ι Τα μυστικά του Κόλπου
Τετάρτη, Οκτωβρίου 25, 2006
Εσπερινός μετ' αρτοκλασίας
Το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο έφερε την ακόλουθη πρόσκληση:

Σας καλούμε στην παρουσίαση του βιβλίου
του Μανώλη Βασιλάκη «Η ΜΑΣΤΙΓΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ»

Το βιβλίο θα παρουσιάσουν οι
Ανδρέας Ανδριανόπουλος, Αντώνης Μανιτάκης, Νίκος Μπίστης, Γιάννης Μπουτάρης, Ιωάννης Πέτρου
Συντονιστής: Τραϊανός Χατζηδημητρίου

H εκδήλωση θα γίνει την Τρίτη 31 Οκτωβρίου, ώρα 8.00 μ.μ.,
στο βιβλιοπωλείο-πολυχώρο ΜΑΛΛΙΑΡΗΣ-ΠΑΙΔΕΙΑ «ΑΝΑΤΟΛΙΑ»
(Δημ. Γούναρη 39, απέναντι από την Καμάρα)

Εκδόσεις ΓΝΩΣΕΙΣ ΜΑΛΛΙΑΡΗΣ-ΠΑΙΔΕΙΑ
 
Έγραψε ο Πάνος - Τετάρτη, Οκτωβρίου 25, 2006 |


10 Comments:


  • At 8:21 π.μ., Anonymous Ανώνυμος

    Ξέρεικανείς ποιός είναι ο Βασιλάκης;

     
  • At 10:07 π.μ., Blogger Ergotelina

    Παρε και μια συνεντευξη απ' τον Ανδριανοπουλο και τον Μπουταρη
    να μας φτιαξεις τη διαθεση...

    :)

     
  • At 10:32 π.μ., Blogger s.frang

    Επειδή ρωτάει ο Ανώνυμος, ποιος είναι ο Βασιλάκης, βάζω εδώ τη διεύθυνση του σχετικού blog για να ενημερωθεί: Enlightenment

     
  • At 12:09 μ.μ., Blogger ckak

    Άμα πας, πρόσεξε μη φας καμιά αδέσποτη.
    Αυτές οι εκδηλώσεις μυρίζουν μπαρούτι. Ξέρεις, είναι ο καλύτερος τρόπος για να πιάσεις ... κάμερες. Μαγεύονται από τη μυρωδιά του.

     
  • At 1:28 μ.μ., Blogger Πάνος

    ckak,

    λες να ξανάρθουν οι βιβλιοκάφτες που έκαψαν το μνί (μ εις την ν) του Ανδρουλάκη;

     
  • At 1:34 μ.μ., Blogger vangelakas

    όχι βρέ Πάνο! Η Κούρκουλα θά έλθει νά προωθήσει τήν πάλαι ποτε εκπομπή της... Τό "Συγγνώμη".

     
  • At 7:19 μ.μ., Blogger ckak

    Ίσως και αυτοί που είχαν μπουκάρει στη Ροτόντα... καβάλα σε τρίκυκλο πιθανώς.

     
  • At 9:55 π.μ., Anonymous Ο ερευνητής

    Φαίνεται ότι ο Βασιλάκης ήταν κάπως μπλεγμένος στις ιστορίες που έγιναν γύρω από τον Οτσαλάν. Γιαυτό και καταδικάστηκε.

    Ψάχνοντας στο διαδίκτυο, βρήκα:
    1. Δήλωση συγνώμης του Μ. Βασιλάκη
    2. Επιστολή τυ στην "Αυγή" και
    3. Δήλωση ενός συνονόματού του




    Η ΔΗΛΩΣΗ

    Αισθάνομαι την ανάγκη μετά από διάστημα πέραν της διετίας και συνεχείς δικαστικούς αγώνες να περατώσω μία σοβαρή εκκρεμότητα που ταλανίζει εμένα αλλά και άλλους.

    Όντως α) με τα τέσσερα δημοσιεύματά μου στην «Εξουσία» στις 21-2-99, 1-3-99 και 11-3-1999 με τίτλους «Συμμορίες και συμμωρίες Ι», «Συμμορίες και συμμωρίες ΙΙ», «Συμμορίες και συμμωρίες ΙΙΙ» και «Το παρακράτος θεσμός ισχυρότερος του κράτους», β) με την συνέντευξή μου στον κ. Νικήτα Λιοναράκη στην εκπομπή του Α΄ Προγράμματος της Ε.ΡΑ. "Γειτονιές της Ελλάδας" στις 24-3-1999, κατόπιν προσυνεννόησης μαζί του για το περιεχόμενο αυτής, αφού άλλωστε γνώριζε την διένεξή μου με τον κ. Φαήλο Κρανιδιώτη και το "Δίκτυο 21" και γ) με δήλωσή μου που δημοσιεύθηκε σε άρθρο της "Αυριανής" στις 3-10-1999, προσέβαλα την τιμή και την υπόληψη του κ. Φαήλου Κρανιδιώτη. Με τα δημοσιεύματα και τις δηλώσεις μου αυτές επετράπη δυστυχώς να αιωρούνται απαράδεκτες και αδικαιολόγητες από τα πραγματικά γεγονότα αμφισβητήσεις για την ακεραιότητα του χαρακτήρα, τον πατριωτισμό, την κοινωνική, πολιτική και επαγγελματική εντιμότητα και αξία του, ενώ συχνά στα άρθρα μου και στην παραπάνω συνέντευξη μου στο Α' Πρόγραμμα χρησιμοποίησα ύβρεις, όπως «παρακρατικός», «φωνασκούντες κακούργοι των media», «νευροπαθείς ψευδοπατριώτες» κ.α., που αδίκησαν και πρόσβαλαν τον κ. Κρανιδιώτη, ενώ αναφέρθηκα σε γεγονότα που ήταν αναληθή ή ενέπλεξα τον κ. Κρανιδιώτη σε επιλήψιμες δραστηριότητες και ενέργειες , με τις οποίες ουδεμία σχέση είχε. Έκανα επίσης τις εν λόγω δημοσιεύσεις και δηλώσεις, μεσούσης της υπόθεσης Οτσαλάν, μετέχοντας σε ένα πολιτικό παιχνίδι παραπληροφόρησης και δημιουργίας αποδιοπομπαίων τράγων, που δημιουργήθηκε από κατευθυνόμενες και ψευδείς "πληροφορίες", τους διακινητές των οποίων κωλύομαι ν' αποκαλύψω για ευνοήτους λόγους, αλλά και καλυπτόμενος από το δημοσιογραφικό απόρρητο.

    Δηλώνω λοιπόν ότι τιμώ και σέβομαι τον κ. Φ. Κρανιδιώτη ως άνθρωπο, ως ενεργό πολίτη και ως επαγγελματία δικηγόρο και του ζητώ συγγνώμη για τις προσβολές και τους υβριστικούς χαρακτηρισμούς και τους συκοφαντικούς ισχυρισμούς που του απηύθυνα με τα άρθρα μου, τις δηλώσεις μου και την ραδιοφωνική μου συνέντευξη. Τα αυτά ισχύουν και για το σωματείο "Κεντρική Ομάδα 21 - Δίκτυο 21 - Κίνηση Πατριωτικής Αφύπνισης", καθώς και για τους κ.κ. Αντώνη Σαμαρά, Ευάγγελο Τσίρκα και Χριστόδουλο Γιαλλουρίδη, τους οποίους επίσης σέβομαι και τιμώ για την εντιμότητα, την σοβαρότητα και τον πατριωτισμό τους.

    Ο τρόπος που χρησιμοποιήθηκα από τους αρχιτέκτονες αυτής της εκστρατείας λάσπης με τις κατευθυνόμενες ψευδείς "πληροφορίες" με το συκοφαντικό περιεχόμενο, στην οποία δυστυχώς δέχθηκα να συμμετάσχω τυφλωμένος από την πολιτική μου πίστη σε αυτούς, με εξέθεσε ανεπανόρθωτα και με υπέβαλε σε μία δικαστική περιπέτεια, στην πορεία της οποίας οι "φίλοι" μου, αφού υπέθαλψαν τα παραπάνω, με εγκατέλειψαν.

    Αθήνα, 23 Οκτωβρίου 2001 Μανώλης Βασιλάκης Τερτσέτη 47, Νέο Ψυχικό (υπογραφή)



    --------------------------------------------------------------


    Episτολή Βασιλάκη στην Αυγή

    Αγαπητή "Αυγή",

    Συστηματικά οι αμετανόητοι «σταλινομαλβινικοί» του "Ριζοσπάστη" με συκοφαντούν. Γι' αυτό στέλνω σ' εσάς το κείμενο με την παράκληση να το δημοσιεύσετε. Προτίθεμαι δε, όσο γραφικοί κι αν είναι στην ασφάλεια της αυτιστικής πολιτικής τους, να προσφύγω στην «αστική» Δικαιοσύνη. Σας ευχαριστώ για τη φιλοξενία.

    Μανώλης Βασιλάκης




    ----------------------------------------------------------------------------------------

    Ανεργία και φτώχεια στη νέα τάξη
    Μανώλης Βασιλάκης (*)

    Αντίβαρο, Δεκέμβριος 2001

    Τα τελευταία χρόνια γινόμαστε μάρτυρες μιας περίεργης και δυσνόητης λειτουργίας του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος. Μιας λειτουργίας που οφείλεται στην πλήρη απελευθέρωση των αγορών από κάθε κρατικό έλεγχο. Μιας λειτουργίας που σιγά οδηγεί σε αμφισβήτηση την ίδια την λειτουργία του πολιτικού μας συστήματος και των δημοκρατικών θεσμών σε ολόκληρο τον κόσμο αλλά ακόμα και σε αυτή την ίδια την Ευρώπη.
    Γιατί τι άλλο μπορεί να είναι η αδυναμία των κυβερνήσεων να παρέμβουν σε περιπτώσεις που η λειτουργία της αγοράς οδηγεί σε υπερβολές τέτοιες που να μπορεί να διαταραχθεί η οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη ενός ολόκληρου λαού;
    Τι άλλο μπορεί να είναι η διαφαινόμενη ήδη κοινωνική αναταραχή που θα προέλθει από την αύξηση της φτώχιας σε πανευρωπαϊκό αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο;
    Αλλά και τι επιπτώσεις μπορεί να έχει η επερχόμενη κοινωνική κρίση στην ίδια την οικονομική ανάπτυξη και στην πολιτική σταθερότητα κάποιων, γιατί όχι και ευρωπαϊκών, κρατών;
    Η ανησυχία αυτή διακατέχει και τους πιο φανατικούς υπέρμαχους της παγκοσμιοποίησης και της οικονομίας της αγοράς. Πιο χαρακτηριστική είναι η δήλωση και έκφραση ανησυχίας από τον γνωστό Χ. Κίσινγκερ “για την ενδεχόμενη έλευση ενός νέου Μαρξ” εξαιτίας της περιθωριοποίησης μεγάλων κοινωνικών στρωμάτων.
    Στην ίδια την Αμερική, όπου οι νεοφιλελεύθεροι οικονομολόγοι την έχουν σαν πρότυπο για την μείωση τα τελευταία χρόνια του ποσοστού της ανεργίας, ομολογείται από δημοκρατικό γερουσιαστή ότι “λόγω της ανταγωνιστικής υστερίας η αμερικανική μεσαία τάξη ζει ολοένα και χειρότερα, είναι υποχρεωμένη να δουλεύει ολοένα και περισσότερο για να διατηρήσει το επίπεδο ζωής της” ενώ το εβδομαδιαίο περιοδικό Neesweek δεν δίστασε να στηλιτεύσει τον “δολοφόνο καπιταλισμό” καταγγέλλοντας τους δώδεκα μεγαλύτερους εργοδότες ότι τα τελευταία χρόνια έχουν απολύσει παραπάνω από 360.000 εργαζόμενους.
    “Η παγκοσμιοποίηση δημιουργεί στις βιομηχανικές δημοκρατίες ένα είδος υποβαθμισμένου κοινωνικού στρώματος απογοητευμένων και φτωχών ανθρώπων”
    Αυτά τα λόγια δεν προέρχονται από Έλληνα συνδικαλιστή της παραδοσιακής αριστεράς αλλά από δήλωση του υπουργού εργασίας των ΗΠΑ Ρόμπερτ Ράϊν στο περιοδικό “The Economist” στις 10 Φεβρουαρίου του 1996.
    Το τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα που έχει διαμορφωθεί στην Ευρώπη μετά την επιλογή για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και την προσπάθεια για την εφαρμογή της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης χωρίς να υπάρχει κανένα ενδιαφέρον για τις οδυνηρές συνέπειες, που διαφαίνονται ήδη, στην κοινωνική συνοχή των ίδιων των ευρωπαϊκών κρατών. Οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το κυριότερο πρόβλημα του νέου αιώνα για την Ευρωπαϊκή ήπειρο δεν είναι η ΟΝΕ και το ενιαίο νόμισμα αλλά τα 20 εκατομμύρια ανέργων και τα 38 εκατομμύρια φτωχών που έχει δημιουργήσει η επιλογή αυτή. Φαινόμενο που δεν υπήρχε ούτε στην χειρότερη φάση του οικονομικού κραχ του 1929.
    Θα πρέπει να γίνει κατανοητό λοιπόν από τους Ευρωπαίους ηγέτες ότι ο στόχος της ενωμένης Ευρώπης δεν μπορεί να επιτευχτεί μόνο με επιτόκια και κριτήρια σύγκλισης.
    Η Ευρώπη του κράτους πρόνοιας και της κοινωνικής αλληλεγγύης δεν μπορεί και δεν πρέπει να μεταβληθεί σε ένα σωρό από ερείπια παρόμοια με εκείνα του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου σε κοινωνικό επίπεδο. Αν πραγματικά θέλουμε ενωμένη Ευρώπη θα πρέπει να διατηρήσουμε την κοινωνική συνοχή. Διαφορετικά οι εξελίξεις προδιαγράφονται απειλητικές για ολόκληρο το Ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

    (*) Μανώλης Βασιλάκης
    Μέλος Γραμματείας ΔΗΣΕΚ
    [Αισθάνομαι την ανάγκη να διευκρινίσω ότι εγώ ο Μανώλης Βασιλάκης του Αναστασίου εργαζόμενος στην Ιονική Τράπεζα και μέλος του Τομέα Μαζικών κινημάτων του Δημοκρατικού Κοινωνικού Κινήματος καμμία σχέση (είτε συγγενική είτε πολιτική) δεν έχω με τον γνωστό δημοσιογράφο Εμμανουήλ Βασιλάκη του Δημητρίου]

     
  • At 10:42 μ.μ., Blogger Πάνος

    ερευνητή,

    θενξ. Τα πρώτο (και σημαντικότερο) κείμενο το είχα υπόψη μου. Αν θέλεις, σχολίασε ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ.

     
  • At 12:44 μ.μ., Anonymous ερευνητής

    Πάνο,

    βάζεις δύσκολα.

    Προς τα παρόν, ας μείνουμε στην ποιότητα των προσώπων.
    Όχι ότι δεν μπορεί ένας ανέντιμος να βρεθεί στη σωστή μεριά!