ι Τα μυστικά του Κόλπου
Σάββατο, Αυγούστου 26, 2006
Τα φανταρίστικα














Την πρώτη μέρα στο στρατό
μου κόψαν τα μαλλιά μου
τη δεύτερη τον τσαμπουκά
την τρίτη τη μαγκιά μου

*

Ως πότε παλαμάνα
ως πότε μπελαρίνα
ως πότε τα ματάκια μου
θα βλέπουν Σαλαμίνα

*

Όποιος θα πάει στο στρατό
και δε θα βλαστημήσει
του δίνω τη διεύθυνση
ναρθεί να με γαμήσει

*

Καθόμουνα μας στη σκοπιά
και έκανα τσιγάρο
και ο καπνός σχημάτιζε
τη λέξη θα σαλτάρω

*

Απ’ όλα τα σαλπίσματα
μ’ αρέσουν μόνο τρία
συσσίτιο, κατάκλιση
και η μισθοδοσία

*

Κάθε πρωί σηκώνομαι
στις έξι παρά δέκα
και όταν δε σηκώνομαι
μου λένε πάρε δέκα

*

Στο πειθαρχείο μ’ έστειλε
ο λοχαγός να πάω
γιατί στον τοίχο έγραψα
μωρό μου σ’ αγαπάω

*

ΑΓΑΠΩ ΤΗΝ ΚΙΚΗ, ΓΑΜΏ ΤΟ ΝΑΥΤΙΚΟ!

*

Αρβύλες μπείτε στη γραμμή
κορδόνια στοιχιθείτε
ο Τόλης απολύετε
να πα να γαμηθείτε!

*

Το φανταράκι στη σκοπιά
κανείς μη το πειράξει
γιατί μπορεί να τρελαθεί
και όλους να τους σφάξει


*

Μαυράκια μας φωνάζουνε
μαύρο μπερέ φοράμε
στο μαύρο το στραπόπεδο
καμένο αρνί θα φάνε!

*

Το φανταράκι στο στρατό
να μην το λησμονείτε
με γράμματα κι επιταγές
να το παρηγορείτε


*

Όταν θα πάρω το χαρτί
και θα γινώ πολίτης
θα ξαναπάρω μηχανή
θα ξαναγίνω αλήτης

*

Έχω συνήθεια κακή
κακό το ελάττωμά μου
όπου περνώ κι υπηρετώ
να γράφω τα’ όνομά μου

*

Φωτιά να πέσει από ψηλά
να κάψει τις μοδίστρες
αυτές που ράψαν το χακί
με μαύρες κουβαρίστρες

*

Στο άγημα επήγανε
ολόκληρο Παλάσκα
κι ο τόπος όλος άσπρισε
σα νάταν η Αλάσκα

*

Ένας σμηνίτης έρχεται
μέσα στα ραφ ντυμένος
είναι ο γιος σου μάνα μου
ο ταλαιπωρημένος

*

Σκοπός σαν είμαι γίνεται
το μάτι μου γαρίδα
και ψιθυρίζω αλτ τις εί
σε κάθε κατσαρίδα

*

Καλύτερα να πούλαγα
γκαζόζες λεμονάδες
παρά που πήγα κι έμπλεξα
με τους καραβανάδες

*

Ήμουν δεκαενιά χρονών
μες τον ανθό της νιότης
και μούρθε το κωλόχαρτο
να πάω στρατιώτης

*

Εκεί που γνωριστήκαμε
και κάναμε παρέα
μου ήρθε η μετάθεση
να φύγω για Κορέα

*

Ο διοικητής με ρώτησε
τι ήμουνα πολίτης
και τότε ‘γω τ’ απάντησα
καψούρης και αλήτης

*

Έφαγα τα τηλέφωνα
να πούμε δυο λογάκια
μα συ μου είπαν γλένταγες
με άλλον στα μπαράκια

*

Δεν είναι κρίμα κι άδικο
να είμαι ‘γω οπλίτης
και τη δικιά μου γκόμενα
να τη γαμεί πολίτης;

*

ΤΙ ΦΥΛΑΜΕ ΕΔΩ ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΠΟΥΤΑΝΑ ΜΟΥ ΓΑΜΩ;

*

Όλα τ’ αστέρια τ’ ουρανού
αμέτρητα χιλιάδες
τα είδα όλα στο στρατό
ραμμένα σε γιακάδες

*

Ήρθ’ ο καιρός ν’ απολυθώ
να φύγω μακριά σας
το άρμα να ξεχρεωθώ
φαντάρια άντε γεια σας

*

Όλοι τους με ξεχάσανε
σα νάμουν πεθαμένος
μα εγώ μακριά τους βρίσκομαι
μες το χακί ντυμένος

*

Χθες στη σκοπιά που ήμουνα
σκεφτόμουνα εσένα
κι αντί για το κορμάκι σου
χάιδευα το Μ1

*

Το γράμμα το τελείωσα
το φάκελο θα κλείσω
εκείνο θάρθει να σε βρει
μα εγώ θα μείνω πίσω

*

Όταν θα έρθει ο καιρός
που θα μετράω μέρες
να πα να πεις στη μάνα σου
να ετοιμάσει βέρες

*

Γιατί αγάπη μου γλυκιά
μας χώρισαν στα δύο
εμένα στο στρατόπεδο
κι εσένα στο θρανίο

*

Το πρώτο μου συσσίτιο
ήτανε μελιτζάνες
που πλέανε σαν κότερα
μέσα στις καραβάνες

*

Τα μακαρόνια του στρατού
εγώ θα τα ενώσω
να φτιάξω σιδηρόδρομο
να ‘ρθω να σ’ ανταμώσω

*

Ένα μονάχα σκέφτομαι
κι αυτό μου δίνει θάρρος
τα μάτια σου που δάκρυζαν
σαν έφευγα φαντάρος

*

Στο θάλαμο καθόμουνα
και σούγραφα ένα γράμμα
και μπαίνει μέσα λοχαγός
και τρώω μια καμπάνα

*

Άλλοι στα ζάρια τις διπλές
και άλλοι τις εξάρες
άλλοι φυλάνε τις σκοπιές
και άλλοι τις κουκλάρες

*

Όταν την πύλη θα διαβείς
λαλούνε δυο πουλάκια
τόνα σου λέει υπομονή
το άλλο δυο χρονάκια

*

Όλα τα πήρα στη σκοπιά
σαν τον καλό φαντάρο
ξέχασα όμως τη φωτιά
ν’ ανάψω ένα τσιγάρο

*

Τσιγάρο μ’ απαρνήθηκες
γόπα δε με θυμάσαι
και συ γλυκό μου μάλμπορο
στο ΚΨΜ κοιμάσαι

*

Ο ημερήσιος σκοπός
λούκι χοντρό τραβάει
παρουσιάστε συνεχώς
και προσοχές βαράει

*

Και άραγε να με σκέφτεσαι
τώρα που ζω μακριά σου
ή χαίρεσαι που έφυγα
και κάνεις τα δικά σου;

*

Όταν παρουσιάστηκα
μου λέει ο αλφαμίτης
πέρνα παιδί μου για να δεις
τι πα να πει πολίτης

*

Μάγκα μου μόνο κοίταξε
χαφιές μη καταντήσεις
γιατί εδώ στο θάλαμο
αίμα πικρό θα φτύσεις

*

Τη νύχτα στο φυλάκιο
κανένας δε μιλάει
γιατί καθένας σκέφτεται
εκείνη που αγαπάει

*

Μα θα ξαναβλεπόμαστε
αδέρφια μου συχνά

*

Ξεκίνησα με τη βαβέλ
πήγα στο παραπέντε
διάβασα Χρήστο Καστανά
και βγήκα Ι-5

Γειά σου Χριστόφορε!

* * *

Τα ανωτέρω στρατιωτικά στιχουργήματα προέρχονται από το δίσκο του Λουκιανού Κηλαηδόνη ΤΑ ΦΑΝΤΑΡΙΣΤΙΚΑ, που μοίρασε κάποτε δωρεάν το περιοδικό ΔΙΦΩΝΟ. Από ένα τετράστιχο τραγουδάνε η Πόλυ Πάνου, ο Γιώργος Νταλάρας και ο Χάρυ Κλυν. Όποιος έχει να προσθέσει κάτι (καθ’ ότι ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΠΡΩΗΝ ΦΑΝΤΑΡΟΙ) για να πλουτίσουμε τη συλλογή – ας το στείλει!
 
Έγραψε ο Πάνος - Σάββατο, Αυγούστου 26, 2006 |


13 Comments:


  • At 3:09 μ.μ., Anonymous ο θειος Ισιδωρος

    Βλεπω στον υπνο μου ελαφια
    απολυομαι πιλαφια.

     
  • At 3:15 μ.μ., Anonymous ο θειος

    και μια διορθωση:
    "Ως ποτε μπελαμάνα
    -//- κολαρίνα..."

    ...πως φαινεται η διαφορα αναμεσα στο Ναυτικο και στους βρωμοποδαραδες.

     
  • At 3:35 μ.μ., Blogger ιχνηλάτης

    Πήρα το χαρτί,
    ντύθηκα στα μπλέ.
    Πέρασα την πύλη.
    Σε τόπο μακρινό,
    με τον άνεμο
    φίλο κι αδερφό.

    Αννα,
    δεν ήμουνα εγώ
    γι' αεροπλάνα.

    Ωρες στη σκοπιά.
    Τσιγάρο στα κλεφτά.
    Σκουπίδια, μαγειρεία.
    Μα κάτω απ' την πλαγιά
    ο δρόμος φωτεινός
    μου δείχνει την πορεία.

    Αννα,
    δεν ήμουνα εγώ
    γι' αεροπλάνα.

    Το παιχνίδι αυτό
    θέατρο σωστό
    και γνωστοί οι ρόλοι.
    βγάζω τη στολή
    και το κράνος μου.
    Φεύγω για την πόλη.

    Αννα,
    δεν ήμουνα εγώ
    γι' αεροπλάνα.


    Το τραγουδάκι αυτό του Βασίλη Καζούλη, παραμένει το πιο όμορφο απ'όλα όσα αναφέρονται στη στρατιωτική θητεία.
    Το ρεφρέν, μια απλή φρασούλα, είναι αριστούργημα.
    Με την απλότητα του ξεπερνά ακόμα και το " βαθυστόχαστο " σουξέ Διδυμότειχο Μπλουζ.

     
  • At 6:11 μ.μ., Anonymous o ueiow

    Σκισε με ναυτη
    ν΄αλλαξω ραφτη

     
  • At 2:12 π.μ., Anonymous ο θειος

    Φερτε μου μια μπαλαρινα
    πριν με φαει η λαμαρίνα

     
  • At 2:14 π.μ., Anonymous ο Θeioς

    Δεν αντεχω αλλο μανα
    με στενευει η μπελαμανα

     
  • At 11:39 μ.μ., Anonymous ο θειος Ισιδωρος

    ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΜΕΓΑΛΟΜ. ΦΑΝΟΥΡΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΙΜΗΝ ΟΣΙΟΣ

    Σημερα 27 Αυγουστου η εκκλησια μας εωρταζει τους αγιους Μεγαλομαρτυρες Αγιο Φανουριο και Οσιο Ποιμήν
    Για τον Αγιο Φανουριο και την Φανουροπιτα θα επανελθουμε σε άλλη εκπομπη αναλυτικως
    Ο όσιος Ποιμήν γεννήθηκε στην Αίγυπτο περί το 340 μ.Χ. και από την νεότητά του έζησε ασκητικά, ενώ δε βρισκόταν στην ηλικία των 15 ετών εγκαταβίωσε σε Ιερά Μονή στην Λιβύη.
    Ο αββάς Ποιμήν γνώρισε όλη την μέθοδο της ορθοδόξου ασκητικής ζωής, καθάρισε τα πάθη του με πολλές πνευματικές ασκήσεις και απέκτησε αγάπη για όλον τον κόσμο.
    Εγραψε εν βιβλιον το ονομαζομενον «Γεροντικον»
    H απάντηση που έδωσε σε κάποιους αδελφούς που τον ρώτησαν αν έπρεπε να ξυπνούν τους αδελφούς που νυστάζουν κατά την διάρκεια της συνάξεως. Είπε: «Εγώ πάντως εάν ίδω τον αδελφόν να νυστάζη, τοποθετώ την κεφαλή του στα γόνατά μου και τον αναπαύω».
    Ο ιερός υμνογράφος τον αποκαλεί «πολίτην των Αγγέλων και συνόμιλον», «της άνω μητροπόλεως οικήτορα»
    «των αρετών ενδιαίτημα» και «της ερήμου κοσμήτορα». Να έχουμε τις ευχές του και τις πρεσβείες του προς τον Θεό.

     
  • At 11:59 μ.μ., Blogger Πάνος

    Βοήθειά μας...

     
  • At 12:22 π.μ., Anonymous ο θειος

    Αμην!

    (οπως βλεπεις μονο εγω και ο Καστίγιο παιζουμε σημερα, ολοι οι αλλοι το κωλοβαράνε)

     
  • At 10:56 π.μ., Blogger Γιώργας

    Απολύομαι ψαρούκλες
    τα μαλλιά μου κάνω μπούκλες

     
  • At 2:22 μ.μ., Blogger Athanassios

    Ξάδελφε Ιχνηλάτη, πιστέυω ότι το μακράν καλύτερο τραγούδι για το φανταριλίκι έχει γράψει ο Ρασούλης:
    " Ελα στην παρέα μας φαντάρε κι ένα ποτηράκι βάλε..."

    Θείε, δεν πιστεύω ν΄ακούμπησες κανένα κεφάλι στα γόνατα του Οσίου Ποιμένος.... Ευλογείτε

     
  • At 9:28 μ.μ., Blogger ιχνηλάτης

    Αθανάσιε, δεν διαφωνώ. Το καθένα στο είδος του. Λαικό του Ρασούλη, ποπ-ροκ του Καζούλη.

     
  • At 3:54 π.μ., Blogger boade

    Τιμώρησέ με λοχαγέ
    να βρώ κι εγώ αιτία
    καταριπάς απάνω σου
    ν' αδειάσω το G3.

    ........................

    Τον μαυροσκούφη ρώτησα
    τι πάει να πεί Αυλώνα
    την ξιφολόγχη μου' δωσε
    και μου'πε "αυτοκτόνα".

    ........................

    Θ'απολυθώ απ΄το Στρατό
    μα θα μου λείψει η χάρη
    στη ζώνη μου να το φορώ
    το σαρανταπεντάρι.