *

    σχολιαστή,
    είσαι σίγουρος οτι πρόκειται για το Μητσοτάκη; Πάντως, και ο Αγγελόπουλος της "Κ" το ανεβάζει το θέμα.

    Ο Γιανναράς δίνει ρέστα - είναι πια πέρα από κάθε κριτική, έχει ξεφύγει προς τη ζώνη του ...λυκόφωτος. Ας του πει μονάχα κάποιος οτι το "Ελλαδέξ" που χρησιμοποιεί με τόση αυθάδεια, εκτός από κακόγουστο και χυδαίο, είναι και βαθύτατα προσβλητικό για όσους έχτισαν αυτή τη χώρα. Αλλά, άσε καλύτερα...

    Ο Ζούλας έχει δίκιο ως προς το ότι ο Λαλιώτης δεν τρώγεται - ούτε με ξύδι, ούτε μ' αλάτι... Είναι ο "ορισμός" του παλαιοκομματισμού και της διχαστικής πολιτικής κουλτούρας!

    *

    μαύρο πρόβατο,
    και συ ώρες ώρες με εκπλήττεις με την ευκολία που έχεις ώρες ώρες να "ισοπεδώνεις" τους πάντες...

    *

    Αθήναιε,
    αν υποστηρίζεις ότι οι προτάσεις, "πάνω στις οποίες χτίζονται ολόκληρες πολιτικές" είναι ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΕΙ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ Ο ΓΑΠ, τότε απλά διαφωνούμε. Αυτό που κάνει ο ΓΑΠ είναι να αυτοσχεδιάζει πρόχειρα και ευκαιριακά πάνω σε θέματα που όντως είναι υπαρκτά - χωρίς να υπάρχει συνέχεια και συνέπεια από την πλευρά του. Ακριβώς γι' αυτό το λόγο δε δίνει κανείς σημασία στις συγκεκριμένες προτάσεις του προέδρου του ΠΑΣΟΚ - ούτε καν οι πιο αισιόδοξοι πασόκοι: όλοι γνωρίζουν πως πρόκειται για "λόγια του αέρα".

    Το ότι ο Πάσχος Μανδραβέλης υποστήριζε το αντίθετο στο άρθρο του ήταν ο κύριος λόγος που έγραψα το ποστ.

     
  • At 11:30 μ.μ., Blogger artfarted

    Προσωπικά η μόνη διαφορά μου με το αμιγώς πολιτικό κείμενο του Πάνου βρίσκαται στην τελευταία παράγραφο του κειμένου του.
    Ακόμα και ντιπ μαντάρα να τα κάνει ο Κωστάκης και πάλι ΝΔ θα βγάλει η κάλπη, γιατί η ενδεχόμενη πτώση του Καραμανλή θα ξεκολλήσει τη χιονοστιβάδα της Ντόρας.
    Όπως υπέροχα γράφει ο Οίστρος, όσο η ΝΔ έχει απέναντί της "τα τζάκια των δεινοσαύρων που κληρονομούν όνομα και πελατειακές σχέσεις σε ατάλαντους, ασπόνδυλους και αχαμνούς γόνους, προκειμένου να τους τακτοποιήσουν επαγγελματικά", τόσο απρόσβλητη θα είναι. Και δεν λέω ότι η ΝΔ δεν διαθέτει τα δικά της τζάκια. Βεβαίως τα διαθέτει αλλά υπάρχει τεράστια διαφορά ετοιμότητας και πολιτικής θρασύτητας μεταξύ των Δεξιών γόνων και εκείνων της υποτιθέμενης Αριστεράς. Και η θρασύτητα είναι που κερδίζει τις εκλογές.
    Υπερθεματίζω και τα σχόλια περί... θέσεων/προτάσεων:

    " Οι εν λόγω θέσεις του ΓΑΠ δεν λαμβάνονται σοβαρά υπόψη από κανέναν – και δικαίως, γιατί αποτελούν έπεα πτερόεντα. Εδώ ο κόσμος καίγεται"...

    "το να ακούγονται από τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ τέτοιες προτάσεις για θεσμικές αλλαγές, δύο μόλις χρόνια μετά την πολυετή διακυβέρνηση της χώρας από το ΠΑΣΟΚ, φαντάζει ως κακόγουστο αστείο. Όχι για τους παπανδρεϊκούς (αυτοί είναι ικανοί να προσποιηθούν ότι τις παίρνουν στα σοβαρά) αλλά για τους …κανονικούς ανθρώπους! "

    "πολιτική μπαρούφα. Τέτοιες εξαπολύει τακτικά ο ΓΑΠ, αλλά καμιά δε μένει, γιατί οι πολιτικές πομφόλυγες εξαφανίζονται μόλις βγουν από τα πολιτικά γραφεία στην πιάτσα, χωρίς να χρειαστεί να προσπαθήσει κανείς γι' αυτό - από μόνες τους! "

    Έτσι ακριβώς είναι, γμτ!! Απλοί άνθρωποι είμαστε. Εκτός και αν, αυτοί που βλέπουν τον ΓΑΠ ως Μεσσία θεωρούν εαυτούς ως Αποστόλους. Σύμφωνοι. Κι εγώ είμαι ο Πόντιος Πιλάτος.

     
  • At 12:36 π.μ., Blogger Μαριέλε

    Πάνο καλησπέρα,
    βρήκα ευκαιρία να σού εξηγήσω ότι το πρόβλημα τού κλικ εδώ ειναι οτι δεν γίνεται δεκτό!
    ΎΓ.Το "εγκλημα στο da capo "το διάβασες?(άσχετο)

     
  • At 12:51 π.μ., Blogger Πάνος

    artfarted,
    χαίρε!

    *

    μαριέλε,
    αν δεν κάνω λάθος και το "έγκλημα" το έχει γράψει αυτός που νομίζω, δεν πρόκειται να το διαβάσω ΟΥΤΕ ΜΕ ΣΦΑΙΡΕΣ!

    Είχα διαβάσει το προηγούμενό του -"περιστύλιο"; - μάπα το καρπούζι...

    ΑΝ κάνω λάθος και δεν έίναι ο ίδιος, ζητώ ταπεινά συγνώμη!

    Όσο για το κλίκ, το παλέψαμε... Στείλε ένα μέηλ, να δούμε αν δουλέψει μ' αυτόν τον τρόπο.

     
  • At 10:32 π.μ., Blogger Σχολιαστής

    Εμ, δεν έχει εισπράξει άδικα τους χαρακτηρισμούς "εφιάλτης" και "κάθαρμα".

     
  • At 12:07 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο

    Είναι δυνατόν ν'απαξιώνεις με τέτοιο τρόπο έναν από τους πιο σημαντικούς αρθρογράφους γνώμης του ελληνικού Τύπου;

    με εκπλήττεις με την ευκολία που έχεις ώρες ώρες να "ισοπεδώνεις" τους πάντες...

    Καλημέρα,
    βεβαίως δεν είναι ανάγκη να συμφωνήσουμε. Διευκρινίζω όμως οτι πριν να σχηματίσω γνώμη για τον Πασχάλη Μανδραβέλη, είχα υπόψη μου την αρθρογραφία χρόνων από την εποχή που έγραφε στο "Κέρδος" και ακόμα παλιότερα, από τότε που ήταν ένας μικρός Πασπίτης (στο πολιτικό της νομικής νομίζω)...

    Σοβαροί αρθρογράφοι γνώμης στον ελληνικό Τύπο υπάρχουν - και δεν εννοώ αυτούς με τους οποίους συμφωνώ (θέλετε ένα όνομα; Ο Καρκαγιάννης της "Καθημερινής").

    Από το να το αναγνωρίσουμε αυτό, μέχρι να παίρνουμε την κάθε μούφα για σοβαρό, είναι τόση απόσταση όση από τις συνταγές του φίλτατου "Αθήναιου" μέχρι τις προψημένες/κατεψυγμένες πίτσες του "Καζαλόμα" που τρώγαμε γιατί μόνο εκεί παίρνανε κουπόνια του πολυτεχνείου.

    Κλείνω εδώ - δεν πρόκειται να ενοχλήσω άλλο, παρακαλώ συνεχίστε...

     
  • At 2:17 μ.μ., Blogger Μαριέλε

    Καλημερα,δεν τον ξερω τον συγγραφεα ειλικρινα,το ειπα λόγω θέματος!Περιστύλια δέν διαβάζω!
    Ευχαριστώ ,ίσως να φταίει και το πληκτρολογιο μου.Θα το ψάξω.

     
  • At 6:15 μ.μ., Blogger Jason

    oistros said...
    "Δε ξέρω καν αν ( και κυρίως γιατί) μας αρέσει αυτή η κληρονομικότητα της πολιτικής σκηνής."

    Το 'αν' νομίζω είναι σίγουρο.
    Έχει επιβεβαιωθεί πολλάκις...

     
  • At 6:39 μ.μ., Blogger Πάνος

    jason,
    χαίρε!

    *
    μαριέλε,
    ο επιμένων νικά... ίσως με το μέηλ μπορέσω να κάνω πιο κατανοητές τις οδηγίες, γιατί στο χώρο που γράφουμε τα σχόλια κάτι τέτοιο είναι λίγο δύσκολο.

    *

    μαύρο πρόβατο,
    μην αρπάζεσαι, πληζ! Ουδείς ισχυρίστηκε πως ο ΠΜ είναι ο θεός της δημοσιογραφίας, αλλά, διάολε, συμπεριλαμβάνεται στο τημ της μόνης εφημερίδας που διατηρεί ακόμα ψήγματα σοβαρότητας - και επιτέλους αν αμάρτησε στα νιάτα του (ήταν δηλ. στην ΠΑΣΠ) πρέπει να τον λιθοβολήσουμε;

    Ειλικρινά απορώ με την αστοχία (του σχολίου σου): στόχος μου δεν ήταν να διαφημίσω ή να δυσφημίσω τον Πάσχο, αλλά να πω δυο λόγια πάνω στις απόψεις (για τον ΓΑΠ) που περιέγραφε στο άρθρο του.

    Εγώ δεν τον έχω παρακολουθήσει ανά τις δεκαετίες - και γενικά το ποιόν του κάθε αρθρογράφου γνώμης ελάχιστα με απασχολεί: ασχολούμαι αποκλειστικά με αυτά που γράφει!

    Όθεν, αγαπητέ σύντροφε, ...προσδοκώ σύντομη αποφόρτιση - και ήρεμα νερά, ενόψει των διακοπών στο Ιόνιο!

     
  • At 9:28 μ.μ., Blogger Γιώργας

    Εγώ κλαίω για το μισό δέντρο... το πραγματικό του πρόβλημα ο ΓΑΠ ας το λύσει μοναχός του

     
  • At 11:46 μ.μ., Blogger Αθήναιος

    Αγαπητέ Μαύρο Πρόβατο.

    Νομίζω πως είστε μικρότερός μου κατά μία επταετία ή κ περισσότερο. Μια επταετία είμαι μικρότερος εγώ απο τον Πάσχο κ δεν τον θυμάμαι ως φοιτητή του Οικονομικού.Δηλαδή δεν μας βγαίνουν τα νούμερα. :-)

    Ή πάλι μπορεί να φταίει ότι άκουσα το όνομα του Καρκαγιάννη με τον χαρακτηρισμό " σοβαρός αρθρογράφος" κ έπαθα κάτι. Μόνο για τα πουστριλίκια ( συγγνώμη κυρία Μαστροκάλου) που ρίχνει στον Αρχιεπίσκοπο μου αρέσει ο κ. Καρκαγιάννης αλλά κ πάλι αυτό δεν είναι το ζητούμενο. Το ζητούμενο είναι να αντικρούουμε επιχειρήματα με επιχειρήματα. Ε;

     
  • At 12:28 π.μ., Blogger Πάνος

    Αθήναιε, είδες που πατάς και σύ την ίδια πεπονόφλουδα - και λες για τον Καρκαγιάννη ότι ο μ.π. για τον Μανδραβέλη;

    Αφήστε, παίδες, τις προσωπικές εμπάθειες - μπορούμε να μαλώνουμε και επί της ουσίας - δε σε χαλάει κιόλας...

    (εντάξει, εξαιρείται ο ΓΑΠ...)

     
  • At 11:22 π.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο

    Αγαπητέ Αθήναιε,

    εγώ νόμιζα οτι είμαι λίγο μεγαλύτερός σου. Γεννηθείς το 66...