ι Τα μυστικά του Κόλπου
Τετάρτη, Οκτωβρίου 25, 2006
Η ιστορία επαναλαμβάνεται
Το έργο το έχουμε ξαναδεί: Η ΔΑΚΕ προσπαθεί τώρα να σπάσει την απεργία των δασκάλων, όπως έκανε και η ΠΑΣΚΕ πριν μερικά χρόνια, επί ΠΑΣΟΚ, στη μεγάλη απεργία των καθηγητών. Θα το καταφέρει, μάλλον. Αυτήν ακριβώς τη στιγμή που έπρεπε να πέσουν όλοι, λυτοί δεμένοι, να πείσουν και τους συναδέλφους τους που δεν απεργούν, να μπουν κι αυτοί στο παιχνίδι.

Ωστόσο, το μεγάλο μάθημα αυτής της συγκλονιστικής απεργιακής προσπάθειας των δασκάλων είναι πως ο μόνος τρόπος για να πετύχουν οι εργαζόμενοι την ανατροπή της οικονομικής τους εξαθλίωσης και μια στοιχειώδη αναδιανομή του πλούτου είναι η συνδυασμένη προσπάθεια. Εκπαιδευτικοί και γιατροί και τραπεζικοί και οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα ΜΑΖΙ. Αλλιώς, η όποια κυβέρνηση στο τέλος θα τα καταφέρνει να μας τσακίζει, έναν έναν χωριστά. Μέχρι να έρθει η ώρα να παραδώσει την κυβερνητική εξουσία στους άλλους, που περιμένουν να έρθει η ώρα τους, δηλαδή να απελπιστούν οι πολίτες από ετούτους και να τους προτιμήσουν.

*
Ανανέωση: απεργία και συλαλλητήρια 3 και 9 Νοεμβρίου, η πρόταση προς τις ΓΣ. Με άλλα λόγια, ο Γολιάθ μπορεί ν' ανοίξει σαμπάνιες... Ανεξάρτητα από αυτό, ένα ακόμα "μπράβο" στους δασκάλους, για τη μεγάλη τους προσπάθεια. Κρίμα όμως, γιατί έφτασαν στο παρά πέντε...
 
Έγραψε ο Πάνος - Τετάρτη, Οκτωβρίου 25, 2006 |


5 Comments:


  • At 8:01 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος

    ...Αλλά όσο η πλειοψηφία των εργαζομένων παραμένει εξαρτημένη από τα κόμματα εξουσίας, εμπλεγμένη σε πελατειακές σχέσεις, (ή στην ψευδαίσθηση της ύπαρξης των σχέσεων αυτών, κυρίως με πρόσωπα-φορείς εξουσίας που δεν δίνουν έναν παρά για τη μιζέρια τους, αλλά είναι πλούσιοι σε υποσχέσεις), και ποδοσφαιρικές νοοτροπίες κομματικής πίστης, οι ριψάσπιδες όπως τώρα η ΔΑΚΕ, αύριο η ΠΑΣΚΕ μετά από μια ενδεχόμενη ενναλλαγή ΝΔ-ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, ΔΕΝ θα λείψουν, φοβάμαι, ποτέ. Το σύγχρονο αριστοκρατικό πολίτευμα, αυτοτροφοδοτείται, καταναλώνοντας τις μίζερες ζωούλες των ίδιων των βασικών υποστηρικτών-συστατικών του, των οργανωμένων και των ψηφοφόρων των κομμάτων και όπως τα σκ..., επιπλέει.

     
  • At 12:14 μ.μ., Blogger S G

    "ο μόνος τρόπος για να πετύχουν οι εργαζόμενοι την ανατροπή της οικονομικής τους εξαθλίωσης και μια στοιχειώδη αναδιανομή του πλούτου είναι η συνδυασμένη προσπάθεια. Εκπαιδευτικοί και γιατροί και τραπεζικοί και οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα ΜΑΖΙ."

    εγω νομιζα οτι ο μονος τροπος ειναι να στρωσουν λιγο τα οπισιθια τους και να αρχισουν να δουλευουν! εξηγησε μου λιγο ρε συ Πανο, αν ιδιωτικοι και δημοσιοι υπαλληλοι ζητανε λεφτα, απο ποιον θα τα παρουν?

     
  • At 12:52 μ.μ., Blogger Πάνος

    sg,

    η λέξη κλειδί είναι αναδιανομή.

    Και είναι κατ' εξοχήν πολιτικό διακύβευμα.

    Άσχετα αν δουλεύουν ή δε δουλεύουν, οι γιατροί του ΕΣΥ έχουν απώλεια πραγματικού εισοδήματος από το 1990 ως σήμερα, που ξεπερνά το 50% (υπάρχει σχετική μελέτη, δυστυχώς δεν την έχω πρόχειρη - αν διαβάζει κανείς που έχει τα ίχνη της, ας τα δώσει).

    Στον ίδιο χρόνο, γνωρίζεις καλύτερα από μένα ποιά ήταν η αύξηση των καθαρών κερδών στους κλάδους που κυριαρχούν στην ελληνική κοινωνία / οικονομία (συμπεριλαμβάνονται νταβατζήδες και αεριτζήδες)

    Συνεπώς, αναδιανομή του πλούτου γίνεται και τώρα - αλλά μονόπλευρα, συστηματικά εις βάρος των εργαζομένων. Όσο και να στρώσουν τον κώλο τους, δεν πρόκειται να δουν πραγματική βελτίωση της θέσης τους, ΟΣΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΤΗΝ ΔΙΕΚΔΙΚΙΣΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ.

    Δεν φτάνει βέβαια μόνο αυτό - υπάρχουν κι άλλα εξίσου σημαντικά, αλλά ας μην επεκταθώ εδώ (και τώρα).

     
  • At 1:05 μ.μ., Anonymous Pontiac

    "Katevazo" δύο ενδιαφέροντα, σημερινά, κείμενα από το διαδίκτυο:

    .....

    "Η λέξη ξεπούλημα είναι λίγη για να περιγράψει κανείς το κλείσιμο της απεργίας μας. ΠΑΣΚ,ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ και ΚΚΕ ψήφισαν από κοινού το "αγωνιστικό ξεπούλημα". Μετατρέπουν το μεγαλειώδη αγώνα μας σε επιθανάτιο ρόγχο. Με τις δύο 24ωρες τουφεκιές θέλουν να εξεφτελίσουν τους επί έξι εβδομάδες απεργούς και να τους μετατρέψουν ουσιαστικά σε απεργοσπάστες. Και οι τρεις τους, αφού έστησαν το "αγωνιστικό σκηνικό" χθες στο συλλαλητήριο στο Σύνταγμα, φωνάζοντας πάνω από την εξέδρα ότι ο αγώνας συνεχίζεται, στη συνέχεια, στο ΔΣ της ΔΟΕ, ξεδιάντροπα μας ξεπουλούσαν. Ο Μπράτης, ως άρχοντας και επικεφαλής της συμμορίας των έντεκα, φανερά ικανοποιημένος με τον ευατό του, έστεινε τον επικήδειο του αγώνα μας. Η εικόνα των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ και του ΚΚΕ ήταν ελεεινή και αξιοθρήνητη. Η ΔΑΚΕ ήταν περιχαρής. Ήταν όλοι αποφασισμένοι να κλείσουν την απεργία.
    Την πρόταση για το σταμάτημα (δύο 24ωρες) την κατέθεσαν οι ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ. Ναι, όλοι αυτοί οι "αγωνισταράδες" των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ συντεταγμένα μας ξεπουλάνε. Το ΚΚΕ από δίπλα.
    Τώρα που όλα τα κομμάτια της εκπαίδευσης ήταν στο δρόμο έπρεπε να κλείσουν την απεργία μας. Η προδοσία τους είναι προδοσία όλων των αγωνιζόμενων κομματιών.
    Όλοι αυτοί νομίζουν πως εμείς τρώμε κουτόχορτο. Έχουν συνηθίσει να κάνουν τις ολομέλειες των προέδρων χωρίς κόσμο και νομίζουν πως θα τη γλιτώσουν και αυτή τη φορά. Είναι πολύ γελασμένοι.
    Να είμαστε όλοι στην ολομέλεια των προέδρων αύριο Παρασκευή στο ΤΙΤΑΝΙΑ. Να τους καταγγείλουμε, να τους προγκήξουμε.


    Είναι απ’ τις στιγμές που η απογοήτευση σου φέρνει αηδία, είναι απ τις ώρες που γίνεσαι οπαδός της ατομικής τρομοκρατίας και λες «17 Νοέμβρη που σας χρειάζεται»!!! Και δεν υπερβάλω καθόλου στην αγανάκτηση μου.

    Αλλά να γίνω πιο συγκεκριμένη. Εδώ και πολύ καιρό –απ την δεύτερη βδομάδα της απεργίας μας- υπήρξαν προτάσεις για κλιμάκωση του αγώνα μας με άλλες μορφές κινητοποιήσεις παράλληλα με την απεργία μας. (Κατάληψη του υπουργείου Παιδείας, περιφρούρηση σχολικών συγκροτημάτων, πχ Γκράβας, ώστε να μην μπει μέσα κανένας απεργοσπάστης κ.λ.π.). Αυτά σε συνελεύσεις των σχημάτων «παρεμβάσεις-συσπειρώσεις». Όλα αυτά αντιμετωπίστηκαν τότε απ’ τα στελέχη της συλλογικότητας στην λογική «άσε και βλέπουμε».

    Σήμερα το σχήμα μας έκανε κατά τόπους συνελεύσεις για το τι στάση πρέπει να κρατήσουμε από δω και πέρα. Η πρόταση των στελεχών ήταν να γυρίσουμε απ την Δευτέρα στα σχολεία και μιλούσαν για να συνεχίσουμε τον αγώνα μας με στάσεις εργασίας 24 απεργίες κλπ. Αντέδρασα έντονα και δημιουργήθηκε ένα ψιλοφραστικό επεισόδιο.

    Όταν τελείωσε η συνέλευση με πλησίασε «στέλεχος» μας και έμαθα το «μυστικό». Στην συνάντηση που είχαν τα προεδρεία της ΔΟΕ και της ΟΛΜΕ με τον Καραμανλή κλείστηκε η συμφωνία.
    Ο Καραμανλής υποσχέθηκε (έμμεσα) στην συνδικαλιστική γραφειοκρατία ότι θα μπορέσει να επιλέξει 2000 εκπαιδευτικούς που θα πάρουν από 20.000 (!!!!!) ευρώ ο καθένας με το πρόσχημα ότι θα παρακολουθήσουν κάποια «ερευνητικά σεμινάρια»!

    Επειδή αμφέβαλα με παρέπεμψε να δω την ιστοσελίδα του πρωθυπουργού όπου φαίνετε ξεκάθαρα η δέσμευση του. http://www.primeminister.gr/gr/news1.asp
    Εκεί λέει ξεκάθαρα επί λέξη «Επίσης δύο χιλιάδες εκπαιδευτικοί θα συμμετέχουν σε νέα ερευνητικά προγράμματα, με αμοιβή 20.000 ευρώ για κάθε έναν».

    Οποιος/α έχει την παραμικρή σχέση με το πώς αναθέτονται τα λεγόμενα «ερευνητικά προγράμματα» και το πώς αμείβονται οι συμμετέχοντες δεν του μένει καμιά αμφιβολία γιατί η συνδικαλιστική γραφειοκρατία ξεπούλησε τον αγώνα μας.

    Κρίμα, και δυο φορές κρίμα για συντρόφους-συναγωνιστές που μέχρι τώρα είχα σε εκτίμηση και όμως συμμετέχουν σε τέτοια βρόμικα παιχνίδια."

     
  • At 5:27 μ.μ., Blogger polydeukis

    "Εκπαιδευτικοί και γιατροί και τραπεζικοί και οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα ΜΑΖΙ."

    Ωραία τα λες, όμως η Ελληνική κοινωνία είναι χωρισμένοι σε ιδιωτικούς και δημοσίους υπαλλήλους. Με τους πρώτους να θεωρούν τους δεύτερους κηφήνες οι οποίοι δεν εργάζονται, απολαμβάνουν προνόμια (πχ μεγάλη διάρκεια διακοπών οι εκπαιδευτικοί) και γενικότερα ζουν εις βάρος τους. Ή μήπως δεν έχεις ακούσει ποτέ την άποψη ότι η μισή Ελλάδα (ιδιωτικός τομέας) εργάζεται για να συντηρεί την υπόλοιπη μισή (δημόσιο)... Προσωπικά το έχω ακούσει δεκάδες φορές.

    Αντί να στρέφονται εναντίων των αφεντικών και των παρασίτων που απομυζούν την Ελληνική κοινωνία τα βάζουν με τους δημόσιους υπαλλήλους. Και αντί να αναζητούν τρόπους να βελτιώσουν την δική τους θέση, να απαιτήσουν καλύτερους μισθούς κτλ ζητούν να εξισωθούν όλοι προς τα κάτω.

    Ενώ θα πρέπει όλοι να ζητάμε καλύτερες υπηρεσίες από τον δημόσιο τομέα ούτως ώστε να αξιοποιούνται τα χρήματα των φορολογούμενων. Και όχι την εξαθλίωση των εργαζομένων του.