ι Τα μυστικά του Κόλπου
Πέμπτη, Αυγούστου 24, 2006
Φωτιά στα μπατζάκια μας!

Οι φωτιές στην Κασσάνδρα είναι το δεύτερο μεγάλο προγραμματισμένο ατύχημα που έπληξε αυτό το καλοκαίρι την ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης. Το πρώτο ήταν η καταστροφή που προήλθε από τη χωματερή των Ταγαράδων. Περιμένουν κι άλλα στη σειρά – και είναι απολύτως βέβαιο ότι θα ξεσπάσουν, αργά ή γρήγορα: Οι πεδιάδες γύρω από τις λίμνες Κορώνεια (και τις άλλες), τα «βοσκοτόπια» στις εκβολές του Αξιού κλπ είναι οικολογικές /διατροφικές βόμβες έτοιμες να σκάσουν από στιγμή σε στιγμή: τα ζώα από τα οποία τρεφόμαστε, τα φρούτα και τα λαχανικά που τρώμε, είναι όχι πιθανόν, αλλά κατά πάσα βεβαιότητα αυστηρώς ακατάλληλα και επικίνδυνα. Ο βιολογικός καθαρισμός της πόλης λειτουργεί με άπειρα προβλήματα και κάποια στιγμή θα τα φτύσει εντελώς – και ο Θερμαϊκός θα ξαναγίνει βόθρος, όπως τον παλιό καλό καιρό. Και το σοβαρότερο προγραμματισμένο ατύχημα: όταν (όχι αν, όταν!) γίνει ο μεγάλος σεισμός, αν δεν είμαστε και πάλι τυχεροί (κωλόφαρδοι...) ως προς τα χαρακτηριστικά του (όπως στα 1978) οι δύστυχοι Θεσσαλονικείς θα ζήσουν εικόνες Αποκάλυψης, έτσι που τσιμεντάρισαν και αξιοποίησαν κάθε διαθέσιμο τετραγωνικό μέτρο. Ούτε καν να φύγουν μακριά δε θα μπορέσουν: οι έξοδοι της πόλης (των Μουδανιών, της Αθήνας, του Λαγκαδά) δεν επαρκούν για την κίνηση μιας φυσιολογικής εργάσιμης μέρας, χωρίς τίποτα το έκτακτο!

Ας μείνουμε όμως στα πόδια της Χαλκιδικής. Η Κασσάνδρα κάηκε πάλι, πριν δεκατέσσερα χρόνια περίπου. Την τελευταία εικοσαετία έχουν καεί επίσης η Σιθωνία και η μισή έκταση του Αγίου Όρους – σ’ εκείνη τη φοβερή πυρκαγιά στα μέσα της δεκαετίας του ’80. Είναι θέμα χρόνου και συγκυριών για να ξανακαεί το δεύτερο και το τρίτο πόδι. Δεν είναι απλή πιθανότητα, είναι απόλυτη βεβαιότητα: αν γλιτώσουν τη μια χρονιά, θα καούν την επόμενη ή τη μεθεπόμενη. Αρκεί να φυσάει!

Για να γίνει κατανοητό το γιατί, ας δούμε γιατί ΔΕΝ κάηκε η κατασκήνωση «Νίκος Γκάλης», παρ’ ότι η φωτιά έφτασε ως την περίφραξη: γιατί υπήρχαν εγκατεστημένες και σε πλήρη λειτουργικότητα οι εγκαταστάσεις πυρόσβεσης, αντλιοστάσιο, αποθηκευμένο νερό – σε ποσότητες αρκετές ώστε να μετατραπεί η κατασκήνωση σε λιμνοθάλασσα και να μην καεί φύλλο. Τα πέριξ, έγιναν στάχτη και μπούρμπερη…

Το πανέμορφο δάσος της Κασσάνδρας, οι οικισμοί, οι κατασκηνώσεις, οι τουριστικές υποδομές, τα μαντριά, τα μελίσσια, οι ελιές κάηκαν γιατί ΦΥΣΟΥΣΕ, άρα οι προσπάθειες των πυροσβεστών ήταν απολύτως άχρηστες (ανούσιες) και αναποτελεσματικές. Πώς να σβήσεις χιλιάδες στρέμματα με λίγα αεροπλάνα και μερικές εκατοντάδες πυροσβέστες να επιχειρούν στο έδαφος; Ούτε γι’ αστείο! Και προκαλεί θλίψη να βλέπεις στις τηλεοράσεις τους διάφορους ανευθυνοϋπεύθυνους κολοκυθοκέφαλους να μαλλιοτραβιούνται αναζητώντας πολιτικό κέρδος ή πολιτικό άλλοθι. Ενώ η αλήθεια είναι απλή: Για να γλιτώσει η Κασσάνδρα και να μην καεί ξανά ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΦΟΡΑ, σε δέκα –δεκαπέντε χρόνια, που θα (ξανα)γίνει εμπρησμός και θα τύχει να φυσάει, θα πρέπει από ΠΡΙΝ να έχουν γίνει απλά, στοιχειώδη πράγματα: μελετημένες και επαρκείς αντιπυρικές ζώνες και πυροσβεστικά αντλιοστάσια τοποθετημένα σε στρατηγικά επιλεγμένα σημεία, στις δασικές εκτάσεις και στους οικισμούς. Το κόστος για τις προληπτικές αυτές παρεμβάσεις είναι ασήμαντο, αν συγκριθεί με την τεράστια οικονομική καταστροφή σε τουρισμό, κατοικίες και καλλιέργειες – και την κυριολεκτικά ανεκτίμητη καταστροφή του δασικού περιβάλλοντος, με όσα αυτό περιέχει (περιείχε…).

Το επόμενο καλοκαίρι (ή κάποιο από τα επόμενα καλοκαίρια) λοιπόν, όταν θα πιάσει φωτιά ο Χολομώντας, η Σιθωνία ή το Άγιο Όρος – είναι απολύτως βέβαιο ότι θα συμβούν αντίστοιχες καταστροφές με της Κασσάνδρας, ΑΝ ΦΥΣΑΕΙ, μακάρι κι αν έχει προμηθευτεί η Πυροσβεστική άλλα 100 πυροσβεστικά αεροπλάνα, υπερσύχρονης τεχνολογίας - αν εν τω μεταξύ δεν έχουν υλοποιηθεί τα στοιχειώδη μέτρα πρόληψης.

Δύσκολα πράγματα… πανδύσκολα μάλιστα - γιατί άντε να βρεις εκεί που παίρνονται οι αποφάσεις και γίνεται ο σχεδιασμός, κάποιους ικανούς να επιβάλουν τη λογική και τα καλώς νοούμενα συμφέροντα των πολιτών, στους παντοδύναμους κομματοθρεμμένους κολοκυθοκέφαλους πολιτικούς και στους ακατανίκητους γραφειοκράτες / υπηρεσιακούς παράγοντες, οι οποίοι μεριμνούν και τυρβάζουν περί πολλά, όχι όμως με τα ουσιαστικά προβλήματα της Θεσσαλονίκης, όπως αυτά που ανέφερα στην αρχή. Όλοι αυτοί έχουν οδηγήσει την άλλοτε μεγάλη πολιτεία σ’ αυτά τα απίστευτα χάλια που έχει, υπό τα χειροκροτήματα των πραγματικά υπευθύνων, δηλαδή των ίδιων των Θεσσαλονικιών. Οι τελευταίοι είναι έτοιμοι να αποδείξουν στις επόμενες εκλογές (για μια ακόμα φορά) ότι είναι εντελώς γκάου-μπίου – και, τελικά, έχουν αυτό που τους αξίζει, τίποτε λιγότερο και τίποτε περισσότερο.

*

Τη φωτογραφία την τράβηξα σήμερα το πρωί στα Βασιλικά:

ΕΔΩ συλλέγεται, ΕΔΩ παράγεται, ΕΔΩ …φρέσκο γάλα ΔΕΛΤΑ

ΕΔΩ, στη γη την εμπλουτισμένη με νόστιμες και θρεπτικές διοξίνες…
 
Έγραψε ο Πάνος - Πέμπτη, Αυγούστου 24, 2006 |


17 Comments:


  • At 6:37 μ.μ., Blogger Σχολιαστής

    Γιατρέ μου, έχω ενα σφάχτη εδώ δεξιά.

    Και γώ ο αφελής έκοψα τα τοπικά προιόντα για να γλυτώσω τις διοξίνες. Η νέα μόδα είναι τις ντομάτες Βασιλικών να τις ονομάζουν Καστοριάς ή Πρέβεζας.

     
  • At 6:38 μ.μ., Blogger nik-athenian

    Ξεμπρόστιασμα παντού όπου τους βρίσκουμε Πάνο τους κολοκυθοκέφαλους, κι ας είναι ασήμαντα τα αποτελέσματα του ξεμπροστιάσματος επειδή είναι χοντρόπετσοι.
    Στις δημόσιες και ιδιωτικές εμφανίσεις τους τους ρωτάμε συνέχεια για τις παραλείψεις του παρελθόντος και τι σκοπεύουν να κάνουν στο μέλλον για τα συγκεκριμένα ζητήματα.
    Η συνάντηση πρόσωπο με πρόσωπο δεν είναι τηλεοπτικό παράθυρο για να τραβήξουν το λογίδριο που εκείνοι θέλουν.
    Αν υπάρχει κανένα αγρόκτημα συλλογής γάλακτος κοντά στους Ταγαράδες θα είναι κελεπούρι να βγει προς τα έξω.

     
  • At 7:22 μ.μ., Anonymous ο θειος Ισιδωρος

    Πολυ σωστα τα γραφεις αλλα αυτο το: "...αυτοί έχουν οδηγήσει την άλλοτε μεγάλη πολιτεία σ’ αυτά τα απίστευτα χάλια που έχει,..." τι σημανει?

    Ποια ειναι αυτη η..."αλλοτε μεγαλη πολιτεια"?

    Ενταξυ, ολη η Ελλαδα μπουρδελο ειναι (αφου την κατοικουν πουτανες)*, αλλα αυτες οι νεες χωρες και η ...βασιλευουσα δεν παιζονται.



    * καλα ειναι να ξεμπροστιαζουμε τους πολιτικους για την πολιτικη διαχειρηση που ασκουν, αλλα αυτοι ειναι απλως οι τσατσες του μπουρδελου, τις πουτανες (πολιτες) ποιος θα τους συμαζεψει?
    (οι πολιτικοι παντως, δυσκολο!)

     
  • At 7:45 μ.μ., Blogger Πάνος

    Σχολιαστή,

    απ' όπου και να προέρχονται είναι ...ύποπτες, γιατί δεν ξέρεις τι έχει συμβεί σε τοπική κλίμακα. Μια πυρκαγιά σε παράνομη χωματερή (2.500 έχουμε, λέει) μπορεί να απελευθερώσει τόσες διοξίνες (κυρίως από το κάψιμο των πλαστικών) που οι ντομάτες να βγαίνουν διοξινούχες, έστω κι αν γράφουν στο σβέρκο "βιολογικές"!

    Μοναδική λύση είναι να κάνουμε ζάπινγκ στα μανάβικα: μία από δω, μία από κει - έτσι μειώνουμε τις πιθανότητες να αγοράζουμε ζαρζαβατικά αποκλειστικά από μια μολυσμένη περιοχή!

    (Τρελλό, ε; Δεν είναι δική μου ιδέα - το πρότεινε πολύ σοβαρά ένας γεωπόνος, ως "λύση" του προβλήματος!)

    *

    nic-athenian,

    υπάρχουν και σεκιούριτυ, ξέρεις: αν ζυγώσεις κοντά κι αρχίσεις "να τη λες" σε απωθούν - κι αν επιμείνεις, σε μπαγλαρώνουν κιόλας! Δε μασάνε οι πολιτικοί από λόγια, το μόνο που τους ενοχλεί είναι το ΦΟΥΜΟ στις εκλογές - μιλάμε δηλαδή για επιστημονική φαντασία!

    *

    θείε Ισίδωρε,

    δεν εξιδανικεύω το παρελθόν - ίσως έχεις καιρό ν΄ανέβεις επάνω και δεν ξέρεις για ποιό αίσχος μιλάμε... Συγκριτικά με το σήμερα μιλώντας, η Θεσσαλονίκη παλιότερα (όχι πολύ παλιά, το '79 που ήρθα εγώ φοιτητής) ήταν μια κούκλα, μια πόλη για να ζει κανείς, ζεστή, ανθρώπινη - ακόμα και για τη φτωχολογιά! Τώρα, χέσε μέσα... Αλλά, εκκρεμεί πάντα ένα ποστ, σχετικό.

    Για τους Θεσσαλονικιούς συμφωνήσαμε απόλυτα: δύσκολα βρίσκεις αλλού τέτοια φρούτα!

    Επί τη ευκαιρία, σεβαστέ μου θείε, εκφράζω τη συγκίνησή μου και τις ευχαριστίες μου, γιατί από τους 300 περίπου που επισκέφτηκαν από χθές το απόγευμα τα "μτΚ" ήσουν ο μόνος που άφησες σχόλιο στον ταλαίπωρο μπάρμπα Γκιουζέπε, του χθεσινού ποστ!

    (Θα μου πεις, γι' αυτό υπάρχουν οι θείοι...)

     
  • At 9:01 μ.μ., Anonymous ο θειος Ισιδωρος

    Μου ταλεγε η Σοφη αλλα ειναι αληθεια οτι δεν τα ξερω τα εκει θεματα, εχω νανεβω πανω απο την εποχη του ανταρτικου το 47 αλλα τοτε ητανε αλλιως τα πραγματα δεν τις ξεραμε τις διοξινες και τα ρεστα. Αυτα ειναι καινουργια...φρουτα.

    Για το ποστ του μπαρμα Γκιουζεπε τι να σου πω, αφου το ξερεις οτι ειναι ζωα κι εσυ τους χαϊδευεις, με το Σεις και με το Σας τους εχεις.
    Αν τους πλακωσεις στα γαμωσταυρίδια -επι δικαιων και αδικων- θα δεις για ποτε βαζουνε μυαλο.

     
  • At 10:17 μ.μ., Blogger ιχνηλάτης

    Eχω πάει πολλές φορές Χαλκιδική, για δουλειές, εκδρομές και διακοπές. Μαγευτικό τοπίο.

    Μετά τις εικόνες που είδα στην τηλεόραση νιώθω ότι πραγματικά δεν θέλω να περάσω από την Κασσάνδρα για τα επόμενα δέκα χρόνια.

    Στάθηκα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην επισήμανση σου για το πως γλύτωσε η κατασκήνωση του Νίκου Γκάλη. Μου κάνει εντύπωση που δεν το χρησημοποίησαν οι νεοφιλελεύθεροι ως την καλύτερη απόδειξη για την αποτελεσματικότητα της ιδιωτικής πρωτοβουλίας σε σύγκριση με το κράτος !!!

    ΥΓ
    Ημουνα κι εγώ ένας από τους γενναίους 300 που διάβασαν το προηγούμενο ποστ για τον μπάρμπα Γκιουζέπε και τον Κάλβο, και δεν σχολίασαν.
    Για τον απλούστατο λόγο ότι ο Κάλβος ΔΕΝ μου αρέσει.
    Αν το έγραφα θα με έλουζες με τα - μαζεμένα - καλαματιανά σου :))))

    ΥΓ2
    Δεν περνάς απ'του μπάρμπα Μιχάλη να ακούσεις το τραγούδι που αφιέρωσα στους ερωτευμένους ;)

    ΥΓ3
    Θείε, τα ξεκαρδιστικά σχόλια σου είναι άπαικτα ! respect !

     
  • At 10:33 μ.μ., Blogger Athanassios

    Διαβάζοντας το post μου ΄γλθε στο μυαλό το "ΦΥΣΑΕΙ..." του Τσαγκάρη με τον Παπακωνσταντίνου.
    Οι Θεσσαλονικείς δεν διαφέρουν από τους λοιπούς "βολεμένους" νεοέλληνες. Πιες το "ΔΕΛΤΑ" σου και μη μιλάς.... φτου γαμώτο σήμερα αγόρασα ντομάτες Καστοριάς!!!

     
  • At 10:54 μ.μ., Blogger Πάνος

    θείε Ισίδωρε,

    μη μου πεις οτι έλαβες μέρος στον περίφημο βομβαρδισμό της Θεσσαλονίκης από τους αντάρτες, μ' εκείνο το πυροβόλο που συνελήφθη!

    *

    Ιχνηλάτη,

    α. δεν υπάρχει ιδιωτική πρωτοβουλία στην Ελλάδα! Ούτε για δείγμα! (εκτός από τις πισταρίες και τις καφετέριες...) Τις κατασκηνώσεις τις έκανε ο Γκάλης, αλλά τις πλήρωσαν τα ταμεία (κυρίως: το Δημόσιο) που καλύπτουν τα έξοδα των παιδιών! Απλώς επειδή ο Γκάλης είναι Γκάλης και όχι καραγκιόζης που παριστάνει τον Έλληνα επενδυτή (= αεριτζής) φρόντισε να τηρήσει όλες τις προβλεπόμενες προδιαγραφές. Οι νεοφιλελεύθεροι θα το μάθουν μόνο αν διαβάζουν τα "μτΚ" - μάλλον απίθανο...

    β. το χθεσινό ποστ δεν ήταν για τον Κάλβο - και μη μπερδεύεις τα πράγματα! Αν δε σου άρεσε, πες το - αν σου άρεσε, επίσης!

    γ. Για τον Κάλβο ετοιμάζω πολύ καιρό τώρα μια μεγάλη δουλειά. Όταν την ανεβάσω, πάρε λίγες μέρες άδεια για το ...Μαρόκο!

    *

    Athanassios,

    φάε τις ντομάτες και ...καλή τύχη!

     
  • At 2:38 π.μ., Anonymous Ο θειος

    Οχι δεν ημουνα στον βομβαρδισμο, με τον καπτα Ζαχαρια απο μικρο παιδι τραβιομοουνα, γαμησε τα, ασεμε τωρα μη με κολαζεις.

     
  • At 9:59 π.μ., Anonymous Ανώνυμος

    Δυστυχώς το δάσος κάηκε, και μόνο όσοι απο μας περνούσαμε απο τα 2 δρομάκια που ένωναν τις δυο πλευρές του πρώτου ποδιού, μπορούμε να καταλάβουμε πραγματικά τι ομορφιά υπήρχε εκεί πάνω. ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ!!!!!
    Το θέμα είναι τι θα γίνει απο δω και πέρα.
    Αναδάσωση ή Ανοικοδόμηση?
    και εχω και μια ακόμα απορία, όλοι αυτοί που έχασαν τις περιουσίες τους (ειλικρινά κρίμα) τις είχαν πυρασφαλίσει? Γιατί αν χτίζεις μέσα στο βουνό και δεν έχεις κάνει πυρασφάλεια είσαι ......δε ξέρω ειλικρινά τι είσαι.
    Το μόνο μέρος με πράσινο που έχει μείνει πλέον είναι το βουνό μεταξύ Ελάνης και Σάνη.
    Και ετσι για την ιστορία, όσοι αγοράζουν σπίτι στην Ελάνη, είναι υποχρεωμένοι να κάνουν πυρασφάλεια.

    Μια παραθερίστρια Πολυχρόνου εδώ και 33 χρόνια.

     
  • At 11:07 π.μ., Blogger John Charalambidis

    Μαζί με το μοναδικής ομορφιάς πευκοδάσος δάσος της Κασσάνδρας κάηκαν και οι αναμνήσεις των παιδικών και εφηβικών μου χρόνων. Το πρώτο πόδι της Χαλκιδικής είναι συνώνυμμο (πιστέυω και για την πλειονότητα των Θεσσαλονικέων) των πρώτων θερινών διακοπών, της πρώτης καλοκαιρινής αγάπης, της πρώτης διανυκτέρευσης σε σκηνή, της πρώτης φωτιάς στην αμμουδιά με κιθάρες και μπύρες, του πρώτου φιλιού, του πρώτου μεγάλου έρωτα, των αθώων παιδικών και εφηβικών μας χρόνων.
    Κρίμα Κρίμα Κρίμα.
    Εύχομαι ο 20 μηνών γιός μου να δεί την Κασσάνδρα και πάλι καταπράσινη.
    Όσο για τους κολοκυθοκέφαλους, καρεκλοκένταυρους, ανεγκέφαλους κρατικοδίαιτους ψεύτες δεν θα τους κάνω τη χάρη ούτε να τους ακούσω. Τους σιχάθηκα....

     
  • At 7:21 μ.μ., Blogger Πάνος

    παραθερίστρια και Γιάννη,

    το δάσος θα ξαναγίνει (αν το αφήσουν ήσυχο...)

    το πραγματικό πρόβλημα είναι στα μυαλά μας - και δε διορθώνεται εύκολα!

     
  • At 7:29 μ.μ., Anonymous kaltsovrako

    Γι' αυτό άνθρωπέ μου, κάνε στην άκρη να φτιάξουν τον αεροδιάδρομο μπας και φύγουν πιο εύκολα!
    :(

    Καλώς σε βρήκα πάλι.

     
  • At 7:31 μ.μ., Anonymous kaltsovrako

    Αμ, το άλλο!
    Μπάρμπα απ' την Κορώνη να έχεις, canadair δε βλέπεις! Που πάμε;
    Πού πήγαν οι Αξίες αυτού του τόπου;

     
  • At 7:48 μ.μ., Blogger Πάνος

    καλώς το παλλικάρι!

    (εθαύμαζα πριν τους αγώνες σου με τον Καλλίμαχο...)

     
  • At 8:32 μ.μ., Blogger Γιώργας

    Το δάσος που λαχτάραγες
    ωσπου να το περάσεις
    τώρα να το ξεχάσεις
    διαβάτη αποσπερνέ

    ... Τίνος είναι ομως αυτό το ποίημα;
    Εχω ξεχάσει

     
  • At 9:02 μ.μ., Blogger Πάνος

    Μιλτιάδης Μαλακάσης

    "Το δάσος"

    Το δάσος που λαχτάριζες
    ώσπου να το περάσεις
    τώρα ναν το ξεχάσεις
    διαβάτη αποσπερνέ.

    Μιαν αυγινή το κούρσεψαν
    ανίδρωτοι λοτόμοι
    κ' εκεί είναι τώρα δρόμοι
    διαβάτη αποσπερνέ.

    Το τρίσβαθο αναστέναγμα
    που άγγιζε την καρδιά σου,
    κ' έσπαε τα γόνατά σου
    δε θαν τ' ακούσεις πλια,

    το πήρανε στα διάπλατα
    περίτρομα φτερά τους,
    και τόκαμαν λαλιά τους
    τα νύχτια πουλιά.

    Και κάτι που βραχνόκραζε
    με μια φωνήν ανθρώπου,
    στο ημέρωμα του τόπου,
    βουβάθηκε κι αυτό,

    κ' έπεσε το αιματόβρεχτο,
    τ' ολόγυμνο μαχαίρι,
    πώβλεπες σ' ένα χέρι
    να σιέται αστραφτερό.

    Το σιγαλό τραγούδισμα
    που σ' έσερνε διαβάτη,
    σε μαγικό παλάτι,
    δίχως ελπίδα αυγής,

    το πήρανε -για κοίταξε,
    στερνήν ανατριχίλα,
    τα πεθαμένα φύλλα
    που απόμειναν στη γης.

    Κ' η άρπα με τον ήχο της
    που σε γλυκομεθούσε
    μα κρύφια σου χτυπούσε
    θανάτου μουσική,

    χάθηκε με την άγγιχτη
    που την κρατούσε κόρη,
    στα πέλαγα, στα όρη,
    να μην ξανακουστεί.

    Το δάσος που λαχτάριζες
    ώσπου ναν το περάσεις,
    για πάντα θα ξεχάσεις,
    διαβάτη αποσπερνέ.

    Γεννήκαν νεκροκρέβατα
    τ' άγρια δεντρά του τώρα
    και θα τα βρεις στη χώρα,
    διαβάτη αποσπερνέ.