ι Τα μυστικά του Κόλπου
Τετάρτη, Αυγούστου 30, 2006
1. Το σκυλάκι το κανίς




Η γενιά που έχει πια περάσει τα πενήντα και πλησιάζει με αργές απλωτές τα εξήντα είναι η αμέσως προηγούμενη από τη δική μας: εμείς οι σαρανταπεντάρηδες (συν/ πλην) τους παρακολουθούμε με ενδιαφέρον, δεκαετίες τώρα. Εμείς, όπως τραγούδησε τα χάλια μας ο Πορτοκάλογλου είμαστε εκείνοι που δε ζήσαμε τις χούντες και τα πολυτεχνεία – της μεταπολίτευσης χαμένη γενιά… Ιστορικές κουρέλες, δηλαδή. Ωστόσο, αυτό το τίποτα να εκφράσεις και να εκφραστείς, είν’ η μόνη ευκαιρία που ‘χω εγώ και συ… Ένας φίλος μου το διατύπωσε επιγραμματικά, ήδη από τα φοιτητικά χρόνια – αρχές της δεκαετίας του ’80: Η γενιά της Αντίστασης, η γενιά του 1-1-4, η γενιά του Πολυτεχνείου – και η γενιά μας: η γενιά της μαλ*****!

Τους παρατηρούμε λοιπόν πολύ προσεκτικά αυτούς τους τύπους, από τα μαθητικά μας χρόνια – ήταν κατά κάποιον τρόπο τα πρότυπά μας. Αυτοί μας έμαθαν τον Τσε και τη νεωτερικότητα, το Λένιν και τον Μακάρτνεϋ. Αυτοί μας πήγαν πρώτη φορά στον Τόλη, μας έμαθαν να παίζουμε καλή πόκα (οι περισσότεροι είναι φανατικοί τζογαδόροι – από τότε!) μας δίδαξαν κι εμάς το δήθεν στα αθλήματα των ερώτων. Είχαν κύρος – ήταν η γενιά του Πολυτεχνείου! Δεν είχαν χιούμορ – ούτε η δική μου γενιά έχει, αλλά σώζεται γιατί ανακάλυψε, θέλοντας και μη, το σωτήριο αυτοσαρκασμό. Ξέφυγαν μερικοί προς αναπάντεχες κατευθύνσεις– από το ΕΚΚΕ και την ΠΠΣΠ είδαν αναπάντεχα φως στον πατερικό αναρχισμό και μπήκαν – είναι κι αυτός μια κάποια λύσις. Πάντως και τη νέο- ορθοδοξία, οι πενηντατόσο την ανακάλυψαν…

Κάποια στιγμή, γιούρμηξαν: άλλος έγινε τσουτσέκι του Φλωράκη, άλλος του Κοσκωτά – στο τέλος οι περισσότεροι χώθηκαν στο πασόκ, μερικοί που είχαν αξεπέραστη αλλεργία στο πράσινο καβάτζωσαν τη ΝΔ, έγιναν και υπουργοί μερικοί από δαύτους – όχι ένας ή δύο μονάχα! Κλείνουν το δρόμο στους δισταχτικούς σαραντάρηδες, άντε να δούμε πότε θα γίνουν υπουργοί του ΓΑΠ οι αστέρες της γενιάς του Πολυτεχνείου – όταν θα φύγουν από τη μέση, οι νυν σαραντάρηδες θα είναι πλέον υπερήλικες… Γενικά, η γενιά του Πολυτεχνείου ετοιμάζεται να παίξει για τον ΓΑΠ το ρόλο που έπαιξε για τον Ανδρέα η γενιά του ΕΑΜ: να τον φέρει και να τον κρατήσει στην εξουσία, με ανταλλάγματα βεβαίως. Προς το παρόν τους χαλάει τη σούπα το γεγονός ότι η ΝΔ φέρεται σαν ένα άλλο πασόκ – σκέτος κλώνος! – οπότε θ΄ αργήσουν λιγάκι.

Μη ρωτήσει κανείς μα καλά, οι δεξιοί δεν είχαν κόσμο στους πενηντατόσο, όταν οι πενηντατόσο ήταν είκοσι – τριάντα – σαράντα; Όχι παιδιά, δεν είχαν, ήταν πάντα μια ισχνή μειοψηφία σ’ αυτές τις ηλικίες – κι όποιος αμφιβάλλει ας το ψάξει!

Επαφή έχουμε – ταύτιση δεν υπάρχει, αλλά ας μη το αναλύσουμε τώρα. Οι περισσότεροι από δαύτους έχουν ήδη κάνει το πρώτο έμφραγμα / έχουν κάνει κιόλας την πρώτη εξέταση για προστατικό αντιγόνο / έχουν χάσει πάνω από δέκα δόντια – πολλοί θα φορέσουν πολύ γρήγορα μασέλα, εξαιτίας της περιοδοντοπάθειας /έχουν χωρίσει – οι πιο πολλοί ξαναπαντρεύτηκαν / έχουν φρικάρει με τα χάλια των τέκνων τους – που τα ανάθρεψαν σαν φλώρους και τους βγήκαν κακομαθημένοι και εκνευριστικά ανεύθυνοι φλώροι / έχουν πειραματιστεί με σκληρές και ανείπωτες καταστάσεις όπως εικοσάχρονη γκόμενα με πίρσινγκ… Αναγκαία διευκρίνηση: μιλάω αποκλειστικά για άντρες – δε γνωρίζω πενηντατόσες γυναίκες!

Αμφιβάλλω αν οι νεότεροι μπορούν να καταλάβουν, να κατανοήσουν, να αναλύσουν τους πενηντατόσο. Ούτε λόγος για να τους αποδεχτούν: Αυτοί σήμερα είναι η άρχουσα ηλικία στη χώρα – σε κάθε επίπεδο. Ακολουθούν οι τραντάρηδες – τη δική μου φουρνιά την πήδηξε η Ιστορία! Ίσως επειδή στα νιάτα μας δεν καταφέραμε να παραμυθιαστούμε τόσο βαθιά, τόσο απόλυτα, για τόσα χρόνια από χοντρές παραμύθες. Άρα δεν είμαστε τόσο killers (δηλ. παλιανθρωπαραίοι) όσο οι ανανήψαντες πενηντατόσο – ούτε όσο οι τριαντάρηδες, εκπαιδευμένοι από το πασόκ στην παχυδερμία και από τη ΝΔ στο να είναι καλοί μαθητές του πασόκ.

Επειδή σ’ αυτή τη σειρά των ποστ είπα να αποφύγω με κάθε τρόπο τα σεντόνια, κλείνω με τον πονηρό γυαλάκια του Γιάννη Λογοθέτη, που θα μας συντροφέψει μουσικά και εικαστικά. Για το Γιάννη, επιφανή πενηντατόσο, θα τα πούμε στη συνέχεια. Αν δυσκολεύεστε να διαβάσετε τους στίχους, κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση!


 
Έγραψε ο Πάνος - Τετάρτη, Αυγούστου 30, 2006 |


12 Comments:


  • At 1:39 π.μ., Blogger nik-athenian

    Ρε συ Πάνο, επειδή εκεί μέσα στους πενηντατόσο είμαι κι εγώ, άκου και κάτι άλλο που θα κάνει εσάς τους επόμενους να νιώσετε λίγο χειρότερα:
    Εμείς ρε θα φύγουμε λίγο νωρίτερα κατά κανόνα από αυτόν τον τρισάθλιο κόσμο.
    Λίγο είναι;
    Επειδή δε πάντα το κακό το διαδέχεται το χειρότερο, θα φάτε στη μάπα πιο δυσβάστακτες καταστάσεις.
    Θα σε περιμένω πάντως να ξαναποστάρεις κι απ' το υπερπέραν, για να δω μήπως κι ανακάλυψες πουθενά στο μεταξύ το νόημα της ζωής. lol.

     
  • At 2:28 π.μ., Anonymous ο θειος Ισιδωρος

    Φιρι φιρι το πας να μου βγαλεις τα σκότια.
    Όταν ακουω για γενειες και μαλακιες κατι παθαινω. Ένα εχω να σου πω:
    « ο αντρας κανει τη γενεια
    κι όχι η γενεια τον αντρα !»

    Ειπες και κατι πολύ σωστο: «…….Ίσως επειδή στα νιάτα μας δεν καταφέραμε να παραμυθιαστούμε τόσο βαθιά, τόσο απόλυτα, για τόσα χρόνια από χοντρές παραμύθες».
    Η γενεια είναι η καραμελα του μαλακα δηλ του πνευματικα και συναισθηματικα ανηληκου ατομου, αυτου που δεν αναπτυσει την ατομικοτητα του και κρυβεται (λουφαρει) μες την ομαδα (οποιαδηποτε και αν είναι αυτή).
    Αυτό το παραμυθι με τις γενειες είναι εκλαϊκευμενη φιλοσοφια, κοινονοιολογια, ψυχολογια…απ΄όλα!
    Εγω στο βιο μου ότι μαλακια εκανα την εκανα στρατευμενος (μεσα από την ομαδα) κι ενοιωθα και μαγκας.
    Κι όταν βρεθηκα μονος ενοιωσα την αναγκη να ζητησω σιωπηλα συγνωμη για ολες τις μαλακιες που ειπα κι εκανα.
    Δεν ξερω αν θα την ζητησω αυτή τη συγνωμη, ουτε κανεις μου την απαιτησε, όμως γιαυτο αισθανομαι την αναγκη να ειμαι μονηρης.
    Για ναμαι ελευθερος.
    Η «γενεια του πολυτεχνειου» είναι μια απιστευτη παπαρα, οποιος την επικαλειται και κομπαζει ότι ανηκει σ΄αυτή είναι καραγκιοζης. Το κανει από ψυχικο ελειμα ή για να παραμυθιασει και να γαμησει καμια πιτσιρικα.
    Οι Λαμπρακιδες είναι μια παπαρα, οι πριν απ΄τους Λαμπρακιδες είναι μια τραγικη γενεια που …«τη φαγανε στο γκώλο».
    Οι «νεορθοδοξοι αναρχοπατερικοι»… «φτιαξανε» αυτή τη στρουγκα γιατι δεν εχουνε τα΄αρχιδια (ψυχικο σθενος) να υπαρχουνε σαν ατομα.
    Τους σημερινους 40ρηδες σας θεωρω πιο «τυχερους» γιατι όταν αρχισατε να μεγαλωνετε ειχε τελειωσει η παραμυθα και μαλακιστηκατε …«κατά βουληση» και όχι μαντρωμενοι σαν ζωα όπως οι προηγουμενοι. Αρκει να ΑΝΤΕΞΕΤΕ αυτή σας την ελευθερια και να μπορεσετε να την διαχειρηστητε.
    Παντως το κλαψουριζει κανεις γιατι νοιωθει «ιστορικα λιγος» εναντι των μαλακιδων του… «πολυτεχνειου» το βρισκω εντελως λαθος κι αδικο για τον καθενα από σας.

    Και μια και ειδα αυτά τα δυο παληκαπουλα στη φωτο: πριν από καμια 10ρια-15 χρονια τους ειδα για τελευταια φορα σ΄ένα υπογειο στο Εξαχειο («ΑΝ» νομιζω) και μουρθε να ξερασω: η απολυτη ιδεολογικοποιηση της μιζεριας. Αυτό που κανουνε κατ΄εξην και κατ΄επαγκελμα είναι να παραμυθιαζουνε την πιτσιρικαρία (που τους βλεπει με ανοιχτο το στομα) και να πουλανε «περγαμηνες» στα ανυσηχα παιδακια ως …«βετερανοι της παρακμης….και καλα».
    Αυτό που κανουνε και οι «του πολυτεχνειου» απλως πουλωντας άλλη πραματεια.
    Ρε ουστ από δω περα.

     
  • At 2:37 π.μ., Anonymous ο θειος

    Διορθωση: Μια και ειδα.....παληκαρόπουλα...
    (με την ορθογραφια ταχουμε πει, να μην επαναλαμβανομεθα)

     
  • At 5:56 π.μ., Blogger Composition Doll

    Εγώ, πάντως, μας γουστάρω κι εσύ λέγε ό,τι θες!

     
  • At 9:31 π.μ., Blogger Πάνος

    nik-athenian,

    το παραπήρες επί πόνου, αδερφέ! Αυτό που λες για το χειρότερο δεν ισχύει πια για μας, το χειρότερο (και το καλύτερο) μας έχει ήδη συμβεί, αλλά για τους ...νεότατους - αυτούς κι αυτές που έχουν ακόμα ανοιχτά τα στοιχήματα (τις ψευδαισθήσεις...) της ζωής

    *

    Dolly,

    :-)))

     
  • At 9:48 π.μ., Blogger Πάνος

    θείε Ισίδωρε,

    αρπάχτηκες πάλι!

    *

    Μην ασχολείσαι με τα παλλικάρια της φωτογραφίας - το καλλιτεχνικό μέρος είναι ο δίσκος του Γιάννη Λογοθέτη "Ρε γυαλάκια πονηρέ" που κυκλοφόρησε πέρυσι (νομίζω) και περιέχει τα καλύτερα (όχι όλα) από τα σατιρικά του τραγούδια.

    *

    Η αναλογία γενιά /άτομο (ή: πρόσωπο) με έχει απασχολήσει πολύ. Όπως συμβαίνει συνήθως (στις ρευστές έννοιες) δεν υπάρχει άσπρο -μαύρο. "είμεν και ουχ είμεν" που λέει κι ο μπάρμπα- Ηράκλειτος. Το ηρακλείτειο αυτό συναμφότερον προκύπτει αβίαστα και από τα δικά σου γραφόμενα, στο σχόλιο σου! Ομολογώ πάντως οτι κι εγώ (ως αυθεντικός επαρχιώτης) έχω μια προτίμηση στον κάθε ξεχωριστό άνθρωπο - και όχι στις "γενιές". Κι αυτές όμως ΥΠΑΡΧΟΥΝ, έστω θολά και φάλτσα, στο συλλογικό μας υποσυνείδητο - και δεν είναι προς θάνατον να τις χρησιμοποιεί κανείς, τουλάχιστον σ' ένα μισοσοβαρό /μισοσατιρικό κειμενάκι.

    *

    Βλέπω ότι σε παραξένεψε και το "ιστορικές κουρέλες" για τη γενιά της μεταπολίτευσης - αλλά περί αυτού υπάρχει κίνδυνος να ...επανέλθω!

     
  • At 12:15 μ.μ., Blogger OldSkipper

    Θυμαμαι κατι διακοπες στην Φολεγανδρο, τελη του '70. Μαθητης εγω - παρεα με 20-25ρηδες. Εβλεπα την αδιαφορια τους, τον οππορτουνισμο τους, το βολεμα τους και σκεφτομουν απογοητευμενος: "_αυτοι_ ειναι η γενια του πολυτεχνειου;"

    Το λαθος μου ηταν αριθμητικο. Στο Πολυτεχνειο το 1973 συμμετειχαν το πολυ 20000 ατομα. Τα υπολοιπα 10 εκατομμυρια (μαζι και τα τοτινα 2 εκ. νεοι) φορανε σημερα την δοξα αυτων των 20000.

    Παντως σε ολες τις κοινωνιες (οχι μονο στην Ελλαδα) οι ηλικες 40-60 εχουν την μεγαλυτερη ισχυ, τις περισσοτερες δυνατοτητες και ευκαιριες να αλλαξουν την κοινωνια.
    Με εξαιρεση τις βιαιες εξεγερσεις, οπου φυσικα πρωτοστατουν οι νεωτεροι.

    Συμφωνω με τον θειο Ισιδωρο: "ο αντρας κανει τη γενια".

    Η γενια μου δεν ειναι ουτε λιγοτερο ουτε περισσοτερο "ιστορικες κουρελες" απο τις υπολοιπες.

    Oldskipper, ετων 47 (αρα ανηκω στις γενιες που περιγραφεις)

     
  • At 12:39 μ.μ., Blogger Πάνος

    oldskipper,

    χαίρε!

    Είναι προφανές οτι ο επίδικος όρος χρησιμοποιείται ...συμβολικά, όχι κυριολεκτικά.

     
  • At 1:05 μ.μ., Blogger ιχνηλάτης

    Αυτοί σήμερα είναι η άρχουσα ηλικία στη χώρα – σε κάθε επίπεδο. Ακολουθούν οι τραντάρηδες – τη δική μου φουρνιά την πήδηξε η Ιστορία!

    H πιο πάνω φράση προδίδει μια κλασική κρίση του μεσήλικα, η οποία εκδηλώνεται εδώ με την έκφραση απογοήτευσης για τα ως τώρα πεπραγμένα του συγγραφέα, ή τουλάχιστον για τη μή επίτευξη ακόμα μεγαλύτερων στόχων σε προσωπικό, επαγγελματικό και κοινωνικό επίπεδο.

    Ξέχασα τον όρο που χρησιμοποιεί ο Φρόυντ, αλλά είναι ένας κλασικός ψυχολογικός ελιγμός με τη μετάθεση της ευθύνης σε άλλους, και στην προκειμένη περίπτωση στους πενήντα-κάτι, στους τριάντα-κάτι, αλλά και στην ίδια την Ιστορία.

    Το εκφρασμένο παράπονο του συγγραφέα είναι αδικαιολόγητο. Ατεκμηρίωτο. Η διαδοχική εναλλαγή των γενιών στην εξουσία - πολιτική, οικονομική, κοινωνική, πνευματική - είναι μια μόνιμη σταθερά της ζωής.

    Ο ρόλος του ατόμου σε αυτή τη διαδικασία είναι καθοριστικός. Δεν είναι όλοι οι πανηντάρηδες σήμερα εξουσία, ούτε όλοι οι τριαντάρηδες χρυσή εφεδρεία.

    Και μερικοί σαραντάρηδες την έχουν πηδήξει την Ιστορία.

    ΥΓ
    Εχει ενδιαφέρον ότι στην προηγούμενη συζήτηση για τους σαράντα-κάτι πριν μερικούς μήνες, ο Πάνος είχε παρουσιάσει ένα διαφορετικό πρόσωπο από το σημερινό. Το ίδιο κι εγώ !

    Ηθικό δίδαγμα ; Η ψυχολογική διάθεση κατά την έκφραση μιας άποψης ή θέσης είναι καθοριστικής σημασίας.

     
  • At 5:46 μ.μ., Blogger Πάνος

    Ιχνηλάτη,

    τι διεισδυτικότητα (σκέψης) είναι αυτή; :-)

    Φυσικά, επί των προσωπικών, δεν αντι-σχολιάζω, σύμφωνα με την πάγια πρακτική των "μτΚ"

    (έχω πειστεί πλέον οτι τα ιστολόγια αντενδείκνυνται απολύτως γι΄ αυτή τη δουλειά)

    *

    Για πες μερικούς από αυτούς τους περίφημους σαραντάρηδες που την έχουν πηδήξει την Ιστορία. Μη μου αναφέρεις το σεϊχη Νασράλα, για την Ελλάδα μιλάμε!

    *

    Οι παγκόσμιοι νόμοι διαδοχής κλπ ισχύουν σε πιο νορμάλ κοινωνίες - όχι στην ελληνική: για την ένδοξη χώρα μας ισχύουν άλλα μέτρα και σταθμά.

     
  • At 6:31 μ.μ., Blogger ιχνηλάτης

    Για πες μερικούς από αυτούς τους περίφημους σαραντάρηδες που την έχουν πηδήξει την Ιστορία. Μη μου αναφέρεις το σεϊχη Νασράλα, για την Ελλάδα μιλάμε!

    Είδες τι κάνει η διεισδυτικότητα ( σκέψης ) ! Σου φτιάχνει τουλάχιστον τη διάθεση :)))))

     
  • At 11:22 μ.μ., Anonymous ο θειος Ισιδωρος

    Δεν αρπαχτηκα ωρε ανηψιε, απλως εκανα τον αρπαγμενο!
    Λοιπον εγω τη "γενεια μου" την εχω χεσμενη,μεσα στα μοναστηρια της αριστερας περασαμε τα χρονια της νεοτητας μας.
    Εγω μπορει να την "εκανα" νωρις αλλα ολοι αυτοι που κανουνε σημερα τους αριστερους κοσμοπολιτες μεχρι χθες καλογεροπαπάδες της αριστερας ητανε.

    "Περσινος πουστης- φετινός κωλομπαράς" δηλαδη

    Και δε ντρεπονται που βγαινουν και πουλανε θεωρειες σημερα τα κοπροσκυλα.
    Η ενταξη σε τετοιου ειδους ομαδες που αποτελουν υποκαταστατα της θρησκειας δεν επιτρεπει στο νεαρο ατομο να αναπτυξει σωστα την ατομικοτητα του.
    Η ενταξη του ατομου στην ομαδα ειναι επιτυχης για τον ιδιο και την ομαδα (ακομα και για τα δυαδικα σχηματα- σχεσεις, γκομενιλικια κλπ) οταν το ατομο κομιζει σ΄αυτην την προσωπικοτηντα του. Αλλιως μιλαμε για στρουγκες (ΚΝΕ-ΧΑΝ κλπ).
    Γιαυτο σου λεω, μια χαρα εισαστε εσεις οι νεολαιοι(45ρηδες κι ετσι), τωρα αν την τραβαει ο οργανισμος σας τη στρουγκα και στεναχωριοσαστε που δεν γενηθηκατε "σταβλισμενα" ζωα οπως εμεις...καταλαβαινω το ζορι σας.
    Ειναι δυσκολο πραγμα η ελευθερια (δε λεω) γιατι μπορει να σε εκθεσει, ενω μεσα στο "πουτσαρά μπουλουκι" εισαι πιο...ασφαλης γιατι κρυβεσαι καλυτερα.
    Ρε δε με χεζετε, λεω΄γω?