ι Τα μυστικά του Κόλπου
Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 25, 2006
Το τρώμε και μας τρώει...




Γράφει ο Σχολιαστής

Πάνο, διάβασα κάτι πολύ εφιαλτικό, και θεώρησα σκόπιμο να το μοιραστώ με τους αναγνώστες των "μτκ".

Στο "ΕΨΙΛΟΝ" της χθεσινής "Κ.Ε." ο Δημήτρης Αγγελίδης γράφει με τίτλο "ΧΗΜΕΙΑ, Πωλείται γεύση τυρόπιτας σε μπουκαλάκι", για τη βιομηχανία αρωματικών υλών. Εχει κάνει ρεπορτάζ στο τμήμα εφαρμογών των αρωματικών υλών τροφίμων της Βιορύλ, που είναι η μεγαλύτερη ελληνική εταιρεία στην παραγωγή βιομηχανικών αρωμάτων υψηλής τεχνολογίας. Συνομιλεί με την κ. Νικολέτα Γιάννοβιτς διευθύντρια του τμήματος αρωματικών υλών.

Λέει η κ. Γιάννοβιτς, αφού βάζει τον δημοσιογράφο να μυρίσει "άρωμα φέτας" απο ένα μπουκαλάκι: "Συνήθως οι τυρόπιτες και τα τυροπιτάκια και οι σως τυριού που κυκλοφορούν στην αγορά δεν φτιάχνονται με φέτα, αλλά με γκίζα. Ξέρετε τι είναι η γκίζα; Oπως είναι η φέτα στο βαρέλι, μαζεύουν τα τρίμματα και το ζουμί που βγαίνει, τα βράζουν με ένζημα και τα ξαναπήζουν. Παράγεται ένα πηχτό πράγμα, σαν τρίμμα τυριού, το οποίο δεν έχει μυρωδιά, γιατί απο την πρώτη τυροκόμιση έχουν φύγει τα λιπαρά και τα άλλα συστατικά του. Αν δεν του έβαζαν λίγο ΑΡΩΜΑΤΑΚΙ ΦΕΤΑΣ, θα ήταν σαν να τρώς φύλλο με χυλό, σαν κορνφλάουερ διαλυμένο στο νερό"

Πληροφορηθήκαμε λοιπόν τι είναι η ΓΚΙΖΑ που βάζουν στις τυρόπιτες αντί για τυρί.

Μερικά ακόμα αρώματα; Φράουλα, λαχταριστό πεπόνι, ιταλική παρμεζάνα, βοδινό κρέας, σαλάμι, μπέικον και φρεσκοψημένο (!!!!!!!) σουβλάκι, άρωμα τομάτας, σοκολάτα, καραμέλα, καπουτσίνο, λεμόνι, μανταρίνι, τζίντζερ, λεβάντα και πράσινο τσάι.

Η λίστα της ανθρώπινης ξεφτίλας δεν έχει τελειωμό.

Το "1984" του Όργουελ σε λίγο θα μοιάζει παραμύθι.

Καλά οι καταναλωτικές οργανώσεις τι λένε; Δεν έχουμε δικαίωμα να ξέρουμε πότε τρώμε γκίζα ή φέτα;

Nα κλείσω με κάτι τελευταίο.

"Χωρίς την προσθήκη αρώματος, τα παγωτά έχουν τη γεύση χαλασμένου λίπους. Χωρίς άρωμα, τα ζελέ φρούτων σου δίνουν την αίσθηση ότι μασάς πλαστική σακούλα. Οι χυμοί φρούτων μοιάζουν με αραιωμένη, άγευστη σάλτσα, σαν πορτοκάλάδα που έχει ξεχαστεί στο ψυγείο μέρες. Και οι μαργαρίνες και τα μαλακά προϊόντα που αλείφουμε στο ψωμί έχουν μια δυσάρεστη γεύση μείγματος λιπαρών."

... και καλή τύχη μάγκες.
 
Έγραψε ο Πάνος - Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 25, 2006 |


18 Comments:


  • At 6:49 μ.μ., Blogger Πάνος

    Μπλιάξ!

     
  • At 7:25 μ.μ., Blogger Σχολιαστής

    Η ερώτηση, "έχει η τυρόπιτα τυρί;" θυμίζει μια ελληνική ταινία με το Σταυρίδη και το Γκιωνάκη. Ελεγε ο Σταυρίδης "Πιάσε ρε μια πορτοκαλάδα", και απαντούσε ο Γκιωνάκης "απο πορτοκάλι;"

     
  • At 9:17 μ.μ., Blogger Athanassios

    Σχολιαστή, καλό... το διάβασα κι εγώ χθες κι ορκίστηκα να μη ξαναφάω τυρόπιττα. Φυσικά αυτές δεν είναι λύσεις. Η τροφή μας αμερικανοποιήθηκε, πριν χρόνια αυτούς λέγαμε ότι τρώνε πλαστικά, πλέον τα τρώμε κι εμείς και λέμε " τι νόστιμο που είναι!!!"

     
  • At 9:27 μ.μ., Blogger Πάνος

    Και η μπουγάτσα γίνεται με ΓΚΙΖΑ;

    Ωιμέ, η Μπουγατσαδούπολη...

     
  • At 10:15 μ.μ., Blogger propaganda

    Χρόνια τώρα είναι γνωστό ότι στα τυποποιημένα τρόφιμα χρησιμοποιούνται ουσίες για να πετύχουν την γεύση που απαιτείται για να γίνει το "προϊόν" ελκυστικό. Φίλη που δούλευε σαν χημικός σε μεγάλη εταιρία τροφίμων είχε πάθει φοβία με κάθε τι που αγόραζε και σχεδόν είχε γίνει χορτοφάγος. Αυτά που έγραφε το άρθρο είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου, τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα.

     
  • At 10:46 μ.μ., Blogger ιχνηλάτης

    Γκιζόπιτα δηλαδή ε ;

     
  • At 11:04 μ.μ., Blogger Σχολιαστής

    Εξάδελφε Ιχνηλάτη, ...μας την πέσαν οι βάρβαροι.

     
  • At 11:19 μ.μ., Blogger Oneiros

    ..προσεχώς, και με γεύση Soylent Green.

     
  • At 11:31 μ.μ., Anonymous ο θειος Ισιδωρος

    Αυτα δεν ειναι τιποτα μπροστα στο φοβερο σκανδαλο της ...αρτοκλασίας.

    Ενας φιλος μου τεχνικος τροφιμων που δουλευε για λογαριασμο της ΔΙΣ ($) μουλεγε οτι μαζευονται ολοι οι ευρύπρωκτοι ιερεις και κλανουνε μες τη σκαφη με το αλευρι μεχρι που σηκωνεται ομιχλη σε σημειο που να μην βλεπει ο ενας τον αλλον.
    Κατοπιν πλαθουνε τα
    εφτα ζυμα
    κι ενας θυμιά-
    τιζει κι ο αλλος του χυμά
    για να του σκισει τον κλανιά
    και τον κρατανε εφτα νομα-
    τοι ψεφτη κι αδικε ντουνια.

     
  • At 12:01 π.μ., Blogger Athanassios

    Ο θείος έχει ποιητικό οίστρο απόψε. Πόθεν η έμπνευση? Κανένα καράβι γέροντες είδες στον ύπνο σου χθες να σε κυνηγάνε ή μάζευες κολοκυθάκια στη ΝΤΑΤΣΑ?

     
  • At 12:37 π.μ., Anonymous ο θειος

    Γενικα, γυριζω και μυριζω.

    Στη ΝΤΑΤΣΑ τρεχω ενα προγραμμα (Καποδιστριας ΙΙ) που αφορα την καλιεργεια πατατας με αρωμα "αρνακι στο φουρνο".
    Προκειται για μια επαναστατικη βιοποικιλια πατατας που θα σωσει εκατομυρια αρνισιες ζωες.
    Επισης πειραματιζομαι πανω σε μια διασταυρωση κουνελόψαρου με αρωμα λεβαντας που το τρως και θα κλανεις πατατες.

     
  • At 12:55 π.μ., Blogger Athanassios

    Σχολιαστή μια έπίσκεψη στη ντάτσα του θείου και φωτογράφηση θα τεκμηριώσει απόλυτα το post σου. Ο θείος έχει μπλέξει τ' αρνιά με τις πατάτες, τα μαλλιά με την @@@@@ !!!

     
  • At 10:54 π.μ., Blogger Γιώργας

    Μήπως πρέπει να κατοχυρώσουμε και την Γκίζα στην Ευρωπαική Ενωση ως προιόν προστατευόμενης ονομασίας προελεύσεως;

     
  • At 2:39 μ.μ., Anonymous Nessim

    Είχα επισκευθεί και εγώ κάποτε την Βιορύλ στην νέα κηφισιά (αργότερα κάηκε) και θυμάμαι μια τεράστια αίθουσα-βιβλιοθήκη βιομηχανικών αρωμάτων- με τα τεχνητά αρώματα για τρόφιμα, απορρυπαντικά κλπ, και είχα εντυπωσιαθεί από τις χιλιάδες μπουκαλάκια σε τεράστιες σειρές ραφιών dexion με πολλές παραλλαγές μάλιστα από κάθε κατηγορία (πχ λεμονι, σοκολάτα κλπ). Πολλές φορές όταν τρώμε πχ κάτι με γεύση φράουλα και η γεύση είναι πιό "φραουλένια" από ότι οποιαδήποτε φράουλα στον κόσμο κάτι δεν πάει καλά. Ασε που χρώματα σαν αυτά που βλέπουμε σε πολλά τρόφιμα δεν υπάρχουν ποτέ στη φύση. Καταναλόνουμε δηλαδή πράγματα πιό φυσικά και απο τα φυσικά.Πάμε γυρεύοντας δηλαδή.

     
  • At 11:38 π.μ., Blogger ΠΕΤΕΦΡΗΣ

    Σε σουπερμάρκετ αγγλικής επαρχίας(το 1979...) είχα δεί τέτοια μπουκαλάκια, είχα ρωτήσει και μιά κυρία μου ανέλυσε την ποσότητα που πρέπει να μπεί σε κάθε υλικό φαγητού "γιά να μη πικρίζει".Ευτυχώς είχανε γιά σκυλοτροφές ωραιότατα και φρεσκότατα πνευμόνια από αρνιά και αμελέτητα,(νοιάζονται γιά τα κατοικίδια) που δεν τα τρώνε με τίποτα, και πέρασε χορταστικά η προσωρινή ζωή..

     
  • At 5:17 μ.μ., Blogger Πάνος

    Πετεφρή,

    καλώς ήρθες από τα μέρη μας. Θα ειδοποιήσω το Σχολιαστή (που έγραψε το ποστ)

     
  • At 6:12 μ.μ., Blogger ΠΕΤΕΦΡΗΣ

    Στα μέρη σας τριγυρνάω συχνά.Ασε που ήμασταν και γείτονες δυό χρονάκια (οδός Φιλίππου, Περαία)

     
  • At 2:27 μ.μ., Blogger Nemecis

    Εγώ πάντως, επειδή έχω φίλο με τυροκομικά προιόντα, αγοράζω γκίζα και τη χρησιμοποιώ σε φαγητά σε συνδιασμό με φέτα διότι είναι πεντανόστιμη, όχι αλμυρή και με ελάχιστα λιπαρά. Τη χρησιμοποιώ σαν "ανθότυρο". Εννοείται όμως, ότι δε δέχομαι να μου πλασάρουν την "τυρόπιτα με φέτα" ενώ είναι τυρόπιτα με γκίζα.