ι Τα μυστικά του Κόλπου
Κυριακή, Σεπτεμβρίου 10, 2006
Πετροκέρασα, repeat

Την ώρα που η Θεσσαλονίκη ετοιμαζόταν για όσα ξέρετε ήδη από τα δελτία ειδήσεων, εγώ ως άλλος Δικαιόπολις πήρα την οικογένεια και την οδήγησα στα Πετροκέρασα, ένα ορεινό χωριό λίγα χιλιόμετρα μακριά από τον τζάμπα - πανικό.

Ένα χωριό "φτιαγμένο" με προσοχή και μεράκι - και την αξιοποίηση των κονδυλίων της Ε.Ε.- μέσα στο πράσινο.

Η διαδρομή εξαιρετική: Πριν τα Βασιλικά στροφή αριστερά, άνοδος (με συνεχή στροφιλίκια) μέσα σε δάσος από πεύκα και αργότερα καστανιές, Πέτροκέρασα. Επιστροφή (πιο άνετη) από Ζαγκλιβέρι (κι αυτό ωραίο χωριό), παραλίμνια διαδρομή ως τον Άγιο Βασίλειο, Χορτιάτης, Πανόραμα (στάση για τρίγωνα από τον Ελενίδη), Περαία.

Μας συνόδευε ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, σε τραγούδια δικά του και του Βίρβου -για να τη βρίσκουν οι μεγάλοι και να μαθαίνουν εγκαίρως τα νιάτα (Το "my number one" θα το λησμονήσουν γρήγορα. "Του Μπελαμή το ουζερί" ποτέ!)

Στην πλακόστρωτη πλατεία γευτήκαμε θεσπέσιο "θεσσαλικό" (ή "ελασσονίτικο"), κοκορέτσι, μπριζόλα στη σούβλα, παντσέτες και κάμποσα συνοδευτικά. Ποιότης εξαιρετική -και η καθαριότητα επίσης. Πέντε άτομα -σαράντα εννέα ευρώ.

Δίπλα μας έτρωγε ένα μεσόκοπο ζευγάρι - "διανοούμενοι". Όταν τελείωσαν φώναξε ο κύριος τον ευγενικό και πανέξυπνο Αλβανό σερβιτόρο και τον ρώτησε:

-Επιδόρπιο, έχετε;

Και εκείνος, χωρίς να χάσει την ψυχραιμία του:

-Απ' αυτό δεν έχουμε. Έχουμε όμως παγωτό, προφιτερόλ, σοκολάτα...

Η ζωή μπορεί να είναι όμορφη, ακόμα και όταν στην Θεσσαλονίκη ξεσπάει ο τυφώνας που λέγεται "ΔΕΘ".

*

ΥΓ. Αυτό το ποστάκι ανέβηκε Σάββατο 10 Σεπτεμβρίου 2005. Τα "μτκ" (4 ημερών) τα διάβαζε μονάχα η Ψιλικατζού, τότε ήταν ακόμα εν ενεργεία και όχι "x" -γειά σου Κωσταντίνα! Διαπίστωσα οτι θα μπορούσα να το έχω γράψει ...σήμερα, γι αυτό το ανεβάζω ξανά!
 
Έγραψε ο Πάνος - Κυριακή, Σεπτεμβρίου 10, 2006 |


4 Comments:


  • At 6:47 π.μ., Blogger Mr.Folios

    Δεν το πιστευω! Τι μου θυμισες! Το αρχικο ποστ του Σεπτεμβρη 2005 δεν το εχω διαβασει, αλλα αν μιλαμε για τον ιδιο χλαπακοκαφενε της πλατειας, εχω να αναφερω ενα παρομοιο περιστατικο. Πριν απο δεκαετια και βαλε, τρια τεσσερα λασπωμενα και πονεμενα απ το εντουρο παλληκαρια μπηκαν στο εν λογω καταστημα της πλατειας , Κυριακη πρωι, αρχικα για να πιουν ενα ζεστο καφεδακι. Αλλα επειδη συντομα διαπιστωσαμε οτι πεινουσαμε, και παλιστα ΠΟΛΥ, ρωταμε τον διαχειριστη του (αδειου) καταστηματος αν υπαρχει κατι για φαγητο. «Α, μπα, παιδια δυστυχως δεν εχω τιποτα» και μας φωναζει πισω απο το ψυγειο να το διαπιστωσουμε με τα ιδια μας τα ματια. «Να κοιταξτε» μας λεει και μας δειχνει το ψυγειο, η πορτα του οποιου σχεδον δεν εκλεινε απο τα κρεατικα. «Να μονο μπριζολες, εκεινο, το αλλο, αυτο…».
    «Ε, τι να κανεις μαστορα, δε πειραζει λεμε κι εμεις, φτιαξε μας οχτω μεριδες απο το καθενα»

     
  • At 11:27 π.μ., Blogger A.F.Marx

    Πρόσεχε Πάνο, πρόσεχε!
    Από τη στιγμή που αρχίζεις τα εορταστικά -επετειακά αφιερώματα, κινδυνεύεις να γίνεις μπλογκοθεσμός και μπλογκόλιθος.
    (Ελπίζω να μην κάνεις κανένα repeat στα πρώτα σου υβριστικά σχόλια, γιατί νομίζω είναι από μένα...)
    :-)

     
  • At 11:42 π.μ., Blogger Πάνος

    mr.folios,

    πρώτον, χαίρομαι που εμφανίστηκες!

    μετά το πρώτον, μάλλον στα χρόνια που μεσολάβησαν την "έφτιαξαν" την πλατεία - η οποία είναι πανέμορφη!

    *

    afm,

    το ποστάκι ήταν απλώς ένας έμμεσος σχολιασμός - ότι "όλα τριγύρω αλλάζουνε / κι όλα τα ίδια μένουν..."

    Μην ανησυχείς, πριν μου συμβούν τα τραγικά που φοβάσαι, θα την έχω κάνει με ελαφρά πηδηματάκια...

    Όσο για τη ...γνωριμία μας, τι πας και θυμάσαι καημένε!

    (Γελούσα πριν λίγες μέρες, όταν έγραψες στο μπλόγκ σου ότι για να θεωρείται κανείς καταξιωμένος μπλόγκερ πρέπει να έχει αποκτήσει ένα hating-πως-το λένε... Νομίζω οτι σου συνέβη και σένα, πριν το καλοκαίρι!)

     
  • At 2:44 μ.μ., Anonymous xpsilikatzoy

    Γειά σου κι εσένα Πανούλη!
    [Και σκέψου ηλίθιο ότι μέχρι να το ανοίξεις το μπλογκάκι ήσουν διστακτικός. Για φαντάσου μαλακία που θα έκανες!]

    :D