Το καλοκαίρι του 2005 ανακάλυψα τα ιστολόγια και στις αρχές του Σεπτέμβρη εμφανίστηκαν στον κυβερνοχώρο τα μυστικά του Κόλπου. Δε μπορούσα να φανταστώ τότε πόσο θα επηρέαζε την καθημερινότητά μου αυτή η κίνηση. Ούτε πως, λίγους μήνες αργότερα, θα είχα γνωριστεί με ένα ολόκληρο χωριό - με τους περισσότερους διαδικτυακά, αλλά και με αρκετούς συν-ιστολόγους δια ζώσης.
Το χωριό (κωμόπολη, πλέον…) των Ελλήνων μπλογκεράδων (ιστολόγων) είναι μια πολύβουη, πολύχρωμη, άκρως ενδιαφέρουσα ιντερνετική Νεφελοκοκκυγυία. Θα βρεις μέσα σ’ αυτήν αντιπροσωπευτικά δείγματα από κάθε καρυδιάς καρύδι – με μοναδικό προαπαιτούμενο τη γνώση γραφής και ανάγνωσης. Φρικιά της τεχνολογίας, πολλοί ανήσυχοι δημοσιογράφοι, λίγοι συγγραφείς, φοιτητές, πανεπιστημιακοί, συνταξιούχοι (γνωρίζω τουλάχιστον τρεις!), πολυάσχολοι ιδεολόγοι νεοφιλελεύθεροι που προσπαθούν να πάρουν ανάσες από τον καπιταλισμό στην πράξη, χασομέρηδες μάγειρες και μαγειροπούλες, θρησκευόμενοι πάσης κλίμακος και βαρέματος, ερασιτέχνες φωτογράφοι, κινηματογραφόφιλοι, άνεργοι, μοναχικοί, τρελαμένοι από την πολυκοσμία, γραφικοί ελληναράδες και τα αντίθετά τους, λαϊκοί τύποι, ευαίσθητες ψυχές, συμβατικοί αλλά και μερικοί άκρως οξυδερκείς αναλυτές, εστέτ (μερικοί εντελώς μη μου άπτου) διανοούμενοι, φιλοσοφούντες και αμπελοφιλοσοφούντες, πολυάριθμοι επίμονοι ενδοσκόποι της ερωτικής τους κλίσης, ειδικευμένοι σχολιαστές της μπλογκόσφαιρας (ναι, έχουμε τους δικούς μας Ζάχους Χατζηφωτίου!) - και μερικοί παραμυθάδες.
Το χωριό σφύζει από ζωή. Η κίνηση είναι πυκνή, κόσμος πάει κι έρχεται, διαβάζει, θαυμάζει, ειρωνεύεται, ζηλεύει, επαινεί, καρφώνει, σχολιάζει με χιούμορ, με τσαντίλα, με απόλυτη σοβαρότητα – με ένα λόγο συμμετέχει.
Στα θέματα των ιστολογίων η γραφή παραμένει το βασικό μέσο επικοινωνίας, αλλά όλο και περισσότερο εμπλουτίζεται, καθώς είναι δυνατόν να χρησιμοποιήσει κανείς και άλλα μέσα: τον ήχο (πχ όταν ο αναγνώστης διαβάζει για ένα ζεϊμπέκικο – μπορεί να το ακούει κιόλας, την ίδια στιγμή!) την εικόνα (βίντεο, στη διάθεση του επισκέπτη) και φυσικά τη δυνατότητα παράθεσης συνδέσμων (διαδικτυακών παραπομπών) μέσα στο κείμενο, οι οποίοι είναι στη διάθεση του αναγνώστη με ένα κλικ!
Όλα αυτά δε γίνεται να μεταφερθούν σ’ ένα συμβατικό βιβλίο, όπως αυτό που διαβάζετε τώρα. Υπάρχει όμως και κάτι ακόμα, που μπορεί, σε κάποιο βαθμό, να μεταφερθεί: τα σχόλια των αναγνωστών. Οι αναγνώστες του ιστολογίου έχουν τη δυνατότητα αμέσως μόλις διαβάσουν κάτι, να το σχολιάσουν, συνήθως με το διαδικτυακό τους ψευδώνυμο, αρκετές φορές ως ανώνυμοι και, σπάνια, με το πραγματικό τους όνομα. Η ιδιαιτερότητα αυτή των ιστολογίων πυκνώνει ιδιαίτερα το χρόνο – δεν έχεις να περιμένεις να τυπωθεί και να κυκλοφορήσει η δουλειά σου για να ακούσεις τους αναγνώστες να μιλάνε γι’ αυτήν. Ακόμα, ο ρόλος της επαγγελματικής κριτικής παίρνει πλέον μια άλλη διάσταση: καλόδεχτοι, οι επαγγελματίες των εντύπων - αλλά έρχονται δεύτεροι!
Για να αναδειχθεί η σημασία του σχολιασμού στα ιστολόγια, επέλεξα να κόψω μερικά κομμάτια που επρόκειτο να συμπεριληφθούν, για να χωρέσουν περισσότερα σχόλια – και να μπορέσει έτσι ο αναγνώστης του βιβλίου, που δεν έχει σχέση με τα μπλογκ, να σχηματίσει μια πληρέστερη εικόνα για το τι συμβαίνει εκεί. Να παρακινηθεί κιόλας να επισκεφθεί στο διαδίκτυο το πιο ζωντανό, φρέσκο, ελπιδοφόρο κομμάτι της παραγωγής κειμένων στην ελληνική γλώσσα!
Καμιά φορά τα ποστ γράφουν εξ’ ολοκλήρου οι σχολιαστές: Χαρακτηριστικό παράδειγμα το σαράντα –κάτι, όπου το αρχικό κείμενο είναι λίγες αράδες και τα σχόλια πολλές σελίδες (ένα μέρος δημοσιεύεται εδώ, στη σελ. )
Οι σχολιαστές στα μτΚ ως τώρα είναι αρκετές δεκάδες – κι έχουν σχολιάσει ή πάρει μέρος στις συζητήσεις σχεδόν σε κάθε θέμα που ανεβαίνει, καθώς ελάχιστα ποστ έχουν μείνει χωρίς σχόλια. Από όλους αυτούς, στο βιβλίο που έχετε στα χέρια σας θα συναντήσετε τους: lemon, alombar42, athanassios, ημίαιμος, the resident, ιχνηλάτης/ κοσμοπολίτης, ηλίας, λαμπρούκος, σχολιαστής, αθήναιος, fufutos, konstantinos, mirandolina, cpil, ελένη, Μιχάλης Μητσός, γεώργιος χοιροβοσκός, kostantina (ψιλικατζού), rodia, kaltsovrako, αlberich, greekgaylolita, kukuzelis, marina, main menu, antonis, eryx-t, δηιάνειρα, κleio, elisavet, cinematia, flip!, θείος ισίδωρος (ως θείος, αλλά και με πολλές άλλες «υπογραφές») gtheod, ερωτοχτυπημένο θύμα, talos, περαστικός, μαύρο πρόβατο, ερμής, γιώργας, polyvios eupatridis, nic-athenian, mikey, akindynos, krotkaya, δύων ανατέλλων, mr follios, sg, νίκος, οrlando, epikairos, looser blogger wannabe, filboid stugde, astojoggi, a.f.marx, suigenerisav, big fat opinion, βιβή, newManifesto, takeaquietlife, mendrin, mindstripper, sari_kiz, the passenger – και μερικούς ανώνυμους.
Όλους αυτούς, που η παράθεση των ψευδωνύμων τους θυμίζει έντονα …Διάπλαση των Παίδων ή τα παλαιά λευκώματα, τους ευχαριστώ θερμά. Μαζί ξεκινήσαμε ένα διαδικτυακό ταξίδι, το οποίο δεν ξέρουμε πόσο θα κρατήσει ή που θα μας βγάλει. Το σίγουρο είναι πως πρόκειται για ένα ταξίδι με συγκινήσεις.
Το υλικό στα μτΚ κατατάσσεται σε θεματικές ενότητες. Από τις ομάδες κειμένων 10-28: ο διάδρομος της απωλείας, με αρθρογραφία για την επέκταση του διαδρόμου προσγειώσεων μέσα στο Θερμαϊκό και στην Περαία και τα πέριξ, δεν υπάρχει κανένα στο βιβλίο που κρατάτε – κάτι πολύ φυσικό, αφού από τα 300 περίπου ποστ χώρεσαν καμιά τριανταριά. Στα μτΚ γράφουν, εκτός από μένα, μερικοί φίλοι, όποτε τους κάνει κέφι. Από αυτούς θα γνωρίσετε το σκιτσογράφο Basilio, αλλά δεν θα δείτε κάτι από τους Athanassios, Ηλία, θείο Ισίδωρο, Σχολιαστή, Ιχνηλάτη – οι οποίοι, αν δεν έχουν αντίρρηση, θα …ανθολογηθούν στον δεύτερο ή τον τρίτο τόμο των μτΚ που προγραμματίζει ο Διονύσης Μαραθιάς, με το πολυπληθές εκδοτικό του επιτελείο. Ιδιαίτερη περίπτωση είναι ο ιστορικός Βλάσης Αγτζίδης, που τίμησε τα μτΚ με μια σειρά άρθρα του – τον ευχαριστώ από εδώ, όπως και τους άλλους εταίρους του ιστολογίου.
Στο βιβλιαράκι που θα σας κρατήσει συντροφιά, πριν αρχίσει να σκονίζεται στη βιβλιοθήκη σας (ελπίζω να μην περάσει κατ’ ευθείαν σ’ αυτή τη φάση…) περιλαμβάνονται, εκτός από τα σκίτσα του Basilio, 13 κομμάτια από την ομάδα ήτανε 'νας παραμυθάς, 6 πολιτικά –σατιρικά κείμενα (πολιτική;) 2 από τα αδέσποτα και 5 από την ενότητα τις αγάπες δεν τις κρύβω.
*
Αν όσα διαβάσετε εδώ σας παρακινήσουν να επισκεφθείτε τα μτΚ στο φυσικό τους χώρο, το διαδίκτυο, θα έχετε την ευκαιρία να διαβάσετε, εκτός από τα …270 θέματα που δεν περιλαμβάνονται εδώ, και άλλα δικά μου έργα, όπως το μυθιστόρημα το νησί της Καλυψώς, το θεατρικό η ακρογιαλιά και το αφήγημα Νίνα, που ανέβηκε πριν λίγες μέρες.
*
Είναι πολύ πιθανόν, σε λίγα χρόνια, οι ηλεκτρονικές εκδόσεις να έχουν αντικαταστήσει τις συμβατικές – και το επάγγελμα του εκδότη να έχει διαφοροποιηθεί αντίστοιχα. Προς το παρόν, επιτρέψτε μου να συγχαρώ τον εκδότη των ιστολόγων Διονύση Μαραθιά για το ρίσκο που πήρε να εκδώσει έξι μπλογκ (εκτός από τα μτΚ: Πιτσιρίκος, Κουρούνα, Το Χημείο, Vista, A woman in this city) και να του ευχηθώ εγκαρδίως να μην τον …χρεοκοπήσουμε, κατ’ αρχήν – για να δούμε και τη συνέχεια!
* * *
Αυτό που διαβάσατε, είναι η Εισαγωγή στο βιβλιαράκι που θα κυκλοφορήσει σε λίγες μέρες. Κανονικά θα έπρεπε να συμπέσει το ποστ με την κυκλοφορία, αλλά εκείνες τις μέρες θα χάνομαι στις σμαραγδένιες θάλασσες του Ιονίου (ήδη είμαι εκεί, νοερώς…)
*
Τα μτΚ κατεβάζουν τα κεπέγκια για δυο μήνες περίπου – μη το κάνουμε κι εμείς σαν εκείνο τον επίμονο blogger... Η νέα ιστολογική σεζόν θα ξεκινήσει, αν είμαστε καλά, τέλη Αυγούστου – αρχές Σεπτεμβρίου.
*
Οι φωτογραφίες είναι από το χθεσινό σουρούπωμα, στη σκάλα της Περαίας, λίγο μετά τη δροσιστική μπόρα.
*
Εις το επανιδείν – να είστε όλοι γεροί και τυχεροί!
ΜΠΡΑΒΟ ΠΑΝΟ!!!